• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Τα σκυλιά του Τείχους
 Συγγραφέας: Πέτερ Σνάιντερ
 Όταν έπλασε ο Θεός τον πρώτο Γερμανό, τουέδωσε για σύντροφο ένα λυκόσκυλο.Πρόκειται βέβαια για ένα θρύλο που δεν μπορείνα βρει άμεσο στήριγμα στην Παλαιά Διαθήκη.Ωστόσο, δεν είναι λιγότερο αξιόπιστος από τονισχυρισμό ότι το λυκόσκυλο έχει σκοτσέζικη ήιρλανδική καταγωγή. Κι αν το λυκόσκυλο δεν είναιαπό γεννησιμιού του Γερμανός , απέδειξε πάντωςότι επάξια πολιτογραφήθηκε Γερμανός. Σε κάθεκαμπή της νεότερης γερμανικής Ιστορίας, τογερμανικό λυκόσκυλο βρέθηκε στο πόστο του καιυπέφερε μαζί μετους ανθρώπους. Όταν ο ΆντολφΧίτλερ, βαθιάαπογοητευμένοςαπό τουςΓερμανούς του ,αυτοχειριάστηκε στο καταφύγιό του , δεν άφησεμόνο ένα λαό χωρίς φίρερ , αλλά και τουςαπογόνους του αγαπημένου του λυκόσκυλου, τηςΜπλόντι, χωρίς αφεντικό- γεγονός που ενέπνευσε
 
στον Γκίντερ Γκρας το μυθιστόρημα Σκυλίσιαχρόνια, ένα βιβλίο που ειδικά τώρα αξίζει ναξαναδιαβαστεί. Όταν το Τείχος έπεσε στις 9Νοεμβρίου και ο Έριχ Χόνεκερ κατέφυγε λίγοαργότερα στη Σοβιετική Ένωση , έμειναν στα κρύατου λουτρού όχι μόνο 17 εκατομμύρια Γερμανοί,αλλά και χιλιάδες λυκόσκυλα.Είναι αλήθεια ότι στη δεύτερη περίπτωση έλειπεη άμεση σχέση ανάμεσα σε αφέντη και σκύλο. ΟΧόνεκερ δεν γνώριζε προσωπικά τα τόσα και τόσαπιστά τετράποδα που υπηρετούσαν στο Τείχος. Άλλωστε, δεν φρουρούσαν το σπίτι του στοΒάντλιτς , αλλά το γύρω κράτος. Ωστόσο , ηιστορική τομή της 9
ης
Νοεμβρίου έπληξε πρώτααυτά τα βαθιά συνδεδεμένα με τους Γερμανούςζώα. Με την πτώση του Τείχους , έχασαν από τημια μέρα στην άλλη όχι μόνο τουςγκριζοφορεμένους ανωτέρους τους , που ,ξαφνικά, δεν ήθελαν πια ούτε να τα ξέρουν , αλλάκαι το σπίτι τους , στις μάντρες για σκυλιά πουυπήρχαν κοντά στο Τείχος. Η τύχη τωνορφανεμένων σκυλιών συγκίνησε βαθιά τουςΓερμανούς και από τις δύο πλευρές του
 
Τείχους. Πρόσεξα για πρώτη φορά τα σκυλιά του Τείχουςστα τέλη της δεκαετίας του ’70 , χάρη σ’ ένατυχαίο περιστατικό που έζησα στο ΑνατολικόΒερολίνο και που δεν άργησα να ξεχάσω.Καθώς βάδιζα προς το μεθοριακό φυλάκιο, μεενόχλησε ένα δυνατό φως πίσω από τοκαγκελόφραχτο παράθυρο ενός ημιυπόγειου . Ηκουρτίνα του παραθύρου είχε παραμερίσει γιαλίγο. Στο άνοιγμα που άφηνε διέκρινα το πάνωμέρος μιας χειρουργικής τράπεζας. Έναςχειρουργός με τρεις βοηθούς , όλοι μεπροσωπίδα, ήταν απασχολημένος με έναν ακίνητοασθενή, που προφανώς είχε προσαρμοσμένηπάνω του μια συσκευή με ορό. Ο ιατρικόςεξοπλισμός μου φάνηκε υπερσύγχρονος ∙ η
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...