g j w i e l i n g a
–
h e t w o n d e r l i j k e l e v e n v a n m i j n z u s
18.Ik zit op het krukje, terwijl paps aan het tekenen is. Het is een ritueel dat iedereenondergaat die paps goed kent.Vandaag is het the day after. We hebben het er niet uitgebreid over. Ik ben welbenieuwd of paps uitkijkt naar zijn kind.
ʻ
Ik ben niet goed met vrouwen,
ʼ
bromt hij verstoord.
ʻ
Maar je lijkt het met Shirley tehebben getroffen,
ʼ
zeg ik.
ʻ
Jij bent net je moeder.
ʼ
Ik zit op het krukje en vraag me af wat hij daarmee bedoelt.
ʻ
Ik had ontzettende ruzie gisteravond hier.
ʼ
ʻ
Wat was er gebeurd dan?
ʼ
ʻ
Manuela en Dita waren jaloers.
ʼ
Ik herinner me dat dit die twee andere vriendinnenzijn.
ʻ
Ze kregen te weinig aandacht.
ʼ
Ik kan me wel voor mijn hoofd slaan. Daar zat ik.Tussen paps en mams in. Naast mams de dikke en naast paps Shirley. Paps heefteen harem.
ʻ
Hoe hebben ze het opgelost?
ʼ
vraag ik.
ʻ
Niet. Ze zijn gaan shoppen vanmiddag. Ik hoop dat het vanavond wat rustiger is. Nowoman no cry.
ʼ
Paps kijkt geconcentreerd naar mijn gezicht. Ik hou mijn hoofd zo stilmogelijk.
ʻ
Ik ben homo,
ʼ
hoor ik mezelf onverwacht zeggen.
ʻ
Ja en?
ʼ
De rest van de sessie hou ik mijn mond. Pas als paps zegt dat
ʻ
ie klaar isvraag ik of hij wat wil drinken.
ʻ
Wijntje zou d
ʼ
er wel ingaan,
ʼ
zegt
ʻ
ie. Ik voel me debiel na mijn onthulling vanmannen te houden tegenover de man die van vrouwen houdt maar ze niet begrijpt. Ikstommel de trap af. In de keuken vind ik een aangebroken fles rood. Nog driekwart inde fles. Ik pak twee glazen en wil naar boven gaan, maar paps doet net het lichtboven uit en komt ook de trap af.
ʻ
Zijn ze er al?
ʼ
ʻ
Ik heb ze niet gezien.
ʼ
Zo zitten we een tijdje in de woonkamer. Paps op zijn gemakkelijke stoel en ik op debank. Paps draait een jointje.
ʻ
Weet je David, die rare gedachten die je in je hoofd hebt die moet je kwijt.
ʼ
Ik vraagwelke rare gedachten.
ʻ
Alsof je niet mag zijn wie je bent. Het is killing.
ʼ
Er gaat een koude rilling over mijnrug. Ik weet dat hij het over mams heeft.
ʻ
Ze is blij voor je dat Shirley zwanger is,
ʼ
zeg ik.
ʻ
Gekke Tilly heeft nooit iets van mij begrepen,
ʼ
zegt paps. Hij steekt het stukovertollige vloei in brand.
ʻ
Gekke Tilly begrijpt niets van ons,
ʼ
zegt
ʻ
ie en kijkt me zelfverzekerd aan.
ʻ
Maarergens is dat ook wel weer oké.
ʼ
Hij steekt de joint aan.
ʻ
Gekke Tilly is gekke Tilly. Het is alleen zo zonde dat ik er zo lang over heb gedaanom daar achter te komen.
ʼ
Ik weet helemaal niets meer te zeggen en neem een slok wijn. Paps heeft zijn haarachter zijn hoofd gebonden met een elastiekje. Hij heeft vrijwel hetzelfde gezicht alsik. Alsof ik in de toekomst kan kijken als ik naar hem kijk.
ʻ
Er zijn nog wat spullen waarvan ik denk dat jij ze wel wil hebben,
ʼ
breng ik denamiddag op een ander, praktischer onderwerp.
ʻ
Het kan me niet schelen.
ʼ
ʻ
Dat weet ik,
ʼ
zeg ik.
ʻ
Mams heeft een verhuisbedrijf geregeld voor morgen.
ʼ
papsneemt een trek van zijn joint en kijkt verstoord.
ʻ
Waar blijven ze nou?
ʼ
60
Leave a Comment