Read without ads and support Scribd by becoming a Scribd Premium Reader.
See Premium Plans
 
 
MAX FREEDOM LONGMAGIA CUDÓW
(Wiedza tajemna starozytnych kahunów) [Wydawnictwo MEDIUM,1995 /Tytul oryginalu: „The Secret Science Behind Miracles”, 1948, 1976]Max Freedom Long otrzymal kiedys posade nauczyciela w szkólce lezacej w poblizu czynnegowulkanu Kilauea, na Wyspach Hawajskich. Tam, od hawajskich kolegów-nauczycieli i od ich przyjaciól pierwszy raz uslyszal o tubylczych magach „kahunach”, czyli „Strózach Tajemnicy”.Osobliwe wiesci, jakie do niego dochodzily, zafascynowaly go tak bardzo, iz staly sie poczatkiem jego dlugoletnich badan poswieconych wiedzy tajemniej (Hunie) starozytnychPolinezyjczyków.
Magia cudów
to pierwszy tom siedmiotomowej serii poswieconej starozytnejHunie. Autor, opowiadajac o swojej drodze do poznania tajników wiedzy, przekazywanych tylkow sekrecie z pokolenia na pokolenie, podaje równoczesnie wiele przykladów zjawisk  parapsychicznych, których sam byl swiadkiem lub o których mu opowiadano. Opisuj wiec przypadki cudownych uzdrowien, jasnowidzenia, telepatii, psychometrii, dematerializacji,wladania nad pogoda i zwierzetami itp. Co wiecej, na podstawie bogatego materialudowodowego wpaja Czytelnikowi przekonanie, ze zdolnosci do tego typu dzialan tkwia wkazdym czlowieku, trzeba tylko umiec dotrzec do glebszych poziomów ludzkiej swiadomosci, atego wlasnie uczy nas Huna.
Slowo od wydawcy
 Bóg nie oczekuje podziekowan
 
 za Slonce lub Ziemie,
 
ale za Kwiaty, które zaprawde
 
nie przez oskubanie ujawniaja nam
 
 swoja pieknosc.
 
 Nie zatrzymuj sie jednak,
 
aby je rwac i przechowywac na pózniej,
 
lecz idz naprzód 
 
albowiem wzdluz calej drogi
 
bedziesz mial Kwiaty w rozkwicie.
 
 I widz, ze nie ma prawdy zlej
 
ani Kwiatów nieczystych. Nawet ciemne chmury
 
 staja sie Kwiatami Nieba,
 
kiedy je slonce caluje.
 
 Jest tylko prawda mala,
 
o slowach jasnych i przezroczystych,
 
niczym woda lsniaca w naczyniu
 
i Prawda Wielka,
 
o
 
niezglebionym milczeniu
 
 jak ciemna woda oceanu.
 
Czlowieku okryty pylem martwych slów
 
Wykap swa dusze w Milczeniu...
(RABINDRANATH TAGORE) ... i niech ten tajemniczy bukietz niezwyklych kwiatów pozwoli Ci - drogi Czytelniku dojrzec, odnalezc i przezyc prawdziwaradosc nieskazonego poznania. WYDAWCA (Mefis 1993)
Rozdzial I Odkrycie, które moze zmienicswiat
Ksiazka ta opowiada o odkryciu starozytnego i tajemnego systemu magii, która, jesli zdolamynauczyc sie stosowac ja tak, jak tubylczy magowie Polinezji i Afryki Pólnocnej, moglabyzmienic swiat... o ile wybuch bomby atomowej nie zahamuje na zawsze wszelkich przemiancywilizacyjnych. W mlodosci bylem baptysta, ale czesto wraz z przyjacielem z latmlodzienczych chodzilismy na nabozenstwa do kosciola katolickiego. Pózniej studiowalem przezkrótki okres „wiedze chrzescijanska” (Christian Science). Nieco dluzej interesowalem sieteozofia, az w koncu na podstawie dostepnej mi literatury dokonalem przegladu wszystkichniemal religii. Z tym przygotowaniem i po uzyskaniu specjalizacji w dziedzinie psychologii przybylem w 1917 roku na Hawaje, gdzie mialem pracowac jako nauczyciel. Pozwolilo mi tozamieszkac w poblizu czynnego wówczas wulkanu Kilauea, który zamierzalem odwiedzac tak czesto, jak to tylko mozliwe. Wyruszylem wiec z Honolulu i po trzydniowej podrózy malym parowcem dotarlem w koncu do mojej szkoly. Miescila sie w trzech salach w budyneczku polozonym w odludnej dolinie, pomiedzy rozlegla plantacja trzciny cukrowej a wielka farmauprawiana przez Hawajczyków. Posiadlosci te nalezaly do bialego czlowieka, który wiekszosczycia spedzil na wyspach. Dwaj podlegajacy mi nauczyciele byli tubylcami, zrozumiale wiec, izw krótkim czasie wiele dowiedzialem sie o ich hawajskich przyjaciolach. Wówczas po raz pierwszy uslyszalem ogledne wzmianki o miejscowych magach,
kahunach
, czyli StrózachTajemnicy. Wzbudzily one moja ciekawosc, zaczalem wiec zadawac pytania. Ku memuzdziwieniu, zorientowalem sie, ze pytania te nie byly mile widziane. Mialem wrazenie, ze pozazwyczajna egzystencja tubylców istnieje jakas sfera tajemnego i ukrytego przed wscibskimokiem zycia. Dowiedzialem sie ponadto, ze od chwili gdy misjonarze chrzescijanscy uzyskali nawyspach silne wplywy polityczne, kahuni zostali wyjeci spod prawa. Cala ich dzialalnosc bylawiec scisle tajna, przynajmniej wobec bialych. Trudnosci w uzyskaniu informacji i niechec zestrony tubylców tylko zaostrzyly moje pragnienie, by poznac blizej te dziwne praktyki o posmaku ciemnego zabobonu. Relacje naocznych swiadków, zaprawione dawka absurdu iniedorzecznosci, nieodmiennie dzialaly na mnie tak, jak palaca i zbyt ostra przyprawa dziala na podniebienie. Duchy bezczelnie przechadzaly sie po wyspie, i to nie tylko duchy zmarlychHawajczyków. Takze i pomniejsi bogowie chadzali sobie tu i ówdzie. Podobno boginiwulkanów, Pele, odwiedzala tubylców we dnie i w nocy pod postacia dziwacznej, starej kobiety,której nigdy przedtem nie widziano w tych stronach. Prosila o tyton. Dawano jej go natychmiast,nie stawiajac zbednych pytan. Opowiadano tez historie o cudownych uzdrowieniach dokonanychza pomoca magii, o magicznym zabijaniu ludzi ponoszacych wine za krzywdy bliznich i o tym,co bylo dla mnie najdziwniejsze, a mianowicie o stosowaniu magii do badania przyszlosci poszczególnych ludzi i do jej zmiany na lepsze, jesli okazywalo sie, ze bedzie niekorzystna. Ta
 
ostatnia praktyka miala swoja hawajska nazwe, ale dla mnie okreslono ja jako „tworzeniekorzystnych okolicznosci”. Przeszedlem w mlodosci twarda, racjonalna szkole i sklonny bylem patrzec raczej podejrzliwie na wszystko, co tracilo zabobonem. Utwierdzilem sie w takiej postawie, wypozyczajac z biblioteki w Honolulu kilka ksiazek zawierajacych cala dotychczasowawiedze o kahunach. Z wszystkich relacji - prawie w calosci napisanych przez misjonarzy, którzy przybyli na Hawaje przed stu laty - wynikalo jedno: kahuni to banda lotrów, zerujacych na przesadnych tubylcach. Jeszcze przed przyjazdem misjonarzy na Hawaje w 1820 roku na osmiuwyspach znajdowaly sie wielkie kamienne platformy z groteskowymi drewnianymi figurami ikamiennymi oltarzami, na których niegdys skladano ofiary nawet z ludzi. Kazda swiatynia ikazdy rejon posiadaly swojego bozka. Wodzowie poszczególnych plemion mieli nawet swoichosobistych bozków, a slynny zdobywca calego kraju, Kamehameha I, mial wlasnego boga wojnyo odrazajacej twarzy, z wytrzeszczonymi slepiami i zebami rekina. W poblizu szkoly, gdziemialem pracowac jako nauczyciel, stala dawniej potezna swiatynia. Kazdego roku kaplaniwyruszali z niej z procesja, obnoszac bozków po okolicy i zbierajac datki. Jedna z osobliwychcech kultu bozków byla zadziwiajaco duza ilosc przedmiotów tabu ustanowionych przezkahunów. Niczego nieomal nie mozna bylo zrobic bez podniesienia tabu w góre i bez zezwoleniakaplanów. W sytuacji, kiedy kler mial poparcie wodzów plemiennych, zycie zwyklegosmiertelnika bylo niezmiernie trudne. Wplywy duchowienstwa staly sie tak potezne, a naduzyciatak razace, ze na rok przed przybyciem misjonarzy naczelny kahuna, Hewahewa, poprosil starakrólowa i mlodego panujacego ksiecia o pozwolenie zniszczenia wszystkich bozków, polamanie,co do jednego, przedmiotów tabu i zakazanie kahunom wszelkich praktyk. Pozwolenie takieotrzymal i wszyscy kahuni dobrowolnie przylaczyli sie do palenia bozków, które - jak od dawnawiedzieli - byly tylko z drewna i piór. Ksiazki o kahunach byly dla mnie fascynujaca lektura.Pozwolily mi zorientowac sie, ze najwyzszy kaplan, Hewahewa, byl czlowiekiem bardzointeligentnym. Dysponowal potezna energia psychiczna i umiejetnoscia spogladania w przyszlosc. To pozwolilo mu zostac doradca Kamehamehy I podczas kampanii wojennej,trwajacej przez dlugie lata i zakonczonej zwyciestwem nad pozostalymi wodzami. Wyspy zostalyzjednoczone pod jednym panowaniem. Hewahewa byl doskonalym przykladem typowegoHawajczyka z wyzszych sfer, potrafiacego z latwoscia przyswajac nowe idee i wprowadzac je wzycie. Srodowisko, do którego nalezal, zadziwilo swiat, gdy - porzuciwszy krótkie majteczkilokalnej spolecznosci - przywdzialo strojna szate nowoczesnej cywilizacji, i to w czasie krótszymniz jedno pokolenie. Hewahewa w ciagu niespelna pieciu lat zmienil swe tubylcze obyczaje imiejscowy sposób myslenia na rozumowanie wlasciwe ludziom bialym. Ale w tym wszystkim popelnil jeden powazny blad. Kiedy konserwatywny, sedziwy Kamehameha zmarl, Hewahewa popatrzyl w przyszlosc, a to, co ujrzal, napelnilo go zdumieniem. Zobaczyl bowiem bialychludzi, jak wraz z zonami przybywaja na Hawaje, by wpajac tubylcom wiedze o swoim Bogu.Ujrzal tez miejsce na plazy, na jednej z osmiu wysp, gdzie mieli wyladowac, aby spotkac sie zrodzina królewska. Dla najwyzszego kaplana byla to niezwykle wazna wiadomosc. Z pewnoscianieraz rozmawial z bialymi zeglarzami, przebywajacymi od dawna na wyspach, i dowiedzial sieod nich, ze biali kaplani oddaja czesc Jezusowi, który uczy ich dokonywac cudów, a nawetwskrzeszac zmarlych. Sam tez zmartwychwstal po trzech dniach. Bez watpienia opowiesci te byly bogato okraszone barwnymi szczególami, by wywarly na Hawajczyku wieksze wrazenie.Hewahewa, przekonany, ze biali posiadaja najwyzszej klasy drogi, bron, statki i maszyny,doszedl do wniosku, iz dysponuja takze najwyzsza forma magii. Przeczuwajacniebezpieczenstwo, jakie zawisnie nad swiatynia kahunaizmu na wyspach, niezwlocznie postanowil oczyscic scene przed przybyciem bialych kahunów. Kazal zrównac z ziemiawszystkie swiatynie. Pozostaly juz po nich tylko ruiny, kiedy w pazdzierniku 1820 roku,
Search
Search History:
Searching...
Result 00 of 00
00 results for result for
  • p.
    • Notes
    Load more