Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
0Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Een Klinkende God

Een Klinkende God

Ratings: (0)|Views: 3 |Likes:
Published by jwr47
Vocalen behoren tot de meest intensieve communicatiemiddelen. Reeksen klinkers overbruggen tijdperken en met gefloten klankenreeksen bereikt men mensen aan de andere kant van een ravijn.
De basisfrequentie ligt bij de man rond 130Hz en bij de vrouw bij 240Hz, d.w.z. het dubbele.

De goddelijke naam werd al vroeg uit vocalen gevormd, waarbij men probeerde elke vocaal slechts eenmalig te doen klinken. In de regel werden daartoe alleen maar lange klinkers toegepast. Rond 170 na Christus heeft men weekdagen naar de hemelse God benoemd en daarbij een groot aantal vocalenrijke namen toegepast: iaou, jous, Yow, Yaou, ĵaŭ, jeu, joi, Jov, Jou or Jovis, gio, joi, jue, Iau.

Iets soortgelijks heeft men in het bereik der Middellandse Zee en de Alpen voor de Ego-Pronomina toegepast, die eveneens vocalenrijk opgebouwd werden. Daarbij zijn dezelfde vocalen in gebruik geweest, die tevoren voor de godennamen zijn gebruikt. Men heeft het Ik zogezegd als evenbeeld van de Schepper geformuleerd.
De oude volkeren werden gebiologeerd door de angst voor een instortende hemel en probeerden de instorting door een symbolische wereldse spil te verhinderen. Deze zogenaamde wereldse spil werd ook wel wereldboom genoemden niet slechts als cultsymbool (Omphalos, Irmin-zuil, Donar-eik) vereerd, maar ook als vocalen in de goddelijke naam en in het “Ik” geïntegreerd. De vocalen behoorden de invloed van de toverformules te ondersteunen.

De noordelijke volkeren hebben een reusachtige boom (Yggdrasil) als wereldse es en wereldboom beschouwd. In het oude Engels is æsc de es en tegelijkertijd de vocaal æ, die als woord in diverse noordelijke talen een grote rol speelt voor begrippen als wet, orde, huwelijk (echt). In het Noors is deze letter het woord voor eeuwig, altijd. In de dialecten van Funen, Jutland, Zuid-Jutland en delen van Noorwegen wordt æ ook als persoonlijk voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud toegepast.
Analoog aan het woord “echt” kan het Noordse woord æ zich ook tot het Nederlandse persoonlijke voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud “ic” hebben ontwikkeld.

Uit de analyse van de vocalensymboliek voor de godennamen en Ego-pronomina kan men afleiden, dat de vocalen in de Europese talen algemeen als symbolen, met name als “zuilen” respectievelijk als “dragende elementen voor het heelal geconcipieerd werden.
Met name voor de godennamen en Ego-pronomina als ook voor de belangrijkste begrippen zoals huwelijk (de echt), wet, eeuwigheid, altijd, etc. werden woorden ontworpen, die uit vocale reeksen bestaan, waarbij erop gelet werd, dat de reeksen vocalen (bijvoorbeeld iau, ieu, iou) elke klinker steeds slechts eenmaal toepaste.
Vocalen behoren tot de meest intensieve communicatiemiddelen. Reeksen klinkers overbruggen tijdperken en met gefloten klankenreeksen bereikt men mensen aan de andere kant van een ravijn.
De basisfrequentie ligt bij de man rond 130Hz en bij de vrouw bij 240Hz, d.w.z. het dubbele.

De goddelijke naam werd al vroeg uit vocalen gevormd, waarbij men probeerde elke vocaal slechts eenmalig te doen klinken. In de regel werden daartoe alleen maar lange klinkers toegepast. Rond 170 na Christus heeft men weekdagen naar de hemelse God benoemd en daarbij een groot aantal vocalenrijke namen toegepast: iaou, jous, Yow, Yaou, ĵaŭ, jeu, joi, Jov, Jou or Jovis, gio, joi, jue, Iau.

Iets soortgelijks heeft men in het bereik der Middellandse Zee en de Alpen voor de Ego-Pronomina toegepast, die eveneens vocalenrijk opgebouwd werden. Daarbij zijn dezelfde vocalen in gebruik geweest, die tevoren voor de godennamen zijn gebruikt. Men heeft het Ik zogezegd als evenbeeld van de Schepper geformuleerd.
De oude volkeren werden gebiologeerd door de angst voor een instortende hemel en probeerden de instorting door een symbolische wereldse spil te verhinderen. Deze zogenaamde wereldse spil werd ook wel wereldboom genoemden niet slechts als cultsymbool (Omphalos, Irmin-zuil, Donar-eik) vereerd, maar ook als vocalen in de goddelijke naam en in het “Ik” geïntegreerd. De vocalen behoorden de invloed van de toverformules te ondersteunen.

De noordelijke volkeren hebben een reusachtige boom (Yggdrasil) als wereldse es en wereldboom beschouwd. In het oude Engels is æsc de es en tegelijkertijd de vocaal æ, die als woord in diverse noordelijke talen een grote rol speelt voor begrippen als wet, orde, huwelijk (echt). In het Noors is deze letter het woord voor eeuwig, altijd. In de dialecten van Funen, Jutland, Zuid-Jutland en delen van Noorwegen wordt æ ook als persoonlijk voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud toegepast.
Analoog aan het woord “echt” kan het Noordse woord æ zich ook tot het Nederlandse persoonlijke voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud “ic” hebben ontwikkeld.

Uit de analyse van de vocalensymboliek voor de godennamen en Ego-pronomina kan men afleiden, dat de vocalen in de Europese talen algemeen als symbolen, met name als “zuilen” respectievelijk als “dragende elementen voor het heelal geconcipieerd werden.
Met name voor de godennamen en Ego-pronomina als ook voor de belangrijkste begrippen zoals huwelijk (de echt), wet, eeuwigheid, altijd, etc. werden woorden ontworpen, die uit vocale reeksen bestaan, waarbij erop gelet werd, dat de reeksen vocalen (bijvoorbeeld iau, ieu, iou) elke klinker steeds slechts eenmaal toepaste.

More info:

Published by: jwr47 on Jul 03, 2014
Copyright:Traditional Copyright: All rights reserved

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

07/03/2014

pdf

text

original

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->