• Embed Doc
  • Copy Link
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
 Αριστερή Ανασύνθεση
Για τις προοπτικές και τη συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
1. Η συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί τομή στην πρόσφατη ιστορία τηςριζοσπαστικής αριστεράς. Αποτέλεσμα ενωτικών διεργασιών είναι σε εξέλιξη εδώ καιαρκετό καιρό, αλλά και της κοινής δράσης στο κίνημα, πέτυχε όχι μόνο τη συμπόρευσηπολιτικών ρευμάτων και συλλογικοτήτων, αλλά και τη συσπείρωση ενός ευρύτερουανένταχτου δυναμικού που μέχρι χθες έβλεπε με δυσπιστία ακόμη και απογοήτευση τιςεξελίξεις. Ακόμα μεγαλύτερη σημασία από το εκλογικό αποτέλεσμα έχει η διαμόρφωσημιας ενωτικής διαδικασίας - πεδίου όπου μπορούν να συναντηθούν διαφορετικέςεμπειρίες, απόψεις, πρακτικές και να αναδυθούν νέες μάχιμες συνθέσεις.2. Χρειάζεται να δούμε την πολιτική διεργασία γύρω από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι απλώς ωςμια διαδικασία ενότητας, αλλά ως την πρόκληση να δοθεί απάντηση στην πολυεπίπεδηκρίση της Αριστεράς. Πολιτική φιλοδοξία του εγχειρήματος δεν μπορεί να είναι η λογικήούτε της αριστερής αντιπολίτευσης, ούτε της αριστερής «ομάδας πίεσης» προς τηρεφορμιστική Αριστερά. Στόχος πρέπει να είναι η ανεξαρτησία από το κράτος, ηκινηματική μαχητικότητα, ο αντικαπιταλιστικός και αντισυνδιαχειριστικόςπροσανατολισμός, η αναζήτηση του επαναστατικού δρόμου να ανασημασιοδοτήσουν τηνίδια την έννοια της Αριστεράς στον 21° αιώνα.3. Η διαδικασία αυτή ανασύνθεσης μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς δεν μπορείνα γίνει εργαστηριακά ούτε αποκομμένα από τις κοινωνικές διεργασίες. Αντίθετα,προϋποθέτει την πραγματική παρέμβαση στα μέτωπα της ταξικής πάλης. Σήμερα ηκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει καθημερινά σαφές ότι θα επιμείνει σε μια επιθετική πολιτικήτομών και αναδιαρθρώσεων: μαζικές απολύσεις, επέλαση της ελαστικής εργασίας,λιτότητα και περικοπές στο όνομα του «Συμφώνου Σταθερότητας» επιμονή στιςιδιωτικοποιήσεις, αυταρχισμός, νέος πλειοψηφικός εκλογικός νόμος. Απέναντι σε αυτό ηριζοσπαστική αριστερά καλείται να έχει πρωτοπόρο ρόλο στην ανάπτυξηκινητοποιήσεων, στην οικοδόμηση δικτύων αλληλεγγύης, στην κλιμάκωση των αγώνων,πραγματική συμβολή στην ανάπτυξη αγώνων, έτσι ώστε να σπάσει το σάστισμα και ηιδεολογική τρομοκρατία από τη διαχείριση της κρίσης, να μην περάσει η «φυγή προς ταεμπρός» των δυνάμεων του κεφαλαίου, να ασκηθεί ασφυκτική πίεση απέναντι στηνκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την συναίνεση της ΝΔ. Απέναντι στην ανοιχτάσυνδιαχειριστική και φιλοκυβερνητική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας,απέναντι στην ανοιχτή συμπόρευση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τη γραφειοκρατία και τονεγκλωβισμό στη γραμμή της «προγραμματικής αντιπολίτευσης» και των θετικώνπροτάσεων και με δεδομένη την ανοιχτά ηττοπαθή και σεχταριστική κατεύθυνση τουΚΚΕ, απαιτείται μια πολιτικοσυνδικαλιστική κατεύθυνση που να συναρθρώνει τηναγωνιστική ενότητα των ίδιων των εργαζομένων με τη ρήξη με τον υποταγμένοσυνδικαλισμό, έξω και πέρα από λογικές ακολουθητισμού προς τη γραφειοκρατία αλλάκαι χωρίς τη φετιχοποίηση του χωροταξικού διαχωρισμού που μπορεί να αποκόψει απόαγωνιστικές δυναμικές. Η γενική φραστική καταδίκη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δεναρκεί. Απαιτείται ιεράρχηση των κρίσιμων μετώπων που σήμερα ανοίγονται (απολύσεις -ελαστική εργασία - λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις),συγκεκριμένες και μάχιμες αιχμές (π.χ. μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων) και
 
προσπάθεια να παίρνονται πρωτοβουλίες όχι μόνο αλληλεγγύης σε αγώνες αλλά πάνωαπό όλα για να οικοδομηθούν και να ξεσπάσουν κινήματα.4. Μόνο που η παρέμβαση στο μαζικό χώρο απαιτεί και ανάλογα οχήματα μαζικήςπαρέμβασης, για να μπορούν να ορθωθούν αποτελεσματικές αντιστάσεις και να έχουμεπρωταγωνιστικό ρόλο στα μέτωπα που ανοίγονται το επόμενο διάστημα. Όπως ακριβώςη ύπαρξη των ΕΑΑΚ εδώ και χρόνια έχει δώσει άλλη δυναμική στην παρέμβαση τηςριζοσπαστικής αριστεράς σε χώρους νεολαίας, έτσι πρέπει και στους χώρους δουλειάςνα υπάρξει πανελλαδική δικτύωση, συντονισμός και δικτύωση όλων των σχημάτων καιτων αγωνιστών που παρεμβαίνουν σε χώρους δουλειάς. Ένα τέτοιο εγχείρημα, που θαπρέπει να είναι ανοιχτό και σε αγωνιστές ή ρεύματα και εκτός ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα δώσει άλληδυναμική στην παρέμβαση μας σε εργατικούς χώρους.5. Στην ίδια κατεύθυνση χρειάζεται να παρεμβαίνουμε και σε
όλες
τις κρίσιμες
πολιτικές
μάχες. Οι αναδιαρθρώσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι προσπάθειες για πλήρησυμμόρφωση του «τοπικού κράτους» με τις επιχειρηματικές προτεραιότητες, ο ερχομόςτου Καποδίστρια κάνουν τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του 2010 ιδιαίτερακρίσιμες. Επιπλέον, εκεί θα αποτυπωθούν και ευρύτεροι πολιτικοί συσχετισμοί. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα πρέπει από τώρα να προετοιμαστεί γι' αυτή τη μάχη: να στηρίξει όλα ταριζοσπαστικά αριστερά τοπικά σχήματα που υπάρχουν, να πάρει πρωτοβουλίες για ναφτιαχτούν και νέα σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιοχές, να κάνει ανοιχτό κάλεσμακαι σε άλλες τάσεις της ριζοσπαστικής αριστεράς να στηρίξουν μια τέτοια προσπάθεια.6. Χρειάζεται, όμως, και η αποτύπωση μιας αριστερής εναλλακτικής πολιτικής πρότασης,απέναντι τόσο στην ηττοπάθεια, την στρατηγική ιδεολογική φτώχια και τον απομονωτισμότου ΚΚΕ, όσο και στον αριστερό κυβερνητισμό του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Ο αντικαπιταλιστικόςβερμπαλισμός δεν αρκεί, απαιτείται να επανακατοχυρώσουμε την Αριστερά ως πολιτικήκαι κοινωνική αντιπολίτευση απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική, να προβάλουμε τηνανάγκη να νικήσουν οι αγώνες, να επεξεργαστούμε ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμαπάλης που να συναρθρώνει τις άμεσες διεκδικήσεις με την αμφισβήτηση του πυρήνα τηςαστικής στρατηγικής. Χρειάζεται συνεπώς να περιγράψουμε από πού περνά η πολιτικήκαι κοινωνική διεύρυνση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνοντας βάρος στη συνάντηση μας με τονκόσμο της αριστεράς που ασφυκτιά στα σχέδια του ρεφορμισμού αλλά και με όλουςεκείνους που σήμερα αναζητούν δρόμους ριζοσπαστικής διεκδικητικότητας, οργάνωσης,συλλογικής πάλης σε όλα τα επίπεδα, στο χώρο εργασίας, στη φοιτητική κινητοποίηση,στη γειτονιά. Όλα αυτά σημαίνουν και το άνοιγμα, με τρόπο ειλικρινή και συντροφικό, τηςσυζήτησης για την επαναστατική στρατηγική σήμερα, για τους όρους και τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης αντικαπιταλιστικής λαϊκής συμμαχίας, για το πώς μπορείνα όρους πειστικούς το ζήτημα της εξουσίας και της δυνατότητας μη καπιταλιστικήςοργάνωσης της κοινωνικής παραγωγής και αναπαραγωγής.7. Για να πάρουν όλα αυτά σχήμα και μορφή απαιτείται η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μπορέσει ναγίνει ένα πραγματικό εργαστήρι νέων πολιτικών και κινηματικών συνθέσεων. Για αυτό, τονα έχει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτοτελείς αποφασιστικές διαδικασίες που να στηρίζονται στησυμμετοχή και απόφαση των ίδιων των αγωνιστών και όχι στη συνεννόηση τωνπολιτικών συλλογικοτήτων, δεν είναι απλώς διαδικαστικό θέμα αλλά αφορά την πολιτικήαποτελεσματικότητα και το στρατηγικό προσανατολισμό τους. Δεν μπορούμε ούτε τουςανένταχτους αγωνιστές να αντιμετωπίζουμε ως απλούς οπαδούς και αφισοκολλητές, ούτε
 
να πιστεύουμε ότι και οι οργανωμένοι απλώς εκπροσωπούν τις συλλογικότητές τους. Δενπρέπει ούτε τη ζωντανή και συντροφική συζήτηση να φοβόμαστε ούτε την προσπάθειαμέσα από τη συλλογική πράξη, να βλέπουμε ποιες απόψεις δικαιώνονται και ποιες όχι.Το πέρασμα από το χαλαρό μέτωπο κορυφής στον αυτοτελή δημοκρατικό πολιτικόσχηματισμό είναι ένα κρίσιμο και αναγκαίο στοιχείο, ώστε και η ενωτική διεργασία να γίνειμη αντιστρέψιμη αλλά και να μπορέσει να πάρει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στοιχεία πολιτικούρεύματος και σχηματισμού και να λειτουργήσει ως πόλος συσπείρωσης. Αυτό σημαίνει νακατοχυρωθεί η έννοια του μέλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να υπάρχουν εκλεγμένα όργανα, ναδιαμορφωθούν όροι αυτοτελούς πολιτικής λειτουργίας. Να μην φοβηθούμε, δηλαδή, ναξεπεράσουμε την έννοια του κλασικού πολιτικού μετώπου και να τολμήσουμε εκεί όπου χωλαίνει π.χ. το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό σημαίνει να μη φοβηθούμε το δυναμικόξεδίπλωμα των αντιθέσεων, την πλήρη ενεργοποίηση της διαλεκτικής της ηγεμονίας, τηνεμπιστοσύνη στην εμπειρία και τη διάθεση συνδιαμόρφωσης του εγχειρήματος πουεπιδεικνύουν πάρα πολλοί αγωνιστές.8. Προοπτικά, αν μας ενδιαφέρουν αντίστοιχες διεργασίες με αυτές που οδήγησαν στησυγκρότηση του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος στα Γαλλία ή του Μπλόκου της Αριστεράς στην Πορτογαλία (χωρίς να παραβλέπουμε τις πολιτικές αντιφάσεις ιδίως τουτελευταίου), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να υπερβεί τόσο την έννοια του απλού μετώπου όσοκαι του μετώπου με δημοκρατικές διαδικασίες. Άλλωστε, εάν όντως οι σημερινέςσυλλογικότητες της ριζοσπαστικής αριστεράς εκτός από αναχώματα απέναντι στηνπλήρη υποχώρηση υπήρξαν και αυτές υλικά χνάρια της κρίσης της Αριστεράς, τότε θαπρέπει να αναμετρηθούν με τη μεταβατικότητα τους και την αναγκαία διαλεκτική τηςαυτοαναίρεσής τους σε ευρύτερες συνθέσεις. Και αυτό θέτει μια διπλή πρόκληση. Από τημια να μπορέσει η διαδικασία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μετεξελιχθεί σε έναν ιστορικάπρωτότυπο σύγχρονο πολυτασικό αντικαπιταλιστικό πολιτικό σχηματισμό, στον πολιτικόφορέα μιας σύγχρονης ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής κατεύθυνσης και πρότασης γιατην Αριστερά που θα συσπειρώνει τα συστατικά στοιχεία του «κόμματος σε διάχυτημορφή» και θα επιτρέπει το πέρασμα σε ανώτερες μορφές πολιτικής συγκρότησης. Απότην άλλη πλευρά στο εσωτερικό αυτής της διαδικασίας να τεθεί το ζήτημα της ηγεμονίαςμιας σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής, μέσα από την υπέρβαση των σημερινώνμορφών και οργανωτικών διαχωρισμών όσων ρευμάτων επιμένουν στην επαναστατικήανανέωση του κομμουνιστικού κινήματος.9. Σε αυτό το πλαίσιο πιστεύουμε ότι έχει ήδη ωριμάσει στη σκέψη μεγάλου μέρους τωναγωνιστών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οργανωμένων και ανένταχτων η ανάγκη τομών στηδημοκρατική συγκρότηση και λειτουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με στόχο να διοργανωθεί ηΠανελλαδική Συνέλευση του Γενάρη, ως το πρώτο πανελλαδικό σώμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑπου θα στηρίζεται σε αιρετούς αντιπροσώπους.Σε αυτή τη βάση για εμάς το πλαίσιο αρχών με το οποίο θα μπορεί να λειτουργείδημοκρατικά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το ακόλουθο.• Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για εμάς είναι μια δημοκρατική μετωπική ενότητα. Δενπροϋποτίθεται η διάλυση των οργανώσεων, αλλά κατοχυρώνεται η δημοκρατικήλειτουργία σε όλα τα επίπεδα.• Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μετωπική ενότητα που έχει συντρόφους μέλη. Δεν είναιάθροισμα οργανώσεων. Μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι όποιος αποδέχεται το
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...