Beste mensen,
Zo net na ons verlof willen we jullie deelgenoot maken van de zegeningen die we hebben
ervaren tijdens ons verblijf in Nederland en hoe we het werk hier in Chiapas weer aantroffen.

Enkele hoogtepunten:
InAm ei de voelden we ons weer
thuis: het zendelingenhuis, de
kinderen op de SmdB de Kandelaar
en de peuterspeelzaal Ot en Sien.
Wat hebben we genoten van de
Hollandse lente, de bloesem en het
fietsen op de dijk en in de polder.
Hoogtepunten waren ook de
overtochten naar Lopik en daar
lekker spelen met zand en water.

presentaties te geven. Om weer
eens stil te staan bij wat er de
afgelopen jaren allemaal gebeurd

is. Om te delen van het werk wat er
hier in Chiapas mag gebeuren. Om door reacties van anderen weer bemoedigd en
aangescherpt te worden. Om door al de ontmoetingen heen nieuwe idee\u00ebn en energie op te
doen voor een nieuwe periode Mexico. We zijn onze God dankbaar voor Zijn trouw!
Het was goed om weer inG ori nchem in de gemeente te zijn. We hebben ervaren dat we er
nog steeds onderdeel van uitmaken. Fijn ook om dominee Flikweert en zijn vrouw te leren
kennen.

ook voor de kinderen om met neefjes
en nichtjes en kinderen van onze
vrienden te spelen. Het gevoel erbij te
horen was bijzonder. Het afscheid was
daarom dit keer wel iets moeilijker\u2026..

College. We woonden op het college een openbare lezing bij van Dr. Chris Wright over
zending en de Bijbel. Zijn stelling was: \u201cMision, that is what the Bible is all about\u201d. God
volvoert zijn missie met en in deze wereld en wij mogen daar onderdeel van zijn. We hebben
genoten van het weer even in de collegezaal te zitten.

Ook bezochten we de kathedraal van Gloucester. In de kathedraal was een grote
tentoonstelling met allerlei initiatieven voor duurzame energie en ecologie. Wat mooi als de
kerk ook bezorgd is om Gods goede schepping te behouden en daar initiatieven toe neemt.
Redding is niet alleen iets van onze zielen, het is God te doen om zijn hele schepping!

Aan het einde van ons verlof reflecteerden we over de tekst uit Psalm 67:8 - \u00a8God zegent ons,opdat alle einden der aarde Hem zullen vrezen/aanbidden\u00a8. We voelen ons bijzonder gezegend door het verlof. Tegelijkertijd zit er een belofte en een opdracht bij; Opdat we tot zegen mogen zijn voor \u2013 in ons geval \u2013 Mexico. En alle volken Hem zullen verheerlijken!

Het omschakelen van het verlof naar het gewone
leven in Tapachula was even moeilijk. De eerste
nachten werden onze kinderen rond 3 uur \u2018s nachts
wakker. Ook merkten we weer dat de warmte ons
veel energie kost. Maar we zitten weer in het ritme
van ons Mexicaanse leven. De kinderen gaan weer
naar school en we hopen dat ze niet te veel
achterstand hebben opgelopen; a.s. dinsdag
hebben Jozua en Davita weer de laatste examens
van dit schooljaar.

De Mexicaanse griep (H1N1) heeft in Tapachula
niet huis gehouden, het openbare leven heeft wel
helemaal platgelegen. De meest waanzinnige
complottheorie\u00ebn doen de ronde over de griep,
bijvoorbeeld dat de overheid de griep bewust heeft
verspreid om stemmen te winnen bij de komende
verkiezingen, of dat de farmaceutische industrie
een financi\u00eble injectie nodig zou hebben.
Op de foto hiernaast een staaltje Mexicaanse
humor. Zelfs de standbeelden hier dragen
mondkapjes!!

Al redelijk snel na aankomst zijn we weer in het werk gerold, wat voor Andrew o.a. een
aantal marathonvergaderingen inhield. De meeste kleinere diaconale projecten draaien
gewoon door. Het plastic-recyclingproject is naast de jeugdvereniging door \u00e9\u00e9n kerk echt

opgepakt en die werken er hard aan.
Tijdens onze presentaties in Nederland hebben we
iets verteld over het Centrum \u201cShalom\u201d, een project
voor opvang en rehabilitatie van alcohol- en
drugsverslaafden. V\u00f3\u00f3r ons verlof was het nog een
plan, tijdens ons verlof zijn de eerste cli\u00ebnten
opgevangen op een geleend terrein, met alleen een
huisje (overigens zonder toilet en wasgelegenheid).
Dit is uit de nood geboren, omdat een aantal broeders
van de kerk al op de straat en bij de grensrivier
verslaafden opzochten. Het centrum was verre van

klaar, maar een aantal verslaafden wilden stoppen met hun leven op straat. Ze hadden hun
leven aan God overgegeven en wilden nu weten hoe ze dit nieuwe leven verder konden
voortzetten. Er is toen besloten om ze toch maar zo goed en zo kwaad als het kon op te
vangen.
Het is bijzonder om te zien hoe snel dit project van de grond is gekomen. Er zijn ongeveer 8
kerken actief bij het centrum betrokken waarvan er twee wekelijks op bezoek gaan.
Het centrum biedt 24-uurs opvang en er zijn daarvoor twee mensen in dienst genomen. E\u00e9n
voltijd en \u00e9\u00e9n deeltijd. De mensen die opgevangen worden zijn veelal dak- en thuisloze
verslaafden die door de maatschappij al zijn opgegeven. Ze maken deel uit van wat men hier
het \u00a8doodseskader\u00a8 noemt; Groepjes alcoholisten die op straat, maar vaak ook op het
kerkhof, leven en die menselijkerwijs niet meer van hun verslaving afkomen.
Op het moment zijn er 12 mensen opgenomen en is er een toilet- en wasgelegenheid
gebouwd. De eerste man die opgevangen is, was er afgelopen week 3 maanden!

Het mooie van dit project is dat het een groter project is dat op classis niveau functioneert. Al
de andere projecten zijn lokale projecten. Shalom brengt de verschillende lokale kerken bij
elkaar om zo samen een grotere sociale impact te kunnen hebben op de maatschappij.

Het begin is er. Er is een stichting
opgericht en er zijn een aantal
broeders die er echt de schouders
onder zetten. Toch is er nog veel
werk te verzetten. Er is nog geen
goed dagprogramma. Er moet naast
basale therapie een zinvolle
dagbesteding komen en een
vervolgprogramma worden
ontwikkeld. De begeleiders hebben
verdere training nodig. Er moet
lokaal nog veel aan PR gedaan
worden. En heel concreet: niet alle
cli\u00ebnten hebben al een bed om op
te slapen.

Dank voor de groei van het project Shalom. Bidt tegelijkertijd voor de vele aspecten
die nog ontbreken. Bidt voor de betrokken broeders, dat ze de tijd en de energie
zullen hebben om ook op langere termijn te blijven gaan voor het project.

Bidt voor ons als gezin. We zijn onze laatste werkperiode hier ingegaan. Bidt dat we
zullen genieten van het vele goede dat Mexico ons geeft. Bidt om wijsheid om de
goede accenten in het werk te leggen. Bidt dat we met elkaar zullen mogen groeien
in alle opzichten. Bidt voor onze ouders die we weer hebben moeten achterlaten. Bidt
dat we tot zegen mogen zijn voor mensen die op onze weg worden geplaatst.

Vanuit Tapachula weer een hartelijke groet. Hartelijk dank voor uw betrokkenheid bij
ons werk en ons gezin. We wensen u een goede zomerperiode toe.
Andrew & Carien
Jozua, Davita, Lucas en Timo