• Embed Doc
  • Readcast
  • Collections
  • CommentGo Back
Download
 
Xhevahire IZMAKU
Baladë e re e dhimbjes
 Nuk e dua emrin timnë asnjë këngëMë tha mbrëmëky shpirti im, i vetmi shpirtnuk e dua këtë vetmi Nuk e ngjall këngën e vdekur  për NJë MOT.U lexua ai romanDhe s’ka kohë për një rikthim Nuk e ngjallnjë kohë të vdekur me shumë plagëMë fal DelvinëPse jeta ndodhime këtë kartëlot më s’ka në sytë e tu jeta ka edhe një shteg pres të bardhë një shpresë për mua, dhe për tymë fal se diellin s’mund e zura por hënë e yje, lind për TyKemi qeshur bashkë dikur Unë me ty dhe ne dhe AiAjo derë tash na është mbyllur Ta hapim, por jo me vajTi sheh ëndërr, mua-babinnë një natë plot vetmiPor mëngjesi vie prape vdes ëndrrënna lind vetëmMua edhe Ty!
Simfoni zjarri
Gurët si pikaUji u tretKryqat u thyenMinaret ranëLëmsh bota zjen
 
O zot-..kohë e dytë Një prift i mbarëKa thënë uratënDhe unë jam sharëBallë shtëpisëU ndeshën kryçatS’ka më besëTek lutjet tonaBota zjenë në tërë këtë lëmshVetëm punëO miku imS’na bëjnë punë më gjithë këto lutjeKot e kemTi dhe unë !
FARA JONË
asnjë vijë tjetër nuk ka qarë bjeshkënas dalë ortekutkur rri gatitu për t’na mbuluar e thellë ngulfatur dëshprimin tonë për të kaluar dhe këtë stuhis’është vetja ime s’është vetja yteas s’jemi ne por ditë më ditë po shkul Ai gjëmëtnë këtë atdheqë unë as ti s’ja bëmë themelin, por rënja jotePërjetësisa mirë që t’vdekurit s’arrijnë vesh t’marrinkur nëpërkëmbimëndërrat e tyre,ne që harresës ja lamë dhe fatinkur t’tjerët qirren se hudhim e vrasimne s’kemi vargun as’skemi hapinas s’hapërojmë
HARROJMË NE VRAPINAPO S’HARROJMË ?
Por dje përkuleshim e shumë përqaheshimderë më derëmbi eshtërat tuaj e varret dritë
 
sot luajmë Nedikun as emër as farë adresenuk vihet kënditqoftë syefaqes’të njeh dhe emrin për t’qenë krenar TyLuftëtarëkëtu ku ligjet janë nuse të rejadhe hije enden nëpër shtëpiveç një aromë që leht ikë fëtyreasgjë më shumënuk presim netë flasim njëjës në vetë të parë parulla ime e ditëse orëse kohësvëllatë na vijë turp, pse s’kemi turpMua, Ty, neve të gjithëPak turp, lëvizje për kohë të reVërtet humb rrjedhënvargu moderne risjell rimën dhe e humb vlerënqë ti kërkonPor Unë me veten dhe ty t’paturpin pushoj s’luftuariKërkoj adresën, për tim AtdheHesht, hesht, përsëri heshtVetëm kur niset rrugëgjatë e pritur  Ngadal, por vjen brenda në ne Na bënë të duhemi, të njohim, lëvizim, Na kthen motivin dhe këng’t e vjetëraPër ty Kosovë, Në kohëra vjedhur sa shumë betejaGëzonndërgjegjejeJa ku jemi,FARA JONË .
of 00

Leave a Comment

You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...
You must be to leave a comment.
Submit
Characters: ...