[ΜΙΑ ΚΡΥΑ ΠΝΟΗ ΜΑΡΜΑΡΩΣΕ...] for Poetry collection Maria Polydouri

Embed Doc
Copy Link
Readcast
Collections

CommentGo Back

Download

ΟΙ ΤΡΙΛΛΙΕΣ ΠΟΥ ΣΒΗΝΟΥΝ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Φίλε, του φθινοπώρου ήρθεν η Ώραστην πόρτα μου έξω. Κίτρινο φορεί στεφάνι από μυρτιά. Στα νικηφόραχέρια της μια κιθάρα θλιβερή,Κιθάρα παλαιϊκή που κλει πληθώραμέσα της ήχους και ήχους. Ιερήκοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώραπου ήταν γλυκιά και γίνηκε πικρή, Ήχος μέσ’ στην καρδιά της αποστάζει.Φίλε, του φθινοπώρου η Ώρα εκεί στην πόρτα μου ήρθε δίχως να διστάζηΚαι το κιθάρισμά της πότε πότεσα νάτανε η φωνή σου η μυστικήτους στίχους σου που μου τραγούδαες τότε.

[Κ’ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΩΡΑΙΑ...]

Κ’ ήταν μια νύχτα ωραία και στη ματιά σουκαι στα τραγούδια σου. Ήτανε γλυκιάμια νύχτα στα τραγούδια τα παληά σουγεμάτη αστέρια, νύχτα ξωτικιά.Η μόνη αγάπη μέσ’ στη μοναξιά σου,τόσο όμορφη, τόσο υποβλητικιά,έγινε πάθος μέσα στην καρδιά σου,μέσ’ στην καρδιά σου την ερημικιά.Αχ, τα παληά τραγούδια σου που κλαίγανΚ’ ήτανε τόσο ανείπωτα γλυκάκαι τόκρυβαν σεμνά και δεν το λέγαν.Αχ, τα παληά σου τα τραγούδια πούνεθλιμμένα σαν αγάπης μυστικά,σαν άνθη δακρυσμένα που σιωπούνε.

of 00

Leave a Comment