/  2
 
 
"
Κάλλιον
 
αργά
 
παρά
 
ποτέ
"
Κανένας
 
δεν
 
μίλησε
 
για
 
καταληκτικές
 
ημερομηνίες
,
κανένας
 
δεν
 
είπε
 
για
 
ασφυκτικά
 
χρονοδιαγράμματα
.
Όμως
 
αρχίζουν
 
εντατικές
 
διαβουλεύσεις
 
ανάμεσα
 
στους
 
ηγέτες
 
των
 
δυο
 
κοινοτήτων
.
Καιρός
 
ήταν
.
Όλοι
 
έβλεπαν
 
ότι
 
ο
 
χρόνος
 
δεν
 
μπορεί
 
να
 
ανακοπεί
,
ότι
 
τα
 
γεγονότα
 
προσπερνούν
 
ή
 
υπερπηδούν
 
το
 
Κυπριακό
,
ούτε
 
που
"
κουτσουφλούν
"
σ
'
αυτό
,
και
 
συνεχίζουν
 
χωρίς
 
ιδιαίτερα
 
προβλήματα
 
το
 
δρόμο
 
τους
.
Όλοι
 
όσοι
 
επιθυμούν
 
την
 
εξεύρεση
 
λύσης
 
εδώ
 
και
 
αρκετό
 
καιρό
 
απαιτούν
 
τη
 
διεξαγωγή
 
εντατικών
 
συνομιλιών
.
Τελικά
 
ο
 
Πρόεδρος
 
πείστηκε
 
ότι
 
είναι
 
αναγκαίο
 
να
 
αφήσει
 
τα
 
βήματα
 
σημειωτόν
 
που
 
έκανε
,
να
 
ξεχάσει
 
τα
 
ασφυκτικά
 
χρονοδιαγράμματα
 
και
 
να
 
προχωρήσει
 
με
 
άλματα
 
για
 
να
 
προλάβει
 
το
 
χρόνο
 
και
 
τα
 
γεγονότα
 
πριν
 
μας
 
αφήσουν
 
με
 
ανοικτό
 
το
 
στόμα
 
για
 
το
 
αποτέλεσμά
 
τους
.
Για
 
κάθε
 
στόχο
,
μεγάλο
 
ή
 
μικρό
,
υπάρχουν
 
όρια
 
και
 
ορόσημα
,
και
 
όσοι
 
θέλουν
 
να
 
τον
 
βλέπουν
 
να
 
λαμβάνει
 
σάρκα
 
και
 
οστά
 
δεν
 
μπορούν
 
να
 
παραβλέψουν
 
αυτές
 
τις
 
σταθερές
.
Χρόνος
 
και
 
Κυπριακό
 
οριζοντιώθηκαν
,
παρόλο
 
που
 
χρόνια
 
βρίσκονταν
 
σ
'
αυτήν
 
την
 
κατάσταση
.
Δυστυχώς
,
εξαιτίας
 
της
 
συνεχιζόμενης
 
λαθροβίωσης
 
του
 
εθνικισμού
 
που
 
σχετίζεται
 
με
 
την
 
παραποιημένη
 
αντανάκλαση
 
γεγονότων
 
της
 
αντικειμενικής
 
πραγματικότητας
,
επεκράτησαν
 
τα
 
αρνητικά
 
στερεότυπα
 
του
 
παρελθόντος
,
που
 
καλύφθηκαν
 
από
 
τα
"
δάκρυα
"
και
 
τις
 
πατριωτικές
 
εξάρσεις
,
πασπαλισμένα
 
και
 
με
 
ιδεολογήματα
 
περί
"
διεθνούς
 
συνωμοσίας
 
εναντίον
 
της
 
Κύπρου
".
Τώρα
 
που
 
έφθασε
 
ο
"
κόμπος
 
στο
 
χτένι
"
η
 
ηγεσία
 
μας
 
τρέχει
 
να
 
προλάβει
 
και
 
της
 
το
 
ευχόμαστε
 
από
 
καρδιάς
.
Θα
 
βρεθούμε
 
δίπλα
 
της
.
Μπορεί
 
να
 
προλάβει
 
όμως
,
αν
 
σταματήσει
 
να
 
σκέφτεται
 
τους
 
διάφορους
 "
φουστανελάδες
",
που
 
έχουν
 
εθιστεί
 
στη
 
λύση
 
των
 
δυο
 
κρατών
,
οι
 
οποίοι
 
προβάλλουν
 
φανατικοί
 
εραστές
 
της
 
νυν
 
Κυπριακής
 
Δημοκρατίας
,
ένθερμοι
 
υπερασπιστές
 
της
,
αλλά
 
έτοιμοι
 
να
 
παραχωρήσουν
 
το
 
μισό
 
έδαφός
 
της
 
για
 
να
 
την
 
κρατήσουν
"
εθνικά
 
καθαρόαιμη
".
Το
 
λεγόμενο
"
Σχέδιο
 
Β
",
που
 
δημοσίευσε
 
και
 
κυκλοφόρησε
 
με
 
την
 
εφημερίδα
"
Ο
 
Φιλελεύθερος
"
ο
 
κ
.
Τάκης
 
Γεωργίου
,
αναφέρει
 
ότι
: "...
χίλιες
 
φορές
 
καλύτερα
 
μια
 
μικρή
 
ελεύθερη
 
πατρίδα
,
υπό
 
τη
 
μορφή
 
ενός
 
ανεξάρτητου
 
Ελληνοκυπριακού
 
κράτους
,
που
 
να
 
είναι
 
ολότελα
 
δικό
 
μας
 
και
 
θα
 
έχει
 
τις
 
καλύτερες
 
πιθανότητες
 
επιβίωσης
,
παρά
 
μια
 
θνησιγενής
,
τάχα
"
επανενωμένη
"
Διζωνική
 
Δικοινοτική
 
Ομόσπονδη
 
Κύπρος
".
Παράλληλα
,
οι
 
εμπνευστές
 
του
"
Ορθού
 
Ναι
"
προπαγανδίζουν
 
τη
 
διαιώνιση
 
της
"
μη
 
λύσης
",
αναμένοντας
 
ότι
 
οι
 
Τουρκοκύπριοι
 
θα
"
γονατίσουν
",
θα
 
αναγνωρίσουν
 
στον
 
εαυτό
 
τους
 
το
 
καθεστώς
 
μειοψηφίας
 
χωρίς
 
πολιτικά
 
δικαιώματα
 
και
 
θα
 
υποταχθούν
 
στην
 
ελληνοκυπριακή
 
πλειοψηφία
,
που
 
θα
 
διαμορφώνει
 
το
 
μέλλον
 
χωρίς
 
οι
 
Τουρκοκύπριοι
 
να
 
έχουν
 
ρόλο
 
και
 
λόγο
 
για
 
το
 
μέλλον
 
της
 
κοινής
 
μας
 
πατρίδας
.
Γι
'
αυτούς
 
δεν
 
εγκαθιδρύθηκε
 
το
 
ανεξάρτητο
 
κράτος
 
της
 
Κύπρου
 
το
1960
αλλά
 
το
1963,
και
 
αυτό
 
αναγνωρίζουν
,
επειδή
 
πέρασε
 
εξολοκλήρου
 
στα
 
χέρια
 
των
 
Ελληνοκυπρίων
.
Γι
'
αυτούς
 
οι
 
Τουρκοκύπριοι
 
δεν
 
είναι
 
Κύπριοι
,
γι
'
αυτό
,
κατά
 
την
 
άποψη
 
τους
,
δεν
 
μπορούν
 
να
 
έχουν
 
δικαιώματα
 
σ
'
αυτήν
 
τη
 
χώρα
,
γι
'
αυτό
 
δεν
 
μπορούν
 
να
 
αντιληφθούν
 
το
 
νόημα
 
της
 
πολιτικής
 
ισότητας
 
και
 
τις
 
θετικές
 
του
 
επιδράσεις
 
στην
 
επίλυση
 
του
 
Κυπριακού
.
Ο
 
εθνικισμός
 
τούς
 
τυφλώνει
.
Ο
 
εθνικισμός
 
δεν
 
έχει
 
τίποτα
 
κοινό
 
με
 
τον
 
πατριωτισμό
,
την
 
αγάπη
 
προς
 
την
 
πατρίδα
,
γι
'
αυτό
 
και
 
δεν
 
υπάρχει
 
συνειδητή
 
αφοσίωση
 
σ
'
αυτήν
.
Αποδεικνύεται
 
στην
 
πράξη
 
ότι
 
η
 
ύπαρξη
 
και
 
η
 
λειτουργία
 
του
 
εθνικισμού
 
πολύ
 
ορθά
 
χαρακτηρίζεται
 
ως
 
ανώμαλη
 
κατάσταση
 
της
 
συνείδησης
 
εκείνων
 
οι
 
οποίοι
 
αποτελούν
 
τον
 
φορέα
 
του
-
άτομα
 
και
 
ομάδες
 
που
 
στις
 
συγκεκριμένες
 
συνθήκες
 
βρέθηκαν
 
κάτω
 
από
 
την
 
ολέθρια
 
επίδρασή
 
του
.
Αυτή
 
η
 
ψυχική
 
ανωμαλία
 
παρουσιάζεται
 
όχι
 
μόνο
 
επιθετική
 
προς
 
τους
 
Τουρκοκύπριους
,
αλλά
 
και
 
προς
 
τους
 
εθνοτικά
"
δικούς
",
τους
 
οποίους
 
οι
 
φορείς
 
του
 
εθνικισμού
 
αφορίζουν
 
ως
"
μειοδότες
"
και
"
προδότες
",
επειδή
 
δεν
 
υποτάσσονται
 
και
 
δεν
 
εξυπηρετούν
 
με
 
την
 
πολιτική
 
τους
 
τα
"
εθνικά
",
κατά
 
την
 
αντίληψή
 
τους
,
συμφέροντα
.
Πριν
 
αρκετό
 
καιρό
,
σε
 
άρθρο
 
που
 
δημοσίευσα
 
στον
 
ΠΟΛΙΤΗ
 
στις
2
Ιουνίου
2009,
και
 
το
 
οποίο
 
απευθυνόταν
 
στον
 
κ
.
Ντάουνερ
,
εισηγήθηκα
 
να
 
κάμει
 
αυτό
 
που
 
θα
 
ξεκινήσουν
 
από
 
το
 
νέο
 
χρόνο
 
οι
 
πολιτικοί
 
ηγέτες
 
της
 
χώρας
 
μας
.
Πιστεύω
 
ότι
 
το
 
βήμα
 
που
 
αποφασίστηκε
 
βάζει
 
το
"
νερό
 
στο
 
αυλάκι
".
Πιστεύω
 
ότι
 
η
 

Share & Embed

More from this user

Add a Comment

Characters: ...