Aan allen, die mij bij het kostbare en tijdroovende verzamelen
van deze gegevens hun bereidwillige medewerking verleenden, mijn
bijzonderen dank.
Alles wat ik vernam, kon hier echter niet worden meegedeeld. Dit
boekje beoogt slechts een kort overzicht van heel de Nederlandsche
volks-kleedij te geven. Mochten onnauwkeurigheden of storende
onvolledigheden worden opgemerkt, dan houd ik mij voor verdere
inlichtingen, voor photo's en beschrijvingen, van welken kant ze ook
komen mogen, gaarne aanbevolen. Die nieuwe gegevens zullen het dan
misschien mogelijk maken, later uitvoeriger dit hoogst belangrijke
onderwerp meer volledig te behandelen. Vooral ook omdat de kennis van
onze nationale kleederdrachten een heel nieuw veld van studie is, en
niets in deze door mij, ten behoeve van dit werkje, uit litteratuur
kon worden gecompileerd. Daar dit dus geheel uit eigen onderzoekingen
is saamgesteld, hoop ik dat bij de beoordeeling van dit werk deze
omstandigheden in aanmerking zullen genomen worden.
Nog altijd hebben onze nationale kleederdrachten de bijzondere
belangstelling van ons volk en van het buitenland, ofschoon die
belangstelling zeer verschillend in soort is.
Een deel van de bevolking onzer voornaamste centra van moderne
beschaving, beschouwt die merkwaardige costumes niet anders dan
als verachtelijke overblijfsels van een verouderde, achterlijke
cultuur. Zij ergeren er zich aan, en meenen dat die blijken van
boerschheid en onbeschaafdheid nu maar zoo spoedig mogelijk moeten
verdwijnen, omdat zij landgenoot en vreemdeling niet anders dan het
levende bewijs geven van de inertie van onzen volksgeest. Andere
Nederlanders, die meer gevoel voor het eigendommelijke en
pitoresque hebben, en nog iets eigens weten te waardeeren, en die,
ondanks de alles verpletterende niveleeringswoede van wat men de
hooggeroemde moderne beschaving noemt, nog eenige zelfbewustheid
hebben overgehouden, zien in die nationale kleedij nog de laatste
resten van onze eenmaal zoo groote en eigen Nederlandsche cultuur,
en waarvan zij de laatste manifestatie in deze volks-drachten erkennen.
Voor hen zijn die drachten dan ook een bewijs dat ons volk nog "_iets_"
eigen Hollandsch heeft.
Maar voor vele buitenlanders, die ons land vliegensvlug doorreisden,
en niet anders dan naar oppervlakkige indrukken oordeelen, en dus niet
het "_wezen_" van ons volk, noch van onze nationale kleederdrachten
gezien hebben, zijn die costumes een middel geworden om heel ons
volk belachelijk voor te stellen. Zij verbinden de idee van de
Hollandschheid aan het logge uiterlijk van een grove, wijdgebroekte
visscherskerel, die zij op zijn breede klompen over het asphalt
onzer hoofdsteden zagen stappen, als
n logge klos-klomp van
\ufffd\ufffd
levensdomheid. En veel Hollanders meenen "beschaafd" te zijn door
die buitenlandsche miskenning uit domheid te billijken en na te volgen.
Die verkeerde beoordeeling bij landgenoot en vreemdeling, vindt echter
in hoofdzaak zijn grond in gebrek aan kennis van het wezen zoowel als
van de verschillende vormen van onze nationale kleedij. Bovendien
hebben de verkeerde afbeeldingen en beschrijvingen de waardeering
Leave a Comment