Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Λέον Τρότσκι - Λογοτεχνία και Επανάσταση

Λέον Τρότσκι - Λογοτεχνία και Επανάσταση

Ratings: (0)|Views: 562|Likes:
Published by celebhank

More info:

Published by: celebhank on Dec 11, 2009
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/20/2010

pdf

text

original

 
1
ΛΕΟΝ
 
ΤΡΟΤΣΚΙ
 
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
 
ΚΑΙ
 
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
 
 
2
ΛΕΝ
 
ΤΟΛΣΤΟΪ
[1]
 
Ο
 
Τολστόϊ
 
γιορτάζει
 
τα
 
ογδοντάχρονά
 
του
 
και
 
µας
 
φαίνεται
 
σήµερα
 
ίδιος
 
γέρικος
 
βράχος
 
σκεπασµένος
 
µε
 
µούσκλα
,
άνθρωπος
 
µιας
 
εποχής
 
ξεγραµµένης
.
Πράγµα
 
παράξενο
!
 Όχι
 
µόνο
 
ο
 
Καρλ 
 
Μαρξ
,
µα
 
ακόµα
 
κι
 
ο
 
Ερρίκος
 
Χάινε
για
 
 να
 
πάρουµε
 
ένα
 
παράδειγµα
 
από
 
µια
 
περιοχή
 
οικεία
 
στον
 
Τολστόϊ
µοιάζουν
 
 να
 
ζουν
 
ακόµα
 
σήµερα
 
ανάµεσα
 
µας
.
Κιόλας
 
ο
 
ανυπέρβλητος
 
χείµαρρος
 
του
 
χρόνου
 
µας
 
χωρίζει
 
τώρα
 
από
 
το
 
µεγάλο
 
σύγχρονο
 
της
 
Γιάσναγια
 
Πολιάνα
.
Ο
 
Τολστόϊ 
 
είταν
33
 χρόνων
 
όταν
 
καταργήθηκε
 
η
 
δουλοπαροικία
 
στη
 
 Ρωσία
.
 Είχε
 
 µεγαλώσει
 
και
 
είχε
 
αναπτυχθεί 
 
σαν
 
απόγονος 
 
από
«
δέκα
 
γενιές 
 
που
 
η
 
εργασία
 
δεν
 
τις 
 
είχε
 
ταπεινώσει
»,
 µέσα
 
στην
 
ατµόσφαιρα
 
της 
 
παλιάς 
 
 ρωσικής 
 
αγροτοευγένειας 
 ,
 µε
 
τη
 
 χωροδεσποτική
 
της 
 
 βούλα
 ,
ανάµεσα
 
στα
 
πατρογονικά
 
 χωράφια
 ,
 µέσα
 
στο
 
πελώριο
 
φεουδαρχικό
 
σπίτι
 ,
κάτω
 
από
 
τις 
 
όµορφες 
 
δεντροστοιχίες 
 
των
 
φλαµουριών
 
 µε
 
τον
 
ειρηνικό
 
τους 
 
ίσκιο
.
Τις
 
παραδόσεις
 
της
 
αγροτοευγένειας
,
το
 
ροµαντικό
 
της
 
χαρακτήρα
,
την
 
ποίηση
 
της
,
όλο
 
το
 
στυλ 
 
της
 
ζωής
 
της
 
τέλος
,
ο
 
Τολστόι
 
τα
 
είχε
 
αφοµοιώσει
 
σε
 
τέτοιο
 
σηµείο
 
ώστε
 
έγιναν
 
µέρος
 
αναπόσπαστο
,
οργανικό
,
της
 
προσωπικότητας
 
του
.
Αριστοκράτης
 
είταν
 
τη
 
στιγµή
 
της
 
αφύπνισης
 
της
 
συνείδησής
 
του
,
αριστοκράτης
 
ως
 
τα
 
 νύχια
 
έχει
 
µείνει
 
σήµερα
,
στις
 
πιο
 
βαθιές
 
πήγες
 
της
 
δηµιουργικής
 
του
 
εργασίας
,
παρ
όλη
 
την
 
κατοπινή
 
εξέλιξη
 
του
 
πνεύµατος
 
του
.
Ο
 
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ
 
ΤΟΛΣΤΟΪ
 
Στο
 
χωροδεσποτικό
 
πύργο
 
των
 
πριγκίπων
 
Βολκόνσκι
,
που
 
πέρασε
 
έπειτα
 
στην
 
οικογένεια
 
των
 
Τολστόϊ
,
ο
 
ποιητής
 
του
 
 Πόλεµος 
 
και
 
 Ειρήνη
 ,
µένει
 
σ
ένα
 
δωµάτιο
 
πολύ
 
απλά
 
επιπλωµένο
.
Στον
 
τοίχο
 
είναι
 
κρεµασµένο
 
ένα
 
πριόνι
 
και
 
στη
 
γωνία
,
ακουµπισµένα
 
πάνω
 
στον
 
τοίχο
,
ένα
 
δρεπάνι
 
κι
 
ένας
 
µπαλτάς
.
Στο
 
πάνω
 
πάτωµα
,
ίδιοι
 
πετρωµένοι
 
φύλακες
 
των
 
παλιών
 
παραδόσεων
,
είναι
 
κρεµασµένα
 
τα
 
πορτραίτα
 
ολόκληρης
 
σειράς
 
από
 
γενιές
 
προγόνων
.
Τι
 
σύµβολο
!
Μέσα
 
στην
 
ψυχή
 
του
 
σπιτονοικοκύρη
 
βρίσκουµε
 
όµοια
 
αυτά
 
τα
 
δυο
 
πατώµατα
,
σ
αντίστροφη
 
τάξη
.
Ενώ
 
στις
 
ανώτερες
 
περιοχές
 
της
 
συνείδησης
 
η
 
φιλοσοφία
 
της
 
απλότητας
 
και
 
της
 
 
3
συγχώνευσης
 
µε
 
το
 
λαό
 
έχει
 
χτίσει
 
τη
 
φωλιά
 
της
,
από
 
κάτω
,
εκεί
 
όπου
 
βυθίζονται
 
οι
 
ρίζες
 
των
 
αισθηµάτων
,
των
 
παθών
 
και
 
της
 
θέλησης
,
µας
 
χαιρετάει
 
ολόκληρη
 
πινακοθήκη
 
φεουδαλικοί
 
πρόγονοι
.
Μέσα
 
στην
 
οργή
 
του
 
µετανιωµού
 
ο
 
Τολστόϊ
 
γυρίζει
 
τις
 
πλάτες
 
στην
 
ψεύτρα
 
και
 
µάταιη
 
τέχνη
,
που
 
πέφτει
 
στην
 
ειδωλολατρία
 
µε
 
τις
 
τεχνητά
 
αναπτυγµένες
 
συµπάθειες
 
των
 
κυρίαρχων
 
τάξεων
 
και
 
καλλιεργεί
 
τις
 
καστικές
 
προλήψεις
 
τους
 
µε
 
τη
 
βοήθεια
 
της
 
ψευτοκαλοσύνης
.
Τί
 
βλέπουµε
 
έπειτα
;
Στο
 
τελευταίο
 
µεγάλο
 
έργο
 
του
,
 Ανάσταση
,
στο
 
κέντρο
 
της
 
προσοχής
 
του
 
τοποθετεί
 
ίσα
-
ίσα
 
το
 
ρώσο
 
γαιοκτήµονα
,
πλούσιο
 
σε
 
χρήµα
 
και
 
προγόνους
,
περιβάλλοντάς
 
τον
 
φροντισµένα
 
µε
 
το
 
χρυσόν
 
ιστό
 
των
 
αριστοκρατικών
 
σχέσεων
,
συνηθειών
 
και
 
αναµνήσεων
,
σα
 
 να
 
µην
 
 υπήρχε
 
στη
 
γη
 
τίποτα
 
ωραίο
 
και
 
σπουδαίο
 
έξω
 
από
 
κείνον
 
το
«
µάταιο
»
και
«
ψεύτικο
»
κόσµο
.
 Ένας
 
ίσιος
 
και
 
µικρός
 
δρόµος
 
οδηγεί
 
από
 
το
 
αρχοντικό
 
κτήµα
 
στο
 
σπίτι
 
του
 
χωρικού
.
Αυτό
 
το
 
δρόµο
 
ο
 
Τολστόι
,
ο
 
ποιητής
,
τον
 
διέτρεξε
 
µε
 
αγάπη
 
προτού
 
ο
 
ηθικολόγος
 
Τολστόι
 
τον
 
κάνει
 
δρόµο
 
της
 
σωτηρίας
.
Ακόµα
 
κι
 
 ύστερα
 
από
 
την
 
κατάργηση
 
της
 
δουλοπαροικίας
 
θεωρεί
 
το
 
χωρικό
 
σαν
 
κάτι
 
που
 
του
 
ανήκει
,
σαν
 
αναπόσπαστο
 
µέρος
 
του
 
εξωτερικού
 
περιβάλλοντος
 
του
 
και
 
του
 
εσώτερου
 
είναι
 
του
.
Πίσω
 
από
 
την
 «
αδιαφιλονίκητη
 
αγάπη
 
του
 
για
 
τον
 
αληθινό
 
εργαζόµενο
 
λαό
»
βλέπουµε
 
 να
 
προβάλει
 
το
 
ίδιο
 
αδιαφιλονίκητα
 
ο
 
περιληπτικός
 
φεουδαλικός
 
προγονός
 
του
,
όµως
 
µεταµορφωµένος
 
από
 
το
 
καλλιτεχνικό
 
του
 
δαιµόνιο
.
Ο
 
γαιοκτήµονας
 
και
 
ο
 
χωρικός
,
αυτοί
 
είναι
,
σε
 
τελευταία
 
ανάλυση
,
οι
 
µόνοι
 
τύποι
 
που
 
ο
 
Τολστόϊ
 
δέχτηκε
 
µέσα
 
στο
 
ιερό
 
της
 
δηµιουργικής
 
του
 
εργασίας
.
Ποτέ
,
ούτε
 
πριν
 
ούτε
 
 ύστερα
 
απ
την
 
κρίση
 
του
,
δεν
 
απαλλάχτηκε
 
µήτε
 
δοκίµασε
 
 ν
απαλλαχτεί
 
από
 
την
 
αληθινά
 
φεουδαλική
 
περιφρόνηση
 
για
 
όλα
 
τα
 
πρόσωπα
 
που
 
παρεµβάλλονται
 
ανάµεσα
 
στο
 
γαιοκτήµονα
 
και
 
το
 
χωρικό
 
ή
 
πιάνουν
 
οποιαδήποτε
 
θέση
 
έξω
 
απ
αυτούς
 
τους
 
δυο
 
ιερούς
 
πόλους
 
της
 
παλιάς
 
τάξης
 
πραγµάτων
:
ο
 
γερµανός
 
επιστάτης
,
ο
 
έµπορος
,
ο
 
γάλλος
 
παιδαγωγός
,
ο
 
γιατρός
,
ο
 «
διανοούµενος
»
και
 
τέλος
 
ο
 
εργοστασιακός
 
εργάτης
,
µε
 
το
 
ρολόι
 
του
 
και
 
την
 
αλυσίδα
 
του
.
∆ε
 
δοκιµάζει
 
ποτέ
 
την
 
ανάγκη
 
 να
 
µελετήσει
 
αυτούς
 
τους
 
τύπους
,
 να
 
κοιτάξει
 
στο
 
βάθος
 
της
 
ψυχής
 
τους
,
 να
 
τους
 
ρωτήσει
 
για
 
τις
 
πεποιθήσεις
 
τους
,
και
 
περνάνε
 
µπροστά
 
από
 
τα
 
µάτια
 
του
 
καλλιτέχνη
 
σαν
 
πρόσωπα
 
χωρίς
 
καµιά
 
σηµασία
 
και
 
τον
 
περισσότερο
 
καιρό
 
κωµικά
.
 Όταν
 
του
 
συµβαίνει
 
 να
 
αναπαρασταίνει
 
επαναστάτες
 
των
 
χρόνων
70
ή
 80,
όπως
 
στην
 
 Ανάσταση
,
περιορίζεται
 
 να
 
ποικίλει
 
µέσα
 
στο
 
καινούργιο
 
περιβάλλον
 
τους
 
παλιούς
 
τύπους
,
τους
 
ευγενείς
 
και
 
χωρικούς
,
ή
 
µας
 
δίνει
 
σκίτσα
 
ξώπετσα
 
και
 
κωµικά
.
Ο
 
 Ναβοντβόροβ
 
του
 
µπορεί
 
το
 
ίδιο
 
 να
 
αξιώνει
 
ότι
 
αντιπροσωπεύει
 
τον
 
τύπο
 
του
 
ρώσου
 
επαναστάτη
 
όσο
 
και
 
ο
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->