10
ดินแดนที ่แหงแลง
3
ในป
ค
.
ศ
. 1285
พระทิศาปราโมกขเดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนเรียกพุกามวา
ตมฺพทวีป
(Tambadipa)
แปลวา
ดินแดนทองแดง
4
แมวาอาณาจักรพุกามจะเปนที ่รู จักในหลายชื ่อ
หากชื ่อที ่เปนที ่รู จักกันอยางแพรหลายคือ
พุกาม
ที ่ตั ้งอาณาจักรพุกาม
พุกามตั้งอยูบริเวณตอนกลางของลุมแมน้ ําอิระวดี
(Upper Burma)
ศูนยกลางของอาณาจักรพุกามมีพื้นที ่
25
ตารางไมลบนฝงตะวันออกของแมน้ ําอิระวดี
ซึ่งเปนบริเวณที่แมน้ ําฉินวิน
(Chinwin)
แมน้ ําสาขาสายสําคัญของแมน้ ําอิระวดีไหลมาบรรจบรวมกับแมน้ ําอิระวดี
ศูนยกลางอาณาจักรพุกามตั ้งอยู ในภูมิประเทศที ่แหงแลงกึ ่งทะเลทราย
(Dry Zone)
ปริมาณน้ ําฝนที่ตกในแตละปนอยที่สุดของพมา
ดังนั้นบริเวณนี้เปนเขตแหงแลงที่สุดของพมา
จากสภาพภูมิประเทศที่แหงแลงทําใหพืชที่เจริญเติบโตในบริเวณนี้ตองทนตอความแหงแลง
ศูนยกลางของอาณาจักรพุกามไมสามารถเพาะปลูกขาวได
ยกเวนบริเวณริมฝงแมน้ ําและเกาะกลางแมน้ ําอิระวดีเทานั้น
5
การที่กษัตริยพุกามทรงเลือกพุกามซึ่งเปนบริเวณที่แหงแลงที่สุดเปนศูนยกลางของอาณาจักร
เปนการแสดงใหเห็นถึงความสําคัญของบริเวณแหงนี้
เนื่องจากพุกามตั้งอยูระหวางพื้นที่การเกษตรที่สําคัญคือ
กย็อกเซ
(Kyaukse)
และมินบู
(Minbu)
กย็อกเซเปนเขตทําการเกษตรกรรมขนาดใหญที่สุดของพุกาม
ตั ้งอยู ทางตอนเหนือของพุกาม
100
ไมล
และมินบูตั ้งอยู ทางใตพุกาม
80
ไมล
แมกย็อกเซและมินบูจะตั ้งอยูในเขตแหงแลงแตหากมีระบบชลประทานที ่ดีจึงสามารถทําการเพาะปลูกไดตลอดทั ้งป
และยังเปนแหลงผลิตขาวที ่สําคัญของพุกาม
กย็อกเซและมินบูมีความสําคัญตอเศรษฐกิจของพุกาม
กษัตริยพุกามทุกพระองคทรงทรงควบคุมดินแดนทั ้งสองแหงอยางใกลชิด
และทรงสรางและปรับปรุงระบบการชลประทานในสองดินแดนตลอดสมัยพุกาม
ที ่ตั ้งของอาณาจักรพุกามมีความสําคัญในการควบคุมแมน้ ําอิระวดี
ที่ตั ้งของอาณาจักรพุกามอยูตรงกลางของแมน้ ําอิระวดี
และเปนบริเวณที่แมน้ ําฉินวินไหลมารวมกับแมน้ ําอิระวดี
พุกามจึงสามารถควบคุมการเดินเรือในแมน้ ําอิระวดีและแมน้ ําฉินวิน
ที ่ตั้งของอาณาจักรพุกามมีความสําคัญในการควบคุมพื้นที่การเกษตรและการเดินเรือภายในแมน้ ําอิระวดี
หางจากศูนยกลางพุกามไปทางตะวันออกเฉียงใตมีภูเขาที่มีความสําคัญคือเขาโปปา
(Popa)
มียอดเขาสูง
5000
ฟุต
เขาโปปาเปนภูเขาไฟที ่ดับแลวยอดเขามีลักษณะเปนที ่ราบกวาง
ชาวพมา
3
Ibid., 4.
4
Ibid.
5
Ibid.
Leave a Comment