De ontmoeting van de vader met de verloren zoon,

Arcaas

Mijn hart brandt of is mijn hart bevroren?Barmhartigheid is een brandend hart dat zichniet laat blussen. Dat niet bij voorbaat in deijskast wordt gezet. De Engelse taal kent het mooie woord ‘mindset’. De betekenis is verge-lijkbaar met die van: manier van in het levenstaan. In een exact zelfde werkelijkheid kanik zeggen ‘het glas is half vol’ of ‘half leeg’.In dezelfde werkelijkheid kan ik overvloed of schaarste ervaren, kan ik schoonheid en lelijk-heid zien. Hoe ben ík door míjn mind geset?Hoe ben ík op de werkelijkheid afgestemd?

Is het niet opmerkelijk, dat nog steeds veel vanonze opvoeding en scholing erop gericht is omonze emotie - het bewogen raken - te onder-drukken, ons idealisme te temperen om zomeer en meer aan te leren ons hart te koelen,te bevriezen. Daar komt nog bij, dat het verdriet

N i e u ws b r i e f #4 0

o kt o be r2 0 0 7 | # 4 0 | f rate r s c m m

Z   n-b   o   nw o r   n-i nb      n  K o m  n

w n e etie

Bewogenheid en bewogenmensen: daarover gaat het indeze nieuwsbrief. Vrouwenen mannen die op een of andere wijze onze wereld eenbeetje menselijker en mooiermaken.Ook de bijeenkomst van 3november heeft ‘Bewogenmensen’ als thema.De veertigste aflevering vanonze nieuwsbrief is dit. Datheeft toch wel iets van eenmijlpaal. Door alleafleveringen bladerend gaande negen jaren van deBeweging aan je voorbij.Er zijn heel wat nieuws-brieven die het zo lang nietvolhouden. Gelukkig is heteinde nog niet in zicht, wantde beweging is springlevend!

Het kan vriezen,het kan dooien

Marius Buiting

Voorzitter estuur bvb

dat ons wordt aangedaan vaak ons hart verkilt;maar zal het daarna weer lente worden, de dooiinzetten? We gaan op weg naar de winter, maarin die winter vieren we het feest van kwetsbaar-heid, hoop en licht. Ook iconen van barmhartigheid zijn door de winter heengegaan. Martin Luther King kondromen van een nieuwe wereld na vele jaren vandiscriminatie; Mandela kon vol vergeving verdergaan na vele jaren gevangenschap; MoederTheresa durfde de beschermende maar ook afsluitende muren van haar klooster te door-breken om de stervenden te helpen waaraaniedereen inclusief zijzelf tot op dat moment voorbij liep. Het zal vriezen, ons hart zal telkens weer worden versteend, maar het kan dooien, het kan dooien.

a c t i v i t e i t e N

ba r mha rti ge



Toen we besloten hadden de bijeenkomst van 3november als thema te geven: ‘Bewogen mensen’,kwam als vanzelf de vraag naar boven: Welkemensen raken mij?

Van Tonja Mos kreeg ik artikelen en interviews,die zij verzameld heeft van mensen die haarboeien. Niet alleen haar, maar ook mij. Het maakt je warm, want je vindt in de krant ook het goede nieuws.

Saïd bensallam

bijvoorbeeld. Hij is portier. Erggeraakt door een kind met een handicap, kwamin beweging voor dat kind en het liep uit op eenstichting en een buurtcentrum. Maar ook

MaartjeRomme

. Bezig met een maatschappelijke carrière,ontmoette zij een zwaar verslaafde man die eentotale ommekeer in haar leven teweeg bracht.

Corine baar

, huisarts en initatiefnemer van eengezondheidscentrum in Rotterdam, dat uitgaat van de Franse filosoof

Emmanuel Levinas

. En

Joh.Krist

, pedagoog en directeur van een justitiëleinrichting in Zutphen.‘Iedere dag weer kom ik jonge mensen tegen dieongecompliceerd blijven geloven in de toekomst.En daar ben ik dankbaar voor. Omdat het mijsterkt in het zoeken naar het goede en het accep-teren van het onvolmaakte’.Bewogen mensen blijken barmhartige mensen tezijn. Het gaat er steeds om, dat bij hen menseniets losmaken, dat ze geraakt worden en wordenaangezet in beweging te komen. We zeggen wel,dat je, als je aan barmhartigheid begint, niet weet waar het ophoudt. Ook dat blijkt in deze gevallen waar te zijn.In september is ter gelegenheid van het honderdste nummer van Ode een extra uitgave verschenen met als titel: Inspirerende interviewsen visionaire verhalen uit de eerste 100 Ode’s. Ja, bewogen mensen inspireren je; ze roepenniet alleen bewondering op, maar prikkelen ook tot navolging. Het is een kleurrijke galerij vanbewogen mensen uit alle culturen en religies.Mensen, bewogen om mensen, en om onzeprachtige en geschonden aarde. Mensen die eensteen in het water hebben gegooid en niet hebbenkunnen beseffen wat die golfslag teweeg gaat brengen. Bewogen mensen die ook moed hebben.Het is moeilijk om een keuze te maken. Tochmaar een paar noemen:

Raimon Panikkar

, hindoe en christen, wonend aande voet van de Pyreneeën. ‘Duivels opereren in het donker en vormen dus geen gevaar voor mensendie licht op alle delen van hun ziel laten schijnen’De grote affiniteit die Panikkar met Jezus voelt,uit zich ondermeer in zijn verlangen ieder mensin zijn hart te sluiten, niemand uitgezonderd.Panikkar: ‘De last van de mensheid dragen,maakt nederig, is ontnuchterend en gezond.Anders ga je denken: ‘Ik ben een priester, ik benzuiver, ik sta daar boven. Asjeblief niet’.

Aqeela Sherrills

, pionier van een cultuur vaneerbied voor het leven. ‘Vrede is geen bloemen- veldje waar je doorheen fladdert: het is hard werken’. Bij het verlies van zijn zoon schreef hij: ‘Het gaat er niet om wie mijn zoon heeft vermoord, maar wat hem heeft vermoord: eencultuur zonder eerbied voor het leven.’

Mukhtar Mai

, die het opneemt voor onderdrukte vrouwen in Pakistan. Ze wordt voortdurendbedreigd. In een interview: ‘Ik denk er wel eensover om weg te gaan. Maar dan zeg ik tegenmezelf: hier heb ik mijn school en mijn meisjes.Als ik wegga, laat ik die ook in de steek en danzullen de daders denken, dat Mukhtar het heeft opgegeven…’

Bewogen mensen: zoek ik het niet te ver weg?Zoek ik het onbewust toch in het ongewone? Dat zou het geval zijn, als ik niet op de eerste plaatsontroerd wordt door bewogen mensen in mijneigen omgeving, zogenaamd gewone mensen diebarmhartige liefde beleven in grote trouw en dewereld mee helpen dragen.Door wie word ik bewogen en ontroerd? Ookdoor romanfiguren en bewogen mensen in films.Hebt u dat ook? Laat eens horen door wie u infilm, roman en op tv geraakt wordt. Misschienkunnen we er samen iets moois van maken.

bewogen mensen

door wie word ik bewogen en wie ontroeren mij?

Wim Verschuren

Aqeela Sherrills

Oefening in Dankbaarheid

Ontspan je en stel je een wandeling voor naar detop van een heuvel. Op dieheuvel ontmoet je iemandtegenover wie je grote dank-baarheid voelt. Dit mag eenbekende zijn uit je eigen

oefening

Hein Stufkensleven, zoals je vader of moeder, partner of geliefde,maar bijvoorbeeld ook eenalgemeen bekend figuur,zoals Mahatma Gandhi of Jezus van Nazareth. Je vertelt die persoon alles waar je in je leven dankbaar voor bent, dus niet alleendatgene waarvoor je diepersoon dankbaar bent.Daarna ben je samen eentijd stil op de manier diebij deze ontmoeting past en laat je de dankbaar-heid in je hele lijf voelbaar worden. Tenslotte neem je afscheid en daal je deheuvel weer af. Voel (ennoteer als je wilt) wat dezeoefening met je gedaanheeft.

uit: Hein Stufkens,barmhartigheid als menselijkeestemming

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge



mantelzorg, wat bezielt me?

De meeste mantelzorgers die vertellenover hun ‘zorggeschiedenis’ zeggen,dat ze er niet bewust voor gekozenhebben, maar dat hun leven nueenmaal zó gelopen is, dat ze vooriemand binnen hun familie of vrien-denkring zijn gaan zorgen. Alsof het hen overkomen is. Het feit dat ze het niet voelen als een keuze, maar als iets waar ze niet onderuit konden, maakt het vaak zwaar. Er is veel aandacht voorde zieke en weinig voor de mantel-zorger. Meestal vinden ze dat terecht,maar toch… Af en toe blijkt het heelprettig als iemand de tijd neemt naarhet verhaal van de mantelzorger teluisteren. Daar knappen ze van op.De mensen die zorgen, vertellen ook over de mooie kanten ervan. Over deintieme momenten die gedeeld wordenin angst en vreugde. Over de kracht dieze uit voelen gaan van de patiënt. Overde dankbaarheid die ze voelen dat zedit mee mogen maken, met degene van wie ze zo houden.Om hier ruimte voor te maken iser een bijzonder boek geschreven waarmee mantelzorgers individueelen in groepsverband een zoektocht kunnen maken naar hun motivatie. Isdie werkelijk zo toevallig of zaten ertoch keuzemomenten in? Waar krijg je energie van en wat kost alleen maarkruim? Kortom, zoals de titel van het boek luidt: Mantelzorg, wat bezielt me?Letterlijk en figuurlijk.Omdat je niet altijd zelf de woordenhebt om je gedachten en gevoelensuit te drukken, helpt het boek op driemanieren. Er zijn zes schilderijen tezien van kunstenaar Victor Sonnadie momenten uit een zorgrelatie verbeelden. Wat zie je? Herken je er ietsin? Er zijn zes dagboekfragmenten telezen van een jonge mantelzorger. Wat lees je? Herken je er iets in?Tenslotte worden ideeën van vier filo-sofen beschreven die gezocht hebbennaar een antwoord op de vraag waarommensen toch voor elkaar zorgen. Wat hoor je? Herken je er iets in?Zo kom je op het spoor van je eigenbelang in de zorgrelatie, je mogelijk-heden en je grenzen.De Beweging van Barmhartigheid heeft in de loop van de jaren geleerd dat jeniet langdurig en duurzaam barm-hartig voor een ander kunt zijn, als jedat niet ook voor jezelf bent. Ruimtenemen om stil te staan bij je eigenrol als mantelzorger kan hiertoe eenimpuls geven.Daarom heeft de Beweging op september een dag georganiseerd ommet dit boek te werken. Een verdie-pingsdag met drie thema’s: de zorgre-latie, het persoonlijk verhaal en debezieling. Ik heb deze dag mogen bege-leiden. Op de vraag wat je mee naarhuis neemt kwamen als reacties: ‘voelme bemoedigd door de ontmoetingmet bewogen mensen’, ‘voel me beves-tigd dat ik op de goede weg ben’, ‘heb vandaag een gevoel van saamhorigheid, warmte en vertrouwen ervaren’, ‘voelme minder alleen’, ‘heb ervaren hoebelangrijk het is met aandacht te leven’.

Mantelzorg, wat ezielt me?

door DeirdreBeneke genaamd Kolmer, promovendaaan de Universiteit van Tilburg enhaar moeder, Liedy Beneke genaamdKolmer, theologe. Voor 1,5 euro plus verzendkosten te bestellen bij StichtingDe Vonk, secretariaat@stichtingde- vonk.nl, tel 01-4647600.Marja Wittenbols

bemoedigende, evestigende en vruchtare gesprekken gaven kracht tijdens de themadag over mantelzorg (foto: Nelleke Verstijnen)