De dbbele vregde van gedeelde vregd (foto: Anneke te Lintelo)

E i iet in dit faaie gezegde dat tegen onzeintuïtie induit. Het kind kijgt iet lekke,bijvoobeeld noepje: doo te delen heeft het objectief minde noepje voo zichzelf. Tochmoedigen de opvoede aan te delen. Al het leedvan de ande op onze weg komt en wij laten ondaamee in dan dukt het toch ook op on? Inzekee zin vemeedet het dan toch?

Wat is dan de geheime wijsheid in deze sprek? Als volwassenen weten we, dat door het delen het pasecht feest wordt: de blijdschap van de ontvanger, desaamhorigheid, de ervaring en herinnering die jen knt delen, de kans dat je ook in de vriendschapen het delen van de ander wordt meegenomen, geenbikpijn en zo verder. We weten, dat aandacht,troost, aanwezigheid en fysieke bijstand het leed van anderen kan verlichten en we beseffen dat het ons ook veel brengt: het relativeert onze eigen pijnen zorgen, we ervaren betekenis in ons leven, we

N i e u ws b r i e f #4 3

a u g u s t u s 2 0 0 8 | # 4 3 | f rate r s c m m

Z   n-b   o   nw o r   n-i nb      n  K o m  n

w n e etie

Barmhartigheid en tolerantiestaan haaks op een ‘cultuur‘van dikke-ikken.Er is bezorgdheid oververruwing, verharding, enover de geringe aandachtvoor de kwetsbaren. Terecht.Maar toch: er is eenbeweging, die werkt aanvrede en recht voor iedermens. Met velen staan wij indie beweging vanbarmhartigheid.Ook deze nieuwsbrief getuigtdaarvan.Wij wensen u een goedevakantietijd toe. Een tijd vanvrede en rust en óók vanavonturen en verrassingen.

Gedeelde vregd’is dbbele vregd’, gedeeldesmart is halve smart

Maris Biting

Voorzitter estuur bvb

ontvangen vaak dankbaarheid en het verlost ons van het knagende gevoel voorbij gelopen te zijn waar stilstaan misschien een wereld van verschilhad gemaakt. Is het dan niet vreemd dat volwassenen tegenelkaar vaak heel andere dingen zeggen dan tegenkinderen: “daar heb je recht op”, “pas op dat je jede kaas niet van het brood laat eten”, “pas goedop jezelf”, “je kan toch niet de last van de hele wereld op je schoders nemen”. We hebben ons verschanst achter hekken, mren en deren enhebben ons gewapend en geharnast om de ander,onze naaste, af te knnen weren. Wat een feest van barmhartigheid ensaamhorigheid als we ons de vregde van het delen weer knnen hér-inneren en weer een openhart knnen hebben om de tranen te drogen vanhen die door het leven geslagen zijn.

B vB 10 jaarB vB 10 jaar

a c t i v i t e i t e N

ba r mha rti ge

fouten durven maken

Caren van Herwaarden

Voodat de wokhop begon zetteik alle klaa, mijn atelie bij ZINtond opeen tjokvol en wed ove-genomen doo tafel en toelen. Depachtige uimte waa ik nomaalkan olchaaten, wed doo diehakeige objecten venipped, totdat jullie binnenkwamen, ondkeken envevolgen neeteken op de toelen. Veemd genoeg wed het toen wee wijd en zelf kalm.

Ik had eigenlijk geen idee wat ik kon verwachten, maar mijn ambitie wasgroot: mensen in anderhalf r fotendrven laten maken. Als je denkt dat foten maken vanzelf gaat als je niet knt tekenen, dan heb je het fot.Foten drven maken veronderstelt een hoding waarin je aanneemt dat je het niet precies weet, maar dat wat je doet desondanks de moeite waardis. En dat is een levenshoding dieaan de basis ligt van alle creativiteit enontwikkeling (beweging).Als itgangspnt nam ik de inspi-rerende, naar de overtreffendetrap reikende regel van de fratersCMM, later door de Beweging vanBarmhartigheid geadopteerd:ZIEN – BEWOGEN WORDEN –IN BEWEGING KOMENDeze regel kan ik direct toepassenin mijn vak: kijken is fndamenteelánders dan zien. Kijken doe je dehele dag door maar met zien gebrik je méér dan alleen je ogen. Met ziengebrik je je ervaring, je wijsheid, je spieren, je kolder, je mildheid, jeonbevangenheid en... je foten. Doorte tekenen kan je de ander leren zien,be-tekenis toevoegen aan wie of wat je voor je ziet. Daarvoor hoef je niet knap te knnen tekenen. Je voegt hoedan ook je eigen onbeholpenheid of onhandigheid aan een tekening toe.Dat is, geloof ik, in beginsel waarhet bij barmhartigheid om gaat: omdankzij en niet ondanks je beper-kingen, je eigen potentie en die vaneen ander te ervaren. Van daarit ontstaat verbroedering en compassie,eventeel gevolgd door actie.Tijdens de workshops werd ik getroffen door de diversiteit en het enthosiasme van de deelnemers. Destemming was feestelijk en opzwe-pend, afgewisseld door ernstigeconcentratie. Er ontstonden bijzondereportretten die geladen waren met aandacht, met energie. Soms ontstonder een portret van een odere man waarin hij zijn vroegere schoolfotoherkende. Of iemand herkende in eenportret zijn vader of moeder. Allemaal vrchten van zien: zien laat je dóór dehid heenkijken naar een diepere laag.Zien kan een voorspellende, leidende waarde hebben.Ik wil iedere deelnemer bedanken voorhet lef en het vertrowen tijdens de workshop, het was een eer om te doen.Toen men weg was, stonden er weer dietafels en stoelen in de rimte: tjokvolmaar ook erg leeg.

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge

VErrAssEN

Mij maakt het steeds weer gelkkigals ik door iemand verrast word. Alsiemand zo maar een kaart strt,

oefening

Wim Verschrenterwijl ik daar helemaal niet op reken.Of als iemand zo maar iets goeds of positiefs over mij zegt. Of als ik zomaareen itnodiging krijg om mee naar eenitvoering te gaan.Bij barmhartigheid is de eerste stap:de ander zien. Als ik verrast worddoor iemand, ben ik gezien door deander. Daar word ik warm van. Als ik tenminste in alle eenvod het verras-sende gebaar van de ander accepteer.Ik moest hier aan denken bij het initi-atief van Mstafa (zie: De rozen vanMstafa), die bij alle bewoners van deflat een roos in de brievenbs stak.Het was spannend: zoden ze zijngebaar wel begrijpen en waarderen?

Waaom iemand veaen niet eenop je pogam zetten? Bijvoobeelddie kee in deze vakantietijd.Iemand chijven of bellen die e niet op ekent. Met name iemand dieniet gezien wodt of ove het hoofdgezien. Een bezoekje naa of eenuitje met iemand. Het vaagt enigeceativiteit en uimte in jezelf. Eniemand veaen maakt jezelf ookgelukkig.

barmhartigheid in de zorg

Dorine SweereVERSLAG VAN DE AFGELEGDE WEG

Op 5 juli 2006, een nikhete zomedag,paatten we met 48 menen ove onzezogen, ove onbamhatigheid in degezondheidzog; 48 betokken menendie allemaal van doen hadden met detoenemende zakelijkheid in de zog endaa tuk voo tuk tegenaan liepen.Het wed een hele vuchtbae middag die veel ideeën en een wekgoepoplevede.De wekgoep die, hoe oigineel kan je zijn, WErKGrOEP ZOrG al naamkeeg, ging met een uiteindelijk vateclub van 6 menen aan de lag om alleideeën uit te weken.

Eén van de resltaten was een lande-lijk symposim over Compassie in deZorg dat op 31 maart 2007 gehoden werd bij Zin in Vght. Een fantastischedag met een bijzondere gastspreker,Marins van den Berg, en vijf intri-gerende workshops die naar méérsmaakten. Er was die dag zowel eenklaagmr als een wensmr waaropde 180 deelnemers hn zorgen maar vooral ook hn wensen kenbaar kondenmaken. En met die klachten en wensen en ideeën ging de werkgroep verder. Wat vooral opviel was dat veel deelnemers behoefte haddenaan verdieping, training en itwis-seling. We besloten dan ook tot het organiseren van verdiepingsdagen,gericht op zorgenden: mantelzorgers, vrijwilligers en gezondheidszorgers.Op die manier hoopten we de ‘zachtekrachten in de zorg’ te voeden en weer meer in beweging te brengen.De grote itdaging was na dit entho-siaste begin: hoe n verder?We kozen voor vijf verdiepingsdagenrond de volgende thema’s:Mantelzorg met Marja Wittenbols alsbegeleider, Aandachtig zijn in de zorgmet Anna Braat en Johan Cornelissen,Zorg voor de zorgende: hierbij wasAnja van Weert onze gastdocent,Kwaliteit zonder barmhartigheidis onmogelijk met Maris Biting,onze voorzitter, als gids, en tenslotte:Gelijkheid en gelijkwaardigheidtssen hlpvrager en hlpverlenermet Erik Stofferis: er was geenmooiere afsliting van de vijf bezin-ningsdagen mogelijk.De meeste dagen waren we te gast bij het generalaat van de Fraters van Tilbrg;een plek die veel rimte bood voorontmoeting, verstilling en verdieping.Het waren vijf bijzondere dagen en veeldeelnemers gaven aan dat de verdie-pingsdagen hen voedden en sterkten omdoor te gaan om met en aan compassiein de zorg te blijven werken.Behalve deze verdiepingsdagen is er nogmeer geberd. We hebben het initiatief genomen tot een platform voor menslie- vende zorg. Ongeveer twintig organisa-ties nemen hieraan deel.De Werkgroep Zorg gaat zich inseptember 2008 beraden op nieweinitiatieven. Want er is vraag naarmeer. De werkgroep heeft niewe ledengezocht en gevonden omdat het organi-seren van activiteiten tijd, aandacht enenergie vraagt. En het geldt nog steeds, vele handen maken licht werk. Wehoden  op de hoogte.Wij willen alle deelnemers van 5 jli2006, 31 maart 2007 en de verdie-pingsdagen in 2007 en 2008 van hartedanken voor hn inzet, hn bijdrage enhn vertrowen.