“... een parelsnoer van betekenisvolle daden.” (foto: Marieke Koopmans)Barmhartigheid is voor velen een groot enook wel een moeilijk te verstaan woord. Vaak schiet direct het verhaal te binnen van debarmhartige Samaritaan: rovers, een gewondeman, passanten in een lang vervlogen tijd.Natrlijk snappen we best dat het een verhaalis, een metafoor, maar toch is de vertaling naarons dagelijks bestaan nog niet zo gemakkelijk.Neem de zeven werken van barmhartigheid:komen er hongerigen en dorstigen op onspad, kennen we gevangenen en heeft iemand van onze naasten dan geen kleren aan het lijf?En als dan opeens de nood van de ander zichaan ons voordoet dan lopen we nogal eensmet angst, vooroordeel en schaamte om onzemedemens heen. Toch is het minder moeilijk en ver weg dan wedenken om de kwetsbaarheid van de ander tezien, ons hart te laten spreken en ons te leidennaar onmiddellijke bewogenheid en beweging.Stilstaan bij de ander of gaan zitten aan een bed,een arm om de schoder van de bedroefde of een zorgzaam telefoontje, je vakantie itstellenomdat een dierbare op sterven ligt, de eenzamein je flat of straat bezoeken of wat splletjes voor iemand die ineens zijn his kwijt is.Barmhartigheid is een parelsnoer van kleinemaar zeer betekenisvolle daden die het hart vande ander verwarmen en daar als een dierbareherinnering worden bewaard. Lang geleden wist ik het even niet meer, wist niet hoe ik verder moest; alles leek zo zinloos enik wist geen weg met mijn idealen. En toen wasdaar die odere man die opeens naast me zat,een soort opa die ik nooit had gekend. Hij steldebelang in mij en mijn toekomstdromen. Hijstelde vragen, hij listerde en gaf me eenvodigeen wijze raad. Maar het meest belangrijke: hijnam me zoals ik was en gaf me alle vertrowen.Hij hielp me mijn koers te verleggen maar ook gaf hij mij een voorbeeld dat ik sindsdien velemalen in praktijk heb mogen brengen: stilstaanbij en listeren naar de ander, listeren naardromen en verlangens en iemand een stkje op weg helpen, op naar een niewe toekomst. Alsno ieder de barmhartigheid die hij eens heeft ontvangen weer aan anderen zo schenken dankomt een barmhartige wereld heel dichtbij.

N i e u ws b r i e f #4 8

o kt o be r2 0 0 9 | # 4 8 | f rate r s c m m

Z   n-b   o   nw o r   n-i nb      n  K o m  n

w n  

In deze Nieuwsbrief makenwe kennis met Fie Gommers.Als opvolger van Wim zal zijnauw bij de Nieuwsbrief betrokken zijn.Barmhartigheid speelt zich af in het dagelijkse leven.Daarover gaat het ook in deverschillende bijdragen.En zoals u weet: het themavan de landelijke dag vanBarmhartigheid van 21november is hetzelfde:Barmhartigheid dichtbij!Bijdragen van u voor deNieuwsbrief zijn van hartewelkom.

Barmhartigheid dichtbij

Maris Biting

Voorzitter estuur bvb

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge

barmhartig geraakt

Ja, hoe doe je da: je voosellen aanzo’n 1800 paicipanen van een ideëleBeweging als die van Bamhaigheid.Ik kan nauulijk veellen da mijnnaam Fie (van Sophie) Gommes is,geboen in Alkmaa op 16 febuai1954, achse in een gezin van waalf kindeen, inmiddels al uim 37 abeid-zame jaen ache me heb, waavan alslaase sandplaas dekenaa Veghel,waa ik uim 8 jaa als coödinao hebgewek. Maa ja, da wod al snel eenopsomming, als ik nie ople.Laa ik daaom maa veellen hoe ikme de Beweging van Bamhaigheidin aanaking ben gekomen. We zijnimmes allemaal beokken bij dezeoganisaie en dan zijn aakvlakkenwellich ineessane.

Het n zo’n 6 jaar geleden dat WimVerschren ‘over barmhartigheid’kwam vertellen bij het pastoresberaadin dekenaat Veghel. Wim vertelde overde geloofscrisis en de daaropvolgendezoektocht van de fraters die iteinde-lijk geleid heeft tot de Beweging vanBarmhartigheid. Dit raakte me zeer: ik voelde me vooral erkend in mijn desil-lsie over de rooms-katholieke opvoe-ding die ik genoten had. Ik wist opeens waar mijn jarenlange boosheid vandaankwam. Dat lchtte zeer op.En die Beweging bood me, op die dag,zomaar de gelegenheid om daar neens korte metten mee te gaan maken!Met mijn beslit om de leerrote te gaan volgen is mijn leven dan ook didelijk een andere koers gaan varen. Elke zater-dag, als ik tergreed na een inspan-nende, leerzame leerrotedag, voeldeik me opgetild, bevrijd van een hoopballast die ik jaren met me meegedra-gen had. De inzichten, de ontdekking van patronen, en vooral het ontdekken van hoe ON-barmhartig een mens voorzichzelf kan zijn. Ik kreeg handreikin-gen om te oefenen, voorbeelden, lees- voer en rimte om op zoek te gaan naarmijn eigen barmhartige mogelijkheden.Ik kwam in een stroomversnelling dieniet meer te stoppen is – nog steedsniet. Ik merkte dat er dingen in mijnleven gingen veranderen, mijn visie,mijn (werk)hoding, mijn hmer.Het deed me goed, erg goed, kan ik wel zeggen. Het verhaal van Wim was voor mij op de jiste tijd en op de jisteplaats gekomen.Inmiddels zijn we zo´n zes jaar verder.Om elkaar regelmatig te blijven appel-leren aan die Barmhartige hoding (ik schrijf sindsdien Barmhartigheid altijdmet een hoofdletter), zijn we met een vijftal od-deelnemers een intervisie-groep gestart die éénmaal per zes wekensamenkomt. Steeds weer een kostbareontmoeting. Voorbeelden van (on-)Barmhartigheid it ons dagelijks leven worden er ingebracht en behandeld.In Veghel is al enkele jaren een verdie-pingsgroep Barmhartigheid waaraanzowel participanten als niet-partici-panten deelnemen. Daar hebben wegestdeerd op onderwerpen als

Debarmhartige Samaritaan

De Verloren Zoon

(aan de hand van het boek

Eindelijk Thuis

van Henri Nowen, een aanrader!),

Oordelen en Vergeven

.En natrlijk probeer ik zoveel alsmogelijk deel te nemen aan de lande-lijke dagen. Het zijn allemaal bronnen waaraan ik me kan opladen.Barmhartigheid is niet meer it mijnleven weg te bannen. Het is als eensoort van dagelijkse ontmoeting, eenmaatje met wie ik elke dag optrek,bij wie ik steeds te rade kan gaan.Het is een levenshoding die zichalsmaar sterker ontwikkelt. Bij demanier waarop ik de dag begin, waarop ik voor mezelf zorg, met mensen omga, rimte geef en neem,en de dag weer afslit.En n heb ik ds de kans gekregen ombij deze Beweging van Barmhartigheidte gaan werken. Een bitenkans die ik met beide handen heb aangenomen.Per 1 agsts j.l. werk ik 16 r per week (in principe op dinsdag en woensdag) in het mooie kantoor dat vorig jaar speciaal voor de Bewegingdoor de fraters is neergezet. Ik zalde coördinerende taken van Wimovernemen voor wat betreft de lan-delijke dagen, de onderstening vande vrijwilligers en de commnicatiedaaromtrent. De eindredactie vande Niewsbrief en het verzorgen vanlezingen in den lande blijven voorals-nog in de handen van Wim. Wim heeft in de afgelopen tien jaren een stevigebasis gelegd onder de Beweging vanBarmhartigheid. De komende jarenzal deze basis verder moeten wordengeprofessionaliseerd en zllen activi-teiten worden itgebreid. Samen met het bestr, het secretariaat en de vele vrijwilligers moet dat lkken!En Barmhartigheid is daarbij eengoede inspiratiebron.Fie Gommers

Coördinator bvb

Fie en Wim: beiden barmhartig geraakt (foto: Lex van der Poel)Fie (foto: Jdith Gommers)

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge

het duister tegenkracht biedenen zoeken naar het licht

IKON, Het vermoeden

Twee jaar geleden kreeg Sara Kroos (27)al een cabaretprijs en n is ze genomi-neerd voor de Poelifinario voor het bestecabaretprogramma van dit seizoen:

bries

. Het is haar vierde solovoorstellingen ze speelt voor itverkochte zalen.Dat scces begon tien jaar geleden, toenze ‘met de moed der wanhoop’meedeed aan het Leids Cabaretfestival.Sara: “ik wilde tenminste geprobeerdhebben om mijn droom te verwezen-lijken.” Na een periode van zwaredepressies had ze de keze: óf eenpsychiatrisch patient blijven óf de

Een kind scheef op de aciedag van kindeen en amoede

“Mijn moeder is een held, ze zorgt voor ons en geeft ons teeten, in het weekend iets lekkers erbij.Zo gaw de kinderbijslag er is, krijgen we niewe kleren enschoenen als die nodig zijn. Ze heeft op mijn roze bloes van vorig jaar een roze bies gestikt.N hoor ik er helemaal bij. Ze heeft gevoel voor mode.Laatst nog heeft ze het geld, dat we kregen van de gemeenteom ons te laten sporten, gebrikt om de hr te betalen, want de woningbow deed moeilijk.Toen heeft ze het betalen van de energie twee wekenopgeschoven om onze sport te betalen. Met het geld it Groningen voor onze schoolkosten heeft ze toen het ener-giebedrijf betaald, toen daar een dreigbrief van kwam.En de school heeft ze gevraagd te wachten tot de kinderbij-slag binnen is.En no is alles weer mooi rond. Knap hè?Mijn moeder is een held. Maar ik kan niet over haaropscheppen, omdat ze niet wil dat iemand weet dat we zo weinig geld hebben.”

Uit: de Arme Kant van Nederland

een kind schreef

Vrij van angst zijn bevrijdt anderen (foto: Antoin Bissink)Heilige tekst van Sara Kroos:Onze grootste angst is niet dat weonvolmaakt zijn.Onze grootste angst is dat wemateloos krachtig zijn.Het is ons licht, niet onze schadw die ons het meest beangstigt.Wij vragen ons af: Wie ben ik ombriljant te zijn,prachtig, talentvol, fantastisch?Maar wie ben jij om dat niet te zijn? Je bent een kind van God. Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.Er is niet verlichts aan je kleinmaken opdat anderemensen zich bij jo niet onzekerzllen voelen.Wij zijn allemaal bedoeld om testralen als kinderen.Wij zijn geboren om de glorie vanGod die in ons is te openbaren.Die is niet alleen in sommigen vanons;die is in iedereen!En als wij ons licht laten stralen,geven we onbewst andere mensentoestemminghetzelfde te doen.Als wij bevrijd zijn van onze eigenangst,bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.Marianne Williamson verantwoording nemen voor haar eigenleven en het slachtofferschap achterzich laten.Niet verbazend ds, dat Sara Kroos alsbasisthema heeft: het dister tegen-kracht bieden en zoeken naar het licht.Vandaar ook haar keze voor de tekst van Marianne Williamson it haarboek

Return to love

die ook door NelsonMandela is gebrikt in zijn inagrelerede bij het aanvaarden van het presi-dentschap van Zid Afrika. Want met Williamson – én Mandela – gelooft SaraKroos dat wij bedoeld zijn om te stralenals kinderen.