Ook kinderen waren dit jaar uitgenodigd voor de landelijke ijeenkomst op 5 novemer

De feeen ond de eooe n e end:w een cowonee, een ee menen e n on oo!Ee de eozen: de ecen enoden, wn ode moe e zn, de en den ed. M oo de zeen en -men: “Nee, de oozwnee ow n e ne eec; nde omen de meeemoendeen eo en owen we zn een m-ne.” W, eozen,  zen we we,m me ode en eeenende oen. O demomenen wen w ne ewoen woden, ne n ewen omen.

Maar dan zijn daar de warmen van hart: Jozef die zijn ief een moment it het oo veriest,de dieren die met een onberijpeijke naïviteit,hn warmte aan mensen even (veen, vinden vertroostin bij de dieren, die trowe mete-zeen). En is het niet frappant, dat zij die etter-ijk in bewein komen, omdat hn hart dat ineeft, dicht bij de dieren, dicht bij de eenvoden dicht bij de armoede even... of jist van verrekomen?Horen wij daar niet bij as we zonder veenadenken maar in een onberijpeijke naïviteit,ewoon doen wat ons hart ons ineeft. As

N i e u ws b r i e f #3 3

de ce m be r2 0 0 5 | # 3 3 | f rate r s c m m

Z   n-b   o   nw o r   n-i nb      n  K o m  n

w n  

Barmhartig zijn begint metaandachtig zijn. Er tijd voornemen om aandacht tekunnen geven aan jezelf enanderen, om te genieten.Daarom een paar gedichtenen teksten over de tijd.We zijn blij met tweebijdragen van de lezers.Dat mag best meer gebeuren.Ook wat teksten op demiddenpagina betreft.We kijken op een anderemanier op de bijeenkomstvan 5 november terug.Meer in beelden dan inwoorden. En dat past wel bij:Barmhartigheid Verbeeld.We wensen u een goed,gezegend jaar toe, een jaarwaarin de vrede nabij en verweg dichterbij komt.

Kerstkind

Maris Bitin

Voorzitter estuur bvb

we ons ook zef kwetsbaar en ehavend weten.Zoden wij een warmen van hart knnen worden, as we afstand zoden nemen van onzedaeijkse schijnzekerheden en besommerinen?En as wijzen it die verte ter zoden kerennaar ons eien bestaan? En dan bijkt er meer te zijn tssen heme enaarde. Dan zijn daar de eneenkoren en is er de vokomen kwetsbaarheid van een paseborenkind! Het had zich reeds an aanekondid,maar n het er is, staan we versted. Versted vande onvoorwaardeijke zachtheid, van de onvoor-stebare kracht om te vertederen die ieder inbewein zet.Wat is een kerstfeest in het icht van barmharti-heid? Knnen wij ook eneen en kerstkinderenzijn? Knnen wij weer kwetsbaar worden enkein, zodat anderen hn iefde onvoorwaardeijk aan ons knnen even? En knnen wij dan aseen nieweboren kind onze armen itstrekkennaar die anderen die het meest verkemd zijn en verkid? En knnen we ons dankbaar aansitenbij eneenkoren, want het Kerstkind is eboren!En in dit icht wensen we  een ekki en barm-harti niew jaar toe.

a c t i v i t e i t e N

ba r mha rti ge



Jie weten dat het beed van de keten mij dierbaar is. Er iseen keten over de hee wered, die bestaat it een eindeozerij schijnbaar ewone mensen, die in hn daeijkse evenbarmhartiheid handen en voeten even en tekens weerde we aan van zien - bewoen worden - in beweinkomen. Zij zijn het die de wered draen. Ieder van onsen wij samen vormen een schake in die keten. Máár eenschake, maar we de schake die jij aeen maar hecht entrow knt maken. En wij as bewein moen een steentjeer toe bijdraen, om mensen bewst te maken dat wij enieder mens ook de taak heeft om een oede schake te zijn.Vori jaar kwamen we samen onder het motto: jij doet ertoe en jij en jij en jij… toen widen we jist dit aspect naar voren brenen.Dit kan je behoeden voor moedeoosheid of het evoe dat het maar een drppe op een oeiende paat is.En dat niet aeen. Het interview in Nestor kree as tite:‘Iedereen wi toch een mooi mens worden.’ Dat ebert asmensen die we aan. Kijk maar om je heen.Ik wi ook een wens itspreken. As Bewein wien weook barmhartiheid itdraen in de samenevin.Wat zo het mooi zijn, dat ieder van ons teen coea’s,this of waar ook, as het ter sprake komt, drft zeen: ik heb iets met de Bewein van Barmhartiheid: ik probeerte even en te werken vanit barmhartiheid, mededoenof compassie. En as  dan vanit w eien beevin noeen beetje een antwoord knt even op de vraa: Maar wat betekent barmhartiheid voor jo dan? Dan ebert ermeer dan je zef denkt. Zefs as ze denken dat je een beetjeek bent. Je zaait oed zaad.De Ditse dichter Rainer Rike verbeef enkee maanden in Parijsen kwam daar ’s middas met een jone Franse vrow steeds over eenpein, waar een bedeares zat, steedsop dezefde pek. Ze keek nooit naariemand op. Ze itte haar verzoek omeen aamoes en ook haar dank aeenmaar door haar hand ononderbrokenop te hoden. De vriendin van Rikeaf haar vaak wat ed, maar Rike af zef nooit iets.Daar was ze verbaasd over. Maar Rikeantwoordde haar: “In paats van haariets in de hand te stoppen zoden weiets in haar hart moeten een”.Een paar daen ater bracht Rike eenpas open eboeide roos mee. Hij ededie in de itestoken, benie hand vande bedeares en wide verderaan.Toen eberde er iets onverwachts:

oefenen

Maris Bitin Jacqeine Wobrink de vrow keek op naar de e ever,stond moeizaam van de rond op,reep de hand van de onbekende,kste die en in met de roos we.Een week an was ze daar niet meerte zien. De pek waar ze had zittenbedeen, beef ee.Acht daen ater pas zat ze daar weer,stom as voorheen, met as eni teken van haar behoeftiheid de opestokenhand.“Waarvan zo ze a die tijd dat zeniets kree, eeefd hebben?’, vroe deFrançaise.“Van de roos”, zei Rike. We even in een tijd van eschenken.Steeds roter en drder, vaak wisse-end van hand tot hand.Probeer deze maand iets in het hart van een ander te een.Wim Verschren

je zaait goed zaad

uit hEt OpENiNgsWOOrD Op DE laNDElijkE bijEENkOMst Op 5 NOvEMbEr

123

Zomaar een moment ontsnappen aan wat hier biten iseven niet doen wat moet er niet zijnin stitetot jezef komennaar binnen aantot in het diepste van je zieom evd te wordenmet je dromenof je verdriet en in de stite isterennaar je eien naamMarjo Kiper (

bij de opening van het stiltecentrum van een school in Hoorn

)

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge



DE KlEINE PRINSD’r was een joneineen zonderin, een wonder-joneinze zeen dat hij wand’en kwam vanster op sterichtjaren herover mek- en waterween.Een tikketje vereen,de oen droevi toeeneenmaar wereds wijswas hij...toen op een dadie wonderda heeft hij mijn weekrist en in ’t ontmoeten spraken wij over vee zakenover simpeen enover koninskinderenmaar wist mij in het hart te rakenmet:‘De rootste avedie je ooit za zijn ezed:heb ewoonwe ief dan vind je iefde op je we’...Maris BitinBARMHARTIgHEID VERBEElD

De ijeenkomst van 5 novemer was eenijzonder geeuren: Andersdan anders omdat armhartigheidwerd vereeld in verhaal, zang,poëzie,toneel en eeld.Feestelijk omdat we zo armhartigheidvierden met zovelen. Met de eerste keerook kinderen daarij.Uniek omdat we kennis maakten met Marius buiting, de nieuwe voorzitter.1 De zeven werken van armhartigheidvan Tineke Smith, in de innentuin2 Het verhaal van Jona, profeet tegen wilen dank, door Thérèse3 Gevangen verlangen van gedetineerdevrouwen door Gerdien4 Zingen met Madeleine: kwetsaar eninnerlijke kracht 5 Wim geeft het voozitterschap over en geeft Marius een kristal, vereeldend devele facetten van armhartigheid.6 Marius, de dichter aan het woord7 Wim wordt een appeloom aangeodendoor de ‘verwenzorg’.