Heerlijk even niets, ontspanning, verveling misschien zelfs...

Vaak zijn wij opgesloten in ruimte en tijd. Er is onze volle agenda, onze drukke dagelijkseroutine, ons volle huis, onze tuin met heg,onze afgesloten werkkamer en onze geslotengrens. We snakken naar lege ruimte, naar legetijd, maar we vluchten vaak in files, in hotelka-mers, naar overvolle campings en stranden, inhobby’s en sociale verplichtingen.

Nergens is leegte. En als die er wel is, worden we angstig. We zijn bang voor de stilte inonszelf en voor de stilte om ons heen, we zijnbang te slapen onder een sterrenhemel, we zijnbang voor een lege agenda, voor zomaar tijdzonder doel.En als ons dan iets ergs overkomt, worden weziek, raken we buitengesloten. We kunnen niet

N i e u ws b r i e f #3 5

j uli 2 0 0 6 | # 3 5 | f rate r s c m m

Z   n-b   o   nw o r d  n-i nb      n  K o m  n

wd n d d

Ruimte in je zelf, voor je zelf en ruimte voor anderen: eenrode draad in de bijdragenin deze nieuwsbrief. Heerlijkals je je vrij voelt en dankomt er vanzelf plek vrijvoor de ander. Ook aan debijeenkomst van 13 mei (deworkshopdag) besteden weuiteraard aandacht, in woordmaar ook in beeld.Elise van Uitregt is vanaf het begin lid van deredactie geweest. Omgezondheidsredenen neemtzij afscheid. Dank je Elise enhet ga je goed!En we wensen ieder ruimtetoe om van de vakantie tegenieten, waarin ‘de warmtetegen mijn gezicht spreekt’,zoals Hans Andreus dicht.

Van leegte vervuld

Marius Buiting

Voorzitter estuur bvb

meer mee of staan op straat. We zijn gewond,aangeslagen. Vervreemdend is dan dat het levenom ons heen gewoon doorgaat, iedereen holt voorbij, is druk en opgesloten in al die eigenkleine werelden. Nee, wacht even: niet iedereen …Telkens weer zijn er gelukkig mensen die echt tijd hebben en ons ruimhartig tegemoet treden.We weten niet precies waar de barmhartigeSamaritaan naar op weg was, we weten wel dat hij alle tijd van de wereld had om de mens innood die op zijn weg kwam bij te staan.Niets mooier kan ik jullie wensen dan dat je erinzult slagen, ruimte te scheppen. Om jezelf leeg temaken opdat je hart vervuld kan worden met wieof wat je ook maar op je pad ontmoet. Vakantieis nog te vullen leegte. Ik wens je een goede vakantie met genoeg leegte om te vervullen.

a c t i v i t e i t e N

ba r mha rti ge



Zo vlak voor het slechte weer begon, hadden wij op zaterdag 13mei prachtig weer. En dat schiepeen sfeer waarin het goed toevenwas voor de ruim 200 deelnemers. Voor het eerst hadden we het aantalworkshops uitgebreid tot tien. Dat is goed bevallen. Zo voorkwamenwe, dat workshops teveel deelne-mers hadden. Ter herinnering hier de grote variatie in het aanbod:barmhartigheid en meditatie;opvoeding; focussen; gastvrijheid;kort lontje; vierkant voor, vierkant tegen; contemplatieve dans; mudra’s,handen van boodschappen; de weg van smart en vreugde; museum vanbarmhartigheid. Van drie van de workshops is hier-onder een impressie opgenomen.

fun n mhhd,M n dn b-M

Op 13 mei heb ik de workshop over focussen en barmhartigheid gegeven. Er was veel belangstelling voor. Misschienook wel omdat niet algemeen bekend iswat onder focussen wordt verstaan. Het hele focusproces is niet in anderhalf uur te leren. Maar wel hebben de deelne-mers er even aan kunnen proeven…

Focussen is een vaardigheid die je kanhelpen om barmhartig en mild te zijn voor jezelf. Het is een manier om stilte staan bij wat jou beweegt, ontroert,bezighoudt of wat iets met jou doet.Het is een manier om in plaats vante vechten tegen je gevoelens van b.v.onmacht, boosheid of verdriet, erliefdevol en met mededogen naar tekijken.Ria Weyens schrijft hierover in haarboek

‘Van wonde naar verwondering’:‘Onze spontane reactie op onze kwetsuren isvluchten of er met een oog omheen lopenzoals in het verhaal van de armhartigeSamaritaan, de priester en de Leviet doen.Er zijn veel mechanismen om met een oogerom heen te lopen zoals .v overactief zijn, geen tijd voor jezelf nemen, door zelfeklagof door anderen de schuld geven van jouw gevoelens. De armhartige Samaritaanechter ziet de gewonde persoon, hij vlucht niet maar verzorgt de wond met mildheid. Waarachtig mededogen is je wondenaanraken, aandacht geven, verzorgenen daarna weer los laten in overgave envertrouwen’.

Als je wilt leren focussen wordt ermeestal een link gelegd met gewaar- wordingen in je lijf waar veel infor-matie opgeslagen ligt.Elke situatie die je tegenkomt in het leven of deze vreugdevol is of droevig,groot of klein, geeft een lichaamsge- voel. Bij het focussen leer je hoe je jeaandacht kunt richten op de subtieletaal van het voelende lichaam. Je kunt alléén focussen, maar het werkt beter

workshopdag 13 mei

als je het met een luisteraar doet, met iemand die met een focushoudingluistert naar hetgeen je gewaarwordt.We hebben vaak verleerd om onzegewaarwordingen serieus te nemen,omdat we zaken soms enkel rationeelbenaderen i.p.v ook te luisteren naarde wijsheid van ons lichaam. Het is een van de manieren die je kan helpen om‘jezelf te omarmen in barmhartigheid’.Meer informatie:Literatuur: Ann Weiser Cornell,

De kracht van focussen

, www.focussen.nl www.verliesbegeleiding.nl (zie inter- view bij ‘Actueel’)

D  n ud: h knk d Pn zjn!, Dhé dwd

Het is werkelijk een belevenis ommeer bewust de jaargetijden en dealoude feesten te ervaren. Aan denatuur beleef je je eigen natuur, heb ikgemerkt. De belevenis van de lente enPasen is verwerkt in een meditatievebijeenkomst. Met de helende, diep inde ziel doordringende, muziek van G.I.Gurdjieff (gespeeld door Koos de Vos)en gedichten en schilderijen wordenwe geleid langs offer, kruisiging, ster-ven en opstanding. Van hieruit wordt de brug geslagen naar de praktijk vanalledag. Rest de verwondering over debevrijdende gedachte: het kan elke dag Pasen zijn!

Pasen is een vreemd feest. Het herinnert je aan de smart rondomhet loslaten, kruisigen, sterven enbegraven die vooraf gaat aan de vreugde van het opstaan in je nieuweruimte. Gek genoeg gebeurt dit in delente, een jaargetijde waarin je juist overstelpt wordt door nieuw leven.Eigenlijk wil je liever niet dat zo’n vreugdevol moment verstoord wordt door een smartelijke periode. Doorstil te staan bij het ritme van het jaaren de gebeurtenissen met Pasen kun je ervaren dat dit een natuurlijke gang van zaken is. Je krijgt met de lente enPasen voorgeleefd dat je je belemme-ringen kan loslaten om op te staan ineen nieuwe ruimte, waar de wil van je ego niet meer bepalend is. Dit zo

(foto: Nelleke Verstijnen)

o v e r we g i N g e N

ba r mha rti ge



In de vakantietijd hebben we vaakmeer tijd voor de kinderen. Als vader of moeder, opa of oma, tante of oom,buurman of buurvrouw.

Vaak hebben kinderen een onbe- vangen oog voor barmhartigheid.Nog niet zo bezig met allerhandepraktische bezwaren om met rela-tief vreemden om te gaan, lezen zij verdriet, eenzaamheid en hulpbe-hoevendheid vaak in de ogen van deander. En beantwoorden de zorgen van de ander vaak van hart tot hart.Zelfs die gulle lach die terug wordt gegeven aan de gebogen medemensis een gave van barmhartigheid. Of die vanzelfsprekende vraag waaromhuilt die mijnheer of mevrouw, is eenopening voor een zorgzame ontmoe-ting, die ons doet stilstaan in plaats van voorbij lopen. Let deze zomereens op de barmhartige gaven vankinderen en laat er je eigen hart door verzachten.

oefenen

Marius Buiting Jacqueline Wolbrink bewust meemakend, realiseer ik medat ik elke dag datgene wat me belem-mert mijn bestemming te leven loskan laten. ‘Kan offeren’, om ruimte temaken voor wie ik werkelijk ben. Eenruimte waar plaats is voor barmhar-tigheid én onbarmhartigheid. Waar je jezelf en de ander kan dragen en verdragen tot het moment van weeropstaan. Telkens weer. Het loslatenkan gaan om materiële zaken, maarook om ingesleten gedragspatronen,emoties, verlangens en doelen. Zehebben me tot nu toe gediend, maarzijn tot een gewoonte en een beperkinggeworden, zoals de dorre takken enbladeren van de bomen in de herfst.Na het offer volgt eerst opluchting,maar vervolgens de smart van het verlies. Kortom, je ervaart niet direct de kwaliteit van je opstanding. Smart en vreugde wisselen elkaar af op je levenspad. Maar elke dag kun jebesluiten iets los te laten wat je in de weg zit en kun je besluiten je bestem-ming te gaan leven. Het kan elke dagPasen zijn!Meer informatie: www.huisvoorkwaliteit.nlSchilderijen:Boven:

Het offer

Midden:

Kruisigen, Sterven en begraven

Onder:

De Opstanding

Acryl, 150x100cmDorothée de Wilde

Muum n mh-hd, snd n d Zn, ankthn

Deelnemers gingen met een digitalecamera op pad om een foto te makenvan iets wat raakte aan hun ervaring vanbarmhartigheid.

Hierbij schreven ze zelf dingen op endaarna kregen anderen de kans om erhun idee bij te schrijven. Vervolgens waser nog even tijd om van alles wat je vananderen kreeg een gedicht te maken.Het was een bijzondere manier om met beelden bezig te zijn en te ervaren wat het met je doet als anderen naar jouw beeld kijken. Femke en Myriam warendeelnemers en dit was hun resultaat :(het gedicht van Myriam vindt u op demiddenpagina)

Na een dag van ontmanteling Je eigen jas weer op te zoeken Je huis, je geur, je herinneringEn in die concentratie op jezelf ben je niet alleen Want aan het eind van de dag Zijn alle jassen aan de kapstok wegOf misschien hangt er nog een Van een vergeetachtig mensDie even de noodzaak van escherming vergat foto: Femke Crützen