High Quality
Open the downloaded document, and select print from the file menu (PDF reader required).
81-jarige vluchtelinge uit Afghanistan (foto: Ad de Kok)
Op een dag vroeg een kind aan de reusChristoffel hem over te zetten. Wij die allesaankunnen, worden uitgenodigd een lichtelast te dragen. Natuurlijk zeggen we ja. Wiekan een kind weigeren. Hoe verder Christoffelhet water doorwaadt, hoe zwaarder het kindwordt, maar Christoffel zet door. Dit was niet de bedoeling: de lichte last wordt zwaarder enbegint steeds meer van ons te vergen. We rakendoor de last teneergedrukt, we twijfelen aanonszelf en onze kracht, maar wie kan een kindaan zijn lot overlaten temidden van de woestegolven. Ten lange leste komt Christoffel aan deoverkant en maakt het kind zich bekend. Hijblijkt de last van de hele wereld gedragen tehebben in de persoon van het Christuskind.
Als wij door ons volhouden he woese waerhebben doorwaad me een bijna ondraagbarelas op onze schouders, realiseren we ons, da wij die las alleen konden orsen, doorda weons vereenzelvigden me de kwesbaarheid vanhe kind en we nie probeerden de ongerijmd-
N i e u ws b r i e f #3 8
ap ri l2 0 0 7 | # 3 8 | f rate r s c m m
Z n-b o nw o r n-i nb n K o m n
b
v
b
w n i
Verdraagzaamheid, daar gaathet om in een multiculturelesamenleving. Tolerantie is alheel wat. Maar dan tochgraag ‘VerdraagzaamheidPlus’. Met de kleur van mild-heid, respect, dienstbaar-heid, broederschap, zuster-schap, aandacht voor hetkwetsbare, Christoffel zijn.Dan wordt het leven mooi engoed. Daar gaat het over indeze nieuwsbrief.Ook maken we kennis met deBeweging van Barmhartig-heid in Brazilië. De vorm isanders, maar de spiritualiteitvan barmhartigheid is gelijk.Bronnen van barmhartigheidis het thema van deworkshopdag op 12 mei.
Hplijk i z niui u k n inpii-nnj.
Als Chrisoffel zijn
Marius Buiing
Voorzitter estuur bvb
heid van he liche kind me de zware las op da momen e begrijpen. Eenmaal deze weg inge-slagen is er geen erug; pas aan de overkan zalhe geheim ons worden onhuld. Verdraagzaamheid beeken de houding en de volhouding om e verdragen. Verdragen beeken door he dragen heen gaan. He prachige verhaal van de oude reus Chrisoffel leer ons, da we di alleen kunnen volhouden, als we he kind in deander kunnen zien. Daarom zing Lenny Kuhrover zeven kleuren kleine kinderen die lachen enzingen, maar de meese mensen zien in hen dekinderen nie, maar volwassenen me srijdigeidealen en kiezen voor de overzichelijke las van zich afsluien of me elkaar slaags raken.Verdraagzaamheid is een vaak moeilijke weg die je o op de bodem onkrach. Maar eenmaal oppad is er geen weg erug... door he doorsaan word aan de overzijde duidelijk welk deel van de wereldlas voor ons besemd was en lach he kindin jezelf, he kind in de ander oe, in afwaching van de anderen die deze reis durven maken.
o v e r we g i N g e N
ba r mha rti ge
In België is een reclamecampagnebegonnen die tot doel heeft dat mensen aardiger voor elkaar worden.Bij een grote autobeurs in Brusselworden 150.000 grote duimen uitge-deeld, die je opsteekt als iemand inhet verkeer zich vriendelijk gedraagt.Dat is wat anders dan de middel-vinger die je krijgt als je per ongelukiets niet helemaal handig aanpakt.En wat te denken als je iemandtegenkomt met een rode button met de uitnodigende vraag: ‘Hallo, ookzin in een kop koffie…?’
Ook in Nederland zijn er al iniia-ieven in deze riching. Zo hoordeik vanmorgen van een iniiaief ombij een fou in he verkeer even he raampje open e draaien en eengebaar e maken me de open hand:‘Sorry, kleine moeie, groo gebaar’.Iedereen ken sinds de reclame vanSire wa we me Kor Lonje bedoelen.Zo kan een nieuwe culuur onsaan, waarin mensen elkaar verdragen,elkaars ekor opvangen. En is da nie barmharigheid: de ander zien,nie in zijn kleinheid of fouievehandeling, maar als medemens, jekwaadheid omsmeden o begrip,humor, liefhebben, en je handuiseken o verzoening, je o naasemaken?Er is nog een vorm van onverdraag-zaamheid die zeer onbarmharigis en de samenleving vervuil: he waanzinnige idee, da men he rech heef om een ander mens e kwesen.Vele cabareiers dragen hier eenflinke seen aan bij. He kan nie grof genoeg zijn. En dan moe ik ernog mee lachen ook, vinden ze. Wa
‘verdraagzaamheid plus’
Rina van der Huls een armoe aan gees en geesigheid!Slechs een culuur van barmharig-heid kan hier een weg wijzen naar verdraagzaamheid.Verdraagzaamheid kan zo passief klinken. Ik laa je in je wezen, maardaar houd he mee op. Respec ismeer: je waardeer de ander in zijnzo-zijn en je laa da ook merken.Een sap verder is: elkaar dragen. Da is nie voor nies he grondwoord van verdraag-zaamheid: je o naasemaken. Nie zo van zelfsprekend.De prieser en de levie liepen aan degewonde Israeli langs de weg voor-bij. En dan kom er een Palesijn; diezie geen vijand liggen, maar eenmens die hulp nodig heef. Hij draag hem leerlijk naar de herberg oe.Barmharigheid: ‘Verdraagzaamheidplus’!
Aé Pierre
Op 22 januari 2007 overleed inFrankrijk Abbé Pierre. Hij genoot groot aanzien in zijn eigen land, maar ook ver daarbuiten, en kreeg onder meer wereldwijd bekendheid alsoprichter van de Emmaüs-gemeen-schappen. Daarin leven, onder eenvou-dige omstandigheden, mensen diezich aan de rand van de samenleving bevinden. De instelling: ‘arm zijn,maar nog armeren helpen’ kenmerkt de geest waarin de Emmaüs-gemeen-schappen leven.
Berokkenheid bij de armen endaklozen loop als een rode draad doorhe leven van Abbé Pierre. Hij kon he nie aanzien hoe armen en daklozenin Parijs van de kou omkwamen, hoeer nauwelijks onderdak voor hen was.He luke hem om velen, waaronder deFranse regering, voor hen in beweginge krijgen. Laer nam Abbé Pierre he ook op voor ‘de nieuwe armen’: voorbv. de Afrikaanse immigranen, en voor Palesijnen in de verdrukking. Hijbleef benadrukken: ‘He schandaal van verache levens, verspilling, onverschil-ligheid jegens armen, hongerigen,onderdruken en werklozen behoor o onze veranwoordelijkheid. He is ons probleem, nie da van God’,schreef Abbé Pierre in zijn geeselijk esamen.‘Hij maake he bese in elk van ons wakker’, zei Kardinaal Ricard ijdensde uivaar in de Nore Dame in Parijs.Da vond ik een reffende uispraak.Ook voor mij maak Abbé Pierre inder-daad he bese in mij wakker?Ik zie zijn berokkenheid bij de nood van mensen, zijn opkomen voor henin de samenleving, in de poliiek. Hij was geduldig, en waar nodig ook onge-duldig, hij was barmharig, mededo-gend, ruim van har en aandachig. Enhe zijn die concree verhalen over hemen zijn mensen, die mij weer ies meerde ogen openen, die mijn har raken,en die misschien mijn armen somsies langer maken: precies in de ijd waarin ik leef, op de plaasen waar ik ben, en me mijn mogelijkheden.
maakt abbé pierre ook hetbeste in u wakker?
Hans van der Huls
o v e r we g i N g e N
ba r mha rti ge
Meer dan anders is gerea-geerd op de loopmeditatie:
‘Ik heb nu pas gemerk hoezeer mijn lopen mijnsemming uidruk’. ‘He voel goed om aandachige lopen en rusig je voeenaf e wikkelen’. ‘Wa eendiscipline vraag he van meom he vijf minuen vol ehouden’.
oefening
Wim VerschurenHe maak ook een verschilom pas aan de loopmediaiee beginnen als je haas heb of in sress schie, of da je bewus de oefening alsmediaie doe.
We stellen voor om nog eenkeer loopmeditatie als oefe-ning te nemen. Ter inspiratieopnieuw Thich Nhat Hanhaan het woord:
DE PARELKEttING
De half-glimlach en devreedzame stappen kun jeeschouwen als glanzende,maar losse parels. Je ademis het koord dat de parelstot een ketting rijgt. Er isnergens een scheiding tussende parels. Alsjelieft let op jeadem, terwijl je loopmeditatieoefent. Op je adem letten iseen prachtig middel om je geest in vrede te houden enwakker te lijven. Hierdoorvoed je elke stap.
In ‘de Vuurhaard’ in Udenhout, eenklooster van de Fraters CMM, wordenvluchtelingen opgevangen. Deverwikkelingen rond de val van het kabinet en het Generaal pardon dedenhet huis op zijn grondvesten trillen.
Hasan, Suada ui Bosnië en hunkinderen. Vigen en Magi ui Syrië.Michael ui Georgië. Selemawi ui Erirea. Ze volgden alles wa er opde elevisie e zien was in de tweedeKamer. Uren lang zaen ze naar de vaak nie e volgen kamerdebaen ekijken. Ze hadden warme gevoelens voor Hirsi Ali. Immers, wie van aldie vluchelingen kan of wil alijdijdens die eerse inerviews de waar-heid verellen over naam, leefijd enafkoms? Als je gebroken en onred-derd in een land aankom, wa wil je dan verellen? Wa moe je dan verellen? Wa kun je dan verellen?Onze mensen hebben he allemaalmeegemaak.toen er in de Kamer gesemd werdover he generaal pardon en een nipemeerderheid er vóór bleek e zijnging he dak van ons huis er bijnaaf. Er werd geschreeuwd, gedans engehuild. En dan is he zo hard om zee moeen verellen, da he nog nie zeker is, da he generaal pardon er werkelijk kom.toen Ria Verdonk een moie vanafkeuring boven he hoofd hing wasde spanning urenlang voelbaar. Ik beloofde hen een glas wijn of eencolaaje als Verdonk werkelijk zouopsappen. Ze deed he nie. tochmaar een glaasje gedronken. Ver namiddernach. Me gevoelens van hoop.He zal och wel óói goed komen!?Een journalis van he BrabansDagblad kwam langs. Voor een arikelover de impac van alle verwikke-lingen. Wie willen in de kran me hun foo en verhaal? Wie zeker nie,omda ze bang zijn voor negaievegevolgen?He nieuwe regeerakkoord. Eengeneraal pardon? Ja! Weer blijdschap.Weer hoop. Wanneer krijgen we dandie verblijfsvergunning? Ze zeggen:meeen als he nieuwe kabine er is!Wij krijgen he zéker!En dan moe je och weer die “realis”spelen die de kleine leerjes van he regeerakkoord gelezen heef. He zal nog wel erg lang duren voor allesrond is. Misschien zijn er wel regeljesdie ervoor zorgen da jij of jij er nie onder val…Over één werkelijkheid kunnen weduidelijkheid verschaffen. Wa er ook gebeur rond he generaal pardon,he nieuwe kabine zal saan voor eenmenselijker, een humaner, een barm-hariger asielbeleid.Als alles geregeld is, zal er fees zijnin de Vuurhaard. Groo fees. Daarhebben onze gasen rech op. Zehebben er immers al zovele jaren opgewach. tussen droom en illusie.
generaal pardon:tussen droom en illusie
Ad de Kok
Dino uit bosnië
Add a Comment