Onder dit motto hebben we het eerste lustrumgevierd van de beweging van barmhartigheid. We waren samen met meer dan tweehonderd. We hebben een hele weg afgelegd in deze vijf jaar. Waar het telkens weer om gaat, kwamtreffend tot uitdrukking in wat Ria Weyens,Mieke Kerckhof en Charles van Leeuwen onsvanuit hun eigen beleving en bezinning tevertellen hadden. Aan het herhaalde verzoekom de inleidingen uit te geven zal wordenvoldaan. In deze Nieuwsbrief vind je al enkelecitaten uit hun verhalen.

Samen hebben we ook vooruit gekeken: wat zijn onze plannen en onze dromen voor de toe-komst van de beweging. Er is heel wat naar voren gebracht en er is dus werk aan de winkel voor bestuur en kerngroep. Waar we voor willen zorgen bij alle plannen is, dat de bewe-ging er is voor de leden en sympathisanten, dat we een beweging willen, waarin we elkaarsteunen om steeds meer barmhartige mensente worden.

Hij dacht niet zwart-wit of uitsluitend hoog-laagDe minste was de zijneHij verstond de taal van het menselijk hart De schreeuw om troost in hun lijden.

–

En diep van binnen weet mijn hart Dat ik hier juist wonen zalDat ik hier ooit sterven magMijn bron hier is gaan stromen.

–

Twee coupletten uit liederen uit ‘PetrusDonders: Met Mensen Verweven’, waarmeeKatharsis hartverwarmend de bijeenkomst afsloot. Petrus Donders, een barmhartig mensdie zijn weg vond tussen de melaatsen inSuriname. Daar vond hij zijn bestemming enbegon zijn bron te stromen.Ik wens u in 2004 toe met mensen verweven temogen zijn en dat uw bron van leven voor uzelf en anderen steeds meer mag gaan stromen.

Weg van Barmhartigheid

N I E U W S B R I E F

de ce m be r2 0 0 3 | #2 5 | f rate r s c m m

Z i e n-B e w o g e nW o r d e n-I nB e w e g i n g K o m e n

Woord van de redactie.Gérard Verstijnen

Een verse BvB Nieuwsbrief.De tweede in een nieuw jasje.Nummer 25 in de serie.Een paar mededelingen.Wim Verschuren heeftafscheid genomen van deredactie. We danken hemvoor zijn vele werkzaam-heden, - ook op dit terrein.Rina van der Hulst en AdriBosch zijn de nieuweredactie-leden vanuit resp.het bestuur en de leden. Zeerwelkom! Hun adressen vind je in het colofon.Graag zien we copy tegemoetvan de lezers. Ook voor onzemiddenpagina’s, waar debezieling en de schoonheidvan af spat. De inzendtermijnvan copy voor de volgendeNieuwsbrief is eind januari2004. Veel leesplezier!

Beeld uit een serie portretten van daklozen gemaakt door Henk Wildschut (Solar)

Wim Verschuren,

Voorzitter bestuur BvB

weg van barmhartigheid

Op 15 november gingen Ria Weyens,Mieke Kerckhof en Charles vanLeeuwen met ons op weg en belichttenelk vanuit hun eigen ervaring eenaspect van de weg van barmhartigheid.Ria Weyens: barmhartig zijn voor jezelf. Zij schreef:

Van wonde naarverwondering

. Mieke Kerckhof: samenop weg. Hoe de veertien werken vanbarmhartigheid vertalen naar onze tijd.De zoektocht is vastgelegd in het boek

Een regenboog van solidariteit

. Charles van Leeuwen: oefenen in barmhartig-heid. Uitdagingen en valkuilen in de werksituatie. Hun verhalen zullen wein brochurevorm uitgeven. Enkelecitaten:

ria weijens

Ik voelde de onmacht van de liefde:minder kunnen doen dan je wilt...Ik kon geen nee zeggen en ik kreeg het gevoel van náást de liefde te gaanleven, van voorbíj mezelf te gaan leven.En ik geraakte ook uitgeblust, leeg. Enik werd actiever om die leegte te vullen.En ondertussen verweet ik mezelf dat ik nog niet dienstbaar genoeg was.En zo geraken we dan in een vicieuzecirkel. Om de onrust te ontvluchten,nog méér liefde, nog méér actief, nogmínder aan mezelf denken, nog méérbidden. Maar die onrust bleef meer enmeer opkomen. Hoe kon ik daarvan af geraken?

De ommekeer in mijn leven!

Op dat moment hadden wij een retraite voor een aantal boeddhisten enchristenen en op een avond zat ik mijn verhaal te doen aan degene die deboeddhistische inleidingen gaf, een vrouw die een school voor psychothe-rapie had opgericht, en ik zeg: ‘Hoekom ik daar toch vanaf, van die onrust?Wat moet ik nu nog meer doen. Ik hebal yoga geprobeerd, en therapie, endienstbaar zijn en bidden en meditatie.Hoe geraak ik daar in hemelsnaam vanaf?’ En toen zei ze, en dat heeft mijn hele leven een grote ommekeergegeven: ‘Have mercy on you! Houeens op met vechten tegen jezelf. Laat de onrust onrust zijn. Benader jezelf met mededogen. Benader je eigenonrust, je eigen verwondheid met mededogen in plaats van met hard-heid. Hou eens op met vechten.’ Entoen zei ze: ‘Jezus heeft toch óók gezegd: ‘Bemin de naaste zoals uzelf’.En toen dacht ik: ‘Já, dat is de ontbre-kende schakel, dat is waarschijnlijk ook de reden, waarom zoveel mensenzich zo aangetrokken voelen tot het Boeddhisme.Hoe ga ik om met mijn innerlijke pijn,mijn wonde?Door het ‘bemin de naaste zoals jezelf’in acht te nemen. Dat vraagt een echteommekeer, bekering, een andereinnerlijke houding aannemen, a.h.w.een houding aannemen van geweld-loosheid, mildheid náár jezelf. Het isgéén berusting door já te zeggen tegen wat is; dat wil niet zeggen je koppekete laten hangen. (...) Het is de moedhebben om in de waarheid te staan, teerkennen wat is. En niet om daar in teberusten, maar juist zíen, zien wat is.En zoals het Boeddhisme zegt, zonderal die reacties van verzet, hechten en vechten, want juist het innerlijk hechten en vechten is de oorzaak vanons duka, lijden, onrust.’’Er is een andere houding naar verwondheid mogelijk, dat is: barm-hartige Samaritaan zijn voor jezelf. Jeeigen wonden durven zien, durven verzorgen, met liefde. En ook:loslaten!

mieke kerckhof

Barmhartigheid tegenover de koele rationa-liteit en vertechnisering van de maat-schappij.

Wil je barmhartig zijn, dan is de vraagsteeds: ‘Wat wil je bereiken met depersoon tegenover jou? Wat kan deander als meerwaarde meekrijgen?’Het gaat er steeds om de ander in zijnzelfstandigheid te bevestigen.Barmhartigheid is essentieel in depsychiatrische hulpverlening, opdat zeniet zal verworden tot een kille rationa-liteit. We moeten de nood blijven zienen niet de rationaliteit alleen. Het

A C T I V I T E I T E N

ba r mha rti ge

Kringen vanbarmhartigheid

Op de bijeenkomst van 15november is gevraagd om bij-zondere aandacht te gaangeven aan kringen van barm-hartigheid, regionaal of in eenparochie of gemeente of in eeninstelling. Het bestuur wil hierprioriteit aan geven en bezienwelke hulp geboden kan wor-den bij het beginnen van eenkring van barmhartigheid. Alsu er voor voelt aan zo’n kringdeel te nemen of er een op wiltstarten of suggesties hebt,neem dan contact op met hetsecretariaat.

De kerngroep

De kerngroep is onmisbaar inde BvB. Na de eerste bijeen-komst in 1998 is die spon-taan ontstaan. Minimaal vierkeer per jaar komt de groepbij elkaar. De leden komen uithet hele land. Er zijn altijdmeer dan genoeg punten terbespreking: evaluatie,advies, nieuwe initiatieven,verwoorden wat er onder deleden en sympathisantenleeft... Er is behoefte aannieuwe mensen, omdat in deloop der jaren er leden zijnafgevallen. Zo nu ook JokeBakers - van de Mast, dievanaf het allereerste begintrouw aan de bijeenkomstendeel heeft genomen.Vanwege haar leeftijd gaat zijnu ophouden. We begrijpenhet en betreuren het. Dank je,Joke! Gelukkig blijft zij nauwbij de BvB betrokken.We hebben dus behoefte aannieuwe leden. Als je er overdenkt om mee te gaan doenof meer informatie wilt heb-ben, neem dan contact opmet Wim Verschuren.

8 mei 2004

De bijeenkomst met work-shopsheeft plaats op zater-dag 8 mei in Vught.

Voor de derde keer gebeurtdit nu, omdat de vorige bij-eenkomsten heel geslaagdmogen worden genoemd.We spreken van workshops,omdat de deelnemers dekans krijgen zelf actief deelte nemen. Evenals vorig jaarzal er een aanbod zijn vanvijf of zes workshops.Uitnodiging en programmakomen nog. Maar we makenu nu reeds in verband metuw eigen planning attent opde dag:

zaterdag 8 mei.Welkom!

13 november 2004

Op 15 november 2003 had-den we de lustrumbijeen-komst van de beweging vanbarmhartigheid. En al lijkt devolgende landelijke bijeen-komst nog ver weg, we heb-ben de datum voor de vol-gende

landelijke bijeenkomst

al vastgesteld en wel opzaterdag

13 november

de moed hebben om te dragen wat nogniet kan worden recht getrokken.Concreet dachten we ook, het geduldom mensen met een moeilijk karakterte verdragen.

charles van leeuwen

De wereld van arbeid en opleiding: onbarm-hartig...

Onze werkwereld is onbarmhartig. Een voorbeeld: hoe we onze sollicitantenbehandelen. We zijn onbarmhartig, als we weinig aandacht besteden aan detelefoontjes en brieven van hen die erniet meer toe doen, omdat we er maaréén uitkiezen. De anderen schrijven weaf, laten we aan hun lot over, zij krijgengeen kans meer... Een ander voorbeeld:studenten die onvoldoende resultatenhebben, worden uitgesloten, ze verdwijnen uit beeld, ze zoeken het verder maar uit... Zijn we ons bewust van deze en andere vormen vanonbarmhartigheid?

Hoe kun je in die wereld toch barmhartigzijn?

De onderwijsvrouw die ontheemde,door het systeem opgejaagdestudenten een beetje een thuisgevoel weet te geven. Een groepje studentendat opvang regelt voor buitenlandsestudenten die dreigen af te vallen. Destudieadviseur die mislukte studenteneen luisterend oor biedt en nieuweperspectieven ontvouwt. De man vanpersoneelszorg die de meest oninpas-bare mensen nog probeert op te kale-fateren en in het arbeidsproces te reïn-tegreren. Dit zijn de werkers vanbarmhartigheid! Aandachtig in het kleine, behulpzaam in het gewone,heldhaftig in het taaie. En dit doen vanuit een bijzondere innerlijke bewo-genheid.

Anders leren kijken

Ik denk dat werken aan barmhartig-heid begint met anders leren kijken.Een vrije en onbevangen blik hebbenen dan ineens gegrepen worden door... wat je niet voor mogelijk hadgehouden. Ik heb eigenlijk geenantwoord op de vraag hoe dat begint.Ergens moet er een moment zijn waarop gewone zielen, vrolijke enharde werkers, ijverige en strijdlustigegeesten, gevoelige bezorgde recht- vaardige mensen nog door iets anders worden bewogen en werkers vanbarmhartigheid worden. Soms lijkt het alsof de barmhartigheid zich ineensaandient, alsof mensen haar daarvoorniet kenden. Maar feitelijk zijn ze aleen lange weg gegaan, voordat zeuitkomen bij de barmhartigheid.Barmhartigheid kan geoefend worden.We kunnen leren kijken met een barm-hartige blik. We kunnen elkaar een weg wijzen van barmhartigheid.gevaar ook vandaag is immers eengrote vertechnisering.

Barmhartigheid en solidariteit

Een regenboog van solidariteit.Solidariteit, dáár draait het voor onsom in de realisatie van de barmhartig-heid. En omdat die zoveel kleurenheeft, en tegelijkertijd ook hoop wilgeven aan veel verschillende groepen van mensen.De veertien werken van barmhartigheidop een eigentijdse manier vertaaldnodigen ons uit, dwars door de dage-lijkse realiteit van het leven heen, tehoren steeds opnieuw Zijn stem, Zijn woord, Zijn uitnodiging: ‘Gá, en doegij evenzo’.

Barmhartig staande blijven

Het zesde geestelijke werk van barm-hartigheid: onrecht geduldig verdragen. Onrecht moeten we nóóit geduldig verdragen. Tegen onrecht moet gestreden worden. Wat kan het dan betekenen op de dag van vandaag?We hebben gezegd het is ‘barmhartigstaande blijven’ ondanks de tegenwinddie ook een stukje in deze tekening wordt uitgedrukt. Barmhartig staandeblijven, onrecht geduldig verdragen, isdus eerst en vooral inzetten tegenonrecht. Zoeken naar helderheid omde oorzaken van onrecht te kennen ener dan ook iets aan te doen. Het is ook

A C T I V I T E I T E N

ba r mha rti ge

verder gaat de wegomhoog omlaageromheenmaar zelden rechtdoor verder gaat de wegnog door schaduwland want het paradijsis nog ver verder gaat de wegals je maar niet altijdalleenhoeft te gaan verder gaat de wegin het nieuwe jaargoede reisgoede moed onderweg!

2004

Redactie en bestuur

Ria Weyens drong direct door tot de harten van haar publiek op de lustrumbijeenkomst van 15 november