VOCABULARIO UNIDADE 2 E 3

Réxime térmico:

evolución cíclica da temperatura dun lugar.

Evaporación:

proceso físico que consiste no cambio lento e gradual dunestado líquido a outro gaseoso, en función dun aumento natural ou artificialda temperatura.

Humidade:

Cantidade de auga presente no aire. Pode expresarse e formaabsoluta ou relativa.

Condensación:

paso do vapor de auga atmosférico de estado gaseoso aestado líquido ou sólido, despois de que o aire teña acadado a saturación dehumidade.

Precipitación:

auga que en estado sólido ou líquido se deposita na superficieda terra a consecuencia de procesos atmosféricos.

Inversión térmica:

aumento da temperatura coa altitude nunca capa daatmósfera, cando debera diminuír segundo o gradiente térmico normal.

Brétema:

nube de auga e condensada en forma de gotas líquidas ou cristaisde xeo suspendida na atmósfera xusto sobre a superficie da atmósfera.

Solaina:

paraxe exposto directamente ao sol.

Umbría:

parte de terreo apenas exposto á iluminación solar.

Humidade atmosférica:

cantidade relativa de vapor de auga que contén oaire atmosférico.

Isohieta:

nun mapa, liña que une puntos que reciben igual cantidade deprecipitación.

Réxime pluviométrico:

distribución mensual das precipitacións caidas nunano nunca zona determinada.

Déficit hídrico:

desequilibrio entre o aporte de humidade e a perda porevaporación nun lugar.

Aridez:

escaseza de humidade no aire e no solo, definida sobre todo enrelación coa necesidade da vegetación e dos cultivos e co réxime térmico.

Microclima:

clima dunha área específica, de moi reducidas dimensións, quepresenta contrastes co da área na que se atopa inserto.

Clima urbano

refírese as condicións do clima en áreas urbanas diferentesdo entorno rural atribuidas ao desenrolo urbano.

Biosfera:

esfera de vida ou espacio que ocupan na Terra os seres vivos.

Hidrosfera:

esfera líquida na Terra ou conxunto total das augas, tantosuperficiais como subterráneas.

Rede fluvial:

conxunto dunha serie de cursos fluviais jerarquizados, quedrenan un territorio máis ou menos extenso.

Conca fluvial

: área delimitada por todas as divisorias de augas dos ríos queforman un sistema fluvial, que é o único que as desauga ou drena

Divisoria de augas

: liña imaxinaria que separa dúas concas hidrográficas,coincide cos puntos máis altos do relevo e organiza a dirección das augassuperficiillas.

Canle

: canalización artifical pola que corre a auga.

Acuífero

: bolsa de auga subterránea que se forma cando as augas deprecipitación, se infiltran, atopan un estrato impermeble se depositan sobreél.

Infiltración:

movemento lento de descenso das augas superficiais no solo ounas rochas.

Augas subterráneas:

augas que se atopan no subsolo resultado dun procesode infiltración dende a superficie terrestre ou liberadas de magmasascendentes.

Nivel freático:

superficie superior da zona de saturación nas rochaspermeables. Este nivel varía estacionalmente.

Aforo:

en hidroloxía, aplícase á medida das augas dun río.

Caudal:

volume de auga que despraza un río nun momento dado en un puntodeterminado do seu recorrido. Mídese en cm/s.

Avenida:

crecida impetuosa do caudal dun río.

Inundación

: ocupación por parte da auga de zonas que habitualmente estánlibres dela.

Estiaxe:

nivel de caudal mínimo que alcanza un río ou unha laguna endeterminadas épocas do ano debido principalmente á sequía.

Torrente:

organismo fluvial curto, de forte pendente, orixinado onde asprecipitacións caen de forma violenta en moi pouco tempo e o sustrato édoado de excavar.

Canón:

corrente de auga nunca zona escarpada con fortes pendentes,caudal irregular e que pode ter gran capacidade de erosión.

Terraza fluvial:

pequenas plataformas sedimentarias construidas nun valfluvial polos propios sedimentos dun río que se depositan aos lados do cauceen lugares de pouca pendente.

Delta:

construcción sedimentaria que se produce na desembocadura dalgúnsríos no mar ou nun lago cando a velocidade de deposición e maior que aevacuación ao mar.

Rambla:

cauce seco, de ríos que só levan auga parte do ano, cun réximetorrencial, típico das áreas máis áridas do clima mediterráneo.

Réxime fluvial:

fluctuación estacional do caudal dun río ao longo dun anoque depende xeralmente das características das súas fontes dealimentación.

Esteiro:

extensión mariña próxima a desembocadura dun río, na que asinteraccións de mar e río son notables.

Ría:

val fluvial asolagado en parte o una súa totalidade polas augas do mar.Na súa formación interveñen a acción erosiva dos ríos, as variacións do niveldo mar así como a tectónica.

Marisma

: terreo lixeiramente deprimido con respecto ao nivel do mar queresulta asolagado polas augas mariñas cando sobe a marea.

Albufeira

: lagoa litoral formada por auga salgada e separada do mar por uncordón litoral.

Marea:

oscilación periódica do nivel do mar producida principalmente porlas fuerzas gravitatorias que exercen a Luna e o Sol

Tómbolo

: acumulación de area e terra que une o continente a unha illa.

Bioclimático:

límite producido por factores e elementos climáticos queinciden na variación da vexetación e da fauna dunha zona concreta.

Biomasa:

masa de materia orgánica dos seres vivos que existe nundeterminado ecosistema.

Ecosistema:

sistema formado por unha comunidade natural de seres vivos eo seu ambiente físico.

Vexetación climax:

vexetación que está en equilibrio coas condiciónsambientais dun lugar, é dicir, a vegetación potencial que debería existir nunlugar de non mediar outros factores que os meramente ambientais.

Endemismo:

especie biológica exclusiva dun lugar, área ou rexiónxeográfica.

Conífera:

árbores ou arbustos caracterizados por portar estructurasreproductivas chamadas conos.

Frondosa:

orden de plantas que non producen conos ou piñas, no cal seinclúen case todas as angiospermas actuais.

Especie hidrófila:

especie vexetal que é esixente en humidade, polo que sedesenvolve óptimamente nos medios húmidos.

Especie termófila:

especie vexetal adaptada a medios climáticos cálidos,polo que non resiste as baixas temperaturas.

Especie xerófila

: especie vexetal que resiste á aridez, por estar adaptadana súa constitución á sequidade e déficit de humidade.

Especie helófila

: planta que precisa unha alta insolación para o seu correctodesenrolo (ex: matogueiras mediterráneas).

Especie mesófila

: vexetación que require un medio cunhas precipitacións etemperaturas de tipo moderado ou medio, como ocorre con case todas asárbores.

Formación arbórea

: planta leñosa de polo menos 5 metros de altura, cuntroco ben definido ata o arranque das pólas.

Formación arbustiva

: planta leñosa de menos de 5 metros de altura e que seramifica dende a base, carecendo de tronco principal.

Formación herbácea

: conxunto de plantas pequenas que teñen un talo, adiferencia de árbores e arbustos, sen tecido leñoso.

Bosque caducifolio

: formación forestal onde predominan árbores queperden temporalmente as súas follas (Carballo, castiñeiro…).

Bosque perennifolio

: formación forestal onde predominan árbores quemanteñen o seu follaxe todo o ano (piñeiro, eucalipto…).

Devesa

: terreo pecuario, con alternacia de árbores e amplos claros, máis oumenos cercado, para ordear o pasto, de gran extensión superficial, e propioda España seca.

Sotobosque

: espacio vexetal que se desenrola baixo as copas das árboresdun bosque.