Read without ads and support Scribd by becoming a Scribd Premium Reader.
See Premium Plans
 
PEMBELAJARAN BERPUSATKAN PELAJAR: SATU ULASAN DALAMPENDIDIKAN SEMASA
Sabar Afifuddin Bin Ahmad Sobri, Mohd Taufek Bin Mohd Noh, Fatimah Zahra BintiA.Jamil, Zuazlina Binti Mohd SadriF
AKULTI
P
ENDIDIKAN
, U
 NIVERSITI
T
EKNOLOGI
M
ALAYSIA
ABSTRAK 
 Kertas ini mengulas tentang kaedah, teknik atau pendekatan yang berkaitan dengan pembelajaran berpusatkan pelajar juga menyentuhlatar persoalan kajian. Setiap kaedahatau teknik yang diwujudkan, lahir daripada kajian terhadap masalah atau isu yang berkaitan dengan penagajaran dan pembelajaran. Data menunjukkan pencapaian pelajar berbeza apabila kaedah pembelajaran yang digunakan oleh guru adalah lebihberpusatkan pelajar, sebagai mana dapatan kajia oleh Affandi bin Ag. Ghani dalam tesis yang bertajuk “Persepsi pelajar terhadap penggunaan buku teks jawi Pendidikan Islamdalam pembelajaran: Satu kajian ke atas pelajar tingkatan 4 mendapati Guru yang menggunakan buku teks sepenuhnya dalam pengajaran akan menyebabkan timbulnyarasa bosan di kalangan pelajar terutamanya bagi pelajar yang cergas.. Selain itu,kaedah yang dinyatakan dalam ulasan ini disertakan dengan definisi dan ciri-ciri penting kaedah pembelajaran yang berkesan.
1.0Pengenalan
 Pengajaran dan pembelajaran hendaklah berasaskan satu proses interaksi yang berterusan di antara murid dan guru. Proses interaksi ini boleh berpusatkan pelajar atau berpusatkan guru.Pembelajaran berpusatkan guru, guru bertanggungjawab sepenuhnyamenentukan objektif pembelajaran, merangka tugasan pembelajaran dan memilih sumber  pembelajaran bagi muridnya. Sebaliknya, dalam pembelajaran berpusatkan murid, pelajar adalah ‘autonomous’ dan mereka bertanggungjawab sepenuhnya menentukan hala tuju proses pembelajaran.Proses dan arah pembelajaran daripada pembelajaran berpusat gurukepada berpusat murid mengambil masa. Proses tersebut akan meningkat mengikut umur 
1
 
dan kematangan pelajar. Ilustrasi di bawah menunjukkan satu kontinum pergerakan pembelajaran berpusatkan guru kepada pembelajaran berpusatkan murid.Ada dua perkataan yang hampir-hampir sama maksudnya dengan kaedah, iaituteknik dan pendekatan. Mok Soon Seng (1992) mengatakan pendekatan ialah caramendekati sesuatu mata pelajaran. Iaitu cara bagaimana suatu mata pelajaran diajar  berdasarkan objektifnya. Jadi ia merupakan satu set teori yang sistematik. Kaedah pulaialah satu siri tindakan yang sistematik dengan tujuan mecapai objektif pelajaran dalam jangka masa pendek. Kaedah mengajar ialah cara mendekati sesuatu objektif pelajarandengan langkah penyampaian yang tersusun (Mok Soon Seng 1992). Manakala teknik  pula ialah kemahiran guru dalam pengelolan dan pelaksanaan kaedah mengajar dalamsesuatu aktiviti pengajaran dan pembelajaran. Mengikut Azman Wan Chik (1987) teknik itu apa yang dilihat dalam bilik darjah. Kalau guru mengajar bahasa denganmenggunakan alat-alat komunikasi canggih dalam makmal bahasa, maka itu satu teknik.Sekiranya seorang guru Pendidikan Islam mengajar pelajar menghafaz Al-Qur`an denganmendengar bacaan dalam pita kaset, maka ini dikatakan teknik.Sharifah Alwiah Alsagoff (1986) mengatakan bahawa kaedah mengajar ialah peredaran ke arah satu tujuan pengajaran yang telah dirancangkan dengan teratur. HasanLanggulung (1981) pula mengatakan bahawa kaedah itu sebenarnya bermaksud jalanuntuk mencapai tujuan. Jadi, apa saja cara yang guru lakukan untuk memberi fahamkepada pelajar bagi mencapai objektif pengajaran, maka itu adalah kaedah. Melihat
2
 
kepada misal-misal yang diutarakan oleh Sharifah Alwiah Alsagoff (1986), Mok SoonSeng (1992), Rashidi Azizan & Abdul Razak Habib (1995), Atan Long (1980) danMahfudh Salahuddin (1987), nampaknya yang dikatakan kaedah itu ialah yang adanama, seperti kaedah kuliah, demonstrasi, Socrates, simulasi, inquiri penemuan, Forebeldan sebagainya.Abu Saleh (1988) mengatakan bahawa kaedah itu ialah satu aktiviti pengajaranyang mengandungi langkah-langkah yang tersusun dan dalam tiap-tiap langkah itu pulamempunyai kemahiran dan latihan yang terancang. Padanya, kaedah mengajar bukanlahtujuan utama pengajaran, tetapi ia merupakan
wasilah
, iaitu satu jalan untuk mencapaiobektif pengajaran. Demikian juga dengan Hasan Langgulung (1981) mengatakan bahawa kaedah itu sebenarnya bermaksud jalan untuk mencapai tujuan. Jadi apa sahajacara tiandakan dan aktiviti yang dilakukan oleh guru untuk memberi faham kepada pelajar bagi mencapai objektif pengajaran maka itu adalah kaedah, walau pun ia tidak mempunyai nama-nama khas, seperti yang dibawa oleh Sharifah Alwiah, Atan Long(1981) dan lain-lain.
2.0 Latar Belakang Masalah
Kaedah pengajaran yang tidak berkesan dan membosankan merupakan salah satu punca matapelajaran pembelajaran tidak diminati. Menurut Koh Boh Koon (1992) proses pengajaran di dalam kelas seharusnya melibatkan dua pihak guru-pelajar. Sekiranya guruhanya menitikberatkan menghabiskan silibus berbanding aspek penghayatan dan penerapan nilai agama boleh menyebabkan interaksi dua hala ini hilang fokus. Kesannya pelajar hilang minat (Atan Long, 1982)Antara dilema yang dihadapi oleh pelajar masa kini ialah hilangnya konsep ta’dibdalam pendidikan. Pendidikan itu hanya berbentuk pembelajaran untuk mencapaikecemerlangan dalam peperiksaan tetapi kurang memberikan penekanan terhadapmendidik, mengajar adab serta membentuk akhlak. Berbalik, masalah yang utama iaitukebanyakan penerapan dan penggunaan kaedah, strategi dan teknik mengajar oleh guru-guru tidak dapat menarik minat pelajar 
3
Search
Search History:
Searching...
Result 00 of 00
00 results for result for
  • p.
    • Notes
    Load more