PRZEDMOWA
Prawdy, zawarte w Doktrynie tajemnej w
ż
adnym sensie nie s
ą
podawane jako objawienia. Wiedz
ę
zawart
ą
w tej ksi
ąż
ce mo
ż
na znale
źć
w tysi
ą
cach tomów
ś
wi
ę
tych pism wielkich azjatyckich iwczesnych europejskich religii. Faktem jednak jest, i
ż
tam jest ona rozproszona, zapisana tysi
ą
camifragmentów i ukryta pod glifami oraz symbolami, które, oderwane od siebie, s
ą
odczytywaneinaczej, ni
ż
powinny by
ć
. Po d
ł
ugiej i
ż
mudnej pracy, dzi
ę
ki pomocy mistrzów, powsta
ł
a ta ksi
ąż
ka,zbieraj
ą
ca prastare twierdzenia i
łą
cz
ą
ca je w harmonijn
ą
ca
ł
o
ść
.Zb
ę
dn
ą
rzecz
ą
jest t
ł
umaczenie, i
ż
nie jest to ca
ł
okszta
ł
t tajemnej doktryny, ale jedynie jejokre
ś
lone fragmenty, wybrane z podstawowych za
ł
o
ż
e
ń
, które o
ś
wiec
ą
szukaj
ą
cych prawdy,wska
żą
ś
cie
ż
k
ę
w
ę
drowcom, podtrzymaj
ą
w
ą
tpi
ą
cych. Nale
ż
y jasno podkre
ś
li
ć
,
ż
e nauki zawarte wtych tomach nie s
ą
w
ł
asno
ś
ci
ą
hinduskiej, zoroastria
ń
skiej, chaldejskiej czy egipskiej religii, taksamo jak nie przynale
żą
do buddyzmu, islamu, judaizmu czy chrze
ś
cija
ń
stwa. Doktryna tajemna jest istot
ą
ich wszystkich. Wytrys
ł
y z niej ró
ż
ne systemy religijne teraz dopiero mog
ą
by
ć
ponowniezanurzone w rodzimym
ż
ywiole, z którego wyros
ł
y wszystkie tajemnice oraz dogmaty, rozwin
ęł
y si
ę
i uleg
ł
y zmaterializowaniu. Cel tej pracy mo
ż
e by
ć
uj
ę
ty w nast
ę
puj
ą
cy sposób
–
chodzi owykazanie, i
ż
przyroda nie jest przypadkowym zbiorowiskiem atomów, i wyznaczenie cz
ł
owiekowiprzynale
ż
nego mu miejsca w schemacie wszech
ś
wiata; o wybawienie z poni
ż
enia i zapomnieniaprastarych prawd, stanowi
ą
cych podstaw
ę
wszystkich religii oraz o udowodnienie podstawowej jedno
ś
ci ich
ź
ród
ł
a; o wykazanie, i
ż
nauka wspó
ł
czesnej cywilizacji
–
jak dotychczas
–
jeszcze niedotar
ł
a do ukrytej dziedziny przyrody. Doktryna tajemna jest ksi
ąż
k
ą
w s
ł
u
ż
bie ludzko
ś
ci i tylko onamo
ż
e j
ą
ocenia
ć
. De minimis non curat lexH. P. B
ł
awatska[Uwaga! W poprzednich ksi
ąż
kach lej serii nazwisko autorki by
ł
o zapisane m wersji spolszczonej
–
Blawacka; przyp. wyd.], Londyn 1888.