PENGENALAN KEPADA SISTEM PERUNDANGAN MALAYSIA
Bab ini akan memperkenalkan kepada para pelajar berkaitan dengan sistem perundangan Malaysia di mana setelah selesai membaca bab ini para pelajar akan lebihmemahami dan berupaya menerangkan perkara-perkara berikut:
•
Apakah itu undang-undang?
•
Klasifikasi undang-undang; undang-undang awam dan undang-undang persendirian.
•
Sumber Undang-Undang; bertulis dan tidak bertulis.
•
Institusi Mahkamah; hirarki dan bidangkuasa.
1.1APAKAH ITU UNDANG-UNDANG
Perkataan undang-undang mempunyai makna yang berbagai bergantung kepadasiapa atau pihak mana yang mentafsirkannya mengikut perspektif dan kepentinganmasing-masing. Bagi seorang peguam, undang-undang itu suatu yang istimewa di manaianya merupakan peluang bagi mereka menawarkan kepakaran kepada pihak yangmempunyai masaalah berkaitan dengan undang-undang. Bagi kebanyakan orang awam,undang-undang mungkin merupakan suatu yang menyusahkan mereka apabila terpaksamenuruti arahan-arahan dan peraturan-peraturan tertentu dalam menjalani kehidupanharian mereka. Bagi ahli-ahli politik terutamanya yang menguasai kerajaan danmenduduki badan perundangan samada Parlimen atau Dewan Undangan Negeri melihatundang-undang sebagai suatu pemudahcara bagi mereka menjalankan dasar-dasar pemerintahan dan dengan itu berusaha membuat atau meminda undang-undang untuk disesuaikan dengan dasar-dasar tersebut. Bagi pihak polis pula, undang-undang bagimereka adalah sebagai satu sumber kuasa yang membolehkan mereka menahan orang-orang yang melanggar undang-undang.Mengikut kamus undang-undang Oxford, perkataan undang-undang membawamaksud ‘suatu kumpulan peraturan-peraturan yang di kuatkuasa dengan tujuan untuk mentadbir sesebuah masyarakat’. John Austin dalam bukunya
The Province of Jurisprudence Determined
menyatakan bahawa undang-undang ialah ‘suatu kumpulanarahan-arahan yang di keluarkan oleh pihak pemerintah keatas pihak yang di perintah dandi kuatkuasakan melalui penggunaan sekatan dan hukuman keatas mereka yangmengingkarinya’. John Salmond dalam bukunya
Jurisprudence
pula
memberi definasiundang-undang sebagai ‘kumpulan prinsip-prinsip yang di iktiraf dan di gunapakai olehsesebuah negara dalam pentadbiran keadilan atau dengan kata lain undang-undang ialahsuatu kumpulan peraturan yang di kuatkuasakan oleh negara keatas rakyatnya demimenjaga keamanan dan keadilan.Secara am nya undang-undang merupakan suatu kumpulan peraturan-peraturanyang sedia wujud dalam masyarakat serta yang di wujudkan oleh pemerintah dengantujuan untuk mentadbir corak tingkah laku dan juga sebagai panduan bagaimana individu1
atau kumpulan harus berperanan untuk mewujudkan kehidupan bermasyarakat yang adil,harmoni dan tenteram. Peraturan-peraturan ini di iktiraf dan di terima oleh masyarakat.Masyarakat akur bahawa sebarang bentuk perlanggaran terhadap peraturan-peraturan iniakan mengakibatkan mereka di kenakan tindakan berbentuk hukuman atau denda.Berbeza dengan peraturan yang bersifat norma-norma budaya yang di ikuti dan diamalkan dalam masyarakat yang tidak berkuatkuasa sebagai undang-undang, perlanggaran ke atas nya tidak di kenakan denda atau hukuman akan tetapi pelaku-pelakutersebut mungkin di pandang serong atau mendapat cemuhan dari masyarakat sekeliling.
1.2KLASIFIKASI UNDANG-UNDANG
Undang-undang boleh di klasifikasikan kepada dua bentuk iaitu undang-undangawam dan undang-undang persendirian. Undang-undang awam berfungsi mengatur perhubungan di antara individu dengan Negara manakala undang-undang persendirianyang juga di kenali sebagai undang-undang sivil berfungsi mengatur hubungan di antaraindividu dengan individu yang lain. Contoh undang-undang awam dan undang-undang persendirian adalah seperti senarai berikut:
Undang-Undang Awama. Undang-Undang Perlembagaan;
mentakrifkan struktur kerajaan dan hak-hak asasirakyat atau individu di bawah pemerintahan nya.
b. Undang-Undang Pentadbiran
; mengawal tindak-tanduk dan penggunaan kuasa oleh badan eksekutif atau pentadbiran kerajaan.
c. Undang-Undang Jenayah;
menggariskan pelbagai jenis kesalahan yang mungkin dilakukan oleh rakyat terhadap Negara serta denda atau hukuman yang menanti merekayang melakukan jenayah. Ianya bertujuan untuk menghalang rakyat dari melakukan jenayah.
Undang-Undang Persendirian (Sivil)a.Undang-Undang Kontrak;
menggariskan hak dan tanggungjawab yang wujudakibat perjanjian yang boleh di kuatkuasakan di sisi undang-undang.
b.Undang-Undang Tort;
berkaitan dengan pemberian pampasan berikutan daripadakecederaan peribadi atau kerosakan harta benda yang di akibatkan oleh kecuaian atau perlanggaran hak peribadi atau harta seseorang individu oleh individu yang lain.
c.Undang-Undang Amanah;
berkaitan dengan hak dan tanggung jawab serta perhubungan di antara pemegang amanah dengan waris
(beneficiary).
d.Undang-Undang Tanah;
berkaitan dengan urusan pentadbiran tanah, hak-hak dantanggung jawab tuan punya tanah, pendaftaran, penyewaan, cagaran, syarat-syaratdan sekatan ke atas tanah dan lain-lain.
e.Undang-Undang Keluarga
; berkaitan dengan perkahwinan, perceraian, hak dantanggung jawab ke atas harta dan anak-anak.
f.Undang-Undang Syarikat;
berkaitan penubuhan, pendaftaran, pembubaran syarikat,hak-hak dan tanggung jawab syarikat sebagai warganegara korporat yang mempunyai2
entiti undang-undang yang berasingan, hak-hak dan tanggung jawab pemegang- pemegang saham, pengarah-pengarah syarikat serta lain-lain.
g.Undang-Undang Perkongsian;
berkaitan dengan hak dan tanggung jawab di antaraahli-ahli perkongsian, di antara ahli perkongsian dengan pihak ke tiga, juga peraturan- peraturan yang berkaitan dengan penubuhan, tempoh serta pembubaran perkongsian.
h.Undang-Undang Ejensi;
berkaitan dengan perhubungan di antara prinsipal dan ejen.Hak dan tanggung jawab prinsipal dan ejen. Bidang kuasa ejen, pewujudan dan penamatan hubungan ejensi dan lain-lain.Perbezaan ketara di antara undang-undang awam dan undang-undang persendirian(sivil) ialah undang-undang awam melibatkan hubungan di antara kerajaan dengan rakyatmanakala undang-undang persendirian (sivil) pula melibatkan hubungan di antara rakyatdengan rakyat. Oleh sebab itu jika kita perhatikan dalam kes-kes mahkamah yangmelibatkan undang-undang awam contoh nya undang-undang jenayah, perbicaraan yangdi jalankan adalah di antara pihak pendakwaraya dari pejabat peguam negara atau pegawai pendakwa dari pasukan polis yang mewakili kerajaan menjalankan prosiding jenayah atau pendakwaan keatas individu-individu yang melanggar undang-undang jenayah tersebut. Manakala dalam undang-undang persendirian (sivil) seperti kes-kesyang melibatkan perselisihan di antara dua pihak berkaitan dengan kontrak perjanjian, perbicaraan adalah di antara dua pihak yang bersengketa tersebut. Selalunya dengan diwakili oleh peguam masing-masing. Tindakan undang-undang ini di panggil sebagai prosiding sivil di mana pihak yang mendakwa di panggil sebagai
plaintif
manakala pihak yang di dakwa di panggil sebagai
defendan
. Dalam kes-kes rayuan, pihak yang membuatrayuan di panggil sebagai
appellant
manakala pihak yang bertentangan di panggilsebagai
responden
. Maknanya
appellant
dan responden dalam kes rayuan boleh jadi plaintif atau defendan dalam kes asal bergantung kepada keputusan hakim yang berpihak kepada siapa dalam perbicaraan asal kes berkenaan.Gambarajah 1.1 di bawah menunjukkan pembahagian pelbagai jenis undang-undangsecara ringkas.3
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
Recommended
More From This User
Notes
Load more
