Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more ➡
Download
Standard view
Full view
of .
Add note
Save to My Library
Sync to mobile
Look up keyword
Like this
8Activity
×
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΘΕΟΥ

Ratings: (0)|Views: 2,246|Likes:
Published by NEMESIS888
Η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου τελείται μία φορά το χρόνο και είναι πρωτότυπη σε σχέση με την Θεία Λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου που έχει διατηρήσει και τελεί η Εκκλησία μας καθημερινώς, και έτσι δόθηκε η ευκαιρία στους πιστούς να γευθούν τον πρωτοχριστιανικό τρόπο τέλεσης της Θείας Λειτουργίας.
Η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων, είναι η πρώτη Αποστολική Θεία Λειτουργία. Η Λειτουργία αυτή διασώζει τον λειτουργικό τύπο της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και την απλότητα της λατρείας κατά τους Αποστολικούς χρόνους. Απο αυτή προήλθαν οι Λειτουργίες του Μ.Βασιλείου και του Αγ. Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει στις 23 Οκτωβρίου την μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιακώβου, που έχει και την προσωνυμία «Αδελφόθεος». Στο σημείωμα μας όμως αυτό δεν θα αναφερθούμε σε βιογραφικά στοιχεία ή κάποιες αναφορές στην περίφημη Καθολική Επιστολή του, που είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Θα σταθούμε στην Λειτουργία, που φέρει το όνομα του, και η οποία τελείται συνήθως την ημέρα της μνήμης του ή την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Όλοι μας γνωρίζουμε, ότι η Εκκλησία μας δεν είναι ένα σύστημα φιλοσοφικό, μια διοικητική μηχα­νή, ή έστω ένας θεσμός, όσο κι αν φαίνεται σαν κάτι τέτοιο τουλάχιστο στις μέρες μας. Η Εκκλησία από τη πρώτη στιγμή της φανερώσεώς της στον κόσμο είναι ο Χριστός που προσφέρεται σε βρώση και πόση για να ζήσει ο άνθρωπος. Εκκλησία είναι «Θεία Ευχαριστία», «το Δείπνον το Καινόν». Κάθε φορά που τελείται το μυστήριο των μυστηρίων, η Εκκλησία δείχνει σ' όλο της το εύρος αυτό, που ενσαρκώνει, ότι δηλαδή είναι «εικόνα και φανέρωση του τριαδικού τρόπου υπάρξεως, αποκάλυ­ψη της «όντως ζωής» (Χ. Γιανναράς, Το Αλφαβητάρι της Πίστης, σ. 188). Σε κάθε ευχαριστιακή σύνα­ξη, που τελεί, εμφανίζει, ό,τι τελεσιουργήθηκε το βράδυ του Μυστικού Δείπνου. Εκπληρώνει την παραγγελία του Κυρίου κατά γράμμα και ουσία. Σε κάθε σύναξη Ευχαριστίας, η χάρη του «άλλου Παρακλήτου» κάνει το ψωμί και το κρασί, που προσφέρουν οι συναχθέντες πιστοί, Σώμα Χριστού και Αίμα Χριστού αντίστοιχα. «Το κτιστό ενώνεται με το άκτιστο, το ψωμί και το κρασί είναι Σώμα και Αίμα Χριστού, η εκκλησιαστική σύναξη γίνεται η πραγματοποίηση και φανέρωση της Βασιλείας του Θεού» (Χ. Γιανναράς ενθ. αν. σ. 189). Μέσα απ' αυτήν την τόσο φαινομενικά απλή πράξη, πραγματοποιείται η δική μας συμμετοχή στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Στις ευχαριστιακές συνάξεις των πρώτων χρόνων της ζωής της Εκκλησίας, κεφαλή της συνάξεως των χριστιανών ήταν ο Απόστολος ή εκείνος που άφηναν οι άγιοι Απόστολοι σαν το υπεύθυνο πρό­σωπο της συγκεκριμένης τοπικής Εκκλησίας. Σταδιακά ο Επίσκοπος γίνεται ο επικεφαλής του Ευχαριστιακού Μυστηρίου, και κατά συνέπεια του Σώματος των πιστών, και τελεσιουργεί το Πασχάλιο Μυστήριο. Αρχικά, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων, η θεία Ευχαριστία ήταν στενά συνδεδεμένη με τις λεγόμενες «Αγάπες», και η τέλεση της γινόταν κατά τις απογευματινές ώρες. Στη συνέχεια, και ενώ η Εκκλησία αυξάνει ποσοτικά, η Ευχαριστία αποσπάται από τις «Αγάπες» και αρχίζει να τελείται στις πρωινές ώρες. 0 Επίσκοπος γίνεται ο φορέας του Αποστολικού αξιώματος. Το επισκοπικό αξίωμα έχει μέχρι σήμερα αυτό τον αρχαϊκό χαρακτήρα, όπως διαμορφώθηκε στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Η Αποστολική παράδοση έγινε ο τύπος, το καλούπι, μέσα από τον οποίο ο κανονικός Επίσκοπος μπο­ρούσε ν' αναπτύσσει ελεύθερα το «ως δόξει» και «όση δύναμις αυτώ» στα της Ευχαριστίας. Αργότερα, και μέχρι σήμερα, οι Πρεσβύτεροι τελούν το Ευχαριστιακό Μυστήριο στο όνομα του Επισκόπου. Η Εκκλησία στα πρώτα χρόνια της ζωής της δεν είχε αναπτύξει κάποια ιδιαίτερα τελετουργικά στοιχεία για την τέλεση της θείας Ευχαριστίας. Σταδιακά και όσο η Εκκλησία απλώνονταν στον κόσμο αρχίζει η αποκρυστάλλωση των διαφόρων τοπικών λειτουργικών παραλλαγών ή τύπων, όπως επε­κράτησε να λέγονται. Οι τοπικοί λειτουργικοί τύποι διατηρούν πάντα τον αρχικό αποστολικό πυρή­να, ο οποίος με τη βοήθεια κάποιων χαρισματικών μορφών των τοπικών Εκκλησιών, που είχαν και τη θεολο
Η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου τελείται μία φορά το χρόνο και είναι πρωτότυπη σε σχέση με την Θεία Λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου που έχει διατηρήσει και τελεί η Εκκλησία μας καθημερινώς, και έτσι δόθηκε η ευκαιρία στους πιστούς να γευθούν τον πρωτοχριστιανικό τρόπο τέλεσης της Θείας Λειτουργίας.
Η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων, είναι η πρώτη Αποστολική Θεία Λειτουργία. Η Λειτουργία αυτή διασώζει τον λειτουργικό τύπο της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων και την απλότητα της λατρείας κατά τους Αποστολικούς χρόνους. Απο αυτή προήλθαν οι Λειτουργίες του Μ.Βασιλείου και του Αγ. Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει στις 23 Οκτωβρίου την μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιακώβου, που έχει και την προσωνυμία «Αδελφόθεος». Στο σημείωμα μας όμως αυτό δεν θα αναφερθούμε σε βιογραφικά στοιχεία ή κάποιες αναφορές στην περίφημη Καθολική Επιστολή του, που είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Θα σταθούμε στην Λειτουργία, που φέρει το όνομα του, και η οποία τελείται συνήθως την ημέρα της μνήμης του ή την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Όλοι μας γνωρίζουμε, ότι η Εκκλησία μας δεν είναι ένα σύστημα φιλοσοφικό, μια διοικητική μηχα­νή, ή έστω ένας θεσμός, όσο κι αν φαίνεται σαν κάτι τέτοιο τουλάχιστο στις μέρες μας. Η Εκκλησία από τη πρώτη στιγμή της φανερώσεώς της στον κόσμο είναι ο Χριστός που προσφέρεται σε βρώση και πόση για να ζήσει ο άνθρωπος. Εκκλησία είναι «Θεία Ευχαριστία», «το Δείπνον το Καινόν». Κάθε φορά που τελείται το μυστήριο των μυστηρίων, η Εκκλησία δείχνει σ' όλο της το εύρος αυτό, που ενσαρκώνει, ότι δηλαδή είναι «εικόνα και φανέρωση του τριαδικού τρόπου υπάρξεως, αποκάλυ­ψη της «όντως ζωής» (Χ. Γιανναράς, Το Αλφαβητάρι της Πίστης, σ. 188). Σε κάθε ευχαριστιακή σύνα­ξη, που τελεί, εμφανίζει, ό,τι τελεσιουργήθηκε το βράδυ του Μυστικού Δείπνου. Εκπληρώνει την παραγγελία του Κυρίου κατά γράμμα και ουσία. Σε κάθε σύναξη Ευχαριστίας, η χάρη του «άλλου Παρακλήτου» κάνει το ψωμί και το κρασί, που προσφέρουν οι συναχθέντες πιστοί, Σώμα Χριστού και Αίμα Χριστού αντίστοιχα. «Το κτιστό ενώνεται με το άκτιστο, το ψωμί και το κρασί είναι Σώμα και Αίμα Χριστού, η εκκλησιαστική σύναξη γίνεται η πραγματοποίηση και φανέρωση της Βασιλείας του Θεού» (Χ. Γιανναράς ενθ. αν. σ. 189). Μέσα απ' αυτήν την τόσο φαινομενικά απλή πράξη, πραγματοποιείται η δική μας συμμετοχή στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Στις ευχαριστιακές συνάξεις των πρώτων χρόνων της ζωής της Εκκλησίας, κεφαλή της συνάξεως των χριστιανών ήταν ο Απόστολος ή εκείνος που άφηναν οι άγιοι Απόστολοι σαν το υπεύθυνο πρό­σωπο της συγκεκριμένης τοπικής Εκκλησίας. Σταδιακά ο Επίσκοπος γίνεται ο επικεφαλής του Ευχαριστιακού Μυστηρίου, και κατά συνέπεια του Σώματος των πιστών, και τελεσιουργεί το Πασχάλιο Μυστήριο. Αρχικά, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων, η θεία Ευχαριστία ήταν στενά συνδεδεμένη με τις λεγόμενες «Αγάπες», και η τέλεση της γινόταν κατά τις απογευματινές ώρες. Στη συνέχεια, και ενώ η Εκκλησία αυξάνει ποσοτικά, η Ευχαριστία αποσπάται από τις «Αγάπες» και αρχίζει να τελείται στις πρωινές ώρες. 0 Επίσκοπος γίνεται ο φορέας του Αποστολικού αξιώματος. Το επισκοπικό αξίωμα έχει μέχρι σήμερα αυτό τον αρχαϊκό χαρακτήρα, όπως διαμορφώθηκε στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Η Αποστολική παράδοση έγινε ο τύπος, το καλούπι, μέσα από τον οποίο ο κανονικός Επίσκοπος μπο­ρούσε ν' αναπτύσσει ελεύθερα το «ως δόξει» και «όση δύναμις αυτώ» στα της Ευχαριστίας. Αργότερα, και μέχρι σήμερα, οι Πρεσβύτεροι τελούν το Ευχαριστιακό Μυστήριο στο όνομα του Επισκόπου. Η Εκκλησία στα πρώτα χρόνια της ζωής της δεν είχε αναπτύξει κάποια ιδιαίτερα τελετουργικά στοιχεία για την τέλεση της θείας Ευχαριστίας. Σταδιακά και όσο η Εκκλησία απλώνονταν στον κόσμο αρχίζει η αποκρυστάλλωση των διαφόρων τοπικών λειτουργικών παραλλαγών ή τύπων, όπως επε­κράτησε να λέγονται. Οι τοπικοί λειτουργικοί τύποι διατηρούν πάντα τον αρχικό αποστολικό πυρή­να, ο οποίος με τη βοήθεια κάποιων χαρισματικών μορφών των τοπικών Εκκλησιών, που είχαν και τη θεολο

More info:

Published by: NEMESIS888 on Feb 07, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See More
See less

05/12/2013

pdf

text

original

You're Reading a Free Preview
Pages 4 to 38 are not shown in this preview.

Activity (8)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
1 thousand reads
samutos liked this
Ibrahim Saweros liked this
nic1238 liked this
Makis Chandrinos liked this
tavros152603 liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->