Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword or section
Like this
5Activity

Table Of Contents

RAZDOBLJE RANE REPUBLIKE
REGULE:
OSOBNO – STATUSNO PRAVO
STVARNO PRAVO
VLASNIŠTVO
DERIVATIVNI NAČINI STJECANJA VLASNIŠTVA
NASLJEDNO PRAVO
OBVEZNO PRAVO
OBLIGATIONES EX CONTRACTU / OBVEZE IZ KONTRAKATA
OBLIGATIONES EX DELICTO / OBVEZE IZ DELIKATA
PRAVNE OSOBE
STATUSNO PRAVO
BRAČNO PRAVO
IMOVINSKO PRAVO
VOLJA
POBUDE
NEVALJANOST PRAVNOG POSLA
POSSESSIO (posjed)
REGULA:
SLUŽNOSTI
ZALOŽNO PRAVO
SUPERFICIES
EMFITEUZA
OBVEZE IZ KONTRAKATA
REALNI KONTRAKTI
LITERARNI KONTRAKTI
VERBALNI KONTRAKTI
KONSENZUALNI KONTRAKTI
INOMINANTNI KONTRAKTI
PACTA (pakti)
OBVEZE IZ DELIKATA
KVAZIDELIKTI
VARIAE CAUSARUM FIGURAE
KVAZIKONTRAKTI
POSTUPOVNO PRAVO
PRAVO OSOBA
PORODIČNO PRAVO
P. 1
Rimsko pravo

Rimsko pravo

Ratings: (0)|Views: 120 |Likes:
Published by B-Boop
Termin "rimsko pravo" odnosi se na rimski pravni sistem koji je postojao od osnivanja rimske države, pa do propasti Vizantije (koja predstavlja prirodni produžetak, kako rimskog prava, tako i države). Celokupno rimsko pravo se, formalno, zasniva na Zakonima dvanaest tablica. Zakon dvanaest tablica je prilično primitivna kodifikacija, koja je sadržavala veći broj odredaba koje su predstavljale osnovu čitavog rimskog pravnog sistema. Ovaj zakonik nikada nije bio menjan, dopunjavan, niti su neke odredbe bile brisane, nego je on formalnopravno važio je kroz celokupnu rimsku istoriju. Ovo, naravno, ne znači da je Zakon bio savršen. Daleko od toga, samo su preduzimljivi Rimljani jednostavno prelazili preko zastarelih odredbi, ili su ih tumačenjem prilagođavali izmenjenoj stvarnosti, ali kao veliki tradicionalnosti nikada nisu smogli hrabrosti da ga ukinu. Smatrali su ga gotovo božanskim, učili ga napamet u školama, smatrali ga osnovnim izvorom celokupnog prava, itd. Sem ovog, Rimljani su tokom većeg dela svoje istorije retko pribegavali donošenju zakona koji su se ticali građanskog prava, tako da su morali da stvore mehanizam koji im je omogućavao da svoje pravo usklađuju sa novonastalim društvenim potrebama. Rešenje je pronađeno u pretoru. Pretori su bili visoki državni funkcioneri (magistri), koji su imali velika ovlašćenja koja su se ticala prava. Oni nisu bili sudije, ali su davali dozvolu građanima da idu na sud, kao što su i sugerisali sudijama (inače običnim građanima) kako da presude povodom nekog pitanja; nisu bili zakonodavci, ali su svojim tumačenjem zakona znali da potpuno preokrenu značenje neke norme, itd. Bilo je uobičajeno da svaki pretor, prilikom stupanja na dužnost, izda proglas o tome kako će postupati u pojedinim slučajevima koji dođu pred njega (jer je nedostatak zakona ostavljao velike praznine). U početku te su odluke bile usmene i nazivale su se ediktima, a kasnije su bile ispisivane na drvenim pločicama i isticale na Forumu. Ove pločice nosile su naziv album (od albus - beo). Vremenom su se ove odluke toliko namnožile da su stvorile kompleksi sistem privatnog prava koji je potisnuo sistem koji se bazirao na Zakonima dvanaest tablica. Sem Zakona dvanaest i pretorskog prava, značajan izvor prava u Rimu bila su i mišljenja uglednih pravnika, senatske odluke i zakoni koje su donosili imperatori u kasnijem periodu. Gotovo svi instituti koje poznaje moderno pravo u potpunosti su preuzeti iz rimskog prava. Neki instituti koje je ovaj sistem stvorio su čak dovedeni do toliko sitnih detalja da ih ni moderno pravo ne preuzima u celosti jer nije dostiglo taj stepen razvijenosti u određenim pravnim granama. Celokupna pravnička terminologija je, u stvari, prevod latinskih originala, tako da se na svim pravnim fakultetima u svetu na uvodnoj godini uči rimsko pravo. Zbog toga se rimsko pravo ponekad naziva i pravničkom anatomijom.
Termin "rimsko pravo" odnosi se na rimski pravni sistem koji je postojao od osnivanja rimske države, pa do propasti Vizantije (koja predstavlja prirodni produžetak, kako rimskog prava, tako i države). Celokupno rimsko pravo se, formalno, zasniva na Zakonima dvanaest tablica. Zakon dvanaest tablica je prilično primitivna kodifikacija, koja je sadržavala veći broj odredaba koje su predstavljale osnovu čitavog rimskog pravnog sistema. Ovaj zakonik nikada nije bio menjan, dopunjavan, niti su neke odredbe bile brisane, nego je on formalnopravno važio je kroz celokupnu rimsku istoriju. Ovo, naravno, ne znači da je Zakon bio savršen. Daleko od toga, samo su preduzimljivi Rimljani jednostavno prelazili preko zastarelih odredbi, ili su ih tumačenjem prilagođavali izmenjenoj stvarnosti, ali kao veliki tradicionalnosti nikada nisu smogli hrabrosti da ga ukinu. Smatrali su ga gotovo božanskim, učili ga napamet u školama, smatrali ga osnovnim izvorom celokupnog prava, itd. Sem ovog, Rimljani su tokom većeg dela svoje istorije retko pribegavali donošenju zakona koji su se ticali građanskog prava, tako da su morali da stvore mehanizam koji im je omogućavao da svoje pravo usklađuju sa novonastalim društvenim potrebama. Rešenje je pronađeno u pretoru. Pretori su bili visoki državni funkcioneri (magistri), koji su imali velika ovlašćenja koja su se ticala prava. Oni nisu bili sudije, ali su davali dozvolu građanima da idu na sud, kao što su i sugerisali sudijama (inače običnim građanima) kako da presude povodom nekog pitanja; nisu bili zakonodavci, ali su svojim tumačenjem zakona znali da potpuno preokrenu značenje neke norme, itd. Bilo je uobičajeno da svaki pretor, prilikom stupanja na dužnost, izda proglas o tome kako će postupati u pojedinim slučajevima koji dođu pred njega (jer je nedostatak zakona ostavljao velike praznine). U početku te su odluke bile usmene i nazivale su se ediktima, a kasnije su bile ispisivane na drvenim pločicama i isticale na Forumu. Ove pločice nosile su naziv album (od albus - beo). Vremenom su se ove odluke toliko namnožile da su stvorile kompleksi sistem privatnog prava koji je potisnuo sistem koji se bazirao na Zakonima dvanaest tablica. Sem Zakona dvanaest i pretorskog prava, značajan izvor prava u Rimu bila su i mišljenja uglednih pravnika, senatske odluke i zakoni koje su donosili imperatori u kasnijem periodu. Gotovo svi instituti koje poznaje moderno pravo u potpunosti su preuzeti iz rimskog prava. Neki instituti koje je ovaj sistem stvorio su čak dovedeni do toliko sitnih detalja da ih ni moderno pravo ne preuzima u celosti jer nije dostiglo taj stepen razvijenosti u određenim pravnim granama. Celokupna pravnička terminologija je, u stvari, prevod latinskih originala, tako da se na svim pravnim fakultetima u svetu na uvodnoj godini uči rimsko pravo. Zbog toga se rimsko pravo ponekad naziva i pravničkom anatomijom.

More info:

Published by: B-Boop on Feb 11, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF or read online from Scribd
See more
See less

05/28/2014

pdf

You're Reading a Free Preview
Pages 4 to 26 are not shown in this preview.
You're Reading a Free Preview
Pages 30 to 102 are not shown in this preview.
You're Reading a Free Preview
Pages 106 to 108 are not shown in this preview.

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->