Αρ. Φύλλου 6URL: http://diadromespress.blogspot.come-mail:diadromes.byron@gmail.com

ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΓΑΝΟ ΓΕΝΙΚΩΣ

Διανέμεται Δωρεάν

Χρυσάνθη Χειμώνα και Μαρία Βλαδιμήροβιτς

…εγώ τις γνώρισα και τις δυο μέσααπό τις κινηματικές δράσεις για την διάσωση του Υμηττού, σε εξορμήσεις για τουςελεύθερους χώρους, στις δραστηριότητες της Δημοτικής Πρωτοβουλίας ΣτάσηςΒύρωνα.Απλές, χαμογελαστές, με άποψη, αλλά πάντα χαμηλών τόνων παρόλο που σέρνουνπίσω τους και βαριές κομματικές ιδιότητες μέσα στο γενικό φρενοκομείο τηςΑριστεράς.Εμένα πάντα με εντυπωσίαζε πως αυτά τα νεώτερα παιδιά εντάσσονται σήμερα στηνΑριστερά μέσα από διαδικασίες τελείως διαφορετικές από εκείνες των παλιότερωνγενιών των βαρυφορτωμένων με τις πολύ σημαντικές στιγμές της ιστορίας τηςΕλλάδας – Εθνική Αντίσταση, Εμφύλιος, χούντα, Πολυτεχνείο- με τους διχασμούς,τα όνειρα, τις απογοητεύσεις και τις πολλαπλές ήττες.Σήμερα νιώθω ότι τους νέους ανθρώπους τους κερδίζει - όταν συμβαίνει ακόμη αυτό - μια αδιαπραγμάτευτη αίσθηση δικαίου και διατήρησης τηςαξιοπρέπειας του ανθρώπου μέσα σε πραγματικά δυσκολότερες συνθήκες αφού η κυρίαρχη ιδεολογία είναι να βολευτούμε, να βρούμε κανένακουμπάρο να μας βοηθήσει και κατά τα λοιπά τηλεόραση, αναξιοκρατία, ωχαδερφισμός και πρασινογάλαζη εναλλαγή στην εξουσία που συνοδεύεταιμε μετατοπίσεις ονείρων και διαγραφές ευθυνών.Τα «κατσικάκια» μου λοιπόν γιατί εγώ τις βλέπω περισσότερο σαν «κατσικάκια» με λαχτάρα για ζωή, παιχνιδάκια και ελαφρότητα, βραβεύτηκαν για τηνδουλειά τους – προσοχή παρακαλώ – την εθελοντική τους δουλειά από τον Σύνδεσμο για τα δικαιώματα της Γυναίκας με το δημοσιογραφικό βραβείο«Παύλος Παλαιολόγος» για την επιμέλεια και συγγραφή του εντύπου «ΕΝΤΟΣ ΦΥΛΟΥ» ένθετου κάθε Πέμπτης στην εφημερίδα ΑΥΓΗ.Ένα ένθετο που ασχολείται με θέματα φύλου και επιδιώκει την δημόσια προβολή, ανάδειξη και συζήτηση των θεμάτων που αφορούν την ισότητατων δύο φύλων και τις γυναικείες διεκδικήσεις σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής, γιατί όπως λένε οι ίδιες οισυντάκτριες, «η ισότητα συνεχίζει να είναι αιτούμενο και ο φεμινισμός χρειάζεται να επαναπροσδιοριστεί στο σήμερα».Είναι σημαντικό λοιπόν και με γεμίζει αισιοδοξία να έχω απέναντι μου νέες γυναίκες που μόλις φτιάχνουν τις δικές τους οικογένειες, με σπουδές καικοινωνική καταξίωση να ασχολούνται με θέματα που μοιάζουν παρωχημένα αλλά δυστυχώς παραμένουν πάντα περισσότερο από επίκαιρα .Εγώ δεν έχω παρά να τους ευχηθώ καλή δύναμη, καλή συνέχεια και πάντα πρωτοπόρες…καλά μου «μαύρα πρόβατα».

Αρ. Φύλλου 6

Κι όμως προχωρήσαμε, φτάσαμε κιόλας στο 6

φύλλο.Στην αρχή ξέραμε ότι έχει μεγάλο ρίσκο, νοιώθαμε όμως ότι κάποιοι μας περίμεναν.Τώρα είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν πολλοί που θέλουν κάτι άλλο στον τοπικό τύπο,την επικοινωνία, τις σχέσεις...Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να καταθέτουμε τη δικιά μας άποψη, τη δικιά μας αλήθεια...

Για τα μικρά και τα μεγάλα που αναστατώνουν τη ζωή

Για κείνα που την ομορφαίνουν

Και για κείνα που μπορούν να την αλλάξουν Μας ενώνει

Ο αγώνας για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια που τσαλακώνεται καθημερινά

Οι μεγάλες αξίες του ανθρώπινου πολιτισμού που γίνονται καταναλωτικόεμπόρευμα στις σύγχρονες κοινωνίες

Η πολιτική της «άλλης» Αριστεράς που ματώνει καθημερινά για να βρει την ταυτότητά της Στην πορεία αυτή νοιώσαμε τη ζεστασιά των δικών μας ανθρώπων.Όχι όμως όλων.Κάποιοι κράτησαν αποστάσεις, κάποιοι στοχοποίησαν την άλλη άποψη.Το περιμέναμε; Ίσως.Δύσκολοι οι δρόμοι των δημιουργικών συνθέσεων.Θα επιμείνουμε, το αντέχουμε.Ήρθαν και άλλοι κοντά στη συντακτική ομάδα, ενισχύεται η προσπάθεια.Καλή συνέχεια στο

...

ταξίδι

URL: http://diadromespress.blogspot.come-mail:diadromes.byron@gmail.com

...στο Βύρωνα

Μέρος 1ο

Το sport του να σιχτιρίζουμε ανέξοδα, με τη μόνιμη επωδό “για όλα φταίνε οι άλλοι” μας διακρίνει θα έλεγα ως νεο

έλληνες. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά όλους τους “πάνω” από εμάς, προϊστάμενους, διευθυντές, διαχειριστές, Δημάρχους,πολιτικούς, κόμματα, παρατάξεις και κάθε λογής υπεύθυνους. Λέω λοιπόν να ξεκινήσω έναν κύκλο σκέψεων που να συμπεριλαμβάνουν εκείνα που θα ονειρευόμουνα για το Βύρωνα και αφού ξεμπερδέψω με αυτά, “απουσιαζούσης” της προσωπικής ζημίας, να πω και μερικά πράγματα που θα έκανα αν ήμουν στη θέση του Δημοτικού Άρχοντα “πα

ρουσιαζούσης” της ζημίας, λέμε τώρα.

Να ξεκινήσω λοιπόν από την εικόνα που παρουσιάζει ο Βύρωνας των τελευταίων δεκαετιών συγκρίνοντας τον μετην περίοδο που η αφεντιά μου άρχισε να καταλαβαίνει τα Ελληνικά, δηλαδή όταν πήγα Νηπιαγωγείο το 1957 (Χει

μάρας και Κολοκοτρώνη) εκεί που σήμερα είναι η τράπεζα Πειραιώς.Το σπίτι μας ήταν ένα προσφυγικό απέναντι από το παλιό Δημαρχείο. Μπάλα και ξυλίκι παίζαμε στ΄ “Αραπάκια”σημερινή πλατεία “Εθ. Αντίστασης”, κινηματόγραφο πηγαίναμε στο “Mon cine” το χειμερινό στο σημερινό “Τρίγωνο”και το καλοκαίρι στο θερινό στην οδό Κανάρη. Είχαμε και την “Ολύμπια” βέβαια στη Γέφυρα εκεί που τώρα είναιτο Hontos Center, ακόμα το “Βύρων” που είναι Super Market, την “Κίρκη” που είναι νυκτερινό κέντρο, τον “Άντζελο”που έγινε πολυκατοικία μαζί με την “Αύρα”, τη “Ρέα” που δεν παίζει, την “Αρκαδία” που παίζει μαζί με τη “Λάουρα”.Έμεινε η “Λουΐζα” από 5 χειμωνιάτικους κινηματογράφους και αυτός σώθηκε (;) γιατί είναι δημοτικός. Για μπάνιο,καθαριότητα δηλαδή πηγαίναμε στα Δημοτικά λουτρά-χαμάμ στη Βασιλέως Κωνσταντίνου, σημερινή Νικηφορίδη,εκεί που είναι τα ηλεκτρικά είδη του Κορασίδη. Τα άλλα λουτρά στο Πολυιατρείο δίπλα, δεν τα πρόλαβα να λειτουρ

γούν. Για μπάνιο θαλασσινό πηγαίναμε με το φορτηγό του Μήτσου οικογενειακώς στη Λούτσα. Και μετά πολύ αργό

τερα με το πρακτορείο “Eλευσίς” ήταν Ευαγγ. Σχολής και Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ημερήσιες εκδρομές με το Σχολείο,το 2ο Δημοτικό Αγ. Τριάδας, στη Ζωοδόχο Πηγή και καθαρή Δευτέρα για τον αϊτό στον Καρέα μετά τα Ρουμάνικα.Η παλιά αγορά ήταν στα πάνω της και ο “Κοπανάς” από κοντά. Tα σπίτια το πολύ με δύο ορόφους , όλα με βερά

ντες και λουλούδια και το ψηλότερο οικοδόμημα τότε ήταν το Ταπητουργείο. Ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι πολύ λίγοι.Κύπρου, Χρ. Σμύρνης, Φορμίωνος, Κολοκοτρώνη. Τι να την κάνεις περισσότερη άσφαλτο. Εξ άλλου αυτοκίνητα δενυπήρχαν παρά μόνο τα λεωφορεία και τα ταξί της εποχής, κάτι αμερικάνικοι δεινόσαυροι.Πολεοδομικός σχεδιασμός του 1924 και 50.000 περίπου ψυχές στην πλειοψηφία τους Μικρασιάτες πρόσφυγες.Ξέχασα να σας πω ότι τα καλοκαίρια βλέπαμε και κάτς, πάλη δηλαδή, στη “Ρέα” και στον “Άντζελο” με τον Καρπό

ζηλο, τον Τιμωνίδη, τον Τζώρτζ Μπόλας, τον Κασίμ Ασλάν, το μασκοφόρο και τόσους άλλους.Τι υπάρχει από όλα αυτά σήμερα; Σχεδόν τίποτα. Έρχεται η περίοδος της αντιπαροχής και γίνεται της “αλεπούςο θάνατος”. Οι άνθρωποι ζητούν μπάνιο μέσα στο σπίτι με πλακάκια και θερμοσίφωνο, δωμάτιο για τα παιδιά, θέρ

μανση με καλοριφέρ. Όσο μεγαλύτερος συντελεστής δόμησης τόσο το καλύτερο. Περισσότερα τετραγωνικά εμείς,περισσότερη χαρά και η Βασίλω (εργολάβος). Η χαρά των Δημάρχων να εκχωρούν το Βύρωνα κατ΄ απαίτηση των δη

μοτών. Πάνε τα Δημοτικά Λουτρά, πάνε οι αλάνες που παίζαμε, πάνε οι κινηματογράφοι, πάει η παλιά αγορά, πάνεοι εξοχές της Ζωοδόχου Πηγής και του Καρέα, πάει και το Διοικητήριο. Απέμεινε το παλιό Δημαρχείο να κραυγάζειαπό απελπισία και ντροπή για την κατάντια του. Ήρθαν χιλιάδες νέοι κάτοικοι, μαζί τους τα αυτοκίνητα, τα οκτα

ώροφα, τα τραπεζοκαθίσματα και η κάθε λογής κακογουστιά και αυθαιρεσία. Ο Βύρωνας του σήμερα είναι 100.000άνθρωποι και βάλε, στοιβαγμένοι σ΄ ένα υπέργηρο και αδιέξοδο τοπογραφικό, ανήμπορο να δώσει λύσεις στη σημε

ρινή εποχή. Τι κάνουμε λοιπόν; Πόσο είμαστεδιατεθειμένοι να χάσουμε και να κερδίσουμε;.

Να χαμηλώσουν οι πολυκατοικίες;

Δύσκο

λο.

Να μεταναστεύσουν χιλιάδες Βυρωνιώτες;

Kαι αυτό δύσκολο.

Nα κάψουμε τ΄ αυτοκίνητα;

Και δω σκούρατα πράγματα.

Να γίνει ο Καρέας και η Ζωοδόχος Πηγήόπως ήταν;

Θα μας πάρουν με τις πέτρες.Κάτι πρέπει να σκεφτούμε λοιπόν μέχρι τοάλλο φύλλο.

Η φωτογραφία είναι από το Ημερολόγιο της Πανιω

νίου Στέγης.