| HInT| 2
Colofon
Jaargang 27, Nummer 1,Februari 2010.Het Historisch InstitutioneelTijdschrift (HInT) is het periodiek van GSV Excalibur.
Redactiadres
Erasmusplein 1kamer 1.60a/9.146525 HT Nijmegenhintredactie@gmail.comOplage: 375ISSN: 0923-9375© GSV Excalibur 2010
Redactie:
Joost Ankone, Paul Bongers,Martijn van den Boom,Dieuwertje ten Brinke, MartinBuunk, Myrna van Deursen,Bob van Dijk, Peter Kerris,Gaard Kets, Aniek de Kort,Arlette van Lint, Anouk vanLoo, Meike Lucas, Sofie vanOoijen, Coen Pouls, Freke Rem-mers, Roy Stoots, Tim Riswick,Thomas Vries
Met bijdragen van:
Erik Cleijne, Turi Fiorito, Theovan Eert, Jordy Geerlings, JosPouls
Eindredactie:
Aniek de Kort, Remy Maessen,Tim Riswick, Thomas Vries
Hoofdredacteur:
Remy Maessen
Foto Voorpagina:
Bob van Dijk en Peter Kerris
HInT Leiding - Er was eens...
Er was eens geschiedenis. Ooit, lang geleden, of juist heel kort geleden. En dat is precies het probleem van geschiedenis, wat dievervelende oom je op een evenzovervelende verjaardag altijd erinweet te wrijven: geschiedenis, dat is toch allemaal al geweest!Het is een gevoel dat me bekruipt als ik naar de populaire serie
Bernhard, Schavuit van Oranje
kijk. Wat is het mooi om samen met Wilhelmina en Bernhard te bedenken hoe we de Duitsers buitende deur krijgen, en geweldig om je samen met Trix en Bernhard teergeren aan Greet Hofmans, de mysterieuze genezeres.Op hetzelfde moment wordt pijnlijk duidelijk dat het onzin is tedenken jezelf te kunnen verplaatsen naar een gebeurtenis in degeschiedenis. Al dat historisch besef helpt je er in ieder geval niet bij, het bemoeilijkt misschien zelfs je pogingen.Ik sta die nacht op een kale woestenij, een grote vlakte met stil-stand, tot aan de horizon. Aan de horizon de toekomst, hoe verderik vooruitloop, hoe harder de horizon van me wegrent. Achter mehet verleden, een blik over mijn schouder zorgt voor een verras-sing: ik zie een beeld. Mijn verbazing overwinnend, ga ik beterkijken wat ik achter mij zie. De beelden worden steeds duidelijkerwanneer ik beter kijk. En opeens zie ik het: ik zie mezelf. Achterme staan duizenden spiegels, die allen alleen mijn verbaasde enlichtelijk teleurgestelde gezicht tonen. Wat daarachter ligt, daar-over kan ik slechts gissen. Het enige dat ik kan zien is de immenserij met spiegels, dat is mijn historisch besef. Het staat mij in deweg de geschiedenis te ontdekken, of is er misschien slechts leegteachter de rij?Natuurlijk is het niet zo’n drama als ik hierboven beschreven heb,maar een ontdekkingsreis door de geschiedenis, zoals de serieover Bernhard ons toont, is onmogelijk. Door de geschiedenislopen en weten wat er nu echt gebeurd is, is onmogelijk. En dat doet af en toe best een beetjepijn.
Remy Maessen,hintredactie@gmail.com