1.1 Dasar Pendidikan Di Malaysia
Bagi setiap negara yang sudah mencapai kemerdekaan, salah satuaspek penting yang amat dititikberatkan dalam usaha untuk menuju ke arahnegara yang maju dan membangun dari aspek politik, ekonomi dan sosialialah penekanan terhadap perlaksanaan sistem pendidikan negara. Sistempendidikan yang dilaksanakan di dalam sesebuah negara, penting bukansahaja kerana fungsi kebajikan dan sosialisasinya iaitu di mana kanak –kanak dididik untuk menjadi insan yang berjaya dan mengenali budaya sertaalam sekeliling, tetapi juga boleh digunakan sebagai
wadah untukmenyampaikan ideologi kebangsaan kepada masyarakat iaitu melaluipenerapan tentang kefahaman serta nilai – nilai positif untuk perpaduankaum di kalangan para pelajar.
Di Malaysia, dasar pendidikan mempunyai peranan yang amat pentingdalam menentukan hala tuju sistem pendidikan negara yang mana dasar inidikenali sebagai
‘Dasar Pendidikan Kebangsaan’
. Dasar PendidikanKebangsaan mula dilaksanakan di negara ini dalam tahun 1957. Umumnya,terdapat 3 tujuan utama yang terkandung dalam dasar pendidikankebangsaan ini. Pertama, tujuan dasar pendidikan diadakan adalah untukmewujudkan satu sistem pelajaran yang dapat memenuhi keperluan negaradan menggalakkan perkembangan kebudayaan, sosial, ekonomi dan politik.Kedua, untuk menghasilkan pelajar yang berdisiplin serta mematuhi danmenghormati kedua ibu bapa mereka di mana prinsip ini sejajar dengandasar dan polisi pendidikan untuk mengadakan proses pengajaran danpembelajaran yang cekap dan efisien dengan keperluan untuk mengelakkanperbelanjaan awam yang tidak tersusun. Yang ketiga pula, ianya untukmemastikan agar dasar ini dapat dilaksanakan dengan berkesan khususnyadalam menentukan perkembangan sistem pendidikan yang progresif danbahasa kebangsaan dijadikan sebagai bahasa pengantar yang utama.
Integrasi antara kaum pula merupakan isu yang amat diberi perhatianoleh
pihak kerajaan ketika menggubal dasar pendidikan selepas negaramencapai kemerdekaannya.
Laporan Razak 1956 dan Laporan RahmanTalib 1960 telah menggariskan dengan jelas dasar yang berkaitandengan nilai – nilai integrasi antara kaum ini
. Antara langkah yang telahdiambil dalam usaha untuk mengukuhkan dasar pendidikan negara ini ialahdengan menjadikan bahasa melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasapengantar utama di semua sekolah, menggunakan sukatan pelajaran dansistem peperiksaan yang sama di setiap sekolah dan guru – guru yangmengajar di sekolah haruslah dilatih di bawah satu sistem latihan perguruanyang sama. Ketiga – tiga faktor ini merupakan kunci kepada pembentukanarah dan orientasi nilai sistem pendidikan kebangsaan negara ini. Menerusiperancangan yang sistematik, kurikulum latihan perguruan yang seragam danamalan – amalan pedagogi di bilik- bilik darjah yang bersesuaian , makasistem pendidikan kebangsaan ini dijangka dapat membentuk ciri- ciritingkahlaku dan sikap pelajar yang bersesuaian dengan tatasusilamasyarakat Malaysia.
2.1 Perkembangan sistem pendidikan kebangsaan selepasmerdeka
Sistem pendidikan di Malaysia mengalami banyak perubahan selepasmencapai kemerdekaan terutamanya di sekitar tahun 1980-an. BerdasarkanLaporan Jawatankuasa Kabinet yang mengkaji perlaksanaan Dasar PelajaranKebangsaan (1979), Rancangan Kurikulum Baru Sekolah Rendah (KBSR)mula dilaksanakan di semua sekolah rendah di seluruh negara mulai tahun1983. Rancangan KBSR ini menekankan penguasaan terhadap kemahiranasas 3M iaitu membaca , menulis dan mengira.Di samping itu juga, ia jugamemberi tumpuan terhadap perkembangan individu secara menyeluruh yangmeliputi aspek jasmani, emosi, rohani, intelek dan sosial (JERIS).Pada tahun1989, Rancangan Kurikulum Bersepadu Sekolah Menengah (KBSM) pula
diperkenalkan di semua sekolah menengah. KBSM ini dirancang untukmemperkembangkan potensi individu daripada aspek JERIS secaramenyeluruh dan bersepadu dalam usaha untuk melahirkan pelajar yangberilmu, berakhlak mulia serta berupaya memberi sumbangan kepadakemajuan , kesejahteraan serta pembangunan negara.Walaubagaimanapun,
faktor utama yang menjadi tunjang ke arahpembentukan sistem pendidikan negara selepas mencapaikemerdekaan ialah ‘Perpaduan’.
Apabila Tanah Melayu mencapaikemerdekaan daripada penjajah British pada tahun 1957, tugas utamanyaialah untuk menyatukan kembali rakyatnya yang berbilang kaum supayadapat membina kembali sebuah negara yang aman dan maju serta bebasdaripada ancaman konflik antara kaum. Pada tahun 1959, sebuahJawatankuasa Penyemak Matapelajaran telah dibentuk yang dikenali sebagaiLaporan Rahman Talib. Jawatankuasa ini diketuai oleh Menteri Pelajaranketika itu, iaitu Abdul Rahman Talib.Tujuan perlantikan jawatankuasa ini untukmengkaji semula polisi pendidikan kebangsaan sebagaimana yang telahdicadangkan dalam Laporan Razak yang dibuat pada tahun 1956. Antaracadangan – cadangan yang dikemukakan dalam Laporan Rahman Talib ialahyang pertama, menjadikan Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utamadi setiap sekolah termasuk Sekolah Jenis Kebangsaan Cina dan Tamil.Antara tindakan – tindakan yang diambil ialah mewajibkan semua muridlulus dalam matapelajaran Bahasa Melayu dalam peperiksaan awam , kertaspeperiksaan ditulis menggunakan Bahasa Melayu dan sebagainya. Inibertujuan untuk memupuk semangat perpaduan dalam kalangan masyarakatyang berbilang kaum. Yang kedua, jawatankuasa ini mencadangkan agar umur persekolahan murid – murid dinaikkan daripada 12 tahun ke 15 tahun.Ia bertujuan untuk mengelakkan berlakunya masalah penggangguran danmasalah sosial sekiranya murid –murid ini berhenti sekolah terlalu awal.Yangketiga pula, memberi bantuan kewangan kepada Sekolah Menengah
Search History:
Result 00 of 00
00 results for result for
p.
Recommended
More From This User
Notes
Load more
