Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
0Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Growing Brands During Recession 2009 www.grossolatos.com

Growing Brands During Recession 2009 www.grossolatos.com

Ratings: (0)|Views: 0|Likes:
Published by grossolattos
BRANDING
ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΣΣΟΛΑΤΟΣ
BRANDING
ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΣΣΟΛΑΤΟΣ

More info:

Published by: grossolattos on Apr 08, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/12/2014

pdf

text

original

 
Growing brands during recession:
Από
 
τους
 
αστικούς
 
µύθους
 
στην
 
επιχειρηµατική
 
πραγµατικότητα
 
Του
 
Γ
.
Ροσσολάτου
 
Για
 
άλλους
 
απειλή
,
για
 
άλλους
 
ευκαιρία
,
για
 
άλλους
 
µύθος
,
για
 
άλλους
 
καθηµερινή
 
πραγµατικότητα
.
Που
 
βρίσκεται
 
η
 
λεπτή
 
διαχωριστική
 
γραµµή
 
ανάµεσα
 
στις
 
εικασίες
,
τις
 
δοξασίες
 
και
 
τις
 
εµπεριστατωµένες
 
τοποθετήσεις
;
 Έχουν
 
διακατηγοριακή
 
ισχύ
 
οι
 
συµβουλές
 
που
 
εµφανίζονται
 
άρδην
 
από
 
την
 
περυσινή
 
χρονιά
 
ή
,
όπως
 
συµβαίνει
 
συνήθως
 
µε
 
τα
marketing cases,
οι
 
λύσεις
 
έχουν
 
καθαρά
ad hoc-
κρατικό
 
χαρακτήρα
(
λόγω
 
της
 
πολλαπλότητας
 
και
 
πολυµορφίας
 
των
 
ιδιοµορφιών
 
που
 
συνιστούν
 
το
 
κάθε
case,
είτε
 
πρόκειται
 
για
 
φαινόµενα
 
του
 
εσωτερικού
,
είτε
 
του
 
εξωτερικού
 
περιβάλλοντος
marketing).
Για
 
θέµατα
 
που
 
αφορούν
 
στο
 
εσωτερικό
 
περιβάλλον
marketing
κάθε
 
µάρκας
 
και
 
κάθε
brand team
δεν
 
µπορούµε
 
 να
 
κάνουµε
 
λόγο
,
καθότι
 
χρειάζεται
 
εκ 
 
των
 
έσω
 
πληροφόρηση
.
Για
 
θέµατα
,
όµως
,
που
 
αφορούν
 
στο
 
εξωτερικό
 
περιβάλλον
,
όπως
 
για
 
µεταβαλλόµενες
 
καταναλωτικές
 
στάσεις
 
και
 
συνήθειες
 
και
 
κριτήρια
 
αγοράς
 
και
 
χρήσης
 
µαρκών
 
µπορούµε
 
 να
 
κάνουµε
 
λόγο
.
Τελικά
,
όµως
,
το
«
έξω
»
δεν
 
βρίσκεται
 
σε
 
µια
 
αµοιβαία
 
σχέση
 
αλληλεπίδρασης
 
και
 
ετεροκαθορισµού
 
µε
 
το
«
µέσα
»;
Μήπως
 
οι
 
συµβουλές
 
δεν
 
αφορούν
(
τουλάχιστον
 
όχι
 
πρωτίστως
,
αλλά
 
σίγουρα
 
συµπληρωµατικά
)
το
tactical mix,
αλλά
 
τους
 
τρόπους
 «
ορθής
»
προσέγγισης
 
του
strategic brand mix
µε
 
γνώµονα
 
την
 
αξίας
 
µιας
 
µάρκας
;
 Ύφεση
,
πόση
 
ύφεση
;
Εν
 
αρχή
 
ήταν
 
τα
category
και
consumer dynamics.
Στην
 
προσπάθεια
 
σύνοψης
 
των
 
βασικών
 
κριτηρίων
 
που
 
πρέπει
 
 να
 
εξετάζει
 
κάθε
brand team
σε
 
περίοδο
 
 ύφεσης
-
όπως
 
ορίζεται
 
µακροοικονοµικά
 
µια
 
τέτοια
 
περίοδος
- (
και
 
έχουν
 
 υπάρξει
 
πολλές
 
τέτοιες
 
περίοδοι
 
τον
 
τελευταίο
 
αιώνα
,
µε
 
διαφορετική
 
έκταση
 
και
 
ένταση
)
οι
Goodell &Martin
κάνουν
 
λόγο
,
µεταξύ
 
άλλων
,
για
 
την
 
ανάγκη
 
ιστορικής
 
εξέτασης
 
του
 
βαθµού
 
επίδρασης
 
του
 
µακροοικονοµικού
 
περιβάλλοντος
 
στη
 
δυναµική
 
της
 
εκάστοτε
 
κατηγορίας
 
και
 
τα
 
αγοραστικά
 
πρότυπα
 
που
 
την
 
στοιχειοθετούν
,
ενώ
 
έρχονται
 
στο
 
προσκήνιο
 
µερικές
 
κλασικές
 
ερωτήσεις
 
όπως
 -
 
µεταβάλλονται
 
άρδην
 
οι
 
καταναλωτικές
 
συµπεριφορές
 
ή
 
απλά
 
τροποποιούνται
 
και
 
σε
 
ποι
o
 ύς
 
άξονες
;-
 
Αυξάνεται
 
η
 
προδιάθεση
 
για
 
προωθοκυνήγι
 
και
 
ποιές
 
προωθητικές
 
τυπολογίες
 
έρχονται
 
στο
 
προσκήνιο
;
Οι
 
περισσότερες
«
συµβουλές
»
που
 
κάνουν
 
την
 
εµφάνιση
 
τους
 
σε
 
αυτή
 
την
 
περίοδο
 
κάνουν
 
λόγο
 
πρωτίστως
 
για
«
την
 
ανάγκη
 
αποφυγής
 
αύξησης
 
της
 
προωθητικής
 
έντασης
 
σε
 
επίπεδο
 
τιµής
 
και
 
την
 
εστίαση
 
σε
consumer value added
ενέργειες
,
συµπεριλαµβανόµενης
 
της
 
διατήρησης
 
των
 
προ
 
της
 
 ύφεσης
 
επιπέδων
 
διαφηµιστικής
 
δαπάνης
 
µε
 
την
 
 υπόσχεση
 
µεγαλύτερων
 
αποδόσεων
 
απ
ότι
 
σε
 
αντίθετη
 
περίπτωση
 
µετά
 
το
 
πέρας
 
της
 
 ύφεσης
.
Είναι
 
χαρακτηριστικό
 
ότι
 
απ
όλες
 
τις
 
ενέργειες
 
που
 
συµβάλουν
 
θετικά
 
σε
 
µια
 
αλυσίδα
 
αξίας
 
µε
 
τελικό
 
αποδέκτη
 
τη
 
µάρκα
,
το
 
επίκεντρο
 
της
 
συζήτησης
 
στρέφεται
 
ξαφνικά
 
στο
 
 ύψος
 
της
 
διαφηµιστικής
 
επένδυσης
 
σε
 
αντιδιαστολή
 
µε
 
τα
price-promotions.
∆εν
 
χρειάζεται
 
αρκετή
 
σκέψη
 
για
 
 να
 
διαγνώσει
 
κάποιος
 
ότι
 
αυτό
 
το
 
κατ
επίφαση
 
αυστηρά
 
οριοθετηµένο
 
δίπολο
 
είναι
 
απλά
 
ένας
 
εφήµερος
 
συλλογισµός
.
Πρώτον
,
δεν
 
 υπάρχει
 
καµία
 
γραµµική
 
σχέση
 
ανάµεσα
 
στην
 
αυξοµείωση
 
της
 
διαφηµιστικής
 
επένδυσης
 
και
 
τη
 
συνεπόµενη
 
αυξοµείωση
 
µετρήσεων
 
απόδοσης
 
 
ενεργειών
marketing (
πωλήσεις
,
αγοραστικό
 
µερίδιο
 
κοκ 
),
όχι
 
µόνο
 
λόγω
 
της
 
συνήθως
 
 υστερηµένης
 
εµφάνισης
 
των
 
αποτελεσµάτων
 
ενός
 
επικοινωνιακού
 
πλάνου
 (
ένα
lag
που
 
ανάλογα
 
µε
 
τα
consumer & purchase dynamics
µιας
 
κατηγορίας
 
µπορεί
 
 να
 
εκτείνεται
 
από
 
µία
 
ηµέρα
 
µέχρι
 
τους
 
έξι
 
µήνες
,
επίσης
 
ανάλογα
 
µε
 
το
media mix,
το
 
 υποστηρικτικό
btl/dm,
τις
 
προωθήσεις
,
τον
 
ορίζοντα
 
επαναφοράς
 
µιας
 
κατηγορίας
,
το
cut-through
του
 
δηµιουργικού
concept,
του
 
βάθους
 
χρόνου
 
στο
 
οποίο
 
επικοινωνεί
 
µια
 
µάρκα
 
και
 
πληθώρας
 
άλλων
 
ποσοτικών
 
και
 
ποιοτικών
 
παραµέτρων
),
αλλά
 
ακόµα
 
και
 
στις
 
περιπτώσεις
 
που
 
διαφαίνεται
 
ένας
 
τέτοιος
 
συσχετισµός
 
δεν
 
έχει
 
αιτιώδη
 
χαρακτήρα
(
εκτός
 
και
 
αν
 
πρόκειται
 
για
 
την
 
προσπάθεια
 
θέσπισης
 
αιτιώδους
 
σχέσης
 
µέσω
 
της
 
µείωσης
 
των
 
έµπρακτα
 
σηµαντικών
 
µεταβλητών
 
που
 
θα
 
έπρεπε
 
αν
 
συνυπολογιστούν
 
σε
 
µια
 
τέτοια
 
άσκηση
 
µοντελοποίησης
,
χωρίς
 
 να
 
παραβλέπουµε
 
επιβεβαιωµένους
 
συσχετισµούς
 
που
 
έχουν
 
διαφανεί
 
δια
-
κατηγοριακά
 
και
 
σε
 
ορίζοντα
 
τουλάχιστον
 
δεκαετίας
 
µέσω
 
βάσεων
,
όπως
 
η
PIMS
και
 
χωρίς
 
 να
 
παραβλέπουµε
 
ότι
 
σε
 
βραχυ
-
µεσοπρόθεσµο
 
ορίζοντα
 
µια
 
επιβεβαιωµένη
 
τέτοια
 
θετική
 
σχέση
 SOM/SOV
έχει
 
περιορισµένη
 
ισχύ
 
στο
 
πλαίσιο
 
λήψης
 
αποφάσεων
 
από
 
ένα
brandteam).
∆εύτερον
,
ακόµα
 
και
 
αν
 
συντηρούσαµε
 
αυτή
 
την
«
αρχή
»
χάριν
 
επιχειρήµατος
,
τότε
 
βρίσκουµε
 
ότι
 
ισχύει
 
όχι
 
µόνο
 
για
 
περιόδους
 
 ύφεσης
,
αλλά
 
για
 
οποιαδήποτε
 
περίοδο
,
εκτός
 
και
 
αν
 
 υπάρχει
 
κάποιος
 
που
 
διατείνεται
 
ότι
 
δεν
 
προκαλείται
 
διάβρωση
 
µιας
 
µάρκας
 / 
κατηγορίας
 
από
 
την
 
ετεροβαρή
 
εστίαση
 
σε
price-promos
έναντι
image-building
ενεργειών
(
όπως
 
η
 
επένδυση
 
σε
 
διαφήµιση
).
Ανάλογα
 
µε
 
τον
 
κύκλο
 
ζωής
 
της
 
κατηγορίας
 
και
 
των
 
µαρκών
 
που
 
εντάσσονται
 
σε
 
αυτή
,
µεταβάλλεται
 
το
 
σχετικό
 
βάρος
 
της
 
επένδυσης
 
που
 
πρέπει
 
 να
 
διοχετευτεί
 
σε
 
διαφήµιση
 
και
 
σε
 
προωθήσεις
.
Για
 
παράδειγµα
,
αρκετές
 
από
 
τις
 
κατηγορίες
 
των
fmcg’s
είναι
 
ώριµες
,
ενώ
 
το
 
µεγαλύτερο
 
ποσοστό
 
των
 
διαφηµίσεων
 
εστιάζουν
,
από
 
πλευράς
marketing objectives, advertisingobjectives,
δηµιουργικής
 
στρατηγικής
 
και
execution elements
σε
 
 νέα
variants (
χωρίς
 
 να
 
παραβλέπουµε
 
τον
 
παράλληλο
 
στόχο
 
της
 
διαχρονικά
 
σωρευτικής
 
µεγιστοποίησης
 
του
brand equity)
ή
LX,
µε
 
βασικό
brand promise
που
 
στρέφεται
 
γύρω
 
από
 
οριακά
 augmented benefits
στην
 
προσπάθεια
 
διατήρησης
 
της
 
αξίας
 
µεριδίου
 
ή
 
αντιστάθµισης
 
της
 
αυξηµένης
 
προωθητικής
 
έντασης
 
σε
 
κάποιο
baseline.
Ο
 
όγκος
,
όµως
,
συνήθως
 
προέρχεται
 
από
 
κάποιο
baseline,
το
 
οποίο
 
για
 
 να
 
ορίζεται
 
ως
 
τέτοιο
 
σηµαίνει
 
ότι
 
 υπάρχουν
 
χτισµένα
consumer dynamics,
δηλαδή
 
η
 
κατηγορία
 
ήδη
 
καλύπτει
 
διαχρονικά
 
εκπεφρασµένες
 
ανάγκες
.
Οποιαδήποτε
 
 νέα
variants
ή
LX
απλά
 
επιβραδύνουν
 
την
 
ωριµότητα
 
της
 
κατηγορίας
 
και
 
διασφαλίζουν
 
την
 
οριακή
 
αύξηση
 
του
 
µεριδίου
 
σε
 
επίπεδο
 
αξίας
 
της
 
µάρκας
 
µέσω
 
της
 
παροχής
 
οριακών
 
οφελών
(
πάντα
 
σε
 
σύγκριση
 
µε
 
το
 
µέγεθος
 
της
 
βασικής
 
ανάγκης
 
που
 
καλύπτει
 
κάποιο
baseline).
Βέβαια
,
σε
 
αρκετές
 
περιπτώσεις
 
τα
augmented
οφέλη
 
επαναπροσδιορίζουν
 
µια
 
κατηγορία
 
και
 
επαναφέρουν
 
µια
 
κατηγορία
 
σε
 
πρότερα
 
στάδια
 
του
 
κύκλου
 
ζωής
 
της
,
στην
 
οποία
 
περίπτωση
 
και
 
πάλι
 
δεν
 
αλλάζει
 
η
 
ανάγκη
 
για
 
διατήρηση
 
της
 
βέλτιστης
 
αναλογίας
 
ανάµεσα
 
σε
consumer-promos
και
 
διαφήµιση
 
ανάλογα
 
µε
 
τη
 
σχετική
 
συνεισφορά
baseline/LX
στις
 
πωλήσεις
 
ενός
brand portfolio.
Τρίτον
,
και
 
κάπου
 
εδώ
 
βρίσκεται
 
ένα
 
παράδοξο
,
συνήθως
 
τα
LX,
όσο
 
καινοτοµικά
 
κι
αν
 
είναι
,
απαιτούν
 
πολλαπλάσια
 
δαπάνη
 
για
 
την
 
καθιέρωση
 
τους
 
έναντι
 
ενός
 
κτισµένου
baseline.
Ταυτόχρονα
,
η
 
προσδοκώµενη
 
απόδοση
 
τους
 
είναι
 
 υποπολλαπλάσια
 
του
baseline(
χωρίς
 
 να
 
συνυπολογίζουµε
 
οποιεσδήποτε
 
θετικές
 
συνέργειες
 
σε
 
επίπεδο
relift
του
 mother brand
που
 
στεγάζει
 
το
portfolio).
Σε
 
περίοδο
 
 ύφεσης
,
εάν
 
 υποθέσουµε
 
ότι
 
η
 
καταναλωτική
 
συµπεριφορά
 
χαρακτηρίζεται
 
από
 
συγκρατηµένες
 
δαπάνες
,
πρωτίστως
 
διασφάλιση
 
των
 
βασικών
 
αναγκών
 
και
 
αυξηµένο
 
προωθοκυνήγι
,
είναι
 
περισσότερο
 
προσοδοφόρα
 
η
 
δυσανάλογη
 
έµφαση
(
από
 
πλευράς
 
διαφηµιστικής
 
επένδυσης
)
σε
 
οριακά
 
αυξητικά
(
από
 
πλευράς
 
πωλήσεων
 / 
αγοραστικού
 
µεριδίου
) LX
ή
 
στην
 
αυξηµένη
 
προωθητική
 
 υποστήριξη
 
ενός
 
κτισµένου
baseline;
 
Σε
 
αυτό
 
το
 
σηµείο
 
το
 
θέµα
 
αρχίζει
 
 να
 
περιπλέκεται
...
Το
 
 να
 
έχουµε
 
ένα
 
κτισµένο
baseline
σηµαίνει
 
ότι
 
τα
 
διαφορικά
 
οφέλη
 
της
 
µάρκας
 
έχουν
 
γίνει
 
αντιληπτά
 
ως
 
τέτοια
 
από
 
τα
 
κοινά
 
στα
 
οποία
 
απευθύνεται
.
Παρολαυτά
,
ευρήµατα
 
της
 
ετήσιας
 
έρευνας
 
που
 
διεξάγει
 
στην
 
Αµερική
 
η
Brand Keys
συνιστούν
 
ότι
 
το
Consumer Loyalty Index
στις
 
κατηγορίες
 
που
 
εξετάζει
 
η
 
έρευνα
 
έχει
 
µειωθεί
 
δραστικά
,
µε
 
αποτέλεσµα
 
την
 
αύξηση
 
του
 
βαθµού
 
 υποκατάστασης
 
των
 
µαρκών
 
σε
 
κάθε
 
κατηγορία
,
λόγω
 
της
 
µη
 
αντιληπτής
 
διαφοροποίησης
 
τους
(
αντίστοιχα
 
παραδείγµατα
 
συναντούµε
 
σε
 
έρευνες
brand equity
όπου
 
το
 
µεγαλύτερο
 
ποσοστό
 
των
 
µαρκών
 
συσπειρώνεται
 
γύρω
 
από
 
το
100
σε
 
επίπεδο
value line). H
πλειοψηφία
 
των
 
καταναλωτών
 
γνωρίζει
 
τις
 
διαθέσιµες
 
µάρκες
,
αλλά
 
όχι
 
τα
 
διαφορικά
 
τους
 
οφέλη
(
µε
 
λίγα
 
λόγια
 
αν
 
 υπήρχε
 
κάποια
 
στρατηγική
 
τοποθέτηση
 
πίσω
 
από
 
κάθε
 
µάρκα
,
δεν
 
έχει
 
γίνει
 
αντιληπτή
 
ως
 
τέτοια
 
από
 
το
 
κοινό
-
στόχος
 
της
).
Η
 
µείωση
 
του
 
βαθµού
 
αντιληπτής
 
διαφοροποίησης
,
ως
 
γνωστόν
,
ωθεί
 
µια
 
κατηγορία
 
σε
commoditization
και
 
άρα
 
σε
 
προωθοπόλεµο
 
για
 
τη
 
διατήρηση
 
του
 
µεριδίου
 
αγοράς
,
ανεξαρτήτως
 
περιόδου
 
 ύφεσης
 
ή
 
µη
.
 Έτσι
,
επανερχόµενοι
 
στο
 
παραπάνω
 
σηµείο
 
αναφορικά
 
µε
 
τους
 
διαφορετικούς
 
ρόλους
 
που
 
διαδραµατίζουν
 
το
baseline
και
 
το
NPD
σε
 
ένα
brandportfolio
καθίσταται
 
σαφές
 
ότι
 
αν
 
συντρέχει
 
αυξηµένη
 
 υποκαταστησιµότητα
 
των
 baselines,
τότε
 
το
NPD
θα
 
έχει
 
ακόµα
 
πιο
 
µειωµένη
 
θετική
 
επίδραση
 
στις
 
προσδοκώµενες
 
πωλήσεις
 
ενός
brand portfolio,
ενώ
 
θα
 
αυξάνεται
 
η
 
προωθητική
 
ένταση
 
στο
baseline
προκειµένου
 
 να
 
διαφυλαχθούν
 
τα
 
προσδοκώµενα
 
έσοδα
 
από
 
αυτό
.
Άρα
,
η
 
λύση
,
ανεξαρτήτως
 
περιόδου
,
είναι
 
η
 
αύξηση
 
της
 
προωθητικής
 
έντασης
 
ή
 
αύξηση
 
του
 
βαθµού
 
σχετικότητας
 
µε
 
τις
 
αξιακές
 
προσδοκίες
 
των
 
εκάστοτε
 
κοινών
 
από
 
ένα
brand-portfolio;
Και
 
τι
 
συµβαίνει
 
στην
 
περίπτωση
 
που
 
αυτές
 
οι
 
αξιακές
 
προσδοκίες
 
έµπρακτα
 
λαµβάνουν
 
το
 
χαρακτήρα
 
καθαρά
 
χρηµατικής
 
αξίας
 
έναντι
 augmented
οφελών
 
που
 
θεωρητικά
 
χαίρουν
 
προνοµιακής
 
τιµολόγησης
;
Και
 
πάλι
,
αυτό
 
το
 
φαινόµενο
 
απαντάται
 
σε
«
κανονικές
 
περιόδους
»,
άρα
 
τι
 
συµβαίνει
 
σε
 
περίοδο
 
 ύφεσης
;
Σίγουρα
,
µια
 
µυωπική
 
αύξηση
 
της
 
προωθητικής
 
έντασης
,
δηλαδή
 
ανεξαρτήτως
 
από
 
άλλα
 
θέµατα
 
που
 
ασκούν
 
ανάλογου
 
ή
 
µεγαλύτερου
 
ειδικού
 
βάρους
 
επίδραση
 
στην
 
απόδοση
 
των
 
ενεργειών
marketing,
απλά
 
θα
 
είχε
 
καταστροφικές
 
επιπτώσεις
.
Ο
 
λόγος
;
Αν
 
όλοι
 
αυξήσουν
 
την
 
προωθητική
 
ένταση
 
ανάλογα
,
τότε
 
το
 
τελικό
 
αποτέλεσµα
 
θα
 
είναι
 
η
 
µείωση
 
της
 
αξίας
 
της
 
κατηγορίας
 
και
 
η
 
διατήρηση
 
της
 
σχετικής
 
ανταγωνιστικής
 
θέσης
 
του
 
κάθε
 
παίκτη
(
κάνοντας
 
την
 
 υπόθεση
 
ότι
 
όλοι
 
θα
 
αυξήσουν
 
αναλογικά
 
την
 
προωθητική
 
τους
 
δαπάνη
),
αλλά
 
µε
 
µειωµένα
 
έσοδα
.
Βέβαια
,
τα
 
σχετικά
 
µεγέθη
 
ποικίλουν
 
σε
 
ένα
 
περιβάλλον
 
εξ
 
ορισµού
 
ατελούς
 
ανταγωνισµού
,
αν
 
όµως
 
ληφθεί
 
ως
 
εφαλτήριο
 
λήψης
 
αποφάσεων
marketing
η
 
προσδοκία
 
φθινουσών
 
αποδόσεων
 
από
 
το
 
µέχρι
 
πρότινος
 
 ύψος
 
επένδυσης
(
και
 
το
 
καθιερωµένο
advertising/promo mix
που
 
ακολουθούσε
 
το
 
κάθε
brand team),
τότε
 
φαντάζει
 
ως
 
µονόδροµος
 
η
 
µείωση
 
της
 
δαπάνης
 
ή
 
η
 
αύξηση
 
της
 
προωθητικής
 
έντασης
.
Παρ
όλα
 
αυτά
,
όπως
 
ανακοίνωσε
 
η
 
 Ν
ielsen
σε
 
σχετικό
 
της
report (
 Ν
ielsen ConsumerInsight Special Report
Μάρτιος
2009)-
 
Ο
 
µέσος
 
όρος
 
των
 
αγορών
 
σε
 
προώθηση
 
έχει
 
αυξηθεί
 
κατά
10%-
 
Ο
 
µέσος
 
όρος
 
των
 
 υπό
 
προώθηση
 
κωδικών
 
έχει
 
αυξηθεί
 
κατά
12%-
 
Στα
¾
των
 
εξεταζόµενων
 
κατηγοριών
 
έχει
 
αυξηθεί
 
τόσο
 
το
 
βάθος
 
όσο
 
και
 
η
 
συχνότητα
 
των
 
προωθήσεων
 
Και
 
πάλι
,
το
 
δίπολο
 
είναι
 
συγκυριακό
,
η
 
σκακιέρα
 
έχει
 
σαφώς
 
πολλαπλάσιες
 
κινήσεις
.
∆εν
 
τίθεται
 
απλά
 
θέµα
 
εφαρµογής
 
πιο
smart tactics
από
 
τη
 
µία
 
και
 
διαφορετικής
 
σκέψης
 
από
 
την
 
άλλη
,
αλλά
 
παράλληλα
 
διαφορετικής
 
σκέψης
 
και
 
πιο
 smart tactic (
η
 
λύση
 
δεν
 
βρίσκεται
 
στην
 
 υιοθέτηση
 
µίας
 
από
 
τις
 
δύο
 
πλευρές
 
ενός
 

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->