Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword or section
Like this
6Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Daniken Erich von - Szok po przybyciu bogów

Daniken Erich von - Szok po przybyciu bogów

Ratings:

4.5

(2)
|Views: 2,641|Likes:
Published by Wiesiu

More info:

Published by: Wiesiu on Jun 03, 2008
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/27/2012

pdf

text

original

 
Książka powstała przy współpracy Ulricha Dopatki z Zurychu
Tytui oryginału:
Der Gótter-Schock 
 Projekt okładki:
Studio Grafiki Komputerowej Wydawnictwa Prokop
 Redakcja i redakcja techniczna:
Krzysztof Pruski
 Źródła ilustracji kolorowych:
8 (fot.), 10, 13 — Rudolf Eckhardt, Berlin; 8 (rys.)
 ___ 
Helenę Gerov, Wien; 14, 17 — Constantin Film, Miinchen; 19, 20, 24 — Heinrich Gerhard Franz; 25, 26 — G. Mossay/SOFAM, IPC, Bruxelles
 Źródla ilustracji czarno-bialych:
s. 32 — Frank Hurley; s. 51 — arch. UlrichaDopatki, Zurich; s. 124 — Ralf Lange, Zuchwil;Pozostałe zdjęcia i ilustracje pochodzą z archiwum Autora© 1982 by C. Bertelsmann Yerlag, Miinchen 1992© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Prokop, Warszawa 1993
Wstęp
 
ISBN 83-86096-02-0
Skład:
Wydawnictwo Prokop
 Komputerowe przetworzenie i łamanie tekstu:
„Iskra", Warszawa
 
 Druk i oprawa:
Lubelskie Zakłady GraficzneWydawnictwo Prokop, Warszawa 1994
Wydanie I, nakład I: 40 tyś. egz.
Drodzy Czytelnicy!
Lektura tej książki jest jak podróż w czasie. Jej początki sięgają 1492roku, kiedy na horyzoncie pojawił się Krzysztof Kolumb — a prowadziw zamierzchłą, mglistą przeszłość, w czasy naszych najdawniejszych przodków. Docieramy do epoki, w której z nieba zstępowali "bogowie"i nauczali. Kim byli ci nauczyciele? Skąd przybyli? Opuścili nas nazawsze, czy może ich potomkowie wrócą w dzisiejszych czasach?Czy człowiek współczesny znów stanął wobec tajemnic znanych zestarych przekazów? Jak zachować się wobec fenomenów UFO i istotz Kosmosu? Czy wśród planetoid — gdzieś między Marsem a Jowiszem — przemyka wielki międzygwiezdny statek kosmiczny? Czy ludzie są ślepi? Czy nie chcemy widzieć, co dzieje się wokół nas?Moja podróż w czasie, prowadząca w rejony tajemniczych spotkań,nie byłaby możliwa bez pomocy pana Ulricha Dopatki. Pan Dopatka był wieloletnim wicedyrektorem Biblioteki Uniwersyteckiej Zii-rich-Irchel. Ma nos badacza — a do tego cechuje go mrówcza pracowitość, niezbędna przy wyszukiwaniu niezliczonych źródeł pisa-nych oraz ikonograficznych, które dzięki niemu mogłem wykorzystaćw tej książce. Serdecznie mu za to dziękuję.A państwu, Drodzy Czytelnicy, życzę emocjonującej podróży w prze-szłość, w teraźniejszość i w przyszłość.CH-4532 Feldbrunnen14 kwietnia 1992
5
WaszErich von Daniken
 
I. Ludzcy bogowie
Zabawne w historii jest to,że się zdarzyła.
 Peter Bamm (1879-1975)
„Ujrzeliśmy dwie czy trzy osady, lud tubylczy coś do nas wołał,dziękując Bogu. Paru tubylców przyniosło wodę, inni jedzenie. [...]Zrozumieliśmy, że pytają, czy przybywamy z nieba." [1]Tymi słowami syn Krzysztofa Kolumba uwiecznił pierwsze spotkanieswojego słynnego ojca z „dzikusami". 12 października 1492 roku, potrwającej 33 dni podróży, Kolumb wyszedł na ląd na San Salvador, jednej z wysp Bahama. Oszołomieni i zdumieni w najwyższym stopniutubylcy nie pojmowali, co się stało. Już po pierwszym zetknięciuz białymi nadzy Indianie o skórze koloru kawy zbiegli się zewsząd namiejsce lądowania przybyszy. Tam ujrzeli ceremonię niepojętą. Ko-lumb, kapitanowie i oficerowie dwóch mniejszych statków flotylli,„Pinty" i „Nini", mieli na sobie przepyszne stroje. Byli ubraniw granatowe i ciemnoczerwone aksamitne kaftany z białymi walońskimikryzami, pludry, fioletowe jedwabne pończochy, szerokie pasy nabijanesrebrem — na to była narzucona pelerynka hiszpańskiej kawaleriidworskiej. Sam Kolumb — potwierdzone — miał kapelusz z szerokimrondem, z którego zwieszały się pozłacane ozdoby. W jednej ręcetrzymał sztylet, w drugiej — sztandar królewski. Towarzyszący muoficerowie zatknęli dumnie w ziemi Nowego Świata flagi z literami „F"oraz „I" — od imion pary królewskiej — Ferdynanda i IzabeliHiszpańskiej. Potem ze statku wygramoliło się dwóch brodatychmnichów w brązowych habitach, niosących krzyż, który wbili obok chorągwi królewskich. Na koniec do grupki dołączyła część załóg — zawadiaki w pstrokatych ubraniach. Jedni brodaci, inni ogoleni. Naląd wytaczały się typy z tonsurami i bez. Jedni obuci, inni boso. Parukompanów, pachnących raczej niemiło, miało na sobie koszule w wielką kratę, inni świecili jasnobrązową skórą nagich torsów, jeszcze inni mimoupału mieli na głowach żelazne hełmy. Oczywiście wszyscy wzięli na lądnoże, sztylety, strzelby — gromada doprawdy godna respektu. Nawiasem mówiąc dziwne, że na widok tej nieokrzesanej bandyIndianie nie uciekli gdzie pieprz rośnie. Zwyciężyło jednak zafas-cynowanie obcymi. Poza tym Kolumb i jego oficerowie rozdawalidzikim wspaniałe prezenty: tanie czerwone czapeczki, bezwartościoweszklane paciorki, liche lusterka, jakieś grzebyki i „inne przedmioty pośledniej wartości, które oni za godne ceny najwyższej uważali" [1].Tubylcy z szacunkiem obdarzyli te śmiecie słowem
turey,
co znaczy —niebo.Przekonujący przykład cudu, dzięki któremu Kolumb robił z Indianidiotów, miał miejsce dwa i pół miesiąca później. 26 grudnia 1492 rokuKolumb i jego ludzie byli bohaterami święta, celebrowanego przezodważnego do szaleństwa wodza Guacanagari z Haiti. Na powitanieKolumb podarował mu koszulę, parę spodni i parę rękawiczek. „Kiedymyślał, że tego nie widzę, gapił się z zachwytem na rękawiczki" —zapisał Kolumb [2]. Indiański książę Guacanagari był zapewnewówczas najszczęśliwszym dzieckiem na całym szerokim świecie, bo pozakończeniu uroczystości marynarze zauważyli, jak paraduje po brzeguz dumnie wypiętą piersią i błogim uśmiechem. Oczywiście ubranyw śmieszne pludry! Nim to jednak nastąpiło, Kolumb zademonstrowałswoją „boską" władzę: „Kazałem wypalić z bombardy i ze strzelby.Indianie padli na twarz, usłyszawszy huk wystrzałów. Upłynęła dłuższachwila, nim odważyli się poruszyć". [2]Znamy opis jednej strony — Kolumba. Jak wyglądałaby po stuleciachrelacja z takiego zdarzenia, gdyby napisali ją Indianie?
Pompa i bluff 
Ledwie trzydzieści lat później, w 1519 roku, niechlubny spektakl powtórzył się, przybierając jednak tragiczny charakter. U wybrzeżyMeksyku pojawiło się 11 statków pod dowództwem Hernana Cortesa.Miały na pokładzie 100 marynarzy i 508 żołnierzy
 — 
wśród nich 32kuszników i 13 muszkieterów. Wiozły też 16 koni z prawdziwie

Activity (6)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
1 thousand reads
Sebastian Rutkowski added this note
powinno być/should be: zaczął
Henry Iron liked this
tusiamalaika liked this

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->