Οι μεγαλοεργοδότες ενθαρρυμένοι από την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, έχουν εξαπολύσει ένα άνευ προηγουμένου κύμα τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς. Οι μαζικές παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, του ωραρίου εργασίας και λειτουργίας επιβάλλονται με απειλές για απολύσεις ή και με απολύσεις. Στόχος αυτής της επιχείρησης είναι να κάμψουν τις όποιες αντιστάσεις των εργαζομένων για να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς τους για γενικευμένη εφαρμογή των ελαστικών μορφών εργασίας, να ξεμπερδεύουν με τους εργαζόμενους αορίστου που αποτελούν βαρίδια για τα κέρδη τους και αντικατάστασή τους με νέους τζάμπα (επιδοτούμενους) εργαζόμενους.

Η επιχείρηση «Αρβανιτίδης», προχώρησε, την Τετάρτη 15/7/2010, στην απόλυση έξι (6) εργαζομένων από τα σούπερ μάρκετ που λειτουργεί στην Κοζάνη. Οι απολύσεις εντάσσονται στην πολιτική τρομοκράτησης των εργαζομένων ώστε να αποδεχτούν, κάτω από την απειλή της απόλυσης, τις παραβιάσεις στο ωράριο εργασίας και λειτουργίας, στις απλήρωτες και αδήλωτες υπερωρίες ακόμα σε μεταμεσονύχτιες ώρες, την εντατικοποίηση και την υπερεκμετάλλευση. Η προσπάθεια των μπιστικών του “Αρβανιτίδη” να συνδέσουν τις απολύσεις με τη δράση του ΠΑΜΕ έχει σαν στόχο να τρομοκρατήσει αλλά και να αποτρέψει την οργάνωση των εργαζομένων, ώστε να αλωνίζει ανενόχλητος σε βάρος τους.

Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων καλεί τους εργαζόμενους, σε όλα τα σούπερ μάρκετ, να ενταχθούν στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Κοζάνης ώστε μαζί με τα ταξικά συνδικάτα και το Πανεργατικό Αγωνιστικό ΜΕτωπο να οργανώσουν την αντίστασή τους, αγωνιστικά να προστατέψουν τις θέσεις εργασίας τους, να μην επιτρέψουν να περάσουν οι απολύσεις και να αποτρέψουν τα σχέδια της εργοδοτικής επίθεσης. Μέσα από το σωματείο, να μπουν μπροστά, να συντονιστούν με εργαζόμενους από άλλα σωματεία και να απαιτήσουν όλοι μαζί, χωρίς κανένα συμβιβασμό, να γυρίσουν πίσω στη δουλειά τους όλοι οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν. Να απαιτήσουν, όλοι μαζί,

Όσο θα σκύβουμε το κεφάλι στα αφεντικά, όσο θα εμπιστευόμαστε τους ξεπουλημένους συνδικαλιστές και θα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την πολιτική του κεφαλαίου, τόσο θα αποθρασύνονται κυβέρνηση και πλουτοκράτες, σε βάρος των εργαζομένων.

Οι εργοδότες προσπαθούν προστατέψουν την κερδοφορία τους και ταυτόχρονα να φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων την κρίση για την οποία οι εργαζόμενοι δεν ευθύνονται σε τίποτα. Η ικανοποίηση ακόμα και των ελάχιστων αναγκών των

Οι εργαζόμενοι έναν δρόμο έχουν να ακολουθήσουν. Το δρόμο της οργανωμένης πάλης, με στόχο να δεχθεί πλήγματα η αντεργατική πολιτική που τους φορτώνει βάσανα και προβλήματα, να ενταχθούν στο δρόμο της ρήξης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν μέσα από το ταξικό εργατικό κίνημα.