Stefan Bratkowski - Krotki poradnik dla tych, którzy nie widzą, że nic się nie da zrobić

qwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmrtyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwert yuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnmqwertyuiopasdfghjklzxcvbnm wert uio asdf h klzxcvbnm

Krótkiporadnik dlatych, którzy nie wiedzą, żenic nie da sięzrobić

Stefan Bratkowski

Nakładem

Studia Opinii

Warszawa 2010

2

PO CO KOMU TA KSIĄŻECZKA

CZYJA TO DEMOKRACJA

Wyniki badań opinii publicznej mówią to samo, co listy, które do dziś jeszczeotrzymuję. Zacytuję tylko jeden z nich:„Nie czuję się i wielu takich jak ja nie czuje się obywatelami. Może nawet -przygniatająca większość. Nasza demokracja nie jest nasza. Jest demokracjązawodowych polityków, a państwo jest ich własnością. Chowają się za piękne słowa, amyślą głównie o sobie i o tym, jak urządzić krewnych, przyjaciół i znajomych”.Pytanie jednak, czy naprawdę ktoś chce być obywatelem własnego państwa we własnym kraju - poza chwilą, kiedy można iść albo nie iść do wyborów. Jeżeli ktoś zCzytelników marzy o tym, by ktoś inny był obywatelem za Niego, bo sam to wszystkoma w pięcie, niech sobie nie zawraca głowy czytaniem tej książeczki.

KAśDY ODPOWIADA SAM

Obywatel któregokolwiek współczesnego państwa, który godzi się na to, że niewielema w nim do powiedzenia, sam odpowiada za los, jaki mu zawodowi politycy zgotują.Każdy ma taki rząd i samorząd, na jaki zasłużył. Bo sam wybrał. Także - jeśli niegłosował.

NIE TAK STROMO...

Przed trzydziestu paru laty prawie nic nie dawało się zrobić, nawet dookoła siebie(wszystko musiała kontrolować partia i bezpieka). Napisałem wtedy, ot, z przekory,krótki poradnik dla tych, którzy nie wiedzą, że nic się nie da zrobić. Drukował mniemarginesowy, traktowany ulgowo przez cenzurę miesięcznik „Wiedza i Życie”.Całość tego cyklu, z tytułem - „Nie tak stromo pod tę górę”, wyszła jako małaksiążeczka zaraz po Sierpniu Polskim roku 1980. Mój przyjaciel, znany socjolog,nieżyjący już Marcin Czerwiński, skwitował ją - „Oj, stromo, panie Stefanie, bardzostromo...”

3

SZKLANA GÓRA

Potem latami gromadziłem dalsze doświadczenia - polskie, zagraniczne, moje własneoraz moich rozmaitych przyjaciół, rozsianych po całym kraju i tych z najbliższegosąsiedztwa, doświadczenia w radzeniu sobie z niemożliwościami. Normalni ludziedługi czas musieli dawać sobie radę w nienormalnym świecie i robili, co się dało, by zmienić go w normalny. A i przed nami tacy jak my rozwiązywać musieli praktyczniepodobne problemy – i znajdowali dla nich rozwiązania. Czasem w warunkachnieporównanie trudniejszych niż my.Jeśli teraz, kiedy zrobić można wszystko, w oczach wielu z nas demokracja to nadalszklana góra, wysoka i niedostępna, szukajmy znowu tych, którzy nie wiedzą, że nicsię nie da zrobić.

INNA TEORIA WZGLĘDNOŚCI EINSTEINA

Einstein teorią względności zrewolucjonizował fizykę. Ale zapytany, skąd biorą się wynalazki, odpowiedział tak - teorią względności barier:„Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, i wtedy przychodzi ten jeden, który nie wie, że się nie da, i on właśnie to robi”.

ZA CO UWIELBIAM „ALICJĘ W KRAINIE CZARÓW”

Do „Alicji w krainie czarów” Lewis Carroll wprowadził postać Królowej, która jeszczeprzed śniadaniem potrafiła uwierzyć w sześć rzeczy zupełnie niemożliwych. W krainieczarów jestem monarchistą.

MOJA TEORIA RZECZY NIEMOśLIWYCH

Wedle mego życiowego doświadczenia rzeczy sensowne, a niemożliwe dzielą się na te,które po głębszym zastanowieniu przestają się wydawać niemożliwe, i na rzeczy całkowicie niemożliwe, które wymagają więcej czasu. Czasu lub - innymi słowy -cierpliwości. W XIX wieku marzyć o niepodległości Polski można było dopiero dla potomnych.Doczekaliśmy jej akurat my. I to jest czas na niecierpliwość. Na niecierpliwość w realizowaniu rzeczy niemożliwych.

BEZ UTOPII

Proszę nie oczekiwać tu wielkiej filozofii demokracji. Nie proponuję żadnych utopii.Chodzi o to, po pierwsze, by odzyskać trochę wiary w siebie i sąsiadów.