Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
ELP21 Themata Epanaliptikon Exetaseon 2009 10

ELP21 Themata Epanaliptikon Exetaseon 2009 10

Ratings: (0)|Views: 24|Likes:
Published by constantia74
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΕΛΠ21 - ΓΡΑΜΜΑΤΑ Ι: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ: 16-7-2010 Θέμα 1ο Από αυτούς που γράφουν επιστολές (αφού με ρωτάς και γι’ αυτό) άλλοι γράφουν εκτενέστερα κι άλλοι πολύ λιγότερα απ’ όσα πρέπει. Και οι μεν και οι δε χάνουν την αίσθηση του μέτρου (όπως ακριβώς οι τοξευτές που ρίχνουν πιο κοντά ή πιο μακριά απ’ ότι πρέπει τα βέλη τους) και μέτρο για τις επιστολές είναι το «απαραίτητο». Αν κάτι είναι ασήμαντο, δεν πρέπει να μακρηγορού
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΕΛΠ21 - ΓΡΑΜΜΑΤΑ Ι: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ: 16-7-2010 Θέμα 1ο Από αυτούς που γράφουν επιστολές (αφού με ρωτάς και γι’ αυτό) άλλοι γράφουν εκτενέστερα κι άλλοι πολύ λιγότερα απ’ όσα πρέπει. Και οι μεν και οι δε χάνουν την αίσθηση του μέτρου (όπως ακριβώς οι τοξευτές που ρίχνουν πιο κοντά ή πιο μακριά απ’ ότι πρέπει τα βέλη τους) και μέτρο για τις επιστολές είναι το «απαραίτητο». Αν κάτι είναι ασήμαντο, δεν πρέπει να μακρηγορού

More info:

Published by: constantia74 on Aug 23, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/21/2013

pdf

text

original

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΕΛΠ21 - ΓΡΑΜΜΑΤΑ Ι: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ: 16-7-2010
Θέμα 1ο

Από αυτούς που γράφουν επιστολές (αφού με ρωτάς και γι’ αυτό) άλλοι γράφουν εκτενέστερα κι άλλοι πολύ λιγότερα απ’ όσα πρέπει. Και οι μεν και οι δε χάνουν την αίσθηση του μέτρου (όπως ακριβώς οι τοξευτές που ρίχνουν πιο κοντά ή πιο μακριά απ’ ότι πρέπει τα βέλη τους) και μέτρο για τις επιστολές είναι το «απαραίτητο». Αν κάτι είναι ασήμαντο, δεν πρέπει να μακρηγορούμε γι’ αυτό, αν είναι σημαντικό, δεν πρέπει να είμαστε σύντομοι στην αναφορά μας. Δηλαδή τι πιστεύεις; Ότι η σοφία μας πρέπει να μετριέται με το περσικό χιλιόμετρο ή με τον πήχυ; …Για τη συντομία λοιπόν αυτή τη γνώμη έχω.

Για τη σαφήνεια έχε υπόψη σου ότι πρέπει να αποφεύγουμε το ύφος που ταιριάζει σε πεζό κείμενο και να κλίνουμε μάλλον προς εκείνο που αρμόζει σε συζήτηση. Η άριστη επιστολή πείθει και τον αμαθή και τον μορφωμένο…

Τρίτη αρετή μιας επιστολής είναι η χάρη, την οποία επιτυγχάνομε αν δεν γράφομε τελείως ξηρά και ακαλλώπιστα, χωρίς αποφθέγματα και γνώμες και παροιμίες και αινίγματα τα οποία χαρίζουν γλυκύτητα στον λόγο και αν δεν κάνουμε κατάχρηση σε αυτά. Η έλλειψή τους δείχνει άνθρωπο αγροίκο, η κατάχρησή τους δείχνει απληστία….

Στις επιστολές πρέπει να διατηρούμε το φυσικό και ακαλλώπιστο ύφος….
Γρηγορίου Θεολόγου, Επιστολή προς τον Νικόβουλο (Επιστολή 51, έκδ. Gallay)
α) Να αναγνωρίσετε τοντύπο της συγκεκριμένης επιστολής και να γράψετε τα κύρια
γνωρίσματά του. Ποιους άλλους τύπους επιστολών γνωρίζετε;

β) Ποιες είναι οι αρετές μιας ιδανικής επιστολής κατά τον Γρηγόριο; Να τις συγκρίνετε με τις αντίστοιχες απόψεις του ψευδο-Πρόκλου (βλ. απόσπασμα που ακολουθεί).

Όταν είμαστε παρόντες, συνομιλούμε με προσωπική ομιλία, όταν απουσιάζουμε με επιστολές. Λόγος και επιστολή αντιστοιχούν στη συνύπαρξη και στο χωρισμό, όπου το πρώτο είναι το πιο ωραίο. Εγώ βέβαια προτιμώ την επιστολή. Αποδίδει άλλωστε την καλλίτερη εικόνα του φίλου και δείχνει την ψυχική του κατάσταση! Γιατί ο απλός λόγος απαγγέλλεται τυχαία και δεν αποκαλύπτει σοβαρά τον ομιλητή. Ο τρόπος έκφρασης στην επιστολή ωστόσο αποτυπώνει την εσωτερική συγκρότηση του γράφοντος. Γιατί πού υπάρχει στις απλές συνομιλίες ωραία σύνταξη ή αρμονικά διαρθρωμένη έκφραση; Διάφορα είδη επιστολών ασκούν μεγάλη γοητεία, και εισχωρούν βαθύτερα στην ψυχή, παρά αν προσπαθούσε κανείς να πετύχει το ίδιο πράγμα με τα λόγια. Βλέπεις λοιπόν πώς η σκέψη μας ανύψωσε την επιστολή και άφησε πολύ πίσω την ομιλία;

(Hunger, 1987, σ. 307)
Η απάντηση να μην υπερβαίνει τις 25 σειρές και για τα 2 ερωτήματα (3 μονάδες: 1,5 και 1,5
αντίστοιχα).
Θέμα 2ο
Ποια ήταν η συμβολή των σοφιστών στη διάδοση της ρητορικής και ιδιαίτερα του
Γοργία;
Η απάντηση να μην υπερβαίνει τις 15 σειρές (2,5 μονάδες).
Θέμα 3ο
Να σχολιάσετε τους παρακάτω όρους σε 3-5 περίπου σειρές τον καθένα:
νουβέλες, Τα εις τον Τυανέα Απολλώνιον, κοντάκιο, μελική ποίηση (μονωδία)
(2 μονάδες/ 0,5 ο κάθε όρος)
Θέμα 4ο
α) Να προσδιορίσετε τα χαρακτηριστικά της βουκολικής ποίησης στους παρακάτω
στίχους από το τρίτο ειδύλλιο του Θεόκριτου.
β) Ποιες είναι οι κατηγορίες ποιημάτων του Θεόκριτου;
Η απάντηση να μην υπερβαίνει τις 25 σειρές και για τα δύο ερωτήματα (2,5 μονάδες : 1,5 και 1
αντίστοιχα).
Τραγουδώ ερωτικά για την Αμαρυλλίδα τώρα που σαλαγάει ο Τίτυρος στις πλαγιές τα σουριά
(=το ποίμνιό)μου.
Ε, Τϊτυρε, καλό παιδί, βόσκε τα γίδια και τράβα τα πιο κάτω στη ρεματίσια την πηγή, μα έχε το
νου σου στον ασπρομάλλη τον τράγο, το βαρβάτο, το Λιβυκό, να μη σε κουτουλήσει.

Ω χαριτωμένη μου Αμαρυλλίδα, γιατί στο μπάσμα της σπηλιάς δε γέρνεις πια, δε με καλάς σαν πριν ναρθώ εμένανε το φίλο σου, τον αγαπητικό σου; Σάμπως θαρρώ πως πια μ’ οχτρεύεσαι, σάμπως θαρρώ πως από κοντά πια σου φαίνεται η μύτη μου πλατσουλή και μακρύ μου το γένι. Θα μ’ έκαμες να πάω να κρεμαστώ.

Κύττα, τα δέκα σούφερα τα μήλα πώχω κόψει εκεί που μούπες κι’ αύριο θε να σου φέρω κι’
άλλα. Ρίξε μου μόνο μια ματιά και δες με τι τραβάω.
Αχ! Να γινόμουν μέλισσα πολυβοούσα, νάμπω από τον κισσό κι’ από τη φτέρη, μέσα στη
σπηλιά που κρύβεσαι.

Τώρα κατάλαβα τον Έρωτα. Είναι πολύ σκληρός θεός, το δίχως άλλο βύζαξε της λιονταρίνας γάλα, και στα ρουμάνια η μάννα του τον έχει μεγαλώσει· αυτός με καίει κι’ ως το μεδούλι με περνά.

Ω συ, που γλυκά προσβλέπεις, όλη αναίσθητη, ω μαυροφρύδα νύμφη, αγκάλιασέ με τον τσοπάνο εμένα για να σε φιλήσω. Υπάρχει κάποια γλυκειά ευχαρίστηση και στα αδειανά φιλήματα. Θα με κάμεις να κομματιάσω σε μικρά μικρά κομμάτια το στεφάνι, που εγώ για σένα το φυλάω, Αμαρυλλίδα, πλεγμένο από κισσό με πέταλα από άνθη και από σέλινα μ’ ωραία ευωδία.

Αλλοίμονό μου ο δύστηνος τώρα τι θ’ απογίνω! Ακούς; Την κάπα θα πετάξω και θ’ ανεβώ ψηλά στο βράχο να γκρεμιστώ στη θάλασσα, εκειδαπά, που ο Όλπις ο ψαράς παραφυλά για τόννους, και να χαρείς πια σαν πνιγώ.

Τώρα στερνά, μου τώπε δα κι’ η παπαρούνα που ρώτησα αν μ’ αγαπάς. Έσκασε κάτω από τη
χούφτα μου χωρίς καθόλου να βροντήξει και μαράθηκε.

Και τις προάλλες, η Αγροιώ η κοσκινού που λέει τις μοίρες, αυτή που εδώ και λίγο στα χωράφια βοτανολογούσε καθώς πηγαίναμε μαζί, μούπε όλη την αλήθεια. Μούπε: συ χάνεσαι για μια και ζης για δαύτη μόνο, μα κείνη αλλού βρέχει.

Και όμως εγώ φυλώ για σένανε μια γίδα γεννημένη με δυο παιδάκια γέμελα που η Εριθακίδα του Μέρμνωνα μου τη ζητά, εκείνη η μελαχροινούλα, και θα τη δώσω, μια που εσύ μου κάνεις το βαρύ.

Πετάρισε το μάτι το δεξί μου· άραγες θα τη δω; Θα τραγουδήσω τώρα εδώ κοντά σ’ αυτόν τον
Πεύκο, και ίσως με δει, γιατί καρδιά δεν θάχει από πέτρα.
Κι’ ο Ιππομένης πούθελε να πάρει για γυναίκα την όμορφη Αταλάντη, μήλα κρατώντας έτρεχε·

και η Αταλάντη τον είδε και ξετρελλάθηκε και σ’ έρωτα μεγάλο εμπήκε.
Κι εκείνος ο περίφημος μάντις ο Μελάμπους τα βώδια δε σαλάγησε στην Πύλο από την Όθρυν;
Και της πολύξερης Αλφεσιβοίας η μάννα η πεντάμορφη κοιμήθηκε στην αγκαλιά του Βία.

Και την Κυθέρεια ο Άδωνις δεν έχει ξετρελλάνει στις ράχες πούβοσκε τα γιδοπρόβατά του,
τόσο που και νεκρό τον έσφιγγε στα στήθια μην τον χάσει.
Από τη μια ζηλεύω του Ενδυμίωνα τον ύπνο τον ασάλευτο, κι’ από την άλλη ζηλεύω την
καλοτυχιά του Ιάσονα την τόση, που σεις ποτές δε θα τη μάθετε, βέβηλοι.
Πονά βαριά η κεφαλή μου, μα σένα τι σε μέλει.
Θα πάψω το τραγούδι μου, θα ξαπλωθώ εκεί πέρα ακούνητος, ως που ναρθούν οι λύκοι να με
φάνε. Να σου γένει μέλι γλυκό στα χείλη σου ο χαμός μου.
(μτφρ. Α. Φωτιάδης)

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->