Read without ads and support Scribd by becoming a Scribd Premium Reader.
See Premium Plans
 
PARK TEKNİK MADEN İŞLETMELERİ1.Tarihçe, Kuruluş ve Coğrafi Konum:
7 Mart 1998 tarihinde kurulan ve Aralık 2004 tarihine kadar PARK GRUP adıyla bilinen CİNER GRUBU; ticari faaliyetlerine oto yedek parça üretimi, satışı ve ithalat işleri ile başlamıştır. Grup 1980’li yılların ikinci yarısında yurtiçi ve yurtdışı zirai motor ve yedek  parça üretim projeleri, anahtar teslimi entegre tesis taahhütleri ve tekstil sanayi tesislerininkurulması ve işletilmesi projeleri ile çalışma alanını genişletmiştir.1990’lı yılların başından itibaren özelleştirme projeleri ile birlikte “ENERJİ VEMADENCİLİK” alanında yatırımlara başlayan ve Türkiye’de madencilik ve enerji sektöründe büyük yatırımlar yapan CİNER GRUBU, bu sektördeki grup şirketleri ile Türkiye’de birçoğuyeni ya da ilk olan atılımlar gerçekleştirmiştir.1995 yılında CİNER GRUBU bünyesinde PARK TEKNİK’in kurulmasıyla, grupmadencilik sektörüne girmiş, 1996 yılında ANKARA-ÇAYIRHAN’ da, yap-işlet modeliyle2,5 milyon ton linyit kapasiteli proje ile madencilik alanında önemli bir adım atmış, bu hedef kapasite ile ÇAYIRHAN TERMİK SANTRALİ’ nin, beslenmesini hedeflemiştir.Grup, Çayırhan sonrasında da özelleştirme kapsamında faaliyetlerine devam etmiş,BİLECİK-BOZÖYÜK ve AKYAZI-PAZARKÖY’ de bulunan iki adet hidrolik santralinişletmesini de 5 yıl süreyle üstlenmiştir.Grup son olarak 1939 yılından itibaren bugüne devlet eliyle kömür üretilen ve GARPLİNYİT İŞLETMELERİ’ ne bağlı olan TUNÇBİLEK işletmesini ve TUNÇBİLEK-BÜYÜKDÜZ mevkiini Ekim 2004’te devralmıştır. IR 4364 no’lu TUNÇBİLEK 6 no’lu yer altı ocağındaki üretimi bitiren grup, BÜYÜKDÜZ mevkiindeki yer altı ocağında üretimedevam etmektedir. Bahsi geçen TUNÇBİLEK 4364 no’lu imtiyaz sahası TAVŞANLI-DOMANİÇ karayolu üzerinde yer almakta olup, Tavşanlı’ya 15 km, Kütahya’ya 63 kmuzaklıktadır.
2.Tunçbilek Kömür Havzasının Jeolojisi:2.1.Stratigrafi2.1.1.Temel Kayaçlar:
Temel kayaçlar, Kreatese öncesi oluşan ofiyolitik kayaç toplulukları(serpantinit)temelini oluşturmaktadır.
TERSİYER MİYOSENBeke Formasyonu:
Beke köyünün hemen kuzeyinde tipik olarak gözlenen formasyon konglomera-kumtaşı, kumtaşı ve kilden meydana gelir. Irmak ve mendereslerin etkili olduğu çökelme
 
ortamında çeşitli boyuttaki kaba kırıntılar Neojen öncesi birimlere uyumsuz olarak gelirler.Üste doğru tane boyutu incelmekte ve konglomera-kumtaşı ardalanması etkin olmaktadır.Bunlarda olgu dolgu yapıları gelişmiştir. Kaba kırıntılarda başlıca renk bordo, kırmızı vekahverengidir. En üst kısımda kalan koyu yeşil-siyahımsı renkli killer içinde ekonomik değeri olmayan kömürler görülmektedir. Bu kömürlü kesimden yapılan analizlerden ortamiyosen yaşı elde edilmiştir.
Tunçbilek Formasyonu:
Marn, kil, kumtaşı, konglomera ve kireçtaşından oluşmuştur. Beke formasyonuüzerine uyumlu gelen bu formasyon üç üyeye ayrılmıştır.
a)Demirbilek Üyesi:
Kil, marn, kömür ile az oranda silttaşı, konglomera ve kireçtaşı ara yüzeylerindenoluşur. Tunçbilek batısındaki Demirbilek köyünün 200 m doğusunda tipik kesiti görülür.Üye Tunçbilek kömür havzasında geniş alanlar kaplar. Demirbilek üyesi kil ve marnardalanması şeklinde başlar, üst kısımlara doğru marnlar etkin duruma geçer. Renk koyu gri-yeşilimsi-mavimsidir. 14 m kalınlığına kadar ulaşan kömürlü düzeyler ya tek bir damar ya dakil-marnlarla ardalanma şeklindedir. Kömürlü düzeyler üzerine gelen marnlar bol ostrocadaiçeriklidir ve bunlara yaş verebilecek formalr elde edilmiştir. Polen ve ostrocada birimininyaşının üst miyosen olduğu saptanmıştır.
b)Gürağaç Üyesi:
Konglomera, kumtaşı, silttaşı ve kilden oluşur. Tipik kesit Tunçbilek güneybatısındaki Gürağaç köyünün bulunduğu sırttır. Başvuru kesitleri Soğucak ve Ömerler köyleri çevresinde yer alır. Birimin taban kesimlerinde bol gostropoda kavkı parçasıgözlenmiş, fakat yaş elde edilememiştir. Üzerine uyumlu olarak gelen Yer DeğirmeniÜyesi’nden elde edilen yaşa göre bu birimin de üst miyosen yaşlı olduğu ön görülmüştür.
PLİYOSEN
Miyosende Tunçbilek yöresinde etkili olan göl ortamı Pliyosen’de Domaniç yöresindegeniş yayılım alanı bulur. Genç Miyosen’de başlayan asidik volkanizma Pliyosen’de proklastikler şeklinde etkisini sürdürür. Patlama merkezleri göl içerisindedir. Karada yığılantüfler de akarsularla göl ortamına taşınmıştır.
Saruhanlar Formasyonu:
Başlıca konglomera, kumtaşı, marn, tüf, tüfit ve kimi yerde kireçtaşı ara yüzeylerindenoluşur. Tunçbilek-Domaniç arasındaki Saruhanlar köyü batı bölgesinde tipik olarak gözlenenformasyon, ayrıca Karaköy ve Ömerler köyündeki dere içinde yayılım alanı bulur. Yaygınrenk beyaz, açık gri ve gridir.
 
Birimin ara litolojisini oluşturan konglomera bileşenleri Beke Formasyonu’ndakileregöre daha küçük boyutlu ve daha yuvarlakçadır. Bağlayıcı gereç daha ufak boylu yanı sıratüfojendir. Kireçtaşları birkaç ara yüzeyde yer alır. Formasyonun alt kesimlerinde, Ömerler köyü içinde görüldüğü gibi büyük ağaç parçaları olağandır. Formasyon 300 m ye kadar kalınlık sunabilmektedir. Fakat formasyon üst yaşlı miyosen birimler üzerine geldiğinden,onlardan kırıntı içerdiğinden ve yaş elde edilecek fosil bulunamadığından, yaş tespitiyapılamamıştır. Yöredeki diğer çalışmalarla karşılaştırma yapılarak Alt Pliyosen yaşındaolabileceği kabul edilmiştir.
Karaköy Volkanitleri:
Başlıca bazalt, andesit bileşimindeki volkanitler genelde lav şeklindedir. Tunçbilek-Domaniç arasındaki Karaköy çevresinde tipik olarak gözlenir. Lavlar genelde yaygılar şeklinde olup çok az yerde dayk ve dom durumundadır. Tunçbilek-Domaniç yolu üzerindeyastık lavlara rastlanmaktadır. Ömerler köyü doğusunda ve Kayaarası köyünün güneyindevolkanitlerin Miyosen marnlarını pişirdiği belirlenmiştir.
YAPISAL JEOLOJİ
Beke köyünden geçen Beke Deresi, havzanın antiklinal eksenidir. Beke deresininkuzeyindeki birimler kuzeydoğu eğimli, güneyindeki birimler ise güney-güneybatı eğimlidir.Genelde havzanın belirli aralıklarla çökmesine bağlı olarak eğim atımlı gravite fayları belirlenmiştir. Genelde yataya yakın olan(5º-11º) miyosen çökelleri fay zonlarında eğimkazanabilmektedir. Bu eğimler yer yer çok fazladır. Pliyosen birimleri ise faylanmalardandaha az etkilenmiştir. Bunlar havza kısımlarındaki kısımlar bir kenara bırakılacak olursa,genelde yatay konumludur. Tüm faylardaki yaygın doğrultu kuzeydoğu-güneybatıdır.Çökme özelliği taşıyan bu neojen havzalarında temel ile olan dokanaklar çoğu yerdefaydalıdır. Havzalarda çökmenin ilerlemesi ile eş yaşlı faylar gelişmiştir. Miyosen ilePliyosen çökelleri arasında, istifin sürekli olduğu kesimlerde belirgin bir açısal uyumsuzluk gözlenememiştir.
JEOLOJİ TARİHİ
Miyosene kadar kara durumunda kalan bölgede, bu devirde çöküntü havzalarınınoluşumu başlar ve Batı Anadolu’da geniş göl havzaları gelişir. Pliyosende havzalar yer yer daha geniş alanlar yayılır. Domaniç havzasının oluşumu Pliyosen başlarındadır. Akarsu, bataklık ve göl çökelleri Pliyosen sonuna kadar etkilidir. Pliyosen yükselmeler veevaporasyonun da etkisiyle göller çekilir. Kuvaterner başlarında akarsular ve sellenmelerle birlikte kaba kırıntılar çökelir. Alüvyon ve traverten oluşumları günümüzde de sürmektedir.
Search
Search History:
Searching...
Result 00 of 00
00 results for result for
  • p.
    • Notes
    Load more