High Quality
Open the downloaded document, and select print from the file menu (PDF reader required).
Διανέμεται Δωρεάν
2. Σημείωμα έκδοσης - Μαύρο Πρόβατο3. Η θλίψη της απόλυσης - Εκλογές 20104. Αν ήμουν Δήμαρχος - Λέτε να το δούμε?5.Το καλοκαιράκι - Μια νέα αλληλεγγύη είναι δυνατη?ί6. Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει7. Ο ράφτης του Μονάχου - - Λέξεις - φράσεις8-9. Συνέντευξη Χρήστου Παναγιωτόπουλου10. Οι πτωχεύσεις του Ελληνικού κράτους....11. Οι πτωχεύσεις του Ελληνικού κράτους....12. Διαδρομές στο Βερολίνο13. Διαδρομές στο Βερολίνο - Δρομολόγια14. Συνταγή για να γίνεις Δήμαρχος15. Πρωτοβουλία των Διαδρομών για τους δημόσιους χώρους16. Καλλιτέχνες του Βύρωνα (Α. Συμβουλόπουλος)
Αρ. Φύλλου 9URL: http://diadromespress.blogspot.come-mail:diadromes.byron@gmail.com
ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΓΑΝΟ ΓΕΝΙΚΩΣ
ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ
«Καλλικράτης λαμόγια»…ώρα 1.30π.μ. Παραλιακή και πανσέληνος. Καλοφτιαγμένα αγόρια και κορίτσια προσεγγίζουν το club…στο Ελληνικό. Την ίδια στιγμήαρκετός κόσμος νέοι και αυτοί στο σύνολο τους, συνεχίζουν την τρίωρη προσπάθεια τους να πείσουν την αστυνομία να παίξει το ρόλο της. Μπερδεμένα σαςτα λέω αυτή τη φορά αλλά κουβάρι γίνανε και στο δικό μου μυαλό. Πως είναι δυνατόν ναυπάρχει καταφανής παραβίαση νόμων και η αστυνομία να κάνει αλυσίδες ανάμεσα στουςδιαδηλωτές και στους μπράβους της νύχτας που δεν χαμπάριαζαν τίποτα. Θυμήθηκα τουςεικοσιπέντε συμπολίτες μας που για οφειλές στο δημόσιο και συγκεκριμένα στο ΤΕΒΕκαι στο ΙΚΑ προσφέρουν κοινωφελή εργασία για να μην κάνουν φυλακή. Και τούτοι οινυχτόβιοι μαφιόζοι -γιατί πιστέψτε με τέτοιοι ήτανε- όχι μόνο δεν είχαν απέναντι τους τηναστυνομία να τους συλλάβει για να εφαρμοστεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ο νόμος για την παράνομηλειτουργία του καταστήματος τους, αλλά έριχναν αυγά στους συγκεντρωμένους, ξεκίνησανμπροστά στα μάτια της την είσοδο των πελατών βάζοντας άλλους από την παραλία καιάλλους από τις μάντρες και τόλμησαν να φωνάξουν και το «Καλλικράτης λαμόγια»…ταλαμόγια ήταν ο κόσμος απέξω που ζητούσε η παραλία να μείνει ανοιχτή για όλους καισε τελική ανάλυση να γίνει σεβαστή η ισχύουσα νομοθεσία. Ανάμεσα σε αυτό τον χαμόέβλεπες κάθε τόσο την μορφή του Χρήστου Κορτζίδη του Δημάρχου Ελληνικού που έκλεινεεκείνη την ημέρα 59 μέρες απεργίας πείνας. Μορφή χλωμή σχεδόν έξω από τα γήινα.Εμένα μου θύμισε κάτι μορφές των έργων του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου όχι επειδή ήταναδυνατισμένος και καταπονημένος αλλά επειδή ακτινοβολούσε μια άλλη ηθική που μοιάζειστην εποχή μας εντελώς άγνωστη. Προσπαθούσε να προφυλάξει τους διαδηλωτές απόμηνύσεις που τα πραγματικά λαμόγια δεν είχαν ενδοιασμούς να κάνουν και προσπαθούσεεκεί στον δρόμο μέσα στην νύχτα να δώσει μαθήματα δημοκρατίας ρωτώντας τον κόσμο τιθέλετε να κάνουμε για να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας. Κλείνω με δικά μου ερωτήματα που με κράτησαν ξύπνια μέχρι τις πέντε το πρωί…Γιατί στην Αττική δενυπάρχουν παρά ελάχιστες παραλίες με ελεύθερη πρόσβαση για τους πολίτες; Η πράσινη ανάπτυξη τελειώνει στο γκρέμισμα του νυχτερινού κέντρου «Φαντασία»που έχει να λειτουργήσει μια δεκαετία με κάμερες και τηλεοράσεις; Πόσες διαφορετικές αναγνώσεις έχει η εφαρμογή του νόμου στην Ελλάδα; Πως είναι δυνατόννα μπαίνεις να διασκεδάσεις από την πίσω πόρτα σε ένα μαγαζί που είναι παράνομο και κάτω από την προστασία των ΜΑΤ; Ποιος και γιατί ανοίγει την όρεξηστους μπράβους της νύχτας να λένε τον Δήμαρχο λαμόγιο και το κυριότερο αυτό που κατάλαβε ο μπράβος και η μαφία της παραλίας ότι ο Καλλικράτης έρχεταιγια να ξεκαθαρίσει λογαριασμούς με δημοτικές αρχές που αντιστέκονται και με πολίτες που παραμένουν ενεργοί κάνει ότι δεν το καταλαβαίνει η «σοσιαλιστική»κυβέρνηση που τον προωθεί; «Τα μπρατσάκια σας και σ’ άλλη παραλία, ο λαός μας θέλει ελευθερία»…Kαι κάτι τελευταίο γεγονότα σαν και αυτό μας προκαλούνόλους να σκεφτούμε διπλά την σημασία αυτών των εκλογών για νέους δημάρχους και περιφερειάρχες. Φαντάζει πολυτέλεια η σκέψη πως όλοι ίδιοι είναι…
Αρ. Φύλλου 9
2
...στο Βύρωνα
Σεπτέμβρης: με μια στεκιά μας βάζει όλους στις τρύπες μας…
Τρύπα 1: χιλιάδες παιδάκια θα είναι και φέτος πρωτάκια, θα ξεκινήσουν το μεγάλο ταξίδι τους για την μόρφωση και θα ψάχνουν με χαμένο βλέμμα στο προαύλιο των σχολείων.Τρύπα 2: το μαυρισματάκι μας μέρα με την μέρα χάνεται αφήνοντας στο νερό της μπανιέρας τις λίγες μέρες ξεκούρασης και χαλάρωσης μαζί με την νοσταλγία των ποδιών μας να χώνονται στην καυτή άμμο.Τρύπα 3: η πόρτα μας κατακλύζεται από τους δεκάδες λογαριασμούς που μας αναγκάζουν να πάρουμε μολύβι και χαρτί και να αναδιοργανώσουμε τους οικογενειακούς μας προϋπολογισμούς κυρίως αναζητώντας αφαιρέ
-
σεις.Τρύπα 4: οι εταιρείες επανασχεδιάζουν τις θέσεις εργασίας και αυξάνουν τις κάρτες ανεργίας.Τρύπα 5: οι δρόμοι μας γέμισαν πάλι με αυτοκίνητα και με μια ατελείωτη σειρά από ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ σε καταστήματα που αυξάνονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε όλες τις γειτονιές.Tρύπα 6: ανασχηματισμός - ΔΕΘ - μνημόνιο σε 2η δόση-αγωνία για νέα μέτρα- αυτοδιοικητικές εκλογές - τοπικοί παράγοντες - αύξηση του αριθμού των μαθητών στις τάξεις - τα παιδιά μας να ετοιμάζουν τα χαρτιά τους για να φύγουν μετανάστες.
Νέο φύλλο των διαδρομών στα χέρια σας ξεκινάμε και πάλιτο ταξίδι μαζί…
URL: http://diadromespress.blogspot.come-mail:diadromes.byron@gmail.com
3
Το καλοκαίρι πέρασε με λιγότερα.Μας επέβαλλαν εξορθολογισμό στο όνειρο. Αγανακτισμένοι, αηδιασμένοι, φοβισμένοι, αμήχανοι,σαπίσαμε από την αυγουστιάτικη ζέστη και υγρασία.Γύρω μας τα «παπαγαλάκια» ετοιμάζουν το έδαφοςγια χειρότερες μέρες και για νέα μέτρα.Το ΣΔΟΕ ανακαλύπτει δειγματοληπτικά μεγαλοφορο-φυγάδες ρίχνοντας στάχτη στα μάτια.Το νέο κερασάκι στην τούρτα είναι οι έλεγχοι τωνoffshore εταιριών.Ο Γ.ΑΠ. (ο και αλλάζουμε και βουλιάζουμε) και τοΠΑΣΟΚ αναζητούν τη νέα θεωρητική τους βάση – ο4ος δρόμος της μεταλλαγμένης νεοφιλελεύθερης σο-σιαλδημοκρατίας.Εμείς τι περιμένουμε;Βασικά περιμένουμε νέα μέτρα και χειρότερες μέρες.Πολλοί μιλάνε για την επερχόμενη πτώχευση. Αρκετοί ψάχνουν θεωρητικά το χαρακτήρα που θαέχει.Έχουν αρχίσει και τα στοιχήματα με τη στάση τηςΜΕΡΚΕΛ: θα την στηρίξει την Ευρωζώνη ή θα βαρέ-σει διάλυση;Οι πολίτες που ανησυχούν και φοβούνται εξακολου-θούν να ψάχνουν ένα φως, ένα σημάδι ελπίδας καιαισιοδοξίας.Για την ώρα το τοπίο είναι σκούρο και θολό. Αυτό που κυριαρχεί στα ΜΜΕ είναι:α) πολεμικά ανακοινωθέντα από το μέτωπο της οικο-νομίας.β) οι κεντρικές υποψηφιότητες των κομμάτων για τιςεκλογές της «ΑΥΤΟ»ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.Πολλοί και από διάφορες σκοπιές «επενδύουν» σ’αυτές τις εκλογές.Το ΠΑΣΟΚ φοβάται ότι θα εκφρασθεί πολιτικά η αντί-θεση του λαού στους υποψηφίους του και προσπαθείνα ρίξει το βάρος στον Καλλικράτη. Να αλλάξει τονπολιτικό χαρακτήρα των εκλογών και να κυριαρχή-σουν τοπικά κριτήρια, ώστε να αποφύγει την κατα-κραυγή της πολιτικής του μνημονίου και του ΔΝΤ.Βέβαια είναι τόσο οξυμένη η κατάσταση που το ποτή-ρι του κόστους θα το πιεί μόνο του μέχρι τον πάτο. Γιατο μόνο του δεν είναι τόσο σίγουρο μια που ετοιμάζο-νται και οι παρατρεχάμενες εφεδρείες του και από ταδεξιά και από τα αριστερά του.Εντυπωσιακά αρνητική είναι η στάση του ΚΚΕ πουέσπευσε να ορίσει κομματικές υποψηφιότητες κάτωαπό τον τίτλο «Λαϊκή συσπείρωση» προσδοκώνταςκομματικά οφέλη – αύξηση των ποσοστών – ώστε ναεπιβεβαιωθεί η κομματική γραμμή «μόνοι μας για τηΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ στη μετά θάνατο ζωή», αποφεύγο-ντας έτσι διεργασίες του χώρου της ευρύτερης αρι-στεράς μη τυχόν και παρασυρθεί κανένας προσκείμε-νος ή φίλος και ξεστρατίσει από τη γραμμή.Στο χώρο της δεξιάς ψάχνουν να βρουν την ταυτότητάτους στη μετά το μνημόνιο εποχή αφού τους πήρε τοΠΑΣΟΚ τη «μπουκιά από το στόμα» κάνοντας μετα-γραφές και διαγραφές μήπως και συντηρηθεί ο χώ-ρος.Στην υπόλοιπη αριστερά στοιχηματίζουν για επόμε-νες διασπάσεις, αναζητώντας ευρύτερες υποψηφι-ότητες και άλλες λογικές μήπως και αντιστραφεί ηπορεία.Μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι υπάρχει μία κινητι-κότητα στις κορυφές της πολιτικής σκηνής, τελείωςβέβαια αναντίστοιχη με την ανάγκη για διεργασίεςανατροπής αυτού του σκηνικού. Και ο κόσμος με τα προβλήματα και τις ανάγκες τουπου καθημερινά βλέπει τη ζωή του να χειροτερεύει;Θα περιμένει στη γωνία τα αποτελέσματα των εκλο-γών, τη νέα δόση δανείου, τα νέα μέτρα και τα αποτε-λέσματα του ανασχηματισμού του Γ.Α.Π.;Πως και από πού μπορεί να προκύψει κάποιο φωςστο τούνελ;Σίγουρα όχι από τον καναπέ και την τηλεόραση.Υπάρχουν σε κάθε χώρο, γειτονιά, σύλλογο, σωμα-τείο, δημοτική παράταξη λαϊκές δυνάμεις με δράσηκαι ιστορία ή στο περιθώριο, ενταγμένες ή ανέντα-χτες, ανήσυχοι και προβληματισμένοι άνθρωποι μεανοικτό ορίζοντα σκέψης που περιμένουν το κάλεσμαγια συμμετοχή και δράση, για παρεμβάσεις πάνωστο πρόβλημα, έτοιμοι να συμβάλλουν σε δημοκρα-τικό διάλογο για την πρόταση, την εναλλακτική λύση. Αυτές οι δυνάμεις κινούνται παράλληλα, δεν συγκλί-νουν, δεν δημιουργούν κοινωνικό ρεύμα, παραμέ-νουν κατακερματισμένες και αναποτελεσματικές.Εμείς στις γειτονιές και τις συνοικίες της πόλης πρέ-πει να περάσουμε αυτό το μήνυμα.Τότε και έτσι η πορεία προς τις εκλογές μπορεί ναγεννήσει προοπτική, με τον κόσμο έξω από το σπίτινα συζητάει και να παλεύει.Έτσι και τότε κάποιοι θα εύχονται να μην είχαν γίνειεκλογές.
Βασίλης Τζαφάς
Αναζητώντας τη χαμένη τιμή της «Αυτοδιοίκησης»
Με αφορμή ένα γελοίο e-mail πουέφτασε τυχαία στο ηλεκτρονικό μουταχυδρομείο με τίτλο «Πώς να δια-χειριστείτε τις απολύσεις ως μέροςτης εργασίας σας», e-mail που δεν άνοιξα βέβαια και αναπαύεται στον κάλαθο των αχρήστων, άρχιζα να συλλογίζομαι κάθιδροςτις επιπτώσεις μιας απόλυσης στον ψυχισμό μας.Λαμβάνοντας υπόψη πως στον σύγχρονο αδηφάγο Δυτικό κόσμο η αξία ενός ανθρώπου συνδέεται στενά με τον τίτλο της επαγ-γελματικής του κάρτας, αναρωτιέμαι πως νιώθει κάποιος που ακούει από άκαμπτα σφιγμένα χείλη πως χάνει την δουλειά του και κυρίως πως πρέπει να αντιδράσει,κυρίως αυτό, η δράση δημιουργεί αντίδραση, τι κάνεις λοιπόν όταν σε πετάνε στον δρόμο συνοδεύοντας την πτώση σου με εύσχημες δικαιολογίες του στυλ «δενφταις εσύ ή η απόδοσή σου αλλά η κρίση».Οι σύγχρονοι γκουρού του management λένε πως θα πρέπει να το δεις σαν ευκαιρία για ανάπτυξη, σαν μια ευγενική κλωτσιά στον κώλο σου ώστε να ασχοληθείςμε κάτι νέο, πιο δημιουργικό, ενώ οι σκληροπυρηνικοί βολεμένοι αριστεροί λένε πως θα πρέπει να το δεις σαν μια αναγκαιότητα που θα σε ωθήσει στην ανάπτυξηταξικής συνείδησης, σαν ένα κάλεσμα σε πορείες, συγκεντρώσεις, καταλήψεις.Συλλογιζόμενος την μοναδική φορά που με έχουν απολύσει, ένα καλοκαιρινό πρωινό που ο ήλιος σου έκαιγε το δέρμα, θυμάμαι πως η πρώτη μου αντίδραση ήταννα κλάψω σιωπηλά. Μάζεψα τα λιγοστά προσωπικά μου αντικείμενα και μια ολάνθιστη γλάστρα που είχα πάνω στο γραφείο μου, δεν χαιρέτησα κανέναν αφού ταδάκρυα είχαν δημιουργήσει ένα κόκκινο βελούδινο παραπέτασμα μπροστά στα μάτια μου, ειλικρινά δεν έβλεπα τίποτε, έφυγα παραπατώντας.Το πρώτο πλήγμα μιας απόλυσης είναι ότι βιώνεις μια προσωπική ήττα, νιώθεις ανεπαρκής, ένα βαρύ γιατί σε στοιχειώνει.Το δεύτερο πλήγμα είναι η επόμενη μέρα, μια μέρα κενή, μια μέρα γεμάτη ερωτήματα και κατηγόριες και ανάθεμα.Το τρίτο και χειρότερο πλήγμα είναι η ανακοίνωση της απόλυσης σου σε αυτούς που σου λεν πως σε αγαπάνε, τι κόπος αλήθεια να δείξεις ανώτερος και αντικειμενι-κός και κυρίως να πείσεις τους άλλους πως είσαι μια χαρά γιατί κουράζεσαι να ακούς τις συμβουλές τους και να αντικρίζεις τα πένθιμα πρόσωπά τους.Η απόλυση είναι αυστηρά προσωπική, ακόμα και αν μαζί με σένα απολύσουν άλλους πενήντα, αδυνατείς να αποδεχτείς μια οικουμενικότητα, η απόλυση είναι μιαπροσωπική απώλεια. Και ο καλύτερος τρόπος για να διαχειριστείς μια απώλεια, αρχικά είναι να μείνεις μόνος και να αναμετρηθείς με το μέγεθός της, μόνο η συνει-δητή μοναξιά μπορεί να σε οδηγήσει σε μια αγκαλιά!Ο απολυμένος στην εποχή μας νιώθει σαν παρίας, σαν ανάπηρος και τέτοιος είναι, δεν έχει την δύναμη για συλλογικότητα και αγώνες, έχει όμως την επιθυμία γιαμια ζεστή αγκαλιά χωρίς λόγια.Και έχει την ανάγκη αργότερα για ένα εφικτό όραμα, για μια μη ουτοπική πάλη και για αποκατάσταση.Μπορούμε εμείς οι αριστεροί να προσφέρουμε τα παραπάνω;
Δημήτρης Νότας
Η θλίψη της απόλυσης
...στην Κοινωνία
Add a Comment