Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
3Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
stw1

stw1

Ratings: (0)|Views: 1,758 |Likes:
Published by Belzebub
Wstęp do szczególnej teorii względności, Wektory kowariantne i kontrawariantne, tensory. Tensor pola elektromagnetycznego.
Wstęp do szczególnej teorii względności, Wektory kowariantne i kontrawariantne, tensory. Tensor pola elektromagnetycznego.

More info:

Categories:Types, Research, Science
Published by: Belzebub on Nov 15, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

04/20/2014

pdf

text

original

 
Będąc szczególnie względnym
Ponad sto lat temu, niemal równocześnie, powstały dwie nowe teoriefizyczne które zrewolunicjowały nasze widzenie Przyrody i nasz sposóbo niej myślenia. To mechanika kwantowa i teoria względności – najpierwszczególna, po niej zaś ogólna. Można o tych teoriach myśleć dobrze,można myśleć źle, ale od tego myślenia nie zmieni się faktu, że nie sposóbdziś twierdzić iż się zna i rozumie fizykę gdy się nie zna przynajmniejfundamentów obu tych teorii. Elementy tych teorii, podstawowe ich poję-cia, sposób opisu zjawisk – stały się elementami powszechnego wykształ-cenia.O fizyce można wić na dwa sposoby. Sposób pierwszy to spo-sób opisowy. Pisze się więc o “falach prawdopodobieństwa”, dualności ikomplementarności kwantowej, kwantowym splątaniu, względności prze-strzeni i czasu, równoważności masy i energii, paradoksie bliźniąt itd.Trwają nigdy nie kończące się dyskusje, ścierają się opinie i nic z tegonie wynika. Drugi sposób to poznanie podstawowych elementów teorii ito poznanie precyzyjne. Bo przecież obydwie te teorie należą do dziedzinyzwanej fizyką teoretyczną a podstawowym narzędziem fizyki teoretycznej jest precyzyjny aparat matematyczny. Bez niego fizyka nie byłaby naukąścisłą.I takie właśnie zadanie sobie postawiłem: by dryfując ku wna-niom Maxwella i egzotycznym monopolom magnetycznym (mój obec-ny konik) przedstawić zwięźle elementy szczególnej teorii względności,te najważniejsze i te najbardziej podstawowe, i by zrobić to w sposóbmatematycznie precyzyjny. Oczywiste, że nie każdy Czytelnik wszystkood razu zrozumie. Ale przynajmniej zobaczy jak to wygląda i zda sobiesprawę czego mu brakuje do zrozumienia.
Czasoprzestrzeń
Czas i przestrzeń połączone są w jeden obiekt – czasoprzestrzeń, będę ją oznaczać symbolem
M.
Matematycznie będzie to
przestrzeń Min-kowskiego
. Punkty czasoprzestrzeni interpretowane są jako “zdarzeniaelementarne”. Zdarzenie elementarne opisywane jest przez podanie czasuw którym to zdarzenie zaszło i miejsca w którym ono zaszło. Aby podaćczas i miejsce trzeba te obydwie charakterystyki do czegoś odnieść. Od-nosimy je do “układu odniesienia”. Względem układu odniesienia każdezdarzenie opisywane jest czasem
t
i współrzędnymi przestrzennym
x,y,z
(oznaczanymi zamiennie przez (
x
1
,x
2
,x
3
))
.
 
Inercjalne układy odniesienia
Istnieje wyróżniona klasa układów odniesienia zwanych
układamiinercjalnymi
. W każdym z układów inercjalnych światło rozchodzi sięze stałą prędkością
c
a cząstka swobodna (na którą nie działają siłyzewnętrzne) porusza się po linii prostej ze stałą prędkością. Miast używaćwspółrzędnej t dla oznaczaniu czasu zdarzenia w inercjalnym układzieodniesienia wygodniej jest wprowadzić współrzędną
x
0
=
ct.
I tak teżbędziemy robić.
Interwał czasoprzestrzenny
Mając dwa zdarzenia opisywane w danym układzie inercjalnym współ-rzędnymi
x
oraz
y
interwał czasoprzestrzenny pomiędzy tymi zdarzenia-mi, oznaczany symbolem ∆
s
2
,
dany jest wzorem :
s
2
=
(
y
0
x
0
)
2
+ (
y
1
x
1
)
2
+ (
y
2
x
2
)
2
+ (
y
3
x
3
)
2
.
(1)Jeśli te dwa zdarzenia można połaczyć sygnałem o prędkości mniej-szej od prędkości światła, wtedy ∆
s
2
<
0 - taki interwał nazywamy czaso-podobnym a zdarzenia czasopodobnymi. Interwał dla którego ∆
s
2
>
0nazywamy przestrzennopodobnym. Gdy zdarzenia można połaczyć sygna-łem świetlnym, wtedy ∆
s
2
= 0
.
Taki interwał nazywamy światłopodobnym.Zbiór zdarzeń połączonych z danym zdarzeniem
x
= (
x
0
,x
1
,x
2
,x
3
) nazywa-my stożkiem świetlnym o początku w
x.
Uwaga
: Można się też spotkać z inną konwencją, w której interwałczasprzestrzenny definiowany jest z przeciwnym znakiem niż tutaj.Na rysunku (Rys. 1), schematycznie, wygląda to tak:
Konwencja Einsteina
Operowanie współrzędnymi, transformacjami tych współrzędnych przyzmianach układu odniesienia, potem wektorami i tensorami, okazało sięwymagać wiele pisania. By pisanie formuł ułatwwarto wprowadzparę umów. Współrzędne zdarzeń oznaczamy więc symbolem
x
µ
gdzie
µ
= 0
,
1
,
2
,
3
.
Ogólnie wskaźniki greckie, jak
µ,ν,α,β,...
przyjmują war-tości 0
,
1
,
2
,
3
,
wskaźniki łacińskie, jak
i,j,k,...
przyjmują wartości 1
,
2
,
3
.
Wprowadzamy też “macierz tensora metrycznego” - tabelkę:
 
Rysunek 1: Stożek świetlny i interwały czasoprzestrzenne
η
= (
η
µν 
) = (
η
µν 
) =
1 0 0 00 1 0 00 0 1 00 0 0 1
(2)Macierz odwrotna do niej,
η
1
= (
η
µν 
) ma postać identyczną. Umawia-my się też, że gdy zobaczymy powtarzający się wskaźnik, jeden u góryi jeden u dołu, wtedy jest to wskaźnik sumowania - należy po nim wy-sumować. Przy tej umowie wzór na interwał czasoprzestrzenny możnazapisać jako
s
2
=
η
µν 
(
y
µ
x
µ
)(
y
ν 
x
ν 
)
.
(3)
Przekształcenia Lorentza
Mając dwa inercjalne układy odniesienia, jeden przypisujący zdarze-niom współrzędne
x
µ
i drugi przypisujący tym samym zdarzeniom zdarze-niom współrzędne
x
µ
, związek pomiędzy tymi dwoma opisami dany jestprzekształceniem liniowym
x
µ
=
A
µµ
x
µ
+
a
µ
.
(4)Macierz
A
µµ
winna przy tym mieć własność:
A
µµ
η
µν 
A
ν ν 
=
η
µ
ν 
,
(5)

Activity (3)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 thousand reads
1 hundred reads

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->