Eco-topia: de praktijk

Dit artikel is een vervolg op “Eco-topia: een

eco

-nomie utopie”elders in deze Spino. In “de praktijk” gaat Jan Willem de Witverder in op de mogelijkheden van een praktische uitvoering vandeze eco-utopie. Is de eco-topia uitvoerbaar of inderdaad eenutopie?

“

Eco-topia: een

eco

-nomie utopie

”

doe ik een voorstel hoe we door hetinvoeren van een tweede betalingssysteem op basis van

eco’s

recht kunnen doenaan de gelijkheid van mensen en kunnen voorkomen dat we het milieu te zwaarblijven belasten. In dit artikel wil ik daar een andere implementatietegenoverstellen en de voor- en nadelen van beiden op een rijtje zetten.

Nadelen eco-systeem

Het grootste nadeel van de eco-topia is het tweede betalingssysteem zelf. Ditbetekent twee soorten valuta in je portemonnee, twee bankrekeningen en meeradministratie. Van ieder product zal moeten worden vastgesteld hoe zwaar dithet milieu belast. Er zal een handel ontstaan tussen het eco- en het gewoneeurosysteem. De wisselkantoren, die door de komst van de euro voor een deelzijn verdwenen, zullen weer terug komen. Zo ontstaat er een wisselkoers tussende euro en de eco. Deze koers zal vooral bepaald worden door hoeveel we ervoor over hebben om het milieu meer te vervuilen dan dat ons deel is.

Basisuitkering en eco-tax

Uitgaande van een wisselkoers tussen eco’s en euro’s kan je iedereen zijn eco’suitkeren in euro’s (een soort basisuitkering voor iedereen). En zo kan ook debetaling van de milieubelasting (een soort eco-tax) in euro’s. Dit beidenomgerekend aan de hand van een vastgestelde koers. De eco is dan als extrabetaalmiddel overbodig geworden. De euro doet tevens dienst als eco. Hetduidelijke voordeel hiervan is de eenvoud bij betalingen.Het nadeel van de basisuitkering/eco-tax oplossing is dat de harde koppelingtussen wat de aarde aankan en wat we kunnen besteden er niet is. Bij het eco-systeem kunnen we eenvoudigweg de natuur niet te zwaar belasten. Bij hetbasisuitkering/eco-tax systeem kunnen bestaande kapitalen misbruikt wordenvoor een te zware belasting van het milieu. Je beseft ook wat minder de effectenvan milieuvriendelijkheid van producten.

Koers kiezen.

De grote uitdaging zit hem in het vaststellen van de koers. Bij het ecosysteem isde uitkering en de eco-prijs van producten aan de hand van milieuanalyse vast testellen. De koers tussen de eco en de euro kan (moet) je vrij laten. De hoogtevan de basisuitkering en de hoogte van de eco-tax zijn moeilijker te bepalen.Een methode zou kunnen zijn de eco-tax te bepalen aan de hand van wat hetkost om de milieuschade van een product op te heffen of te herstellen. Ietsdergelijks gebeurt reeds bij projecten die door het planten van bomen de CO2uitstoot van bijvoorbeeld een vliegticket compenseren. Maar hoe bereken je het

gebruik van beperkte bronnen zoals landbouwoppervlak? En waar gaan we hetgeld vandaan halen voor de basisuitkering als we het via de eco-tax geïnde gelddirect gebruiken voor milieutechnische compensatie?

Oplossing

We zullen in principe de eco-tax moeten gebruiken om de basisuitkering tebekostigen. De verhouding tussen de basisuitkering en de eco-tax voor deverschillende producten kan aan de hand van dezelfde berekeningen als voor hetecosysteem. De milieucompensatiewaarde is dan nog wel steeds geschikt om dewisselkoers naar euro’s te berekenen. Dit is vooral nuttig als men het milieu tezwaar belast door gebruik van het bestaande kapitaal. Dit zal dan resulteren inecotax-inkomsten die hoger zijn dan de basisuitkeringskosten. Het overschot kandan alsnog voor dan noodzakelijke milieucompensatie worden gebruikt en zoblijven zowel het milieu als de financiën op orde.

Kinderen

Het krijgen van kinderen is de meestmilieuonvriendelijke daad die je maarkunt verzinnen. Het veroorzaakt eenmilieubelasting die kan doorgaan tot inde eeuwigheid. Gaan we hier een zeerhoge eco-tax op heffen? Of krijgen deouders meteen vanaf de geboorte debasisuitkering van het kind als eenextra kinderbijslag? Voor mijzelf is diteen heet hangijzer. De overbevolking inde wereld heeft ook een flinke invloedop mijn eigen wel aanwezigekinderwens. In het kader op dezepagina staat een theoretisch zuivereoplossing voor dit probleem en eenprobleem dat dit weer opwerpt. Daaromstel ik een eenvoudiger oplossing voor.De uitkering begint pas als je twaalf bent met één zesde van de uitkering engroeit ieder jaar tot je bij je achttiendede volledige uitkering krijgt.

Koers uitzetten

Ik heb niet de illusie dat we volgend jaar in de gehele wereld een basisuitkeringen eco-tax gaan invoeren. Maar het lijkt me op langere termijn zeker haalbaar.We hebben reeds enkele uitkeringen zoals de WW. Deze zouden we kunnenuitbreiden dan wel vervangen door een basisuitkering. Dit is al meerder malen inde politiek voorgesteld. De eco-tax is op sommige punten zelfs al ingevoerd,bijvoorbeeld de verwijderingsbijdrage op elektrische apparatuur. Milieusubsidieskunnen worden stopgezet. De eco-tax en de basisuitkering moeten elkaaropheffen zodat het met een voor de overheid gesloten beurs kan. Dit kan nogworden uitgebreid met het geld dat nu gaat naar uitkeringen en subsidies. Ookde economie heeft niet te lijden onder dit nieuwe systeem. De verhoogde prijzen

De theoretisch zuiversteoplossing.

De basisuitkering wordt bij invoeringafgestemd op het aantal mensen dat er nuis. Als je kinderen krijgt, dan betaal jehierover geen eco-tax, maar 1/3 van jouwuitkering en 1/3 van die van je partnervormen samen de uitkering voor je kind. Jekrijgt alle drie 2/3 van de oorspronkelijkeuitkering. Of in het geval van 2 kinderenkrijgt iedereen 2/4. Bij overlijden wordt jouwuitkering verdeeld over je kinderen. Deuitkering hangt dan netjes af van jevoortplantingsdrift. Bij overlijden vankinderloze mensen kan de vrijgekomenuitkering worden gebruikt voor vondelingenof verdeeld worden over de rest van debevolking. Hoewel theoretisch juist vanuit deouders geredeneerd, krijgen we nu wel weerhet probleem terug dat je afkomst jeuitkering bepaalt. Kinderen uit een grootgezin moeten daarvoor boeten met eenlagere uitkering en dat is niet gewenst.