Read without ads and support Scribd by becoming a Scribd Premium Reader.
See Premium Plans
 
Ang Sining ng Sinematograpiya sa Pelikula
Isa sa mga pinakapopular na libangan ng Pilipino ang panonood ng pelikula.Bilang mag-aaral ng Filipino, angkop ding makita nating hindi lamang basta bahagi ngtinatawag nating
mass
 
media
ang pelikula, kundi isa rin itong uri ng panitikan na hindinalalayo sa kwento, dula, o nobela. Sa panitikan, kinakailangan nating alamin kung anoang banghay, tauhan, tagpuan, simbolo, tema at iba pang sangkap ng kuwento upangmaging gabay natin sa pagsuri nito at tuluyang pagkawili rito. Gayundin, mahalagangmay alam din tayo nang kaunti sa mga sangkap ng pelikula upang makapagbigay dintayo ng karampatang pagsusuri at matamo ang isang mas mataas na antas ngpagkawili sa pelikula.Isang mahalagang sangkap ng pelikula ang sisilipin natin: ang
sining ngsinematograpiya
.Ang
Sining ng Sinematograpiya
Sa sinehan, posibleng marinig natin mula sa ating katabi. “Ang ganda ngsinematograpiya ng pelikula!” Ano kaya ang ibig niyang sabihin? Tinutukoy ba niya angganda ng mga kuha, ganda ng lokasyon, o ang linis at kinis ng pagkakagawa?Sa sinematograpiya, dalawang mahalagang bagay ang binigyang-tuon. Ang unaay ang
pag-iilaw
, at ang ikalawa ay ang
paggalaw ng kamera
. Ang dalawang bagayna ito ay pinagbubuti upang maging angkop sa sitwasyon o eksena. Kapag nakatulongang pag-iilaw ang kamera sa ikagaganda ng pagkakakuha ng eksena, masasabi natingtunay ngang mataas ang kalidad ng sinematogropiya ng pelikula.Narito ang halimbawa ng mga paraan kung paanong ang pag-iilaw aynakagaganda sa isang eksena o kuha:Kung nais nating magpakita ng masayang eksena, kailangan natin nagmaliwanag at sapat na ilaw. Sa kabilang banda, kung nais natin ng malungkot naeksena, diliman natin nang kaunti ang ilaw. Kung nais nating madagdagan ng higit napananabik sa eksena, kailangang gamitan natin ng contrast. Kapag sinabi natingmataas ang contrast ang ilaw, “mas maliwanag ang puti at mas madilim ang itim.”Halimbawa sa mga pelikulang pinanonood nating
horror 
at
suspense
, kapag
 
ordinaryong pag-uusap lang ang mga tauhan, hindi gaanong kailangan ang contrast.Ngunit kapag hinahabol na ng multo o anumang kababalaghan ang bida, o kung silaang humahabol sa maligno, kailangan ng contrast sa pag-iilaw upang higit na magdulotng pananabik sa manonood.Sa paggamit ng kamera, mahalagang matutuhan natin ang ilang terminolohiyaupang makita natin kung paano natin ito magagamit upang mapaganda ang kinukunan.Ang unang grupo ng mga terminolohiya ay may kinalaman sa layo ng kamera sakinukunan, ang ikalawa ay patungkol sa posisyon ng kamera, at ang huli ay angpaggalaw mismo ng kamera.
Layo ng Kamera sa Kinukunan
1.
Extreme Long Shot.
Sa pamamagitang ng kuhang ito sa distansyang mga 150talampakan o pataas, nakikita ng manonood ang buong kapaligiran. Halimbawa,kuha ng buong Singapore sa gabi, kuha ng isang lugar na sinalanta ng tsunami,o kuha ng isang isla. Sa kuhang ito, hindi gaanong mahalaga ang mga tauhangkasali sa kuha, ang mahalaga ay ang kinukunang lokasyon.
2.
Long Shot.
Mga 20 hanggang 150 talampakan naman ang layo ng kamera sakinukunan. Nakikita pa rin ang kapaligiran, ngunit may ilang detalye ng mgatauhan ang nakikita. Halimbawa kung sa Singapore sa gabi, maaari na tayongtumuon sa isang kalye upang makita ang mga taong may pinagkakaguluhan salabas ng isang gusali. Sa lugar na sinalanta ng tsunami, kita natin ang ilang mgapamilya sa kanilang pansamantalang silungan. Sa isla, maaari nating kunan angdalampasigan kung saan maraming tao ang naliligo. Sa pamamagitan ngkuhang ito higit na nakikita natin ang ugnayan ng mga tauhan sa lugar o tagpo.Sa panonood natin ng dula sa entablado, laging parang long shot.
3.
Medium Shot.
Nakatuon naman ang kuhang ito sa isa o dalawang tao nangmay sapat na layo upang makilala ang mga tauhan. Ito ang kadalasang kuha naginagamit sa mga pelikula. Nakikita pa rin ang bahagi ng paligid, pero higit na
 
nabibigyang-puwang na ng kuhang ito ang kilos at pananalita ng mga tauhan.Sa pangkaraniwang pagsasalaysay ng kuwento, ito ang madalas na ginagamit.
4.
Close-up.
Sa kuhang ito nang higit na malapit, kita ang buong mukhahalimbawa, higit na nakikita ang mga tagong emosyon ng mga tauhan upanghigit na maunawaan ng manonood ang kanyang nararamdaman, nasasaisip , atnasasaloob. Ito ang isang kalamangan ng pelikula sa dula. Katawa-tawa kungang isang manonood ay tumuntong sa entablado at lapitan ang isanggumaganap upang higit na masuri kung ito’y natatawa, naiiyak, ninenerbiyos, onapopoot!
Posisyon ng Kamera
1.
Eye Level.
Ginagamit ito sa karaniwang pag-uusap ng mga tauhan sa eksena.Kapag gusto nating makasunod ang mga manonood sa normal na takbo ngpangyayari sa kuwento ito ang madalas gamitin.
2.
High Angle.
Sa posisyon ng kamerang ito, mataas sa karaniwan (level) angkamera at nakatungo sa kinukunan. Ang isang pang tawag sa ganitong eksenaay
bird’s eye view 
.
3.
Low Angle.
Kabaligtaran lang ito ng high angle. Mas mababa sa karaniwan angkamera at nakatingala naman sa kinukunan.
Worm’s eye view 
naman ang pang-tawag dito.Sa panitikan, katumbas ng punto de bista ang posisyon o anggulo ngkamera. Halimbawa, kausap ng ama ang kanyang limang taong gulang na anakhabang sila’y kumakain ng hapunan. Upang ipakita natin ang normal nilang pag-uusap,
eye level 
ang posisyon ng kamera. Kung nais nating Makita ang reaksyonng anak habang nagsasalita ang ama, high level ang gagamitin. Sa parehongparaan, kung nais nating makita ang damdamin ng ama habang kinakausap anganak, sa punto de bista ng anak, low angle ang gagamitin.
Paggalaw ng Kamera
Search
Search History:
Searching...
Result 00 of 00
00 results for result for
  • p.
    • Notes
    Load more