Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
2Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Ὀρθόδοξος Τύπος • 24 Δεκεμβρίου 2010, φ. 1859

Ὀρθόδοξος Τύπος • 24 Δεκεμβρίου 2010, φ. 1859

Ratings: (0)|Views: 52 |Likes:

More info:

Published by: Ἀρχονταρίκιον on Dec 27, 2010
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/12/2014

pdf

text

original

 
(5ον)
ΠολχαρακτηριστικήεἶναιπερίπτωσητοῦμακαριστοῦΓέρον-τοςΓερασίμουΜικραγιαννανίτη,Μεγάλου῾ΥμνογράφουτῆςτοῦΧριστοῦ᾿Εκκλησίας.᾿Ανανέωσεστήνἐποχήμαςτήνπαράδοσητῶνμεγάλωνὑμνογράφωνκαίποιητῶν,γράφονταςἄπταιστακαίἐμπνευ-σμέναστήνγλώσσατοῦ῾ΑγίουΡω-μανοῦτοῦΜελωδοῦ,τοῦ῾Αγίου᾿ΙωάννουτοΔαμασκηνοῦ,το῾ΑγίουΘεοδώρουτοῦΣτουδίτου.᾿Εγέμισετήν᾿Εκκλησίαμέἑκα-τοντάδεςἀκολουθιῶνκαμέχι-λιάδεςὕμνωνκαίτροπαρίων.Μό-νοντό«Θεοτοκάριόν»τουεἶναιἄξιοθαυμασμοῦ·τίνάπεκανείςγιάτούςσυνολικάτριάνταπερίπουτόμουςτῶνἀκολουθιῶντου;Πῶςμπόρεσελοιπόναὐτόςἐρημίτηςτοῦ῾Αγίου῎Ορους,χωρίςπανεπι-στημιακμόρφωσηκαίφιλολογικέςσπουδές,ὄχιμόνοννάκατανοεῖτήνλειτουργικγλώσσα,ἀλλάκαίνάγράφειὕμνουςἐφάμιλλουςτῶνἀρχαίωνποιητῶν;Γιατίδένἔγραψεστήνκαθομιλουμένητούςὕμνουςτου;Γιατπράττουντόἴδιοκαοἱτόσοιἄλλοιἀξιόλογοισύγχρονοιὑμνογράφοι;᾿Αγνοοῦντήνποιμαν-τικήἀναγκαιότητα,ὁποία,ἄνὑπῆρχε,θάτούςἀνάγκαζεἀσφα-λῶςνάγράφουνστήνδημοτική;Αἰσθανόμαστεμεγάληχαράκαίτιμή,γιατίστόΣυνέδριόμαςπαίρ-νειμέροςἕναςχαρισματικόςὑμνο-γράφος,κ.ΧαράλαμποςΜπού-σιας,ὁποῖοςκαίθάμᾶςὁμιλήσειγιτήνγλώσσατῆςσύγχρονηςὑμνογραφίας.ΣχετικῶςπάντωςμέτόνΓέρονταΓεράσιμοΜικραγιαν-νανίτημεταφέρωτήνἑξῆςἐνδια-φέρουσαπληροφορία.Πρόἐτῶν῾ΙεράΜητρόποληΒεροίαςὀργάνω-σεἐπιστημονικήἡμερίδαγινάτιμήσειτόνΓέρονταΓεράσιμο,μετάβέβαιατήνκοίμηστου
16
.῞Ολοιοἱεἰσηγηταἀναφερθήκαμεμέθαυ-μασμόκαίἐπαίνουςστόὑμνογρα-φικτουτάλαντοκαίστήνμεγάληπροσφοράτου,ἡὁποίαστόσύνολότηςγράφτηκεστήνἀρχαίαἐκκλη-σιαστικήγλώσσα.ΠαρίστατοὡςσύνεδροςκαίΜακαριώτατος᾿Αρ-χιεπίσκοποςκ.Χριστόδουλος,ὡςμητροπολίτηςΔημητριάδοςτότε.Τόκλῖματοῦσυνεδρίουἦτανφορ-τωμένοκαφορτισμένοἀπτόἐπίτευγματῆςὑμνογραφικῆςγλώσ-σηςτοῦΓέροντοςΓερασίμου.῎Ελα-βεκάποιαστιγμτόνλόγοΜα-καριώτατοςκ.Χριστόδουλοςκαίγινάδείξειτήνἀγάπηκατήνἐμμονήτοῦμεγάλουὑμνογράφουστήνπαραδοσιακήὑμνογραφικγλώσσα,ἀποκάλυψεὅτιπ.Γε-ράσιμοςτόνἐπέπληξεαὐστηρά,ὅτανπληροφορήθηκεὅτιστόνΒό-λο,κατάτάπρῶταἔτητῆςἀρχιε-ρατείαςτουκαίτοῦνεανικοῦποι-μαντικοῦἐνθουσιασμοτου,ἐτέλε-σεδοκιμαστικάμαθητικέςλειτουρ-γίεςμέὕμνουςστήνδημοτικγλώσ-σα.῾ΗαὐστηρήἐκείνηἐπίπληξητοῦΓέροντοςΓερασίμουἀνέστειλεκαίἐμάρανετήνἀνανεωτικἐκείνημέτούςνέουςἀπόπειρατοῦΜα-καριωτάτου,καίεὐχόμαστετόἴδιονάἰσχύσεικασήμεραμέὅλουςτούςἐπισκόπουςκαίπρεσβυτέρουςπούπειραματίζονταιμέτάλειτουρ-γικάκείμενα.Τήνἴδιαἄλλωστεεὐλογημένη,παραδοσιακήκαίπατερικθέσητοῦ῾Αγίου῎Ορους,καίτῆςκαθόλου᾿ΟρθοδόξουΠαραδόσεωςἀνάτούςαἰῶνες,ἐξέφρασεστήνἐμπνευσμέ-νηεἰσαγωγικήτουὁμιλίασε-βαστόςΓέρονταςπ.Μωϋσῆς῾Αγιο-ρείτης.Τήνἑνότητααὐτπερτοῦἄνμετάφρασητῶνλειτουργικῶνκειμένωνεἶναιπράγματιποιμαντικήἀναγκαιότηταθάκλείσουμεμέὅσαἔγραψεὁπ.Μωϋσῆςἀπευθυνόμε-νοςστούςὑπευθύνουςτοῦπεριοδι-κοῦ«Σύναξη».Γράφειμεταξύἄλ-λων·«Δένθεωρὅτιαὐτόεἶναιτόκύριοπραγματικόποιμαντικόπρό-βλημα.Εἶναιδημιουργημένο,κατα-σκευασμένοπρόβλημα.Μάλισταπροέρχεταιἀπόἐκεῖπούδένθάτόπερίμενες.Δένθεωρῶ,ἐπανα-λαμβάνω,ὅτιεἶναιπραγματικῆςποιμαντικῆςἀναγκαιότητας...Σα-ράνταχρόνιαμέσαστήν᾿Εκκλησία,δέναἰσθάνθηκαὡςἐκκλησιαζόμε-νοςἐξουσιαζόμενος,ἀμυνόμενος,ἀπομονωμένος,ἐξουθενημένοςἀπότήγλῶσσατῆςΘ.Λειτουργίας.Οἱἁμαρτίεςμουμόνομ’ἔκανανκου-ρασμένοκαίἀπρόσεκτο.Δένἔννοι-ωσαμέσαστήνἐκκλησίαἀπο-κομμένοςἀπτόνκόσμο,σέμι“καθαράἰδιωτικήὑπόθεση”,παρα-κολουθῶνταςμι“συνθηματικγλῶσσαὀλίγων”.Δένμπορῶἀσφα-λῶςνάπῶὅτιἀπόπαιδεἶχαπλήρηκατανόησηὅλωντῶνλεγομένων.Μήπωςμπορνάτόπῶτώρα;Μήπωςθάμπορέσωνάτόπῶἆρα-γεποτέ;Μήπωςδένπρέπειμάλι-
ΕΤΗΣΙΑΙΣΥΝΔΡΟΜΑΙ:ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ:ΕΥΡΩ50,00.ΚΥΠΡΟΥ:ΕΥΡΩ60,00.ΕΥ-ΡΩΠΗΣ:ΕΥΡΩ90,00.ΑΜΕΡΙΚΗΣΚΑΙΑΛΛΩΝΧΩΡΩΝ:ΕΥΡΩ100,00.ΤΙΜΗΦΥΛΛΟΥΤΗΣΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ:ΕΥΡΩ1,20
ΙΔΡΥΤΗΣρχιμ.ΧαράλαμποςΔ.Βασιλόπουλος24
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
2010
Εὐγενίαςὁσιοπαρθενόμαρτυρος,Φιλίππουμάρτυροςπατρόςαὐτῆς
ΕΤΟΣΝ´ΑΡΙΘΜΟΣΦΥΛΛΟΥ1859
Τ
ΑΕΦΕΤΙΝΑΧριστούγενναμᾶςεὑρί-σκουνσέκατάστασικρίσιμη.Ἡοἰκονο-μικήδυσπραγίακαίἡπτωχείαπούσυνε-πάγεταιγιάπολλούςσυμπατριώταςμαςεἶναιαἰτίατῆςλύπηςκαίτῆςἀνησυχίαςπολλῶν.ἀπειλήἐπίσηςτοῦἠλεκτρονικοῦφακελ-λώματος,τόὁποῖοπεριορίζειτήνθεόσδοτηἐλευθερίατοῦἀνθρωπίνουπροσώπου,ἀπο-τελεῖἐπίσηςἀφορμήβαθυτάτηςἀνησυχίαςγιάπολλούςἀδελφούς.Γι'αὐτούςτούςλό-γουςκαίγιάπολλούςἄλλους,ὅπωςγκετο-ποίησιςπρώηνἀκμαζουσῶνσυνοικιῶντῶνμεγαλουπόλεώνμας,δημιουργοῦνμέσαμαςκαίγύρωμαςμίακαταθλιπτικήἀτμόσφαιρα.ΘάἠχήσουνκαίπάλινοἱκαμπάνεςτῶνΧρι-στουγέννων,γιάνάδιαλαλήσουνὅτιὁΘεόςγίνεταιἄνθρωπος:«ὁΛόγοςσάρξἐγένετοκαίἐσκήνωσενἐνἡμῖν»(Ἰωάν.α΄14).ἐνσπηλαίγεννηθείςΚύριοςμᾶςἀπε-κάλυψε,ὅτιὁΘεόςμαςδένεἶναιψυχρόςθεόςτῶνφιλοσόφωνοὔτεὁἀπρόσιτοςθεόςτῶνἸουδαίων,ἀλλάεἶναι«Ἐμμανουήλ»,δηλαδή«μεθ'ἡμῶνΘεός»(Ματθ.α΄23).Ἔτσικαίτώραμέσαστόσκότος,πούμᾶςπεριβάλλει,μποροῦμενάδοῦμεΦῶς,νάἐλπίσουμε,νάχαροῦμε.Ἐμμανουήλεἶναιμαζίμας,γιάνάμᾶςπαρηγορῇ,ὅτιἔχουμεὄχιμόνοΠαντοδύνα-μοἀλλάκαίφιλόστοργοΠατέρα,ὁποῖοςδένθάμᾶςἀφήσῃμόνουςκαίἀβοηθήτουςστίςδυσκολίεςμας.ἈρκεῖκαίἐμεῖςμέπίστικαίταπείνωσινάζητήσουμετήνβοήθειάΤου.ἜχουμεἄλλωστεἀποδείξειςὅτιὁΠαντο-δύναμοςΚύριοςπολλέςφορέςἔσωσετόΓέ-νοςμαςἀπότόνἀφανισμόκαίτήνκατα-στροφή.ΒέβαιαγιάκάθεἐπέμβασιτοῦἉγί-ουΘεοῦἀπαιτεῖταικαίδικήμαςμετάνοια.Πῶςθάὑγιάνῃἡκοινωνίαμας,ὅτανἐμεῖς,ἄρχοντεςκαίἀρχόμενοι,θεοποιοῦμετόνἑαυτόμας,καλλιεργοῦμεἕναπολιτισμόφι-λαυτίας,πούεἶναιἀδιέξοδος;Καταφρονοῦμετίςσωτήριεςκαίφιλάν-θρωπεςἐντολέςτοῦΘεοῦ,διώχνουμετόνἘμμανουήλἀπότήνκοινωνικήκαίοἰκογε-νειακήμαςζωή,καίμένουμεἔρημοικαί ἀπελπισμένοιστόνταλαίπωροκόσμομας.Ἐμμανουήλἦλθε,θέλεινάεἶναιμαζί 
ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ
ΔιατίπολιτικόςκόσμοςτῆςχώραςδένἔλαβενἐνωρίτεροντάμέτραδιάτήνΟἰκονομίαν;
ΙΕΡΑΡΧΙΑ:ΗΕΛΛΑΣΦΑΙΝΕΤΑΙΠΩΣ
ΔΙΟΙΚΕΙΤΑΙΥΠΟΤΩΝΔΑΝΕΙΣΤΩΝΤΗΣ
Η ΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΣ
Τὴν 25ην Δεκεμβρίου ἑορτάζομεν τὴν κατά σάρκα Γέννησιντοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
 Ἀνωτέρω εἰκών Κρητικῆς Σχολῆς, 15ος αἰ., Βυζαντινόν Μουσεῖον.
«ἘτέχθηὑμῖνσήμερονΣωτήρ»
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ»
«ΑΛΗΘΩΣ ΕΤΕΧΘΗ»
Τοῦ 
κ.ΜιχαὴλΕ.Μιχαηλίδη,
Θεολόγου 
 
Θρίαμβος τῆς θεότητας τοῦ Ἰησοῦ ἦταν ἡ Ἀνάσταση. ἈλλάθρίαμβοςτῆςθεότητάςΤουἦτανκαί ἡ κατά σάρκα Γέννηση. Καίστίς δυό ἱστορικές περιπτώσεις,ἄγγελος ἔφερε τό θεῖο μήνυμα.Γι’αὐτό λέγονται καί ἄγγελοι,δηλαδή, ἀγγελιοφόροι τ’ οὐρα-νοῦ.Τό θρίαμβο τῆς Ἀνάστασηςτόν εἴδανε, τόν διαπιστώσανεκαί τόν κηρύξανε στά πέρατατοῦ κόσμου: «Ἀνέστη ὁ Κύριοςὄντως»–«Ἀληθῶς Ἀνέστη». πιό χαρούμενος θριαμβευτικόςὕμνος, πού ἀκούστηκε ποτέ.Παρόμοιο «Χριστουγεννιάτι-κο» χαιρετισμό ἔχουν οἱ Σέρβοι,οἱ ὁποῖοι ἀπευθύνουν ὁ ἕναςστόν ἄλλο: «Χριστός ἐτέχθη»(ἐγεννήθη),καίὁἄλλοςἀπαντᾶ:«Ἀληθῶς ἐτέχθη». Ἔκφραση πί-στης στή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ.Τήν πληροφορία μᾶς τή δίνειὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς,ἐπίσκοπος Ἀχρίδος. Τό ἀναφέ-ρει σέ μιά ἀπ’ τίς πολύ διδακτι-κές ἐπιστολές του. Ὁ ἴδιος γρά-φει γιά τή σπηλιά τῆς Βηθλεέμ:«ὉΦιλάνθρωπος,κατεβαίνονταςἀπό τό θρόνο τῆς αἰώνιας λαμ-πρότητας στή γῆ, δέ διάλεξε ἀπ’τίς σπηλιές τήν καλύτερη, τήνπιό φωτεινή καί τήν πιό εὐχάρι-στη. Ὦ, πόση ταπεινοφροσύνη!Ἄλλωστε,τίεἶναιγιάμᾶςἡσπη-λιά Του παρά ράπισμα στή μα-ταιοδοξία μας καί μόνιμος μάρ-τυρας τοῦ μεγαλείου Του;».Τό λαμπρότερο μάθημα τοῦΧριστοῦπρόςτήνἀνθρωπότητα,τό ἔκανε ἀπ’ τή σπηλιά τῆς Βη-θλεέμκιἀπ’τόΣταυρότοῦΓολ-γοθᾶ. Οἱ δυό πυλῶνες τῆς θείαςοἰκονομίας. Σάρκωση καί Σταύ-ρωση. Γέννηση καί θάνατος. ΤόΑκαίτόΩ.ἀρχήκαίτότέλοςτῆςσωτηρίαςτῶνἀνθρώπων.Τό«μυστήριον ξένον», γιά τήνἀνθρώπινη λογική.Ἀξιοσημείωτος στοχασμόςτοῦ Γρηγορίου Κωσταρᾶ, καθη-γητῆ τῆς Φιλοσοφίας: «Ἡ πίστηεἶναιβλασφημίαγιάτόννοῦκαίσταύρωση γιά τή λογική, ἀλλάσωτηρία γιά τόν Ἄνθρωπο καίἀνάσταση γιά τήν Ὕπαρξη. ΠρόΧριστοῦ ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξηγνώριζε ὅτι «θεός ἀνθρώπῳ οὐμίγνυται». Τό Σπήλαιο ὅμωςἔδειξετόνΠλάτωναπλανώμενο! Ἐκεῖἡθεοποίησητοῦἀνθρώπου,ἐδῶ ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖ ἀγώνας τῆς Γνώσεως·ἐδῶ ὁ θρίαμβος τῆς Πίστεως. Ἐκεῖ ἡ καταπονοῦσα «Ἀπόκρυ-ψη»· ἐδῶ «ἡ οὐ φέρουσα ἔρευ-ναν» ἀνεννόητη «Ἀποκάλυψη».Τί εἶναι τώρα, ἡ Πίστη στή σάρ-κωση τοῦ Θείου Λόγου, στήνἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ, στήΓέννηση τοῦ Χριστοῦ; Εἶναι ἡφωνή, κραυγή τῆς Αἰωνιότηταςμέσα στή χοϊκή μας ὕπαρξη».Καί μεῖς, ἐκστατικοί μπροστάστό μυστήριο τῆς κένωσης καίτῆς σμίκρυνσης ἑνός Θεοῦ στόπροσωπάκι ἑνός Βρέφους, ἀνα-φωνοῦμε: «Ὦ, βάθος πλούτουκαί σοφίας καί γνώσεως Θεοῦ»!(Ρωμ. ΙΑ΄ 33). Ἐδῶ μπροστά στό θεῖο Βρέ-φος, θά πρέπει νά καταθέσουν
Μαζί μέ τήν πνευματικήν, κοινωνικήν καί οἰκονομικήν κρίσιν συμβαδίζει καί ἡ πάσης φύσεωςἀνατροπή.Πρόκειταιδιάπροσπάθειανἐκριζώσεωςκαίἐκθεμελιώσεωςπολλῶνπαραδεδομένων. «Δηλώνουμε ὅτι εἴμεθα μία χώρα ὑπό κατοχή καί ἐκτελοῦμε ἐντολές τῶν κυριάρχων–δανειστῶν μας». Τήν κρίσιν ἐκμεταλλεύονται τόσον οἱ «Ἔμποροι τῶνἘθνῶν»,ὅσονκαίοἱἔμποροιτῆςκατεδαφίσεωςτῆςσχέσεωςλαομέτήνποιμένουσανἘκκλησίαν του. Οἱ «ἔμποροι τῶν λαῶν» ἔχουν ὡς στόχον τήν σχέσιν μεταξύ τῶν Ποι- μένων καί τοῦ λαοῦ καί προσπαθοῦν νά τήν ναρκοθετήσουν. Γνωρίζουν πώς, ἄν «πα-τάξουν» τόν Ποιμένα, εὔκολα θά σκορπίσουν τά πρόβατα καί θά τά καθυποτάξουν.
ΔΙΑΤΙ ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΕΘΑ ΕΙΣΤΗΝ «ΚΑΡΤΑΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ»
Ὑπὸτοῦ 
Σεβ.ΜητροπολίτουΑἰτωλίαςκ.Κοσμᾶ 
ΚΕΜΠΑ
3645
ΚΩΔΙΚΟΣ3053
ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ2ανΣΕΛ.ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ2ανΣΕΛ.ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ7ηνΣΕΛ.
ΟΜΑΝΤΗΣΒΑΛΑΑΜ
 Ἕναςἐθνικὸς
1
προφήτηςτῆςγεννήσεωςτοῦΧριστοῦ
Τοῦ 
Ἀρχιμ.ΜελετίουἈπ.Βαδραχάνη 
Τοῦ 
Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη,
Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους 
Ε
ΧΟΝΤΑΣ
ὑπʼὄψιντὴνἀνάρτησητῆςδιαβούλευσηςτοῦὙπουργεί-ουἘσωτερικῶνΔημόσιαςΔιοίκησηςκαἈποκέντρωσης(ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.A)γιὰτὴν«Κάρτατοῦπολίτη»,τὴνὁποίαἐπιθυμενὰἐκδώσειτὸἐνλόγ
Ὑπουργεῖο,ὡςὑπεύθυνοςἘπίσκοποςμέρουςτοῦλογικοῦποιμνίουτῆς
Χ
ώραςμ
α
ςἀλλὰὡς
καὶ
Ἕλληνπολίτης,ἐπιθυμνὰἐκφράσωτὴγνώμημου,τὶςἐπιφυλάξειςμουκαὶτὴνπρότασήμουγιὰτὴνἐκδοθησομένη«Κάρτατοῦπολίτη».Δὲνδιεκδικῶτὸἀλάθητο.Ὅμως,ἐπιθυμῶτὴν
ἐλευθερία
ὅλωνμαςκαὶτὴνἀπρόσκοπτηπορείατῶνὈρθοδόξωνΧριστιανῶνγιὰτὴνἐπίτευξητοῦἁγιασμοῦκαὶτῆςσωτηρίαςτους.
1.Τοποθέτησηἐνὄψειδιαβούλευσηςγιὰτὴν«Κάρτατοῦπολίτη»
Σὲἐξέλιξηβρίσκεταιαὐτὴτὴστιγμἡδιαβούλευσηγιὰτὴν«Κάρτατοῦπολίτη»,τὴνὁποίαἐπιθυμεῖνὰἐκδώσειτὸὙπουργεῖοἘσωτερικῶν.Ἐξαὐτῆςπροκύπτειὅτιἡ«Κάρτατοῦ
Π
ολίτη»θὰσυνδέεταιμὲπλῆθοςἀρχείων,τὰὁποῖαἀφοροῦνκαθέναἀπὸἐμᾶς,ἄραθὰπροηγηθεῖ 
νοποί-ησηαὐτῶν
τουλάχιστονσυσχετισμὸςτῶνστοιχείων.Κατὰδεύτερον,θὰφέρειἠλεκτρονικὸἐξοπλισμό,ὁποῖοςστὴνἑλληνικὴἔχειἀποδοθεῖ μὲτὸν
ρο«πλινθίο».Ὅλοιὅμωςγνωρίζουντὸἀπάρτιοαὐτὸμὲτὴλέξημικροτσίπ.Τὸκράτοςδιαθέτειπλῆθοςἀρχείωνὅσονἀφορκάθεπολίτη:τὰἐτή-σιαεἰσοδήματακαθενὸςκαὶτὸποσὸντοῦφόρου,ποὺπληρώνεικαὶτὴνπληροφορία,ἂνχρωστάει
ὄχι,τὸπεριουσιολόγιότου(καταγράφηκεμὲμεγάληἀκρίβειαἐξαιτίαςτοῦΕΤΑΚ),τὸκτηματολόγιο,τὰἀτομικστοι-χεῖατῆςὑποστάσεώςτου(δημοτολόγιο),τὸποινικότουμητρῶο,τὰστοι-χεῖακοινωνικῆςτουἀσφάλειαςμέσωτοῦΑ.Μ.Κ.Α.,ὅσαἀφοροῦνστὴστρατολογικήτουκατάσταση,ἔχειπρόσβασηστὸπολὺἐξειδικευμένοκαὶἀρίστωςλειτουργοῦνἀρχεῖοτοῦ«Τειρεσία»,μέσωτοῦὁποίουοἱΤράπε-ζεςγνωρίζουν,ἂνἕναςπολίτης
μιὰἐπιχείρησηἔχουνδυσμενστοιχεῖα
ὄχικαὶδὲντοὺςδανείζουν
τοὺςκρίνουνἀξιόχρεουςκαὶτοὺςδανεί-ζουν.Ὁρισμέναἀπὸτὰἀρχεῖααὐτὰδὲνἦτανσὲψηφιακμορφή,ἀλλὰεἶναιἐδῶκαὶκαιρό.Μὲτὴν«Κάρτατοῦπολίτη»θὰγίνουνὅλαἠλεκτρονικά,διασυνδεδεμένα,διαλειτουργικά,ὥστεἕναςκαὶμόνοχρήστης,ἐξουσιο-δοτημένος,ἀλλὰπιθανότατακαὶεἰσβολέαςσὲἠλεκτρονικὰσυστήματα(εἰσβολεῖςπαραβίασανμέχρικαὶτὰκαλύτεραπροστατευμένασυστήμα-
ΠΡΕΠΕΙΝΑΜΕΤΑΦΡΑΣΘΟΥΝ
ΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ;
Τοῦ 
Πρωτοπρεσβυτέρουπ.ΘεοδώρουΖήση 
(1ον)
Ο
Β
ΑΛΑΚ
,υἱὸςτοῦΣεπφώρ,ὁβασιλιὰςτῶνΜωαβιτῶνβλέπον-ταςτοὺςἸσραηλίτεςνὰἔρχονταιἀπὸτὴνΑἴγυπτοκαὶνὰνικοῦνὅλατ
ἔθνη,ποὺκατοικοῦσανστὴνΠαλαιστίνη,ἐπειδὴφοβό-τανὅτικιαὐτὸςδὲνθὰμποροῦσενὰτοὺςἀντισταθεῖ,σκέφθηκεκατὰτὴσυνήθειατῆςἐποχῆςνὰφέρειἕναμάντηκαὶνὰτοὺςκαταραστεῖ,
 
ὥστενὰκαταστραφοῦν.Ἔστειλεπρέσβειςτο
υ
λοιπὸνκαὶκάλεσεἕναφημισμένομάντητῆςἐποχῆςτου,τὸνΒαλαάμ,υἱὸτοῦΒεώρ,ἀπὸτὴΦαθουρτῆςΜεσοποταμίας,κοντστὸνΕὐφράτηποταμό,γιὰνὰἐκτελέσειαὐτὸτὸἔργο.Βαλαάμ,ὅτανἔμαθεπερὶτίνοςπρόκειται,ρώτησετὸνΘεό,ἂντοῦἐπιτρέπεινὰἱκανοποιήσειτὸαἴτηματῶνΜωα-βιτῶνκαὶΚεῖνοςἀπάντησεἀρνητικά.
Ἰσραὴλεἶναιεὐλογημένος ἀπὸτὸνΘεὸκανεὶςδὲνμπορεῖνὰτὸνκαταραστεῖ.
Βαλαὰμἀρνή-θηκετότενʼἀκολουθήσειτοὺςἐκπροσώπουςτοῦΒαλάκ.
Βαλὰκὅμωςἐπέμεινεκαὶἔστειλεδεύτερηἀντιπροσωπεία.Βα-λαάμ,ἐνῶγνώριζετὴνἄποψητοῦΘεοῦ,ξαναρωττὸνΘεὸγιὰτὸἴδιοπράγμα.Εἶναικλασσικὴπερίπτωση,ποὺἄνθρωποςδὲνὑποτάσσε-ταιστὸθέληματοῦΘεοῦ,ἀλλὰἐπιδιώκεινὰπάρειτὴνεὐλογίατουτε-χνηέντωςκαὶεὐσεβοφανῶς,γιὰνὰπραγματοποιήσειτὸδικότουθέ-λημα.ΚαὶΘεός,ἐπειδσέβεταιτὴνἐλευθερίαμας,ἀφήνειτὸκατʼεὐδοκίαθέλημάτουκαὶἐπιτρέπεισὲμᾶς,κατὰπαραχώρηση,νὰπραγ-ματοποιήσουμετὸδικόμας.ὉΘεὸςλοιπὸντοῦἐπιτρέπεινὰτοὺςἀκο-λουθήσει,ἀλλὰθὰπρέπεινὰκάνειὅ,τιἘκεῖνοςτοῦπεῖ.ὉΒαλαὰμσα-μάρωσετὴνὄνοτουκαὶἀκολούθησετοὺςἀπεσταλμένουςτοῦΒαλὰκπροφανῶςδελεασθεὶςἀπὸτὴνμεγάληἀμοιβή,ποὺτοῦπροσέφεραν.Θεὸςφάνηκεμὲνὅτιὑποχωρεῖστὸθέλημάτουσυμβουλεύον-τάςτονἀνάλογα,ἀλλὰσυγχρόνωςἑτοιμάσθηκενὰτοῦδώσειἕνασκληρὸμάθημαὅτιδὲνμπορεῖνʼἀντιστρατεύεταιτὸθέληματοῦΘεοῦἀνώδυνακαὶἀκίνδυνα.Ἔτσιἐνῶἡὄνοςτουβάδιζε,τρεῖςφορὲςσταμάτησεπροσπαθώνταςνʼἀλλάξειδρόμο,τὴνδὲτρίτηφορὰκάθι-σεκάτωἀρνούμενηἐντελῶςνὰπροχωρήσει.Τίεἶχεσυμβεῖ;Ἕναςἄγγελοςμὲγυμνὸσπαθτῆςἔκοβετὸδρόμο.Στὶςδύοπρῶτεςποὺδρόμοςἦτανφαρδὺςπροσπάθησενὰλοξοδρομήσεικαὶνʼἀποφύγειτὸνἄγγελο.Τὴντρίτηὅμωςποὺδρόμοςἦτανστενὸςκάθισεκαί ἐπειδΒαλαὰμτὴνχτυποῦσεσυνεχῶς,γιὰνὰπροχωρήσει,Θεὸςἐπέτρεψεκαὶμίλησεὄνοςμὲἀνθρώπινηφωνὴκαὶτὸνἤλεγξεγιὰτὴνσυμπεριφοράτου.ΣυγχρόνωςὁΘεὸςδιήνοιξετὰμάτιατου,ὥστενὰδοῦναὐτὸποὺἔβλεπετὸζῶοτου,τὸνἄγγελομὲτὸκοφτερότουσπαθὶνὰκλείνειτὸνδρόμο.ΤότεὁΒαλαὰμἔπεσεκαὶτὸνπροσκύνη-σεὄχιἀπὸκαμμιμετάνοιακαὶμεταμέλεια,ἀλλὰπροφανῶςἐφαρμό-ζονταςτὴνπαροιμία«χέριποὺδὲνμπορεῖςνὰδαγκάσειςφίλατο».Ὁἄγγελοςμὲτὴσειράτουτὸνμάλωσε,ποὺἔκανεαὐττὸταξίδικαὶτοῦεἶπεπὼς,ἂνδὲνσταματοῦσε,ἡὄνοςθὰτὸνεἶχεσφάξει.ΤότεΒα-λαὰμζήτησεσυγγνώμηκαὶτοῦεἶπεὅτι,ἂνδὲνεἶναιἀρεστὸτὸταξίδιτου,νὰἐπιστρέψειπίσω.ἄγγελος,γνωρίζονταςτὴνἐπιμονήτου,
 
ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ7ηνΣΕΛ.ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ7ηνΣΕΛ.
Ο
ΛΟΚΛΗΡΟΣπολιτικόςκό-σμοςἐταράχθηἀπότήνπα-ρέμβασιντῆςἹεραρχίαςτῆςἘκκλη-σίαςτῆςἙλλάδος,ἡὁποίαδιάτοφυλλαδίου«ΠρόςτόΛΑΟ»κα-τήγγειλενὅτι«ἡχώραφαίνεταινάμήεἶναιπλέονἐλεύθερη»,ἀλλά«διοικεῖταιἐπίτῆςοὐσίαςἀπότούςδανειστέςμας».ΟὐσιαστικῶςΔι-οικοῦσαἘκκλησία,ὁποίαἀνα-γνωρίζειὅτιμέκαθυστέρησινἔλα-βεθέσιν,ἐπισημαίνειὅτιἙλλάςεὑρίσκεταιὑπόκατοχήν.ἀνακοί-νωσιςτῆςἹεραρχίαςτῆςἘκκλησίαςτῆςἙλλάδοςἐτάραξετόνπολιτικόνκόσμον,διότιἐλέγχεται,ἐπειδήδένἔλαβεἐνωρίτερονὅλαἐκεῖνατάἀναγκαῖαμέτρα,διάνάμήφθάσω-μενεἰςτήνσημερινήνκατάστασιν. ἩἹεράΣύνοδοςτῆςἹεραρχίαςἀνα-λύειτάαἴτιατῆςκρίσεως,ἀναδυ-κνύειτάςεὐθύναςτῶνσυντεχνιῶν,τήνἐπιβολήντῆςἰδεολογίαςτοῦεὐκόλουκέρδουςκαίτοῦκατανα-λωτισμοῦ,τήνἀπουσίανπνευμα-τικῆςζωῆςκαίτήνδιαφθοράντῆςἐξουσίαςκαίτμήματοςτοῦλαομας.Ἀκολούθωςκάμνειαὐτοκριτι-κήνκαίὑπογραμμίζει:«Ξέρουμεὅτικάποιεςφορέςσᾶςπικράναμε,σᾶςσκανδαλίσαμεἴσως.Δένἀντι-δράσαμεἄμεσακαίσᾶςπληγώσα-με.Οἱἔμποροιτῆςκατεδάφισηςτῆςσχέσηςτοῦλαομέτήνποιμένου-σαἘκκλησίατουἐκμεταλλεύτηκανστόἔπακροκαίπραγματικάκα-τασκευασμένασκάνδαλακαίπροσ-πάθησαννάδιαρρήξουντήνἐμπι-στοσύνηνσαςστήνἘκκλησία».Κα-ταλήγουσαἀνακοίνωσιςτῆςἹε-ραρχίας,ἀφοτονίζειὅτιἘκκλη-σίαεἶναιτόστήριγμαἑκάστουἀν-θρώπουὑπογραμμίζει:«Διδαχθεῖτεἀπότήνἱστορίαὅτι,ὅπουΘεόςπολεμήθηκε,τελικόςστόχοςἦτανἄνθρωποςκαίεὐτελισμόςτου».Ἀπότήνἑπομένηντῆςἀνακοινώ-σεωςαὐτῆς,ἡὁποίαἐδημοσιεύθηεἰςτόφυλλάδιον«ΠρόςτόΛΑΟ»τῆς ἹερᾶςΣυνόδουτῆςἘκκλησίαςκαίἐτυπώθηεἰςἑκατοντάδαςχιλιάδαςἀντίτυπαὁπολιτικόςκόσμοςἤρχισεπόλεμονἐναντίοντῆςἘκκλησίας,ζητῶντήνἁρπαγήντῆςἐναπομείνα-σαςἘκκλησιαστικῆςπεριουσίαςἀπειλῶνμέτήνπερικοπήντῆςμι-σθοδοσίαςτοῦἹεροΚλήρουκ.λπ.ΛησμονοῦνὅμωςὅτιἘκκλησίαἔχειπαραχωρήσειτόμεγαλύτεροντμῆματῆςἘκκλησιαστικῆςΠεριουσίαςεἰςτόΚράτοςδιάτήνδημιουργίαννο-σοκομείων,σχολείων,ἱδρυμάτωνχω-ρίςνάλάβητάἀπαιτούμεναἀνταλ-λάγματα–πλήνἐκείνουτῆςμισθοδο-σίαςτοῦἹεροΚλήρου.
ἀνακοίνωσις
Τόπλῆρεςκείμενοντῆςἀνακοι-νώσεωςτῆςἹεραρχίαςὑπότόντί-τλον:«ἩἘκκλησίαἀπέναντιστήσύγχρονηκρίση»ἔχειὡςἀκολού-θως:
ἹεραρχίατῆςἘκκλησίαςτῆςἙλλάδος,ὁποίασυνῆλθεστὴντακτικὴΣυνεδρίατηςἀπὸ5ης–8ηςὈκτωβρίουτ.ἔ.,αἰσθάνεταιτὴνἀνάγκηνὰἀπευθυνθεῖστὸπλήρω-μάτης,στὸλαὸτοῦΘεοῦ,ἀλλὰκαὶσὲκάθεκαλοπροαίρετοἄνθρωπο,γιὰνὰμιλήσειμὲτὴγλώσσατῆςἀληθείαςκαὶτῆςἀγάπης.Οἱἡμέρεςποὺζοῦμεεἶναιδύσ-κολεςκαὶκρίσιμες.Περνᾶμεὡςχώραμιὰδεινοἰκονομικὴκρίση,ποδημιουργεῖστοὺςπολλοὺςἀνασφάλειακαὶφόβο.Δὲνγνωρί-ζουμετίεἶναιαὐτὸποὺμᾶςἔρχε-ταιτὴνἑπόμενημέρα.Ἡχώραμαςφαίνεταινὰμὴεἶναιπλέονἐλεύθε-ρη,ἀλλνὰδιοικεῖταιἐπὶτῆςοὐ-σίαςἀπὸτοὺςδανειστέςμας.Γνω-ρίζουμεὅτιπολλοὶπεριμένετεἀπὸτὴνποιμαίνουσαἘκκλησίανὰμι-
Ο
ΑΙΡΕΤΙΚΟΣΠάπαςσυνεχίζειτίςἀνάτόνκόσμονθεατρικέςτουπαραστάσεις.Ἐπισκέπτεταιδιάφορακράτηκαίαὐτο-προβάλλεταιὡςὁμεγαλύτεροςἡγέτηςτοῦκόσμουκαίὡςμοναδικόςἐκπρόσωποςτοῦΘεοῦἐπίτῆςγῆς.Θέλεινάπιστέ-ψουνὅλοιοἱχριστιανοίὅτιαὐτόςεἶναικαίκανέναςἄλλος.Νάτόνπροσκυνήσουνκαίνάτόνδεχτοῦνὡςπρῶτο,ὡςἀλάθητο,ὡςἡμί-θεο.Καίαὐτόςθάτούςεὐλογεῖγιάνάἔχουντήβοήθειάτου,ἡὁποίαοὐσιαστικάεἶναιἀνύπαρκτη.ΟἱἐπισκέψειςτοῦΠάπαπροετοιμάζονταιμέἰδιαίτερηἐπιμέλειακαίσχολαστικότητα.Ὅλαμελετημένακαίἄψογα.ὉΠάπαςπρέπεινάφανεῖ,ὅπωςθέλει,καίὄχιφυσικά,ὅπωςεἶναι.κινητοποίησητῶνΣωμάτωνἈσφαλείας,ἡπροσέλευσητῶνἀνθρώπωνστάπάρ-κακαίτίςπλατεῖες,οἱὑπαίθριεςλειτουργίεςτου,ἡσχεδόνσυλ-λαβιστήἀνάγνωσητῶνἄνευρωνκαίτυποποιημένωνλόγωντουστοχεύουνστήνπροβολήτουκαίμόνο,κάτιἐντελῶςἀντίθετοἀπ᾽ὅσαἔπραξεκαίδίδαξεΧριστός.ΠόσηἀλλοίωσηκαίδιαστροφήτῆςδιδασκαλίαςτοῦΧριστοῦ!Πόσησκοπιμότητακαίπόσοκοσμι-κόφρόνημα.Πόσηματαιότητακαίὑποκρισία!Πόσησκηνικήπρο-ετοιμασία!Πόσηὑποκρισίακαίθρασύτητα!ἀρχηγόςτοῦκρατιδίουτοῦΒατικανοῦσέὅλοτουτόμεγα-λεῖο.Ἐμφανίζεταιἀνάμεσαστόπλῆθοςἐπιβαίνονταςστόμικρόἰδιότυπογυάλινο«τρακτεράκι»καίεὐλογεῖτάπλήθηχαμογελών-τας.Ἀπορῶπῶςἐπικοινωνεῖμέτόλαό,τήνὥρα,πούεἶναικλει-σμένοςστόγυάλινοπροστατευτικόκλουβί!Πάπαςἐμφανίζεταιμέλάμψηκοσμικήκαίὄχιπνευματική.Μό-νοςτουἔχειἀνακηρύξειτόνἑαυτότουμοναδικόἐκπρόσωποτοῦΘεοἐπίτῆςγῆς.Ἐπιτέλους!Πῶςἐπιμένεινάστηρίζεταισέμύ-θους;Πῶςἀντέχεινάπαραπλανᾶτούςχριστιανούςἀκόμα;Δυσ-τυχῶς,Πάπαςδένπρόκειταιν᾽ἀρνηθετάαἱρετικάτουφρονή-ματα.Δένμπορεῖνάδεῖἀπόποῦξεκίνησεκαίποῦἔφτασε,νάπεῖ καθαράκαίσταράτααὐτό,πούδίδαξεΧριστόςκαίὄχιαὐτό,πούκατασκεύασεἴδιοςμέτίςαἱρετικέςτουἀποφάσειςκαίδιδασκα-λίες.Ἐνοχλοῦμαι,γιατίτόσοιχριστιανοίἀκολουθοῦντόνΠάπα,χω-ρίςνάὑποψιάζονταιτάαἱρετικάτουφρονήματα.Πάντως,ἐάνἐρχότανσήμεραὁΧριστόςστήγῆ,δένθάἐπέλεγετόΒατικανόὡςτόποπροορισμοῦ.Οὔτεἀπόμακριάδένθάἤθελενάδεῖαὐτότόκοσμικόκέντρο,ὅπουἑδρεύειαἱρεσιάρχηςΠάπας,ὁποῖοςφιλοδοξεῖνάἀλλάξειτόκόσμοὡςπολιτικόςἄρχονταςκαίὄχιὡςκαλόςδιδάσκαλος,ἀκολουθώνταςτόπαράδειγμάΤου.
ΕΥΧΑΙ
ΤΔ.Σ.τςΠ.Ο.Ε.κα«ΟεὔχονταιεἰςτὰμέλητῆςἙνώσεωςκαεἰςτοὺςἀναγνώσταςτῆςἐφημερίδοςμαςὁσαρκωθεὶςΥἱὸςκαὶΛό-γοςτοΘεοῦ,τ«φςτἀληθινόν»,νὰχαρίζηὑγείανψυχικὴνκαὶσωματικὴνκαὶὀρ-θὸνπροσανατολισμὸνεἰςτὴνπνευματικήντωνπορείανἐνμέστῆςπαρούσηςκρίσεωςκαὶνὰφωτίζητοὺςἝλληνας,ἄρχονταςκαλαόν,διτὴνἀντιμετώπισιντῶνδυσκολιῶν.
ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΙΣΤΗΝ7ηνΣΕΛ.
ΑΙ ΘΕΑΤΡΙΚΑΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ
ΤοῦΠρωτοπρεσβυτέρου 
ΔιονυσίουΤάτση 
G
Σεβ.Κυρηνείας:Ὄχιεἰςτήνλύσιντῆςδιζωνικῆς–δι-κοινοτικῆςὉμοσπονδίαςεἰςτόΚυπριακόν.
Σελ.8
G
Ἀπότήνσφαγήντῶννη-πίωντῆςΒηθλεέμεἰςτήν«σφαγήν»τῶνἐπιδομάτωντῶνπολυτέκνων.
Σελ.8
G
Ὀρθόδοξοςθεμελίωσιςτοῦἐθελοντισμοῦ.
Τοῦ 
Πρωτο- πρεσβυτέρουπ.Γεωργίου Δ.Μεταλληνοῦ.
Σελ.3
G
Διατίδένπρέπεινάπάρω-μεντήν«ΚάρταντοῦΠολί-του».
Τοῦ 
κ.ΔημητρίουΧα- τζηνικολάου.
Σελ.3
G
«
Κατάτήνπαροῦσανοἰκο-νομικήνκρίσινεἶναιὥρατῆςπρακτικῆςἐφαρμογῆςτοῦΕὐαγγελίου»,τονίζειΟἰκουμενικόςΠατριάρχηςεἰςτόμήνυμάτουδιάτάΧριστούγεννα
.
Σελ.5
G
ἘπιστολήἀπάντησιςεἰςτόνΣεβ.ΜητροπολίτηνΓουμε-νίσσηςκ.ΔημήτριονδιάτάἹ.Ἡσυχαστήριαὑπότοῦδι-κηγορικοῦγραφείουτοῦκ.Ἰ.Κανελλοπούλου
.
Σελ.6
 
ΣΗΜΕΡΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ «Ο.Τ.»
 
ΒΙΒΛΙΑΑΝΑΤΥΠΑ
ΛΑΜΠΡΟΥΔ.ΚΤΕΝΑ«Ζη-τοῦνταιἀρνητὲςτοῦἈντιχρίστου
 –
“666”.ΓιτὴνΒασιλείατῶνΟὐ-ρανῶν.ΣύμφωναμὲτὸνΧριστὸτῆς ἉγίαςΓραφῆς»,Πάτρα,Ὀκτώβριος2010.Σχ.21x15σσ36.ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ2011,ΣύλλογοςΣυμπαραστάσεωςΚρατουμένων«ΟΟΝΗΣΙΜΟΣ».ΑΓΙΟΥΙΓΝΑΤΙΟΥΜΠΡΙΑΝ-ΤΣΑΝΙΝΩΦ,ἘπισκόπουΚαυκάσουκαὶΜαύρηςΘάλασσας«ἈσκητικὲςἘμπειρίες».Γ´ἜκδοσηἹερᾶςΜονῆςΠαρακλήτου,ὨρωπὸςἈττικῆς2010.Σχ.20,50x14σσ320.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΑΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
ΗΦΩΝΗΤΗΣΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,Μηνιαία῎Εκδοση῾Ι.Μ.῾Οσ.ΕἰρήνηςΧρυσοβαλάντου.Ἰαν.–Φεβρ.,Μάρτ., Ἀπρίλ.,Μάϊος–Ἰούν2010.Ν.῾Υόρκη.ΦΩΤΕΙΝΗΓΡΑΜΜΗ,Τριμη-ναῖονπεριοδικὸνἱστορικοῦ,πολιτι-στικοῦ,οἰκολογικοῦκαὶκοινωνικοῦπεριεχομένου.Ἀπρίλ.Ἰούν.,Ἰούλ.Σεπτ.2010.HΦΩΝΗΤΩΝΥΠΕΡΜΑΧΩΝ,ΤριμηνιαῖοπεριοδικὸὄργανοτῆςΠανελλήνιας῞ΕνωσηςΠροασπιστῶντῆς᾿ΕθνικῆςΜουσικῆς«Οἱ῾Υπέρμα-χοι».᾿Ιαν.–Μάρτ.,᾿Απρίλ.᾿Ιούν.,Ἰούλ.–Σεπτ.2010.ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΠΟΡΕΙΑ,Μη-νιαίαἔκδοσιςτῆςχριστιανικῆςθρη-σκευτικῆςΚοινότητοςΓ.Ο.Χ.Θεσσα-λονίκης.Μάρτ.,Ἀπρίλ.,Μάϊος,Ἰούν.,Ἰούλ.
 –
Αὔγ.,Σεπτ.,Ὀκτ.2010.Θεσ-σαλονίκη.ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ,Δεκαπενθήμερη᾿ΕφημερίδατοῦκινήματοςΧριστια-νικῆςΔημοκρατίας,Μάϊος,Ἰούν.,Ἰούλ.,Αὔγ.,Σεπτ.,Ὀκτ.,Νοέμβ.2010.᾿Αθήνα.ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑ-ΦΙΑ,ΤριμηνιαίαΚριτικὴἜκδοση.Ἰαν.Μάρτ.,Ἀπρίλ.Ἰούν.2010. Ἀθῆναι.
Σελς2α24
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
2010
ΜΕΓΑΤΟΛΑΘΟΣΣΑΣ,ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ
Ἔτος ΚΗ´, Ἀριθμ. 47/24 Δεκεμβρίου 2010
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣΘΕΟΛΟΓΩΝ«ΟΣΩΤΗΡ»:«ΠαναγιώτηςΤρεμ-πέλας»«ΛέωντῆςὈρθοδοξίας»,Ἀθῆναι2010,σελίδες312+ΦωτογραφικόνἈναμνηστικόνἈφιέρωμα.
Τό2007εἶχεἐκδώσεικαίκυκλοφο-ρήσει τό «Εὐλαβές ἀφιέρωμα εἰς τόνΠαναγιώτηνΝ.Τρεμπέλαν»ἡ«Ἑται-ρείαΦίλωντοῦΛαοῦ»,γιάτάτριάνταχρόνια ἀπό τήν κοίμησή του, στίς 18Νοεμβρίου1977.ΤώραἡἈδελφότηταθεολόγων«ὉΣωτήρ» κυκλοφορεῖ συμπληρωμένοτόμο γιά τόν μεγάλο θεολόγο τῆςὈρθοδοξίαςτοῦ20οῦαἰώνα:«Πανα-γιώτηςΤρεμπέλας–ΛέωντῆςὈρθο-δοξίας».Νομίζω πώς ἦταν κατόρθωμα ἡσυλλογή τόσων δεκάδων καί ἑκατον-τάδωνδηλώσεωνκαίμαρτυριῶν:Πα-τριαρχῶν, Ἀρχιεπισκόπων, Μητροπο-λιτῶν, ἱερέων, ἱερομονάχων, Καθη-γητῶν Πανεπιστημίων καί λοιπῶνπιστῶντῆςὈρθόδοξηςἘκκλησίαςτῆςἙλλάδος καί ἄλλων ὁμόδοξωνἘκκλησιῶν. Γι᾽ αὐτό καί ὀφείλουμεθερμές εὐχαριστίες πρός τήν Ἀδελφό-τητα, ἡ ὁποία, ἐκτός τῶν φιλοπόνωνπροσπαθειῶνσυγκέντρωσηςκαίἔκδο-σηςτόσουὄγκουστοιχείωνκαίμαρτυ-ριῶνγιάτόνσοφόκαθηγητήκαίἑρμη-νευτὴ τῶν Ἱερῶν Γραφῶν, συμβάλλειστήν οἰκοδομή καί στερέωση τῆς πί-στηςτῶνμελῶντῆςἘκκλησίας.Ὁ μέγας τοῦτος καί ἀνεκτίμητηςἀξίας πλοῦτος τῶν περιεχομένων τοῦβιβλίουἀποτελεῖ–κατάκάποιοτρόπο – ἱερή παρακαταθήκη γιά τούς μετα-γενέστερους καί νεώτερους μύστεςτῆςθεολογίαςκαίτῶνμυστηρίωντῆςΧριστιανικῆςπίστης.ΕὐτυχεῖςὅσοιγνώρισαντόνΠανα-γιώτην Τρεμπέλα ἤ μαθήτευσαν «πα-ρά τούς πόδας του». Ὅσοι δέν τόνγνώρισαν προσωπικά – πέρασαν 33χρόνια ἀπό τότε – μποροῦν νά τόνγνωρίσουνμέτήμελέτητοῦσπουδαί-ουκαίσυμπληρωμένουαὐτοῦτόμου. ὍλοςαὐτόςὁπνευματικόςπλοῦτοςτῶνπεριεχομένωνχωρίζεταισέπέντεμέρηκαίστότέλοςΠαράρτημα.Α´ Μέρος:Ἐπικήδειοι λόγοι (Μη-τροπολίτου Πατρῶν Νικοδήμου, ἈνδρέουΘεοδώρου,ΕὐαγγέλουΘε-οδώρουκαίΚων/νουΜουρατίδου).Β´Μέρος:ΔημοσιεύματαἈδελφό-τητος θεολόγων «ὁ Σωτήρ» (Εὐστά-θιοςΜπάστας,Ἀρχιμ.ΛεωνίδαςΔια-μαντόπουλος)Γ´ Μέρος: Ἔγραψαν γιά τόνἄνδρα: Μητρ. Χίου Χρυσόστομος,ΦλωρίνηςΑὐγουστῖνος,Προηγούμε-νος Γαβριήλ Ἁγίου Ὄρους, Ἀρχιμ.Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Διάκο-νος Μᾶρκος Μανώλης, ΕὐάγγελοςΘεοδώρου, Μᾶρκος Ὀρφανός καίΠαναγιώτηςΣτάμος.Μέρος Δ´ Ἡμερίδα: Μητρ. Κυρη-νείαςΠαῦλος,Ἀπ.Νικολαΐδηςκ.ἄ.Μέρος Ε´ Ἀφιέρωμα περιοδικοῦ«ἩΔρᾶσιςμας».Παράρτημα.ΘαυμάσιοςὁτρισέλιδοςΠρόλογοςτοῦ βιβλίου. Σέ τρεῖς μόνο σελίδεςσκιαγραφεῖται ἡ ὅλη καί μοναδικήπροσωπικότητατοῦΠαν.Τρεμπέλα.
Μιχ.Μιχαηλίδης
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣΚΑΙΣΠΑΡΤΗΣΕΥΣΤΑΘΙ-ΟΥ:«ΣταλαγματιέςἀπότόθεῖοΔρᾶμα»,ἜκδοσιςἹ.Μητρο-πόλεωςΜονεμβασίαςκαίΣπάρτης,Σπάρτη2010,σελίδες286.
Δέν χρειάζεται σύσταση τοῦ συγ-γραφέα στό ἀναγνωστικό κοινό τοῦ«Ο.Τ.».ὉΣεβασμιώτατοςΣπάρτηςκ.Εὐστάθιοςεἶναιγνωστόςσ’ὅλητήχώ-ρα γιά τό μοναδικό κοινωνικό ἔργοτου,καίὄχιμόνο.Ἀνήκειστάἐκλεκτάμέλη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίαςτῆς Ἑλλάδος καί ξεχωρίζει γιά τήνεὐσέβειακαίτάπολλάτουχαρίσματα. Ἤδη,στίς15Δεκεμβρίου2006ὁΣε-βασμιώτατοςΜητροπολίτηςΣπάρτηςκ. Εὐστάθιος τιμήθηκε ἀπό τό Πανε-πιστήμιο Πελοποννήσου μέ τήν ἀνα-γόρευσήτουσέἐπίτιμοΔιδάκτορατῆςΣχολῆςἈνθρώπινηςΚίνησηςκαίΠοι-ότητας Ζωῆς, ἡ ὁποία ἑδρεύει στήΣπάρτη. Στό πρόσωπό του τιμήθηκεὅλη ἡ Ἱεραρχία καί ὅλη ἡ ἘκκλησίατῆςἙλλάδος.Ἔχωμάλισταστάχέριαμουτήν«ἈναγόρευσητοῦΣεβασμιω-τάτουσέἘπίτιμοΔιδάκτορατοῦΠα-νεπιστημίου Πελοποννήσου», μέ ὅλεςτίς λεπτομέρειες τῆς τελετῆς. Τόν πα-ρακαλοῦμενάδεχτεἀπότήθέσημαςαὐτή, καί τά δικά μας συγχαρητήρια,μέ τήν εὐχή, νά δοξάζει τόν Κύριο μέτή ζωή καί τό πολύπλευρο ἔργο του,ὅπωςμέχριτώρα.Καί ἐπανέρχομαι στό νέο συγγρα-φικό του ἔργο. Ἕνα βιβλίο, ἀληθινόςπνευματικός θησαυρός. Καί μόνο νάτόκρατᾶςστάχέριασουκαίν’ἀτενί-ζειςτήγλυκύτατημορφήτοῦΚυρίουκαί Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας, μέ τόνἀκάνθινοστέφανο,ἔχειςτήναἴσθησηπώς βρίσκεσαι στίς ἱερές στιγμές τῆςΜεγάληςἙβδομάδοςκαίἀκολουθεῖςτά βήματα τοῦ Μεγάλου Σταυροφό-ρου, τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου πρόςτήμεγάληθυσίατοῦΓολγοθᾶ.Τά περιεχόμενα τοῦ βιβλίου τό δη-λώνουν:ΝυμφίοςτῆςἘκκλησίας«Σημεῖονἀντιλεγόμενον»ΤίεἶναιγιάμέναὁΧριστός;ἘσταυρωμένηἈγάπηΤό Σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώ-που«Ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τίποιοῦσιν»ΑἰώνιοςΚατακτητής«Δέξαι μου τάς πηγάς τῶν δα-κρύων»…κ.λπ.Ὁ Σεβασμιώτατος συγγραφέας ση-μειώνειστά«Προλεγόμενα»:«ἩἉγίακαί Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀποτελεῖ τόκέντρο καί τήν καρδιά ὅλου τοῦ ἑορ-ταστικοῦκύκλουτοῦἔτους.Ἡἀνεπα-νάληπτη θυσία τοῦ Κυρίου μας στόΓολγοθᾶ, δέν εἶναι μόνο ἀφορμή γιάβαθυστόχαστες σκέψεις... εἶναι πηγή,ἀπότήνὁποίαἀντλεῖκάθεκαλοπροαί-ρετοςἄνθρωποςαὐτόπούθέλει,αὐτόπούχρειάζεται,αὐτόπούπρέπει…».Συγχαίρομεκαίεὐχαριστοῦμεθερ-μάτόνΣεβασμιώτατοκ.Εὐστάθιο.
Μιχ.Μιχαηλίδης
H ΟΣΙΟΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΓΕΝΙΑ 
ΕΙΣΤΗΝΣΟΒΑΡΩΤΕΡΑΝτῶνἐφημερίδων«Ἑστία»τῆς13/12/2010κάτωθιτῆςσχετικῆςφω-τογραφίας,εἰςτήνὁποίανπαρουσιάζεταιπαρα-κολουθῶνΜακαριώτατοςμετάπροσοχῆςτήνἐκδήλωσινεἰςτόνἹερόνΝαόντοῦἉγίουΠαντε-λεήμονοςἈχαρνῶν,σχετικήλεζάντατῆςἐφη-μερίδοςἀναγράφειτάἑξῆς:«ΓιάπρώτηφοράσέναότῶνἈθηνῶνἔγινεμεγάλησυναυλίαμέστό-χοτήνἀνάδειξητῆςἀλληλεγγύηςμεταξύἙλλή-νωνκαίμεταναστῶν,ὁποίαὀργανώθηκεμέπρωτοβουλίατοῦἈρχιεπισκόπουκ.Ἱερωνύμου...συναυλία,ὅπωςτόνισεστήνπροσφώνησήτουκ.Ἱερώνυμος,ἔγινε,διότι“ἡἘκκλησίαἔχειἀποστολήνάἑνώνειτούςἀνθρώπους,ὅπωςκαίμουσική”.Καίπροσέθεσενὅτι“στήνἐποχήτῆςπαγκοσμιοποίησηςἘκκλησίαθάπρέπεινάσυμ-βάλειστήνπαραγωγήπολιτισμοῦ”».Καίλεζάν-τακαταλήγει:«Κατάτήνἔναρξητῆςἐκδηλώσε-ωςσημειώθηκανἐπεισόδιαἀπόἀκραῖαστοιχεῖαἀντίθεταπρόςαὐτήν».Μακαριώτατος,διʼὅσωνἐδήλωσεν,ὑπο-κρύπτειτήνἐνοχήντουδιάτήνδιοργανω-θεῖσανὑπʼαὐτοῦἐκδήλωσιν,χρησιμοποιῶνἐκφράσεις,ὅπως:«ἡἘκκλησίαἔχειἀποστολήνάἑνώνειτούςἀνθρώπους»,καίὅτι,«στήνἐπο-χήτῆςπαγκοσμιοποίησης,Ἐκκλησίαθάπρέ-πεινάσυμβάλειστήνπαραγωγήπολιτισμοῦ»!Βαρύγδουποικαίπομπώδειςχαρακτηρισμοί,οἱὁποῖοιὑποκρύπτουναἰσθήματαἐνοχῆς,προ-τοῦπραγματοποιηθῆἡἐκδήλωσις.ἩἘκκλησία,Μακαριώτατε,δένἑνώνειτούςἀνθρώπουςμέἀνεπιτρέπτουςκαίφιλοπαπικάςμιμήσειςἐνορ-γάνωνμουσικῶνἐκδηλώσεωνἐντόςὈρθοδό-ξουἹεροῦΝαοῦ.Καίμόνονἡπρᾶξιςσαςαὐτή,ἐπισύρειποινήν!Ποῖοςσᾶςἐνέπνευσετήνπρᾶξιναὐτήν;Ἀσφαλῶς,ἐχθρόςτῆςἘκκλησίας!Τόν«πολιτισμόν»,Μακαριώτατε,δέντόνδη-μιουργεῖἡἐκτέλεσιςμουσικῶνὀργάνωνμέτάσχετικά–ἤμᾶλλον,μέτάἄσχεταπρόςτήνἘκκλησίαντραγούδια–,διότιὁΧριστιανισμόςκαίἘκκλησίαἔχουνἤδηδημιουργήσειπολι-τισμόνἐδῶκαίδύοχιλιετηρίδας.Μέγατόλάθοςσας,Μακαριώτατε.Καίεἴθενάἦτομόνονλάθος.Ἀλλάφοβούμεθαὅτιὑπῆρξεπανορθόδοξοςσκανδαλισμός.
Κρίσις
ΗΕΛΛΑΣεὑρίσκεταιεἰςμεγάληνοἰκονομικὴνκρίσιν,ἡὁποίαὁδηγεῖ εἰςκοινωνικὰςἀνατροπὰςεἰςβαθ-μὸνἐξευτελιστικὸνδιὰτὰδικαιώ-ματα,ἀλλὰκαὶτὸἱερὸνπρόσωποντοῦἀνθρώπου.ἀβεβαιότης,ἀνασφάλειακαὶτὸἐρώτημα«ποῦπᾶμε»κυριαρχοῦνεἰςτὴνκαθημε-ρινὴνζωήνμας.Δὲνεἶναιπρώτηφορά,ποἙλλὰςγνωρίζειπαρομοίανκατά-στασιν.Μετὰτὸοἰκονομικὸνκράχτο1929Ἑλλάςἐγνώρισετὴνχρεωκοπίανκατὴνπτώχευσιν,φθάνουσαἕωςτοῦσημείουνὰκό-ψητὸνόμισμάτηςεἰςτὰδύο.Ἐ-γνώρισε,ἐπίσης,τὸνΒ´Παγκ.Πό-λεμον,τὴνπεῖναν,τὴνψεῖραν,τήνπτωχείαντὴνἔλλειψινρευστοῦ.Ἀκολούθωςἐγνώρισετὸνἐμφύλιονπόλεμον,ὁποῖοςἦτοἐξίσουτρα-γικὸςκαὶκαταστρεπτικός.ΠρὸτοῦΒ´Παγκ.ΠολέμουεἴχομεντὴνΜι-κρασιατικὴνκαταστροφὴνμὲτὰςγνωστὰςἘθνικὰςκαὶΚοινωνικὰςσυνεπείας.Ἀπὸτὸ1923καμετὰἐγνωρίσαμενπολλάκιςτὴνδυστυ-χίαν,τὴντραγωδίαν,τὴνπεῖναν,τὴνοἰκονομικὴνδυσπραγίαν,τὴνἀπελπισίαν.Ἀλλὰπάντοτεεὑρίσκα-μεντὴνδύναμινδιὰτὴνἀνόρθωσιν,τὴνἀνάτασινκαὶτὴνἀνάστασιν.πηγὴτῆςδυνάμεώςμαςἦτοπί-στιςμαςεἰςτὸνΘεὸνκαεἰςτὰςἀξίαςτῆςζωῆς,αἱὁποῖαιεἶναισυν-δεδεμέναιμὲτὴνἙλληνορθοδο-ξίαν.Αὕτηπίστιςμαςδύναταιἐκνέουνὰμᾶςσώση.Ἀρκεῖνὰμετα-νοήσωμεν,νὰἐπανεύρωμεντὴνεὐσέβειανκαὶτὰςἙλληνοχριστια-νικὰςἀξίας,τὴνἐγκράτειανκαὶτὴνπροσευχήν.Ἀπαιτεῖται,ἐπίσης,νὰἀποκηρύξωμεντὴνκαταναλωτικὴνζωὴνκατὸνμιμητισμόνκανὰἐφαρμόσωμεντὸΕὐαγγέλιονεἰςτὴνκαθημερινὴνζωήνμας.
ΚάρτατοῦΠολίτ
ου
Ο«ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ»τῆςΚαλαμά-τας,ἀρ.τ.453,παραθέτειτόνἰδικόντουπροβληματισμόνδιάτήν«Κάρ-τατοῦΠολίτη»:«Πολύςλόγοςγίνεταιγιάτήνἔξυπνηκάρτατοῦπολίτη.Τόἀπο-φάσισεἡΚυβέρνηση(ὁκ.Γ.Πα-πανδρέουμέτούςεἰδικούςσυμ-βούλουςτου)κιἐφαρμόζεταιἀναγκαστικάσέὅλουςτούςἝλλη-νες.Ἔξυπνηκάρτα.Περιέχειτάπάντα.Ὅλατάπροσωπικάμαςστοιχεῖα.Μʼαὐτήνθάπηγαίνουμεστόγιατρόμας,στόνοσοκομεῖο,στόφαρμακεῖο.ΘάμᾶςγνωρίζουνὅλεςοἱὙπηρεσίες,οἱΤράπεζες,τάκαταστήματα.Κιὅλασέκάποιουςὑπολογιστές,οἱὁποῖοιθάἐπεξερ-γάζονταιὅλατάπροσωπικάμαςδε-δομένα.Καίὅλαθάἐλέγχονται.Ὅλεςμαςοἱκινήσεις.Ὅλαθάπα-ρακολουθοῦνται...Αὐτόδένεἶναιἀστυνόμευση;Δένεἶναιμορφήδι-κτατορίας;...Διερωτᾶταικάθεπο-λίτης.Μᾶςδώσατετίςνέεςταυτό-τητες(γιάνάἀπαλείψετετόθρή-σκευμα;),μᾶςφέρατετόνΑΜΚΑ,τήνἠλεκτρονικήσυνταγογράφησητῶνφαρμάκωνκαίτόσαἄλλα...Γι-νόμαστεπιάνούμερα.Ἡἐλευθε-ρίαμαςμπαίνειστόγύψο...Ἐλπί-ζουμεὅτιθάὑπάρξουνπολλοίἝλ-ληνες,πούθάποῦνὄχι.Θάἀρνη-θοῦννάπάρουντήνκάρτα.Καίθάπρέπειοἱπολιτικοίμαςνάἀλλά-ξουνθέσεις.Νάσεβασθοῦντήνπροσωπικήἐπιλογή,ἀφοῦτόσοτήνὑπολογίζουντῶν...ἀλλοδαπῶν».Ἤδησύμπαςἱ.ΚλῆροςτῆςΑἰτωλοακαρνανίαςὑπέγραψετήνἄρνησιν.
«ΚάρτατοῦὉπλίτη»!
ΤΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝἀπότάς«ἀπόψειςκαίκρίσεις»τοῦπεριοδι-κοῦ«ὁΣωτήρ».«Εἶναιπαράξενοςὁτίτλος,ἀλλάδένπρόκειταιγιάλά-θος.Διότιστήνπραγματικότητα“ΚάρτατοῦΠολίτηἀποδεικνύεται“ΚάρτατοῦὉπλίτη”,ἀφοῦἔχειἤδηἀρχίσεινάἐπιβάλλεταιμέστρατο-κρατικότρόπο:“Ἀποφασίζομενκαίδιατάσσομεν”!Δένὑπάρχειἴχνοςὑπερβολῆςστάλόγιαμας.Ἀπόδει-ξηντροπιαστικήεἴδησηὅτιτίμιοικαίεὐσυνείδητοιἀστυνομικοίἀπο-τάχθηκανἀπότόσῶματῆςἈστυ-νομίας,ἐπειδή,γιάλόγουςσυνει-δήσεωςἀρνήθηκαννάπαραλά-βουντήν“ΚάρτατοΠολίτη”,ὁποίαἄρχισεἤδηνάδιανέμεταιπρῶταστούςἀστυνομικούς».Καίπροσθέτει:«Ἰδούὅτιὅλοιὅσοικαιρότώραφωνάζουμεπώςμέτάσυστήματααὐτάκαταστρα-τηγεῖταιἡἐλευθερίαμας,δικαιω-νόμαστεμέτόνπιόκατηγορηματι-κότρόπο.ΝέαΤάξησταδιακάμᾶςμεταβάλλεισέστρατιωτάκια,σέἄβουλαπιόνιαἑνόςσκοτεινοῦσυστήματος,πούθάἰσοπεδώσειὅλοτόνκόσμο.Πρόκειταιγιάὠμόκαίἀπροκάλυπτοφασισμό!Ἐλπί-ζουμενάὑπάρξειγενικευμένηἀν-τίδραση.ἘλπίζουμενάδικαιωθοῦνἀπότόΣυμβούλιοτῆςἘπικρατεί-ας.Ἐλπίζουμενάἐπέμβειἐπιτέ-λουςἀποφασιστικάἡπερίφημηἈρ-χήΠροστασίαςΠροσωπικῶνΔεδο-μένων,ὥστεοἱτίμιοιἀστυνομικοίνάἀποκατασταθοῦνσύντομαστήνὑπηρεσίατους,τάἐγχειρήματαδέαὐτάμέτίςὕπουλεςκάρτεςνάμα-ταιωθοῦν.ΔιαφορετικάἙλλάδαμαςθάὁδηγηθεῖἀμετάκληταστήχειρότερηδουλείατῆςτρισχιλιε-τοῦςἱστορίαςτης».Ἐάντολμήσουννάἐπιβάλουνφασιστικῶςκαίδιάτῆςβίαςτήν«ΚάρτατοῦΠολίτη»,–ὅπωςἔπρα-ξανμέτούςἀστυνομικούςθάπρέπεινάσημάνησυναγερμόςτῆςἘκκλησίαςκαίτῶνχριστιανῶν.Οὐδείςθάπρέπεινάτήνπαραλά-βη.Οὐδείς!
ΚανονικότηςκαίἀλήθειαεἰςτήνὈρθόδ.Ἐκκλησίαν
ΤΑΘΕΜΑΤΑΣυνοδικότητοςκαίΚανονικότητοςεἰςτήνὈρθόδοξονἘκκλησίαν,εἶναιτόσονσαφῆ.Αὐτήντήνἀλήθειανἐξέθεσεμέτόκείμενόντουεἰςτόν«Ο.Τ.»θεο-λόγοςκ.ἸωάννηςΤάτσης,ὅστιςἔγραψετάἑξῆς:«ἩἀπόφασητῆςΣυνόδουτῆςΣερβικῆςἘκκλησίας,μέτήνὁποίαὁΜητροπολίτηςΡά-σκαςκαίΠριζρένηςἈρτέμιοςκα-θαιρεῖταικαίἐπανέρχεταιστίςτά-ξειςτῶνμοναχῶν,εἶναιἀντικανονι-κήκαίπαράνομη.Ἡἀπόφασηἐλή-φθηχωρίςτήνἀπαγγελίακατηγο-ριῶν,χωρίςτήνσυγκρότησηἐκκλη-σιαστικοῦδικαστηρίουκαίχωρίςτήνἀπολογίατοῦἐπισκόπουἈρτε-μίου.Δέντηρήθηκανοὔτεστοιχει-ώδειςκανόνεςμιᾶςκοσμικῆςπολι-τικῆςδίκης,πολύδέπερισσότεροἀγνοήθηκανπαντελῶςοἱἹεροίΚα-νόνεςκαίὁὀρθόςτρόποςἀπόδο-σηςἐκκλησιαστικῆςδικαιοσύνης.ΓιάτοῦτοκαίμήἀποδοχήτῆςἀπόφασηςἀπότόνἐπίσκοποἈρτέ-μιοδένμπορεῖνάθεωρηθεῖπαράὀρθήκαίὑπεύθυνηστάσηὀρθόδο-ξουἐπισκόπου...Ὅσοιἐπικα-λοῦνταιτήσυνοδικότηταὡςκρι-τήριοὀρθότηταςτῆςἀπόφασηςκαθαίρεσηςτοῦἐπισκόπουἈρτεμί-ουλησμονοῦνἠθελημέναἀπο-σιωποῦντήνἀντικανονικότηταστόντρόπολήψηςκαίστόπεριε-χόμενοτῆςἀπόφασης»...Ἀλλά,διατίνάἐφαρμόσουντούςἹερούςΚανόναςεἰςτήνπερίπτω-σιντοῦἐπισκόπουἈρτεμίου,οἱτῆςΣερβικῆςἘκκλησίας,ὅτανΟἰ-κουμενικόςΠατριάρχηςκ.Βαρθο-λομαῖος,χωρίςἀπολογίαν,κατεδί-κασεκαίμάλισταδιʼἀφορισμοῦτόνἐκλεκτόνἀντιαιρετικόνθεολό-γονΝικόλαονΣωτηρόπουλον,τόνκαίπαραμένονταἀφορισμένονἐπίδεκαπενταετίαν;ΤοιαῦταιπράξειςπροσβάλλουνκατάφωρατήνἁγίανμαςὈρθοδοξίαν.
«Μιάἁγνή,καθάριαφωνή»
ΕΙΣΤΟπεριοδικόν«ΤάΝειάτα»τ.376,δημοσιεύεταιμίαὡραίακαίαἰσιόδοξηἐπιστολή,τήνὁποίανὑπογράφειἡΦαίδραΤσαλίκα.Γρά-φει:«Περνᾶμεμιάπερίοδοὀδύνηςκαίταπείνωσης...ΤότεμέτούςἸτα-λογερμανούςἦτανεὐκολότερα;Ἀλλάπαλέψαμε.Καίτώραπροτεί-νω:Ψηλάτόκεφάλι!...ΜόνογιάτήνἈφρικήθάκάνουμεἐράνους;Ἄςσηκωθοῦμεὑγιεῖς,μέχαμόγελοπί-στηςκαίπατρίδας.Ἄςποῦμελέξειςἀλήθειαςκιἐλπίδας,πούτίςξεχά-σαμε:1)οἰκονομίακαίθάρρος,2)δουλειάχωρίςγκρίνια,3)ἀλληλο-κατανόησηκιἀλληλοσυγχώρηση,4)συνεργασία,5)ὁμόνοια,6)κάθαρση,7)κοινόκαλό,8)ἐντιμότητα,9)πα-ραγωγή,10)ὑπακοήστούςνόμουςκιἀγάπηστόπεριβάλλον.Ἄςκάνουμεπροτάσειςκαίθυ-σίεςὅλοι.Προτείνωκάθεμῆνα,πούμισθωτοίκαίσυνταξιοῦχοιεἰσ-πράττουμετόνμισθόμας,νʼἀφή-νουμεγιάτήνπατρίδαἀπό1εὐρώκαίπάνω.Ὅσομπορεῖὁκαθένας.Γιάμᾶςδένθάʻναιτίποτα,ἀλλάτόκράτοςθάεἰσπράττειἑκατομμύ-ρια!Τίλέτελοιπόν;».Μίαπολύὀρθήκαίὄχιδύσκολοςεἰσήγησις.ΟἱΚύπριοιἀδελφοίμαςτήνἐφαρμόζουνἐδῶκαί36χρό-νια,μέτόεἰδικόνγραμματόσημοντῶν0.02εὐρώ,τόὁποῖονἐπικολ-λοῦνοἱπάντεςεἰςτούςφακέλλουςτῶνἐπιστολῶντων.ΟἱΚύπριοικαίεἰςτήνπερίπτωσιναὐτήνμᾶςδιδά-σκουνκαίμᾶςδείχνουντόνδρό-μον.Ἀρκενάθελήσωμεν.Μυριά-δεςἔχυσαντόαἷματωνδιάτήνπα-τρίδα.Ἡμεῖςθάγογγύσωμενδιʼἕναεὐρώτόνμῆνα;
ἈπαγόρευσιςΘ.ΛειτουργίαςὑπότῶνΤούρκων
ΑΥΤΟΙοἱὁποῖοικατέστρεψαν,ἐβεβήλωσαν,ἐμόλυνανκαίμετέ-τρεψανεἰςσταύλουςκαίἀποθήκαςτάςἐκκλησίαςεἰςΚύπρον,αὐτοίοἱἴδιοικαίἀπηγόρευσαντήνΘείανΛειτουργίανεἰςτήνπανηγυρίζου-σανἹεράνΜονήντοῦἉγίουἈν-δρέουεἰςτήνΚαρπασίαν,ὁποίαθάἐτελεῖτοὑπότοῦθεοφιλεστά-τουἐπισκόπουΚαρπασίαςΧριστο-φόρου.ΔικαίωςἘκκλησίατῆςΚύπρουπροσανατολίζεταινάκα-ταγγείλητήνΤουρκίανεἰςδιεθνῆβήματαδιάτήνσυμπεριφοράν,τήνὁποίανἐπιδεικνύει,παραβιάζουσατάθρησκευτικάδικαιώματατῶνχριστιανῶντῆςΚύπρου.Κατάτάςπληροφορίας,«ὁἐπί-σκοποςΚαρπασίαςμετέβηπαρʼὅλααὐτάστόμοναστήριστίς30Νοεμβρίου,ἀνήμερατῆςγιορτῆςτοἁγίουἀποστόλουἈνδρέα,ἀλλάψευδοαστυνομικοί,οἱὁποῖοιβρίσκοντανστόμοναστήρι,τοἀνακοίνωσανὅτιἀπόφασητοῦκα-τοχικοκαθεστῶτοςεἶναινάμήτοῦἐπιτραπεῖνάλειτουργήσειστήνἹεράΜονή».«Τόκατοχικόκαθεστώςἔδειξεκαίπάλιτόἄθλιοπρόσωποτῆςκα-τοχῆς»,ἐδήλωσενἐκπρόσωποςΤύπουτοῦΕὐρωπαϊκοῦκόμματοςΜιχάληςΓεωργάλλας.Βεβαίωςθάπρέπεινάκαταγγέλ-λωνταιτοιαῦταιἐνέργειαι.Εἶναιαὐτοίοἱὁποῖοιἀπαιτοῦννάτούςκτίσωμεντζαμιάκαί...κ.Πρωθυ-πουργόςτούςὑπόσχεταιπολύεὐ-χαρίστως!Νάἐλπίσωμενὅτιθάτόσκεφθῆσοβαρώτερον;Πάντως,ὁλαόςἀπαιτεῖ,ΟΧΙμέχρήματατοκράτους.Οἱμου-σουλμάνοικατέχουντόμαῦροχρυσάφιεἰςτόνκόσμον!
ΠΡΟΣΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝΤΗΣΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣΘΕΟΛΟΓΙΑΣ;
ΟΝΕΟΣστόχοςτο-πουργείουΠαιδείας,ἡκατάρ-γησιςτοῦΤμήματοςΚοινω-νικῆςΘεολογίας.ὑπουρ-γόςκαίὑφυπουργός,ἕτοι-μοιδιάτήνἐκπόρθησιν!Εὐ-τυχῶςτούςἔχειπρολάβειΜακαριώτατοςἈρχιεπίσκο-πος,διάνάμήπροβοῦνεἰςτήνἐνέργειαναὐτήν,ἐάν,βε-βαίως,τόνἀκούσουν.Εἰςσχετικήνἐπιστολήντουπρόςτήνὑπουργόνκ.ἌννανΔιαμαντοπούλου,ἀφοἐπι-σημαίνειἐνἀρχῇτάςδιαφό-ρουςσυνεπείαςτῆςτοιαύτηςἐνεργείας,καταλήγει:«Σήμε-ραπούτόἔλλειμμαἀνθρωπι-στικῆςπαιδείαςὑποβαθμίζειτήνποιότητατοῦκοινωνικοῦμαςβίου,κατάργησηἑνόςΠανεπιστημιακοῦΤμήματος,ὅπωςτῆςΚοινωνικῆςΘεολο-γίας,προφανῶςἀποδυναμώ-νειἀκόμηπεραιτέρωτόπολι-τισμικόμαςγίγνεσθαι.Μέτήνβεβαιότηταὅτιθάχειριστεῖτετόὅλοζήτημαμέτήδέουσασύνεσηκαίμέτήνἐγνωσμένηἐμπειρίασαςστάἀκαδημαϊκάθέματα,παρακαλοῦμενάμήἐπιμείνετεστήνκατάργησητοΤμήματοςΚοινωνικῆςΘεολογίας,ἀλλάνάβοηθήσε-τε,ὥστεοἱθεολογικέςσπου-δέςστόντόπομαςνάβελτιω-θοῦνκαίνάἀναβαθμισθοῦν».Φαίνεταιὅτιδένἐκορέσθηἀκόμηψυχήτοῦὑπουργεί-ουἀπότόνπόλεμονκατάτοῦθρησκευτικο–δηλαδή,τοῦχριστιανικοῦ–μαθήματοςεἰςτάσχολεῖα!
Σ
ΤΙΣ24ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Ἐκκλησίαμας
τιμᾶτὴμνήμητῆςμάρτυροςΕὐγενίας,ὁποίακαταγότανἀπότήΡώμηκαίἔζησετόν3οαἰῶναμ.Χ.Ὅτανπατέραςτηςδιορί-σθηκεἔπαρχοςστήνἈλεξάν-δρειαμετέβηὅληἡοἰκογένειαἐκεῖ,ὅπουΕὐγενίασυνέχισετίςσπουδέςτης.Ἐκεδέχτηκεκαίτήχριστιανικήδιδασκαλίακαίπίστεψεὁλοκαρδίως,ἀφή-νονταςπίσωτηςκάθεκοσμικόκαίμάταιο.Ἀρνήθηκενάπαντρευτεῖ,πα-ράτίςπροτροπέςτῶνγονέωντης.Ἐπειδήοἱπιέσειςἦτανἀφόρητες,ἀναχώρησεἀπότήνπόλη,ἔγινεμοναχήκαίἐκρύ-πτετο.ἈργότεραἐπέστρεψεστήΡώμημέτήνοἰκογένειάτης,ὅπουσυνέχισετόἔργοτηςνάδιαδίδειτήχριστιανικήπίστη.δράσητηςἐνοχλοῦσετούςεἰδωλολάτρες,οἱὁποῖοιτήνὁδήγησανστήνὁδότοῦμαρτυ-ρίου.ΤὸἀπολυτίκιοτῆςἉγίαςἀνα-φέρει:
«
Θείου Πνεύματος, τῇ ὑμνω-δίᾳ, φῶς προσέλαβες, θεογνω-σίας, Εὐγενία Χριστοῦ Καλλι-πάρθενε· καί ἐν Ὁσίων χορείᾳ ἐκλάμψασα, ἀθλητικῶς τόν ἐχ-θρόν ἐθριάμβευσας. Μάρτυς ἔν-δοξε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε,δωρήσασθαιἡμῖντόμέγαἔλεος 
».
Πρωτ.Δ.Δ.Τ
.
Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 
῾Εβδομαδιαία᾿Εκκλησιαστικὴ᾿Εφημερίς.᾿Ιδιοκτησία·«Παν-ελλήνιος᾿Ορθόδοξος῞Ενω-σις»(Π.Ο.Ε.),Κάνιγγος10,10677᾿Αθῆναι,
Τηλ.2103816206,ΦΑΞ2103828518.
κδότης·ΚωνσταντῖνοςΣωτ.Σωτηρό-πουλος,Φασίδερη9,῾Εκάλη.ΔιευθυντὴςΣυντάξεως·Γεώρ-γιοςΖερβός,Θησέως25,Νέα᾿Ερυθραία(14671).῾ΥπεύθυνοςΤυπογραφείου·ΚωνσταντῖνοςΜιχ.Σαμωνᾶς,᾿Αμαδριάδος15,Δροσιά.Τύποις«᾿ΟρθοδόξουΤύπου»(Θησέως25,14671Νέα᾿Ερυθραία,Τηλ.2108134951,
ΦΑΞ2108136981
).῾Ιστοσελίς«Ο.Τ.»:
www.orthodoxostypos.gr
᾿Ηλεκτρον.ταχυδρομεῖον:orthotyp@otenet.grΤὰἐνυπόγραφαἄρθραἐκ-φράζουντὰςπροσωπικὰςἀ-πόψειςτῶνἀρθρογράφων,οἱὁποῖοικαὶφέρουντὴνεὐθύ-νηντῶνγραφομένων.᾿Εὰνδὲνεὑρίσκετετὴνἐφη-μερίδαμαςεἰςτὸπερίπτερόνσας,παρακαλοῦμεννὰτηλε-φωνῆτεεἰςτὸνἀριθμὸν210-38.16.206,διὰνὰκαλυφθἔλλειψις.
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΕἰςδευτέρανἔκδοσιντὸβιβλίονμελέτητοῦΚαθη-γητοῦ
κ.ΚωνσταντίνουΚα-βαρνοῦ«ΗΟΡΘΟΔΟΞΟΣΠΑΡΑΔΟΣΙΣΚΑΙΟΣΥΓ-ΧΡΟΝΙΣΜΟΣ»
,ἀπτὰςἐκ-δόσειςτο«᾿ΟρθοδόξουΤύπου».
Κάνιγγος10,α´ὄρ.10677᾿Αθῆναι,Τηλ.210–38.16.206
 ὉΣύλλογοςφίλωντῆςἹερᾶςΜονῆςΒατοπαιδίουσυνεκέντρωσεπλῆθοςστοιχείων,ἀπτὰὁποῖαἀποδεικνύεταιμεγάληπροσφορὰτῆςἹερᾶςΜονῆςεἰςτὴνὈρθοδο-ξίανκαὶτὸἙλληνικὸνἜθνοςἀλλὰκαὶτὸδίκαιοντῆςἹ.ΜονῆςεἰςτὰςδιαφοράςτηςμὲτὸἙλληνικὸνΚρά-τος.Τὰστοιχεῖαἐξετυπώθησανεἰςεἰδικὸντόμονκαὶπαρουσιάσθησαν,καττὴνδιάρκειανἐκδηλώσεως,ὑπὸτοῦπρώηνπολιτικοῦΔιοικητοῦτοῦἉγίουὌρουςκ.ΚωνσταντίνουΛούλη.Παρουσιάζωντὸνεἰδικὸναὐτὸντόμονὑπτὸντίτλον«τἰδιοκτησιακὸνκαθεστὼςτῆςΛίμνηςΒιστωνίδος»,κ.Λούληςεἶπε,με-ταξἄλλων,τὰἑξῆς:
«Ἐκτιμώνταςτὴντεράστιαπροσ-φορὰτῆςἹερᾶςΜονῆςΒατοπαιδί-ουστὴνὈρθοδοξίακαὶστὸἜθνοςμας,ἀπὸτὴνἵδρυσ
ή
τηςμέχρισ
ή-
μεραστὴνδεύτερηπλέονχιλιετίατῆςἹστορίαςτης,λάβαμετὴνπρω-τοβουλίανὰἱδρύσουμετὸνΣύλλο-γοτῶνΦίλωντ
ςἹερᾶςΜονῆςΒα-τοπαιδίουμὲσκοπὸνὰσυμπορευό-μεθαμὲτὴνἈδελφότητακανὰπροσφέρουμετὴνβοήθειάμαςστὸἔργοτης.Ὅλοιὅσοιἐνδιαφέρθηκαννὰγνωρίσουν,νὰμελετήσουν,νὰἀντιληφθοῦνκαὶνὰἐκτιμήσουντὰἔργακαὶτὴνπροσφορὰμιᾶςχιλιε-τίαςτῶνΒατοπαιδινῶνΠατέρων,θεωροῦνἹερχρέοςκαὶτιμήτουςνὰστηρίξουντὸνἀγώνατους.Μᾶςσυγκινεῖἰδιαίτεραἀγάπηκαὶἡἐμπιστοσύνη,ποὺἔχουνδεί-ξειπρὸςτὸνΣύλλογ
ό
μ
α
ςτὰμέλητο
υ
μέχρισήμερακα
ί,
ἐνῶπαρῆλθεμόλιςἕναςχρόνοςἀπὸτὴνἵδρυσήτου,ἀγγίζουμεἤδητὰ10.000μέλη.Χωρὶςἐμεῖςνὰκάνουμεκαμίαἰδιαίτερηπροσπάθεια,καμίαπρο-βολή,αὐθόρμηταἁπλοὶἄνθρωποι,ἐπιστήμονες,προσκυνητές,ἱερεῖς,ἀφιερωμέναμέλητῆςἘκκλησίαςμ
α
ςἀλλκαὶπαράγοντεςτοῦτό-πουμ
α
ςἔχουνγίνειμέληστὸνΣύλ-λογόμας.Αὐτὸεἶναισημαντικ
ό,
γιατίἐκφράζειτὴναὐθόρμητηἀγάπηκαὶτὴνἠθικστήριξητόσωνπολλῶνἀνθρώπωνπρὸςτὴνἹερὰΜονὴΒατοπαιδίουμάλιστασὲμιὰπερίο-δο,ποὺδοκιμάζεταικαὶσυκοφαν-τεῖταιτόσοἄδικα.Εἴμαστεβέβαιοιγιὰτὸδίκαι
ο
τ
ς
Ἱ.
Μονῆςστὴνὑπόθεσηαὐτή.Ἐξάλλουἐδῶκαὶ100χρόνιαἁρμό-διοιπαράγοντεςκαὶἐξειδικευμένοινομικοὶεἶχανγνωμοδοτήσεισχε-τικὰμὲἀπόλυτησαφήνεια.ἔγκριτοςνομικὸςκ.ΣπύροςἈλεξανδρὴςθεώρησεἀναγκαῖονὰσυλλέξεικαὶνὰταξινομήσειμὲἐπι-μέλειαὅλατ
δημόσιαἔγγραφακαὶτὶςἀποφάσεις,ποὺἀφοροῦντὸἰδιοκτησιακὸκαθεστὼςτῆςλίμνηςΒιστωνίδοςστὴνδιάρκειατῶντε-λευταίων100ἐτῶν.Ἔγγραφακαὶἀποφάσειςμὲἰδι-αίτερηἐπιστημονικὴ–νομικὴβαρύ-τητα,ποὺφέρουντὶςὑπογραφὲςπροσωπικοτήτωνμὲξεχωριστὸκ
ῦ-
ρος,ὅπωςτῶνπολιτικῶνΚουντου-ριώτη,Παπαναστασίου,Πάγκαλου,Κονδύλη,Καρτάλη,Θεοτόκη,Τσουδεροῦ,Βενιζέλου,ΤσάτσουκαθὼςκαὶτῶνκορυφαίωννομικῶνΡακτιβ
ά
ν,Στρέϊτ,Πολυγένους,Ράλλη,ΠαπούλιακαὶΣαριπόλου.Ἐντυπωσιασμένοιἀπὸτὸπεριε-χόμενοτῆςσυλλογῆςτῶνἐγγρά-φωναὐτῶνσύλλογ
ό
ςμ
α
ςἀπο-φάσισενὰἐκδώσειτὸνσημαντικὸαὐττόμο,ποὺρίχνειἄπλετοφῶςδιαχρονικσὲὅλεςτὶςπτυχὲςτοῦἰδιοκτησιακοῦκαθεστῶτοςτῆςλί-μνηςΒιστωνίδος.Μέσαἀπὸτὰἔγγραφ
α
το
ἀρχεί-ουτῆςἹερᾶςΜονῆςΒατοπαιδίου,ὅπωςτὰπροβάλλεικ.Σπ.Ἀλε-ξανδρής,φαίνεταιμόνιμηδιάθε-σηκαὶπρακτικ
τ
ς
Ἱ.
ΜονῆςνὰστηρίζειτὴνΠατρίδαμας.ΤὰἱστορικὰγεγονόταδείχνουνὅτιἡΜονὴΒατοπαιδίουκατὰτὸν18°καὶ19°αἰώναεἶχετεράστιεςοἰκονομικὲςδυνατότητεςκαὶμὲαὐτὸντὸντρόποἐπιτελοῦσεπνευ-ματικό,ἐθνικό,ἐκπαιδευτικὸκαὶκυρίωςκοινωνικἔργοστηρίζον-ταςπρὸςκάθεκατεύθυνσητὸνἙλληνισμό.ἜτσιδημιούργησετὴνἈθωνιά-δαἈκαδημίαμὲκυρίουςἐκφρα-στὲςτῶνἰδεῶνἀνασύστασηςτοῦΓένους,τοὺς
γιοΚοσμᾶΑἰτωλό,ΡήγαΦεραῖο,
γιοΝικόδημοἉγιο-ρείτη,
γιοἈθανάσιοΠάριο,Εὐγέ-νιοΒούλγαρηκαὶἄλλους.
Ἱ.
Μονἐπίσηςσυνέβαλεοὐ-σιαστικὰστὴνἵδρυσητῆςΜεγάληςτο
ΓένουςΣχολῆς,στὴνΘεολο-γικΣχολὴτῆςΧάλκης,ἀκόμηκαὶστὸΠανεπιστήμιοἈθηνῶν,ἐνῶἐνίσχυσεοἰκονομικ
τ
περισσότε-ραἘκπαιδευτήριατοῦἙλληνικο
Κ
ράτους.Κάτιτὸὁποῖοπαραμένειἄγνω-στοσὲπολλοὺςεἶναιὅτιπρῶτοςὁΒατοπαιδινὸςΜητροπολίτηςΕἰρη-νουπόλεωςΓρηγόριοςεὐλόγησετὴνσημαίατῆςἘπαναστάσεωςτοῦὙψηλάντηστὸἸάσιοτῆςΜολδα-βίαςτὸ1821.προσφορὰὅμωςτῆς
Ἱ.Μ
ονῆςΒατοπαιδίουὑπῆρξεκαταλυτικὴστὴνκάλυψητῶνοἰκονομικῶνἀναγκῶναὐτοτο
ἀγώναἐναν-τίοντοῦὈθωμανικοῦζυγοῦ.Ἦτανμοναδικὸςφορέας,ποὺμποροῦσενὰτὸκάνει,διότιτὸμέ-γεθοςτῶνμετοχιῶντηςστὴνπε-ριοχτῆςΜολδαβίαςκαὶΒλαχίαςξεπερνοῦσετὸ1.300.000στρέμμα-τα.Τὴνπροσφορ
ά
τ
η
ςαὐτὴτίμησετὸ2004ΠρόεδροςτῆςΜολδα-βίαςσὲεἰδικὴτελετή.
Ἱ.
Μονὴμὲτὸἴδιοπνεῦμαπροσέφερεστὸἔθνοςστὸναἰώνα,ποὺπέρασε120.000στρέμματαγιὰτὴνἀποκατάστασητῶνπροσφύ-γων.Οἱμοναχοδὲνἔχουντίποτεδι-κότους,δὲνἔχουνπροσωπικὴπε-ριουσία.διαχείρισητῶνοἰκονο-μικῶντ
ς
Ἱ.
Μονῆςἔχειγνώμονατὴνπροσφορὰστὸἔθνος.Εἶναιὑποχρέωσήμαςνὰδιαδώ-σουμεπέραἀπὸαὐτὲςτὶςἐπιστη-μονικὰτεκμηριωμένεςνομικὲςἐκ-δόσειςκαὶκάποιουςβασικοὺςκα-νόνεςτοῦΜοναχισμοῦ,ποὺεἶναιφυσικνὰἀγνοοῦνπολλοὶἀδελφοίμας.ΟἱἹερὲςΜονὲςεἶναιΝομικὰΠρόσωπαΔημοσίουΔικαίου.
ὉκάθεἩγούμενοςδὲνἔχειμό-νονἱερὑποχρέωσηἔναντ
ι
τ
νἱερῶνκανόνων,ἀλλὰεἶναικαὶτυ-πικὰὑποχρεωμένοςἔναντ
ι
το
νό-μουνὰπροστατεύειτὴνπεριουσίατῆς
Ἱ.
Μονῆς,δηλαδὴτὴνπεριου-σίατοῦδημοσίου,γιατίἀλλιῶςθὰκατηγορηθεῖγιὰἀπιστίαδηλαδὴγιὰκακοδιαχείρισηδημόσιαςπερι-ουσίας.
ἘκμέρουςτῶνμελῶντοῦΔ.Σ.θεωρῶὑποχρέωσήμουνὰἐκφρά-σωσὲὅλουςτο
ςπαρόντεςτὶςθερμέςμαςεὐχαριστίες,γιατίμὲτὴνπαρουσίασ
α
ςμᾶςτιμᾶτεἰδιαί-τερα,ἀλλὰκαὶτὴν
Ἱ.
ΜονὴΒατο-παιδίου.Τὴν
Ἱ.
Μον
ή,
ποὺὑφίσταταιμιὰμεγάληδοκιμασία,ἀλλὰὁΘεὸςσὲκαμίαπερίπτωσηδὲνθὰἐπιτρέψειτελικὰνὰμὴλάμψειἀλήθεια».
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ»
«ΑΛΗΘΩΣ ΕΤΕΧΘΗ»
οἱσοφοίκαίοἱἔνδοξοικαίοἱπο-λυτιμημένοι τῆς γῆς, τά στεφά-νια τους, ὅπως ἀκριβῶς πράτ-τουνοἱ«εἰκοσιτέσσαρεςπρεσβύ-τεροι» τῆς Ἀποκάλυψης, στήθριαμβεύουσα Ἐκκλησία: «Καίβαλοῦσι τούς στεφάνους αὐτῶνἐνώπιον τοῦ θρόνου λέγοντες·ἄξιος εἶ, ὁ Κύριος καί Θεόςἡμῶν, λαβεῖν τήν δόξαν καί τήντιμήν καί τήν δύναμιν, ὅτι σύἔκτισαςτάπάντα,καίδιάτόθέ-λημά σου ἦσαν καί ἐκτίσθησαν»(Ἀποκ. Δ΄ 10-11). Ἡ σπηλιά καί τό Βρέφος θεο-λογοῦν «ἀνερμηνεύτως». Κατάτόν ἱερό Χρυσόστομο: «Ὁ Θεός,ἀρρεύστου καί ἀναλλοιώτου με-νούσηςτῆςἁγίαςοὐσίας,ὡςΘε-όςΘεόνθεοπρεπῶςἐγέννησεν».Καί προσθέτει: «Ὅτι μέν γάρἔτεκεν ἡ Παρθένος σήμερον,οἶδα, καί ὅτι ἐγέννησεν ὁ Θεόςἀχρόνως,πιστεύω,τόνδέτρόποντῆς γεννήσεως σιωπῇ τιμᾶν με-μάθηκα, καί οὐ διά λόγων πολυ-πραγμονεῖν παρέλαβον...Τό οὖνκατάφύσινζητείσθω,τόδέὑπέρφύσιν σιγῇ τιμάσθῳ» (Λόγος Β΄εἰς τό Γενέθλιον τοῦ Κ.Η.Ι.Χ.).Τό ὅτι, δηλαδή, γεννήθηκε σή-μερα ὁ Λόγος ἀπ’ τήν Παρθένο,καίὅτιἡγέννησήΤουεἶναιπρο-αιώνια, τό πιστεύω ἀκράδαντα,ἀλλάτόνὑπερφυσικότρόποτῆςΘεογέννησήςΤου,τόνἀντιμετω-πίζω μέ τή σιωπή μου καί ὄχι μέλογικέςκαίἀτέλειωτεςἔρευνες.Τί ὑπέροχος ὁ Χρυσοστόμιοςλόγος! Δέν ξέρω, λέει, μέ ποιότρόπο καί πρός τά ποῦ νά στρέ-ψω τά πηδάλια τοῦ λόγου. «Τίγάρ εἴπω, ἤ τί λαλήσω; Τήν τε-κοῦσαν ὁρῶ, τόν τεχθέντα βλέ-πω, τόν δέ τρόπον τῆς γεννήσε-ως οὐ συνορῶ· νικᾶται γάρ φύ-σις, νικᾶται καί τάξεως ὅρος,ὅπουΘεόςβούλεται.Οὐγάρκα-τάφύσινγέγονετόπρᾶγμα,ἀλλὑπέρ φύσιν τό θαῦμα. Ὦ Χάρι-τος ἀφράστου»!Αὐτά τά τόσο ἀνθρώπινα πούβλέπουμε καί παρακολουθοῦμεκάθε χρόνο τίς μέρες τῶν Χρι-στουγέννων,εἶναι στάμάτιακαίτίς αἰσθήσεις, τόσο ὄμορφα καίγοητευτικά καί πλημμυρισμέναἀπόφῶςκαίτραγούδι.Ἀλλά,πιόβαθιάἄντάκυτάξουμε,ἄναυδοιμένουμε κι ἄλαλοι, μπροστάστό ἄρρητο μυστήριο τῆς θείαςἀγάπης καί παρουσίας. Ἡ προσκύνηση καί ἡ λατρείαμας στόν Ἕνα, εἶναι ἡ μόνη πούΤοῦ ἁρμόζει, κατά τόν ποιητή(Βερίτη).«Ἰησοῦ! Μπροστά Σου γονατί-ζουμε-Μάγοιφτασμένοιἀπότάξένα,καί ταπεινά σέ χαιρετίζουμετόν Λατρευτό μας καί τόν  Ἕνα». Ἱερά καί ἄξια σεβασμοῦ, ὅσασχετίζονται μέ τή σάρκωση τοῦΛόγου. «Καί τήν Βηθλεέμ τίμη-σον τήν μικράν, ἡ σε πρός τόνπαράδεισον ἐπανήγαγε· καί τήνφάτνην προσκύνησον, δι’ ἥν,ἄλογος ὤν, ἐτράφης ὑπό τοῦΛόγου»,λέγειἅγιοςΓρηγόριοςὁ Θεολόγος (λόγος ΛΗ΄).ΣτόνἸησοῦΧριστό,τόνΚύριοκαίΛυτρωτήτοῦκόσμου,«αὐτῷδόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶναἰώνων. Ἀμήν».«ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΤΕΧΘΗ»«ΑΛΗΘΩΣ ΕΤΕΧΘΗ».
ἘξεδόθηὑπτοῦσυλλόγουφίλωντῆςἹ.Μονῆς,ὁποῖοςἔχει10.000μέλη
ΕΙΔΙΚΟΣΤΟΜΟΣΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΕΙΤΗΝΜΕΓΑΛΗΝΠΡΟΣΦΟΡΑΝΚΑΙΤΑΔΙΚΑΙΑΤΗΣΙ.Μ.ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ
Τὴν
Δευτέραν
27
Δεκεμβρίου
καίτήνἑπομένην
3Ἰανουαρίου2011
δένθάγίνουνὁμιλίαιλό-γωτῶνἑορτῶντοῦΔωδεκαη-μέρου.Αἱὁμιλίαιθάσυνεχι-σθοῦν
τήνΔευτέραν10Ἰα-νουαρίου.
ΑΙΟΜΙΛΙΑΙΤΗΣΠ.Ο.Ε.
ΠΡΕΠΕΙΝΑΜΕΤΑΦΡΑΣΘΟΥΝΤΑΛΕΙΤ.ΚΕΙΜΕΝΑ;
σταὅλανάτάκαταλάβουμεμέτόμικρμυαλόμαςἀμέσωςκαίτώρα;ΜοῦἔλεγεπρόκαιροῦἕναςΓέρον-τας·“Πενήνταχρόνιαστό῞Αγιον῎ΟροςκαπροχθέςἔνοιωσαστήνἀγρυπνίατόΚύριεἐλέησον”.῎Αντόλέγαμε“Κύριεἐλέησεἐμέναθάτόκατανοήσουμεπιόγρήγορα;Τίσημαίνεικατανόηση;῎Εχεισχέσημέτόβίωμα;Πρέπεινάκάνουμετούςπιστούςἔξυπνους,νάτάκα-ταλαβαίνουνὅλαγρήγορα;Γιατίνάτάκαταλάβουμεὅλαἀμέσως;Ποιόςτόἐπιλέγεικαίτόἐπιτάσσει;῾Ηλογική;Δέννομίζω.Μήπωςπρέπειλιγάκινάὑπομείνουμενάἐπιμείνουμε,νάμελετήσουμεβα-θύτερα,νάπροσευχηθοῦμεθερμά,νάἐλπίζουμεπερισσότερονάἐμπι-στευθοῦμετόνΘεό,νάκαθαρ-θοῦμεγιάνάφωτιστοῦμε;»
17
.
Ὑποσημειώσεις:
16. ῾Η ἡμερίδα πραγματοποιήθηκεστίς 10 Δεκεμβρίου 1994. Τά Πρα-κτικά τῆς ἡμερίδος ἐξέδωσε ἡ ῾Ι.ΜητρόπολιςΒεροίαςτό2001μέτίτλο«῾Υμνήτωρ. Τόμος ᾿ΑναμνηστήριοςΓέροντος Γερασίμου Μοναχοῦ Μι-κραγιαννανίτου». Τά λεχθέντα ἀπότόνἀρχιεπίσκοποστίςσελ.49-50.17.Σύναξη,τεῦχος73,᾿Ιαν.-Μάρτ.2000, σελ. 99. Σχετικῶς λέγει ὁ ῞Αγιος᾿Ιωάννης τῆς Κροστάνδης, ῾Η ἐνΧριστζωήμου.῾Ιερολογισμομιᾶςὁσίας ψυχῆς, κεφ. 132, μετάφρ. Βασ.Μουστάκη, ἐκδ. Παπαδημητρίου,᾿Αθῆναι 1996, σελ. 74· «Τά λόγια τῆςθείας λατρείας δέν εἶναι ὅλα κατα-νοητάἀπόὅλους.῾Οἐχθρόςπροσπα-θεῖ νά μᾶς πείσει ὅτι εἶναι μάταιο νάἀκούωνται,ὅτι᾿Εκκλησίαχάνειτόνκαιρό της μ᾿ αὐτά. Πρόκειται γιάἀβάσιμο σκέψι. Τό Πνεῦμα τό ῞Αγιοθά μείνη ἀδρανές; Δέν θά φωτίση τίςκαρδιές;Δένἔχειςκαίσύὁἴδιοςπεῖραἀπό τόν φωτισμό τῆς καρδιᾶς σου μέτήν ἐνέργεια τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος; ῎Αλλοτε, δέν καταλάβαινες μερικέςλέξεις καί ἐκφράσεις. Δέν εὕρισκανἀπήχησι μέσα σου. Ξάφνου ὅμως, τό ῞ΑγιοΠνεῦμασέφώτισεκαίτάλόγιααὐτά μίλησαν μέσα σου καθαρά. ῎Αςμήν ἀμφιβάλλουμε λοιπόν. ῾Η ᾿Εκ-κλησία σπέρνει καί ὁ Θεός κάνει νάβλασταίνηὁσπόρος».
ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΚΤΗΣ1ηςΣΕΛ.ΣΥΝΕΧΕΙΑΕΚΤΗΣ1ηςΣΕΛ.
 
ΠρίνἑνάμισυπερίπουμῆναἘπιτροπή,πούγιάτόθέματῶνμα-θημάτωντοΛ
υ
κείουεἶχεσυγ-κροτήσειτόὙπουργεῖο,ἔδωσεστήδημοσιότηταἕναΣχέδιογιάτόπρόγραμμαΜαθημάτωνκαίτῶντριῶντάξεων.Σχέδιοπούξεσήκω-σεσωρείαἀντιδράσεων.
Κ
αίκάπουἄρχισενάτροποποιεῖται.Μέλόγιαπρόςτόπαρόν.Καίμέὑποσχέσεις.Τόσχέδιοαὐτόκυρίωςθίγειτήθρησκευτικήδιδασκαλία,δηλαδήτόμάθηματῶν
Θ
ρησκευτικῶνστόΛύκειο.Καίτόθίγεικαιρίως.Ἔχουνδημοσιευτεῖπολλέςκρι-τικές.Πούσυνετέλεσανστόνάἀρχίσουνσυζητήσειςγιάκαλύτερημετ
α
χείρισηἄλλωνμαθημάτων.ΤῆςἹστορίαςπρῶτα,ἀλλάκαίἄλ-λων.Καίπολύσωστά.ὍμωςγιάτόΜάθηματῶνΘρησκευτικῶνδένφαίνεταινάσυζητιέταιτίποτα–πρόςτόπαρόν.Ἐμεῖςἐξακολουθοῦμενάἐλπίζουμε.Καιπεριμένουμεδια-μαρτυρίεςκαίπιέσειςπρόςτόὙπουργεῖοκαίἀπόπολλούςἝλλη-νες.Ὄχιμόνοθεολόγους.Αὐτοίἔκανανκιόλαςπολλές.Περιμένου-μεκα
ἀπόπολλούςπιστούςπολίτεςτῆς
Χ
ώραςτούτης,πούθέλουντάπαιδιάτουςστόσχολεῖονάἀκοῦνδυόλόγιαγιάτόΧριστόμαςκαίγιάτήνπίστημας,καίγιάτήδιδασκαλίατῆςἀγάπηςκαίτῆςκαλωσύνηςκαίτῆςἐντιμότητας,πούἘκεῖνοςζητᾶἀπ᾽ὅλουςμας.Γιατίὅσοκι᾽ἄνὑπάρ-χουνἀδυναμίεςστήδιδασκαλίατοῦσχολείου–πάνταθάὑπάρχουν–,ὁἐξοβελισμόςτοῦΜαθήματοςτῶνΘρησκευτικῶν,πούδιαγράφειτό«Σχέδιο»θάἀποχωρίσειἐντελῶςπιάτάπαιδιάμαςἀπ᾽τόπνεῦματοῦΧριστοῦ.Θάσημειώσουμεπαρακάτωμε-ρικάμόνοίγαἀπ᾽τάπολλάση-μεῖα)τοῦΣχεδίου,μέτάὁποῖαδένμποροῦμενάσυμφωνήσουμε.Εἶ-ναιγενικότερηςσημασίας,ἀλλάδείχνουνὅτιγενικήἀντίληψη,πούδιατύπωσετόΣχέδιοαὐτό,δένμπορεῖνάγίνειἀποδεκτήἀκριβῶς,γιατίτάἀποτελέσματάτηςθάὁδη-γοῦνἀκόμαπιόπολύσέκαταστά-σεις,πούπληρώνειἤδηἡκοινωνίαμας.Τόσχέδιονλοιπόναὐτό:1.Δείχνεικατ᾽ἀρχήνὅτιἐγκατα-λείπειτήνἰδέατο«παιδαγω-γοῦντοςσχολείου».Πολύλίγοἐν-διαφέρεταιγιάτάμαθήματα,πούκατ᾽ἐξοχήνἀποβλέπουνστήδιά-πλασητῆςπροσωπικότηταςκαίτοῦἤθουςτοῦμαθητῆ.ἩΝ.Ε.λογοτε-χνία,τόμόνοδιασωζόμενομάθη-μα,διατηρεῖταιὡςπροσφερόμενοσ᾽ὅλουςτούςμαθητές,ἐπειδήσυνδέεται,καίεἶναιἀπολύτωςφυ-σικό,μέτόβασικόὄργανοτῆςκοι-νωνικῆςζωῆς,τήμητρικήγλ
σσα.Καίτόλέμεαὐτό,ἐπειδήμᾶςἔχουνδοθεῖἔκδηλαδείγματατῆςμεταχείρισηςτῆςλογοτεχνίαςὡςπρόςτήνπαραπάνωἰδέα.ἐπιλο-γήτῶνλογοτεχνικῶνκειμένων,πούἀνθολογοῦνταιστάσχολικάβι-βλίατοῦΓυμνασίου,εἶναισέπολ-λάἀπαράδεκτη.Μέτήνἴδιααὐτήἀντίληψηἀρχαίαἑλληνικήγραμματεία(εἴτεἀπότόπρωτότυποεἴτεἀπόμετά-φραση),τόκατ᾽ἐξοχήνμάθημαἐπι-κοινωνίαςτοῦνέουἕλληναμέτόἀρχαῖοπνεῦμακαίτόνἑλληνικόπολιτισμόκαίἀνθρωπισμό,αὐτόπούμπορεῖνάδιαπλάθει«τόνἝλ-ληναἄνθρωπο»κατάτόνW.Jae-ger,ὠθεῖταιστήνἐπιλογή‧τρίωρηγιάτάπαιδιάτῆςΑ´Λυκείουκαίτρίωρηἤἑξάωρηγιάτάπαιδιά,πούπροσανατολίζονταισέκλασικέςσπουδές.Καίμόνονγι᾽αὐτά,φυσι-κά.ἩἹστορία,πούπρο
σ
φέρεταιστάπαιδιάτῆςΑ´τάξ
ης,
περιθωριοποι-εῖταιστήνἐπιλογήστίςἄλλεςδύοτάξεις.Καί,μετάτίςἔντονεςκαίλογικέςἀντιδράσεις,θάπρέπεινάστηριχθοῦμεστίςδιαβεβαιώσειςτῶνδύοκυριῶντῆςπολιτικῆςἡγε-σίαςτοῦὙπουργείουγιάμιάκαλύ-τερημεταχείριση.ΓιάτάΘρησκευτικάγίνεταιτόἴδιο.μέγιστηἠθοπλαστικήἀξίατοῦμαθήματος,ἴσωςεἶναιαἰτία,πούστήμένΑ´τάξηπεριορίστηκεἀλλάκαίπάλιμόνοστ
νἐπιλογή,στίςδέἄλλεςδ
ύο
καταποντίστηκεσέἐπιλογή,πούδυσκολεύεταικαίἀπότόπλῆθοςτῶνμαθημάτωντῆςὁμάδος,ἀλλάκαίἀπότήνσυμπερί-ληψημαθημάτων(τριῶνἤκαίπε-ρισσοτέρων)πούά)κρίνονταιἀπαραίτητα,γιάτήνπροετοιμασίατῶνμαθητῶνγιάτίςἐξετάσειςεἰσαγωγῆςστήντριτοβάθμιαἘκ-παίδευση.Καίγιάτήνπερίπτωσηδένἔχουμεκαμμιάὑπουργικήδή-λωση,παράτίςδιαμαρτυρίες.Κάποιεςλεπτομέρειεςθάμπο-ροῦσεἀκόμηνάπροστεθοῦν.Ὅμωςτόπρῶτοἐδῶσυμπέρασμαεἶναιὅτιγίνεταικαταφανήςπροσ-πάθειανάπεριοριστεῖτόἔργοτῶνσχολείωντῆςἐγκύκλιαςμόρφω-σηςμόνοστήνπαροχήγνώσεων.Πολλῶνκαίσημαντικῶνγιάτόνπλοῦτοτους.Ἀπ᾽τίςὁποῖεςὅμωςἕναμεγάλομέροςθάεἶναιχρήσι-μομόνογιάτίςἐξετάσειςκαίπι-θανῶςἀργότερακαίσάνεἰσαγωγι-κόκεφάλαιογνώσεωνστήνἐπι-στημονικήπορείατῶνπαιδιῶν.Γιάτήδιάπλασητῆςπροσωπικό-τητας,τοῦἤθους,τῆςσυνείδησήςτους(ἐθνικῆς,θρησκευτικῆς,κοι-νωνικῆς)τόσχολεῖοἐλάχισταθάἐνδιαφέρεται.Καίἄςλέγειὅ,τιθέ-λειτόΣύνταγμακαίοἱΝόμοιτοΚράτους.ΚαίἡΠαιδαγωγική.Καίκατάστασητῆςσημερινῆςκοινω-νίας.Πιόπλήρηςἡἔκφραση:Καίἄςκραυγάζειἡκατάστασητῆςσημε-ρινῆςκοινωνίας.Ἄλλωστε–θάμᾶςποῦνε–ὑπάρχουνκαίπολλάἄλλαμέσαστόσύγχρονοκόσμονάἐπι-δράσουνστόντομέααὐτό,καίνάδιαμορφώσουντόσύγχρονοἄν-θρωπο.Ὅλοιτάγνωρίζουμε!Πρά-γματιὑπάρχουν!Καίἐπιδροῦν.Ἀλ-λά...Καίγιάνάἀνακεφαλαιώσουμεστόπρῶτοτοῦτοσημεῖο.ΤόΣχέ-διοτοῦπρογράμματοςμαθημάτωντοῦΛυκείου,τῆςἘπιτροπῆςτοῦὙπουργείουὑποβαθμίζει,ἀφήνειστήντύχη,τήνπνευματική,ψυχικήκαλλιέργειατοἀνθρώπου,τήμόρφωσητῆςπνευματικῆςπροσω-πικότηταςκαίτήνκαλλιέργειακαίἀνάπτυξητῆςἐθνικῆς,θρησκευ-τικῆς,κοινωνικῆςσυνειδήσεωςκαίτήνἀγάπηπρόςτήν
Π
ατρίδα,τήδημοκρατία,τήθρησκεία,τάστοι-χεῖατηςὀρθόδοξηςπαράδοσης(ἀγάπη,ἐντιμότητα,καλωσύνη,ἀφοσίωσησέἀξίεςτῆςζωῆς).Δεί-χνειπώςτάξέχασε!2.Τόδεύτεροστοιχεῖοπούπρέ-πεινάσημειώσουμεἐδῶεἶναιὅτιτό«Σχέδιο»φαίνεταιπώςἔχειἐλά-χιστεςφιλοδοξίεςγιάτόνἝλληναπολίτη,γιάτήνὁλότητατῶνπο-λιτῶντου.Θέλειὅλατάπαιδιάνάμάθουντήγλ
σσατῆς
Χ
ώραςμαςοῦλαοῦμας).Νάμάθουνμιάδιεθνῆ,παγκόσμιασήμερα,γλῶσ-σα.Καίνάκαλλιεργήσουντήσω-ματικήτουςἄσκηση.Τάἄλλαὅλατάἀφήνειστήνἐπιλογή.Δηλαδήτάἀφήνεισέδιάφορεςὁμάδες.Ἔχειτήνἐντύπωση–ἴσωςτόνσχεδια-σμό–ὅτιἐπαρκῶςθάἔχουνἀνα-πτυχθεῖστίςμικρότερεςἡλικίες.ΛίγοκαίστήνΑ´Λυκείου.Μέχριτά15χρόνιατους.Καίὕστεραεἰδί-κευση.Μέμόνηπροσπάθειαγιάπιόοὐσιαστική–δημιουργική–ὑπεύθυ-νηκαλλιέργεια,στάπιόσημαντικάχρόνιατῶν16–18χρόνων,τῶντριῶνἀντικειμένων,πούπιόπάνωσημειώσαμε.Εἶναιὅμωςἔτσι;ΣήμεραπούπροσπάθειαεἶναισυνεχήςἔχουμεὅλοιμαςγνώσητοῦπόσοἐπιτυγχάνειτόΣχολεῖοκαίστάτρία.Πόσεςφορέςδένἀκοῦμενάκα-κοποιεῖταιγλ
σσαμας,(ὄχιἈρχαίαλεγόμενηκαθαρεύου-σα).Καίὄχιμόνοἀπόἀνθρώπουςμικρότερηςμόρφωσης–(πρᾶγμαπούεἶναιὄχιμόνοκατανοητό,ἀλ-λάκαίἀνεκτό),ἀλλάκαίἀπόπολ-λούςπούδένθά᾽πρεπε.Τόδεύτερομάθημα‧ἡἀγγλικήγλῶσσα.Πόσοινεοέλληνεςξέρουνἀγγλικά,ἐπειδήτάἔμαθανστόσχολεῖο;Καίπόσησημασίαδίνουνοἱσύγχρονοιἕλληνεςμαθητές(καίτοῦτοεἶναιτόχειρότερο)στήνἐκμάθησημιᾶςξένηςγλώσσαςμέ-σαστόσχολεῖοτους;Κα
ί
γιάτόμ
ά
θηματῆςΦυσικῆςἀγωγῆςθάμπορούσαμενάσημει-ώσουμεὅτιστόσημερινόΛύκειοτόβλέπουνοἱμαθητέςαίδυ-στυχῶςὄχιμόνο)σάνμιάἀνάπαυ-λαγιάλίγοπαιχνίδι.Ἔχετεπροσέ-ξεικάτιπολύἁπλό;
Τ
όβηματισμότῶνμαθητικῶντμημάτωνστίςπα-ρελάσεις;Τολμῶνάπῶὅτιἐκεῖνοπούἀποφεύγουμεσταθεράστόμάθημααὐτόεἶναιπροσπάθειαγιάπειθαρχημένησυμπεριφοράτῆςὁμάδας.Κάτιπούπολλάμπορεῖ νάδιδάξειστόκοινωνικόσύνολο.Εἶναιὅμωςλογικόνάφοβόμαστετήνπειθαρχημένηκοινωνικήζωή;Πόσολοιπόντάκαταφέρνουμεσ᾽αὐτά,τάβασικά;Θάμποροῦσεβέβαιανάὑποστηρίξεικάποιοςὅτιμέτήντοποθέτησήτουςστά«ὑπο-χρεωτικά»μαθήματα,τάκαταξιώ-νουμεκαίἐπιδιώκουμενάγίνειπο-λύκαλύτερηἀπόδοσήτους.Ἀλλ᾽ἐδθάλειτουργήσειτό«μεγαλεῖοτῆςἐπιλογῆς».Ὅτανστίςπάμπολλεςἐπιλογέςθάτοπο-θετηθοῦντάμαθήματα,πούὁδη-γοῦνστίςβασικέςγνώσεις,στήνἐπιστημονικήἐξέλιξη,στόΠανεπι-στήμιο,στήνἐργασία,καίθάθεω-ροῦνταιτάκαταξιωμένα,πούἐμέ-ναθάμέβοηθήσουννάγίνωγια-τρός,μηχανικός,δικηγόρος,ἤ...,ἤ...τότεπόσοτάμαθήματατά«ὑποχρεωτικά»θάμποροῦννάθε-ωρηθοῦνβασικάμαθήματαγιάτήμόρφωση,τήγενικότερημόρφωσητοῦνέουἐφήβουτῶν16–18ἐτῶν;Τόμεγάλοβάροςπούρίχνουμεστήνἐπιλογή,θάκαταστρέψειἀκό-μαπερισσότεροτή«δουλειά»τοῦΛυκείου.Ἐρχόμαστεἔτσιστόζήτηματῆςεὐρείαςἐπιλογῆς,πούπροτείνειτό«Σχέδιο».3.Στόθέματῆςἐπιλογῆςμαθη-μάτωνπολύσύντομα,θάσημει-ώσουμετάἑξῆς:α)Τό«Σχέδιο»μέτήνεὐρύτατηἐπιλογήστίςΒ´καίΓ´τάξειςτοῦΛυκείου,φαίνεταιἔντοναὅτι«λαϊ-κίζει».Ἔχονταςτήσωστήκατ᾽ἀρ-χήν,ἄποψηὅτι«κέντροτοῦνέουΣχολείουπρέπεινάεἶναιμαθη-τής»,προσπαθενάδείξει–νάπρο-σφέρειστούςμαθητέςτήναἴσθη-σητῆςδικῆςτουςσυμμετοχῆςστήνἀπόφασηγιάτήζωήτους,γιάτήμόρφωσήτους.Καίβεβαίωςδένεἶναιἀρνητικότοῦτο.ἐπιλογήὅμωςπούπροτείνειτό«Σχέδιο»στίςδυότάξεις(24ὧρεςἔναντι11)εἶναιτόσομεγάλη,ὥστεθάεἶναιἀποφασιστικήγιάτήνκαθόλουμόρφωσητῶνπαιδιῶν,καίὄχιμό-νογιάτήνκατεύθυνσητῶνσπου-δῶντους.Τόπόσοἐπιτυχημένηθάἀποδειχθεῖἀπόπαιδαγωγικήἄπο-ψηκαίμάλισταγιάπαιδιά16–17χρόνων(ὅσοκαίἄν,βέβαια,πίσωτουςθάεἶναι–ὅσοεἶναι–καίοἱγο-νεῖς)εἶναικάτι,πούγεννᾶσίγουραἐρωτήματακαίπροβληματισμό.β)Ἰδιαιτέρωςσημαντικόεἶναιτόὅτιἡἐπιλογήαὐτήσυνδέεταιμ
τ
ςἐξετάσειςγιάτήνεἰσαγωγήστήντριτοβάθμιαἘκπαίδευση.Καίτοῦτοκάνειπιόδύσκολοτόπρό-βληματῆςεὐρείαςἐπιλογῆς.Ἐπει-
24
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
2010Σελς3η
ΧΡΗΣΙΜ
Ο
ΙΣΥΜΒΟΥΛΑΙ
ἌξιαἰδιαίτερηςπροσοχῆςεἶναιτάλόγιατοῦἀποστόλουΠαύλουπρόςτόνμαθητήτουΤιμόθεο:«Σύδένῆφεἐνπᾶσιν,κακοπάθησον,ἔργονποίησονεὐαγγελιστοῦ,τήνδια-κονίανσουπληροφόρησον».Μέἕναστίχοτοῦλέειτόσαπολλά,χρήσιμαγιάτήνἀποστολήτου.Τόνσυμβουλεύει,προκειμένουνάἀναδειχτεῖἄξιοςκαίἀποδοτικόςἐργάτηςτοῦΕὐαγγελίου.Παῦλοςχρησιμοποιετέσσεραρήματα,συνοψίζονταςτόἔργοτου.α´.«Νῆφεἐνπᾶσι».Νάεἶσαιπροσεκτικόςκαίἄγρυπνοςσέὅλαὅσατοῦπαρουσιάζειτόπνευματικόἔργο.Προσεκτικόςκαίστάμικράκαίστάμεγάλα.Προσεκτικόςκαίστίςλεπτο-μέρειες,γιατίὅπωςὅλοιγνωρίζουμε,ὁἀπρόσεκτοςστάμι-κράεἶναιἀπρόσεκτοςκαίστάμεγάλα.ΧρειάζεταισυνέπειαστάὅσαδιδάσκειὁΚύριος.β´.«Κακοπάθησον».Τόπνευματικόἔργοδένεἶναιπάνταεὔκολοκαίεὐχάριστο.Συχνάπαρουσιάζονταιδυσκολίες,ἀλλάκαίἀντιδράσειςἐκμέρουςἐκείνων,πούδέντόἀπο-δέχονταικαίπολλέςφορέςξεσποῦνσέβάροςτῶνκλη-ρικῶν.Ἡκακοπάθειασυμβαδίζειμέτήνποιμαντικήδραστη-ριότητα,γιατίκληρικόςδένἀπευθύνεταιμόνοστούςλί-γουςπιστούς,πούβρίσκονταιἐντόςτῆςἘκκλησίας,ἀλλάκαίστούςπολλούς,τούςἐκτόςτῆςἘκκλησίαςκαίπροσπα-θεῖνάτούςὁδηγήσειστήσωτηρία.γ´.«Ἔργονποίησονεὐαγγελιστοῦ».Πρέπεινάκηρύττεικαίνάδιδάσκει.ΝάδιαφωτίζεικαίνάπαρουσιάζειἀνόθευτητήδιδασκαλίατοῦΧριστοῦ,ἀποφεύγονταςτίςαὐθαίρετεςἑρμηνεῖεςκαίτίςπαρερμηνεῖες,ἀλλάκαίτήντάσηνάἐκσυγχρονίζειτόλόγοτοῦΘεοῦμέτόδικαιολογητικόπώςτάχαἔτσιθάπροσελκύσειτούςἀνθρώπους.δ´.«Τήνδιακονίανσουπληροφόρησον».ΝάἐκπληρώσειτόκαθῆκοντουστήνὑπηρεσίατοῦΘεοῦ.Νάμήπέσειστήνἀμέλειακαίἀδιαφορία.Νάεἶναισχολαστικόςστήνἐκτέλε-σητῶνκαθηκόντωντουκαίπρόθυμοςστήνὑπηρεσίατοῦποιμνίουτου.ΜακάρινάπροσέξουναὐτέςτίςσυμβουλέςτοῦΠαύλουπρόςτόνΤιμόθεοκαίοἱσύγχρονοικληρικοί,οἱὁποῖοισυχνάεἶναιἀμελεῖςκαίἐνεργοῦνὡςψυχροίἐπαγγελματίες,μέἀποτέλεσμανάμήοἰκοδομοῦνταιπνευματικάοἱἄνθρωποικαίνάμήὁδηγοῦνταιστήσωτηρία.
Πρωτ.Δ.Δ.Τ.
ΚΥΡΙΑΚΗΠΡΟΤΩΝΦΩΤΩΝ2ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ2011Ἀπόστολος:Β´Τιμ.δ´58Εὐαγγέλιον:Μάρκ.α´18 Ἦχοςβαρύς.—Ἑωθινόν:Ι´ΔΙΔΑΓΜΑΤΑΕΚΤΟΥΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΑΝΘΗΜΕΓΑΛΟΥΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
(4ον)
στ´.ΤὸπαράδειγματῶνἉγίων
 Ἡχριστιανικὴδιδαχὴδὲνεἶναιἀφηρημένεςἔννοιες,ποὺδὲνἔχουνἐφαρμογὴστὴζωήκαὶἁπλῶςδια-τυπώνονταιγιὰνὰὀξύνουντὸνοῦτοῦἀνθρώπουκαὶνὰτέρψουντὴνκαρδιάτου.Εἶναιδιδασκαλίαμὲσυγκεκριμένουςστόχους,εἶναιτή-ρησηἐντολῶν,εἶναιἐξαγιασμὸςκαὶσωτηρίαψυχῆς,εἶναιἀπόλαυσηαἰωνίωνἀγαθῶν.Καὅλααὐτὰ Ἐκκλησίατὰδιδάσκειμὲτὰπαρα-δείγματατῶνἀπ᾽αἰῶνοςἉγίωντης.Γιαὐτοἱχριστιανοὶπρέπειμὲἰδι-αίτερηπροθυμίακαὶμεγάληπρο-σοχὴνὰμελετοῦντοὺςβίουςτῶνἉγίων.Ἐκεθὰβρίσκουντὴλύσητῶνπροβλημάτωντουςκαθὰἀντλοῦνδύναμηκαὶπαρηγοριά.ΜέγαςΒασίλειοςἀναφέρεισχετικὰγιὰτὸθέμααὐτό:«Οἱζωγράφοι,ὅτανζωγραφίζουνεἰκόνεςἀπὸπρό-τυπα,παρατηροῦνσταθερτὸπα-ράδειγμακαὶπροσπαθοῦννὰμετα-φέρουντὸχαρακτήρατοῦπροτύ-πουστὸδικότουςκαλλιτέχνημα.Κατὰτὸνἴδιοτρόποἐνεργεκιἐκεῖνοςποπροσπαθενὰκατα-στήσειτὸνἑαυτὸτουτέλειοσὲκά-θεεἶδοςἀρετῆς.ΠροσβλέπειστοὺςβίουςτῶνἉγίων,σὰννὰεἶναιἀγάλ-ματακινούμενακαὶδρῶντα,καὶμὲτὴμίμησηοἰκειοποιεῖταιτὴνἀγα-θότητάτους».
***ζ´.παρουσίατοΘεοῦστὴνψυχήμας
Συχνὰἀκοῦμετὴσυμβουλὴ«πρέπεινὰἔχουμετὸΘεμέσαμας»,τὴνὁποίαὡστόσοπολλοὶθε-ωροῦνὑπερβολικκαὶἀνεφάρμο-στη.ΔὲνδέχονταιὅτιεἶναιδυνατὸνὰἔχειἄνθρωποςτὸΘεμέσαστὴνκαρδιάτουἢνὰτὸννιώθειὅτιεἶναικοντάτου.Μ.Βασίλειοςδί-νειπειστικὴἀπάντησησὲαὐτούς,ποὺἀμφιβάλλουν:«Μὲτὴνἀνά-γνωσηψυχὴγίνεταιπιὸνέακαὶπιὸἀκμαίακαὶκινεῖταιἀπὸπόθοπρὸςτὸΘεό.Οἱπροσευχὲςδιαδέχονταιτὴνἀνάγνωση.Καλὴπροσευχεἶναιἐκείνη,ποὺἐμφυτεύειστὴνψυχήτὴνκαθαρὴἔννοιατοῦΘεοῦ.ἘνοίκησηδὲτοΘεοῦεἶναινὰἔχειτὸΘεἱδρυμένομέσατουμὲτὴμνήμη.Τό-τεγινόμαστεναοὶτοῦΘεοῦ,ἐφ᾽ὅσονδὲνδιακόπτεταισυνοχὴτῆςμνή-μηςἀπὸγήϊνεςφροντίδεςκαὶὁνοῦςδὲνδιαταράσσεταιἀπὸἀπροσδόκη-ταπάθη.ὉφιλόθεοςἀναχωρεῖπρὸςτὸΘεό,ἀποφεύγονταςὅλατὰπα-ραπάνωκαὶἐκδιώκονταςτὰπάθη,ποὺτὸνπροσκαλοῦνστὴνἀκράτεια,ἀσχολεῖταιμὲὅλαἐκεῖνα,ποὺὁδη-γοῦνστὴνἀρετή».
***η´.Προϋποθέσειςγιὰγόνιμησυζήτηση
Εἶναισπουδαῖοπράγμανὰσυμ-μετέχειςσὲμίασυζήτησηκανὰμπορεῖςἀφενὸςνὰδιατυπώνειςτὶςἀπόψειςσουκαὶνὰκαταθέτειςτὶςγνώσειςσουκαὶἀφετέρουνὰἀπο-κομίζειςὠφέλειαἀπὸτὰὅσαλένεοἱἄλλοι.ὅληδιαδικασίαδὲνεἶναιπάνταεὔκολη,γιατὶπολλοὶἄνθρω-ποιεἶναιἐπίμονοιστὴγνώμητους,ἡμιμαθεῖςκαὶἐγωϊστές.Δὲνἔχουνοὔτεστοιχειώδηεὐγένειανὰσεβα-στοῦντοὺςἰσχυρισμοὺςτῶνἄλλων. ὉΜέγαςΒασίλειοςδίνειμερικὲςχρήσιμεςσυμβουλὲςγιτὸπῶςπρέπεινὰσυζητοῦνοἱἄνθρωποιπροκειμένουνὰπροκύπτειἀμοι-βαίαπνευματικὴὠφέλεια:φιλό-θεος«πρέπεινὰφροντίζεινὰμὴφέρεταιἀμαθῶςστὶςσυζητήσεις,ἀλλὰνὰρωτάειχωρὶςἐριστικότητα,νὰἀπαντάειχωρὶςὑπεροψία,νὰμὴδιακόπτειτὸσυνομιλητήτου,ὅτανλέεικάτιχρήσιμοοὔτενὰἐπιθυμεῖ νὰπαρεμβάλλειἐπιδεικτικὰτὸδι-κότουλόγο,τηρώνταςἰσοζύγιολό-γουκαὶἀκοῆς.Νὰμαθαίνειχωρὶςντροπὴκαὶνὰδιδάσκειχωρὶςφθό-νο.Καὶἂνἔχειδιδαχθεἀπὸἄλλον,νὰμὴτὸκρύβεισὰνοἱφαῦλεςγυ-ναῖκες,ποπαρουσιάζουννόθαπαιδιὰὡςδικάτους,ἀλλνὰφα-νερώνουνμὲεὐγνωμοσύνητὸνπα-τέρατῶνσκέψεώντους.Νὰπροτι-μάειτὸμέτριοτόνοτῆςφωνῆς,γιὰνὰἀκούγεται,ἀλλκαί,γινὰμὴγίνεταιφορτικός.Νὰἐξωτερικεύειτὸλόγο,ἀφοπρῶταἐξετάσειμέ-σατουτίπρόκειταινὰπεῖ.Νὰεἶναικαταδεκτικὸςστὶςσυζητήσειςκαὶγλυκὺςστὶςὁμιλίες,νὰμὴἐπιδιώ-κειτὸεὐχάριστομὲτὰἀστεῖα,ἀλλὰνὰκρατάειτὴχάρημὲτὴνεὐγενικὴσυμβουλή.Νὰἀποβάλλειτὴντραχύτηταπάντοτε,ἀκόμακαὶὅτανεἶναιἀπαραίτητονὰἐπιτιμή-σει,διότι,ἂνπρῶταδείξειμετριο-φροσύνηκαὶταπεινοφροσύνη,θὰγίνειεὐπρόσδεκτοςἀπὸἐκεῖνον,ποὺἔχειἀνάγκηἀπὸθεραπεία».
Πρεσβ.ΔιονύσιοςΤάτσης
Ο
 
ΟΡ
 
ΡΘ
 
ΘΟ
 
ΟΔ
 
ΔΟ
 
ΟΞ
 
ΞΟ
 
ΟΝ
 
ΝΣ
 
ΣΗ
 
ΗΜ
 
ΜΕ
 
ΕΙΙΩ
 
ΩΜ
 
ΜΑ
 
ΑΤ
 
ΤΑ
 
ΑΡ
 
ΡΙΙΟ
 
ΟΝ
 
Ν
 
Ἡ Κυβέρνηση μᾶς μίλησε γιὰτὴν «ἀναγκαιότητα» καὶ γιὰ τὰ πλε-ονεκτήματα τῆς «Κάρτας τοῦ Πο-λίτη» (ἐφεξῆς ΚτΠ), ὅπως ὅτι θὰ δι-ευκολυνθοῦν οἱ συναλλαγές, θὰκαταπολεμηθεῖ ἡ φοροδιαφυγὴκ.λπ., ἀλλὰ ἀποσιώπησε τὰ μειονε-κτήματα. Αὐτὸ ἀντιβαίνει στὴ θε-μελιώδη ἀρχή, ποὺ λέγει ὅτι πρὶνλάβουμε μία ἀπόφαση γιὰ νὰ προ-βοῦμε ἢ ὄχι σὲ μία ἐνέργεια, συγ-κρίνουμε τὸ ἀναμενόμενο ὄφελοςἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐνέργεια μὲ τὸ ἀνα-μενόμενο κόστος της. Ὅταν ἔχου-με μία ἰδέα γιὰ τὸ ἀναμενόμενοὄφελος, ἀλλὰ ὄχι καὶ γιὰ τὸ κόστος,τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἐξαγάγουμελογικὰ συμπεράσματα καὶ νὰ πά-ρουμε ὀρθὲς ἀποφάσεις. Ὡστόσο,ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἡ Κυβέρνησηδὲν ἔχει διαψεύσει τὰ δημοσιεύμα-τα περὶ «ἠλεκτρονικοῦ φακελώμα-τος», ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ μὲτὴν ΚτΠ, περὶ τῆς δυνατότητας πα-ρακολουθήσεως τῶν πολιτῶν μέ-σω τοῦ τσίπ, ποὺ θὰ φέρει ἡ ΚτΠ,περὶ τῆς ἀναγραφῆς τοῦ δυσωνύ-μου ἀριθμοῦ 666 στὴν ΚτΠ κ.λπ..Συνεπῶς, συμπεραίνω ὅτι τὰ δημο-σιεύματα αὐτὰ ἐκτιμοῦν μὲ ἀρκετὴἀκρίβεια τὸ κόστος, ποὺ θὰ προκύ-ψει ἀπὸ τὴν ΚτΠ, ὁπότε θεωρῶ δυ-νατὴ τὴν ἐξαγωγὴ λογικῶν συμπε-ρασμάτων καὶ τὴ λήψη ὀρθῶν ἀπο-φάσεων μὲ βάση τὴν πληροφόρη-ση, ποὺ ὑπάρχει αὐτὴ τὴ στιγμή.Πρῶτον, ἐφόσον μὲ τὴν ΚτΠ πε-ριορίζονται οἱ ἀτομικὲς ἐλευθερίες,λόγω τοῦ «ἠλεκτρονικοῦ φακελώ-ματος», τῆς δυνατότητας παρακο-λουθήσεως τῶν πολιτῶν κ.λπ.,οὐδεὶς πρέπει νὰ τὴν λάβει. Τὸ πρά -γμα γίνεται ἀπείρως χειρότερο, ἂνἀληθεύει ὅτι ὁ πολίτης θὰ κουβαλᾶμαζί του τὸν «φάκελό» του (δηλαδὴτὴν ΚτΠ), ὁ ὁποῖος θὰ περιλαμβάνειτὰ πάντα γι᾽ αὐτὸν (ἰατρικὸ ἱστορικό,φορολογικὲς ἐκκρεμότητες, ποι-νικὸ μητρῶο κ.λπ.), χωρὶς κἂν νὰγνωρίζει τὸ περιεχόμενο τοῦ «φα-κέλου»! Ἔτσι, ἀνὰ πᾶσα στιγμή, ἐξαἰτίας κάποιας λεπτομέρειας, ποὺ θʼἀναφέρεται στὸν «φάκελο», ὁ πολί-της θὰ μπορεῖ νʼ ἀποκλεισθεῖ ἀπὸμία θέση ἐργασίας ἢ ἀπὸ ἕνα ταξίδι,ποὺ θέλει νὰ κάνει σὲ ξένη χώρα, νὰθεωρηθεῖ ὕποπτος ἢ ἀκόμη καὶ ἔνο-χος κάποιου ἐγκλήματος, ποὺ δὲνδιέπραξε κ.λπ.. Ποιὸς ἐχέφρων καὶἀξιοπρεπὴς ἄνθρωπος θὰ ἀντάλ-λασσε ἕνα κομμάτι ἀπὸ τὸ ὑπέρτατοἀγαθὸ τῆς ἐλευθερίας του μὲ κά-ποιες ἐπιπλέον διευκολύνσεις στὶςσυναλλαγές του;Δεύτερον, ἐφόσον ἡ ΚτΠ εἶναι ἕ -να μέσον (ἴσως τὸ κυριώτερο) γιὰτὴν ὑλοποίηση τῆς παγκοσμιοποι-ήσεως, ὅπου θὰ ὑπάρχει μία παγκό-σμια κυβέρνηση, ἡ ὁποία δὲν θὰ λο-γοδοτεῖ στοὺς λαούς, καὶ ἄρα ἡ ΚτΠἀποσκοπεῖ στὴν ἐπιβολὴ μιᾶς παγ-κόσμιας δικτατορίας, ἕπεται καὶ πά-λιν ὅτι οὐδεὶς ἄνθρωπος, ποὺ ἀγαπᾶτὴ δημοκρατία πρέπει νὰ λάβει τὴνΚτΠ. Τὸ ὅτι ἡ παγκόσμια διακυβέρ-νηση θὰ καταργήσει τὴ δημοκρατίαεἶναι νομίζω φανερό. Κατʼ ἀρχάς,προωθοῦν τὴν παγκόσμια κυβέρνη-ση χωρὶς νὰ ρωτήσουν τοὺς λαούς,οἱ ὁποῖοι σὲ ἀρκετὰ μέρη τοῦ κό-σμου ἔχουν ἤδη δείξει ὅτι εἶναιἀντίθετοι. Ἐπιπλέον, ἡ παγκόσμιακυβέρνηση δὲν θὰ φοβᾶται μὴ τυ-χὸν καὶ δὲν τὴν ψηφίσουν οἱ Ἕλλη-νες στὶς ἑπόμενες ἐκλογές, ἀφοῦ οἱἝλληνες δὲν θὰ εἶναι παρὰ μόνονμία ἰσχνὴ μειοψηφία στὸ παγκόσμιοσυνονθύλευμα. Χάνεται, δηλαδή,τὸ ὑπόλογο καὶ ἡ εὐθύνη (αὐτὸ ποὺστὰ Ἀγγλικὰ ὀνομάζουμε
accounta-bility
), ποὺ ἀποτελεῖ θεμελιῶδεςγνώρισμα τῆς δημοκρατίας. Συνε-πῶς, ἡ παγκόσμια κυβέρνηση δὲνθὰ ἔχει καμία εὐαισθησία στὰ σο-βαρὰ προβλήματα, ποὺ θʼ ἀνακύ-ψουν στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν πιθανὴοἰκονομικὴ κατάρρευση καὶ ἀπὸ τὴνκατάργηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας,τῶν ἱ. συμβόλων, τῆς ἱστορίας, τῆςγλώσσας καὶ γενικὰ τοῦ Ἑλληνορ-θοδόξου πολιτισμοῦ. Κάθε ἀληθι-νὸς Ἕλληνας θὰ ἔδινε εὐχαρίστωςκαὶ τὴ ζωή του ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ἰδα-νικῶν, ὁπότε δὲν πρέπει γιὰ κανέναλόγο νὰ συμβάλει στὴν ἐγκατάστα-ση τῆς παγκόσμιας δικτατορίας. Ὡςπρώτη ἀντίσταση πρὸς τὸ ἐπερχό-μενο αὐτὸ κακό, ὀφείλει νὰ πεῖ ἕναἠχηρὸ ΟΧΙ στὴν ΚτΠ.Τρίτον, τὸ τσὶπ τῆς ΚτΠ μπορεῖ νὰ περιέχει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸν δυ-σώνυμο ἀριθμὸ τῆς Ἀποκαλύψεως666 ἢ νὰ ἐπαναφορτισθεῖ μὲ αὐτὸνἀργότερα. Αὐτὸ θὰ εἶναι μία βά-ναυση προσβολὴ τῆς ΧριστιανικῆςΠίστεως καὶ τῆς θρησκευτικῆςἐλευθερίας τῶν Χριστιανῶν καὶ μίασαφὴς παραβίαση τοῦ Συντάγμα-τος τῆς Ἑλλάδος (Ἄρθρο 5, παρ.2). Χάριν ποιῶν διευκολύνσεωνστὶς συναλλαγὲς θὰ ἦταν δυνατὸἕνας ἀληθινὸς Χριστιανὸς νὰ δεχ-θεῖ μία τέτοια προσβολή;Τέταρτον, ὅποιος δὲν λάβει τὴνΚτΠ ἀπειλεῖται μὲ ἀποκλεισμὸ ἀπὸτὴν ἐργασία, τὴ συνταξιοδότηση,τὴν ἰατρικὴ περίθαλψη κ.λπ., ὅπωςἀκριβῶς ἔχει προφητευθεῖ πρὸ2000 περίπου ἐτῶν στὴν Ἱερὰ Ἀπο-κάλυψη τοῦ Ἰωάννου. Μὲ ἄλλα λό-για, ὅποιος ἀρνεῖται νὰ θυσιάσει τὰἰδεώδη, μὲ τὰ ὁποῖα γαλουχήθηκε(Ἐλευθερία, Δημοκρατία, Χριστια-νισμὸς κ.λπ.) χάριν τῆς ὑπὸ ἵδρυσηπαγκόσμιας δικτατορίας ἀπειλεῖταιμὲ τὸν διὰ πείνης θάνατο. Ἤδηἕνας ἀριθμὸς ἐντίμων ἀστυνο-μικῶν, οἱ ὁποῖοι διώχθηκαν ἀπὸ τὸΣῶμα ἐπειδὴ ἀρνήθηκαν νὰ λά-βουν τὴν ΚτΠ γιὰ λόγους θρη-σκευτικῆς συνειδήσεως καὶ ἐλευ-θερίας, γεύεται τοὺς πικροὺς καρ-ποὺς τῆς ἐκκολαπτομένης παγκό-σμιας δικτατορίας. Τὸ Σύνταγματῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖο κατοχυρώ-νει τὰ θεμελιώδη αὐτὰ ἀνθρώπιναδικαιώματα, ποδοπατεῖται χάριντῆς ἐπιβολῆς τῆς παγκόσμιας δι-κτατορίας. Οὐδεὶς ἔντιμος ἄνθρω-πος μπορεῖ νὰ συναινέσει σὲ αὐτό,λαμβάνοντας τὴν ΚτΠ.Πέμπτον, ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπό-ψεως, δὲν μπορεῖ κανεὶς λογικὸςἄνθρωπος νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι ἡ ΚτΠθὰ βελτιώσει τὴν εὐημερία τοῦ συ-νόλου. Κατʼ ἀρχάς, ὑπάρχει τὸ κό-στος τῆς ἐκδόσεως τῆς ΚτΠ ἐνκαιρῷ οἰκονομικῆς κρίσεως, τὸὁποῖο φαίνεται νὰ εἶναι σημαντικό,δεδομένου ὅτι σὲ ἄλλες χῶρες ἡἰδέα τῆς ΚτΠ ἔχει ἀπορριφθεῖ γι᾽αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο. Ἀκόμη πιὸσημαντικό, ὅμως, εἶναι τὸ γεγονὸςὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ΚτΠ θὰ δημι-ουργήσει μεγάλη κοινωνικὴ ἀνατα-ραχή, καθὼς καὶ πολιτικὴ καὶ οἰκο-νομικὴ ἀστάθεια, ἐφόσον πολλοὶἝλληνες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶἀρκετοὶ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλη-σίας τῆς Ἑλλάδος, ἔχουν ἤδη δη-λώσει ὅτι δὲν θὰ τὴν λάβουν. Γιατίνὰ δοθεῖ ἕνα ἀκόμη βαρὺ πλῆγμαστὴν ἤδη ἰσχνὴ οἰκονομία; Καὶ ἂνἀκόμη ὑποθέσουμε ὅτι κάποιοι θὰὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν ΚτΠ, τὸ γε-γονὸς ὅτι κάποιοι ἄλλοι ἔχουν ἤδηζημιωθεῖ (οἱ ἀποταχθέντες ἀστυ-νομικοὶ) καὶ πολλοὶ ἀκόμη πρόκει-ται νὰ ζημιωθοῦν (ὅσοι ἀρνηθοῦννὰ λάβουν τὴν ΚτΠ), ἀποδεικνύειὅτι δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι ἡ ΚτΠ θὰ βελτιώσει τὴν εὐημε-ρία τοῦ συνόλου. Διότι, στὴν Οἰκο-νομικὴ Ἐπιστήμη, τὸ πλέον γνωστὸκριτήριο εὐημερίας εἶναι τὸ κριτή-ριο τοῦ
Pareto,
σύμφωνα μὲ τὸὁποῖο μία ἐνέργεια βελτιώνει τὴνοἰκονομικὴ εὐημερία τοῦ συνόλουὅταν ὠφελεῖ τουλάχιστον ἕνα ἄτο-μο, χωρὶς νὰ βλάπτει κανένα ἄλλο.Τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν καταπο-λέμηση τῆς φοροδιαφυγῆς, αὐτὴδὲν πρέπει νὰ γίνει εἰς βάρος τῶνἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ. Ἄς σοβα-ρευθεῖ πρῶτα τὸ κράτος, καταρ-γώντας τὶς σκανδαλώδεις σπατά-λες του (πρὸς ὄφελος πάντα τῶν«ἡμετέρων») καί, ἀφοῦ ἀνακτήσειτὴν ἀξιοπιστία του, τότε ἄς ἀπαιτή-σει μὲ αὐστηρὸ νόμο τὴν καταβολὴτῶν φόρων.Ἀπὸ ὅλα τὰ παραπάνω, συνάγε-ται ἀβίαστα τὸ συμπέρασμα ὅτι κά-θε τίμιος ἄνθρωπος, ποὺ ἔχειφροντίσει νὰ ἐνημερωθεῖ πάνω σʼαὐτὸ τὸ κρίσιμο θέμα, ὀφείλει νὰπεῖ ΟΧΙ στὴν ΚτΠ.Ὁ ἐθελοντισμός, ὡς ἑκούσιααὐτοπροσφορὰ στὴ διακονία τοῦσυνανθρώπου, συνιστᾶ ἀνακάλυψητοῦ συν–ἀνθρώπου. Αὐτὸ ὅμως ση-μαίνει, ταυτόχρονα, ἀνακάλυψη τῆςκοινωνικότητας ὡς διαπροσωπικῆςκοινωνίας, ποὺ συνιστᾶ κοινωνικὴπραγμάτωση τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡςὈρθοδοξίας. Ἡ παρουσίαση, συ-νεπῶς, τῶν συστατικῶν τῆς ἐκκλη-σιαστικῆς κοινωνικῆς πραγματικό-τητας στὴν πατερικὴ ἐκδοχή τουςμπορεῖ νὰ βοηθήσει καὶ τὴν Ἐθε-λοντικὴ προσφορὰ στὴν ἐκκλησιο-ποίησή της. Τὴν ἀνάπτυξη καὶ πραγ-μάτωσή της δηλαδὴ ἐν Χριστῷ καὶτὴν καταξίωσή της σὲ ἐκκλησιαστι-κή, χριστοκεντρική, διακονία.
α) Ἡ διαπροσωπικὴ κοινωνία:
κατάφαση τοῦ συν–ἀνθρώπου, ὡςἀναγνώριση τῆς ἀξίας του, μὲ τὴνἐν Χριστῷ ἀνύψωσή του ὑπεράνωὅλου τοῦ κόσμου (Μάρκ. 8, 36–37)·προϋποθέτει ὑπέρβαση τοῦ ἀτομι-κισμοῦ καὶ καταξίωση τοῦ ἀνθρώ-που σὲ πρόσωπο. Ἡ ἁγιοπατερικὴἐμπειρία διακρίνει δύο δυνατὲςμορφὲς συνυπάρξεως σὲ μίαν ἀν-θρώπινη κοινωνία: πρῶτα τὴ μορφὴτῆς μάζας (μαζικὴ «συν»–ὕπαρξη).Ἡ μάζα εἶναι σύνολο μεμονωμένωνμονάδων, χωρὶς ἐσωτερικὰ στοι-χεῖα μὲ ἑνοποιητικὴ δύναμη. Ἐσω-τερικὰ δέ, σημαίνει καρδιακά, ταυ-τισμένα μὲ τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη.Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶναι δυνατὸνκαὶ αὐτὰ τὰ ἐθνικὰ συστατικὰ (κοι-νὴ καταγωγή, γλῶσσα, ἔθιμα), ὅπωςἀκόμη καὶ ἡ θρησκεία, νὰ μὴ λει-τουργοῦν ἑνωτικά, ἂν μένουν στὸἐξωτερικὸ καὶ τὴν ἐπιφάνεια, κάτιποὺ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὴν τρα-γικὴ πραγματικότητα τοῦ «ἐμφυλ-ίου» πολέμου. Τὴν κατάσταση αὐτὴτοῦ μὴ ἐν Χριστῷ ἀναγεννημένουἀνθρώπου ἐπισημαίνει ὁ Μ. Βασί-λειος: «Γεγενήμεθα –λέγει– καθ᾽ἑαυτὸν ἕκαστος, ὥσπερ ἡ ψάμμος,οὐ συνημμένοι ἀλλήλοις, ἀλλʼ ἕκα-στος καθ᾽ ἑαυτὸν (= κλεισμένοιστὸν ἑαυτό μας), διηρημένοι» (Ρ
G.31, 1419
). Ὁ καθένας, δηλαδή, σὰνκόκκος ἄμμου μένει στὴν ἀτομικό-τητά του, μὴ μπορώντας νὰ κοινω-νήσει αὐθεντικὰ μὲ ἄλλους.Ἡ μάζα δὲν μπορεῖ νὰ διαθέσειἐσωτερικὰ –πραγματικὰ– ἑνωτικὰκαὶ ἑνοποιητικὰ στοιχεῖα, διότι ἀπο-τελεῖται ἀπὸ ἄτομα, ὀγκόλιθουςἀτομικότητας, ποὺ ἀκατέργαστοικαὶ ἀλάξευτοι, ὅπως εἶναι, δὲν μπο-ροῦν νὰ συγκροτήσουν ἑνότητακαὶ νὰ συνδέσουν συμφωνία. Τὸἄτομο εἶναι ἀπὸ τὴ φύση του ἐγω-κεντρικό. Δὲν μπορεῖ νὰ ὑπερβεῖ τὴζωώδη φύση. Κίνητρο τοῦ ἀτόμουεἶναι ἡ ὕλη, ἡ ἰδιοτέλεια, τὸ συμ-φέρον καὶ κινητήρια δύναμή του ἡἐνστικτώδης παρόρμηση, ποὺ μέ-νει ἀνεξέλεγκτη καὶ ἀδάμαστη.Ἄλλη μορφὴ κοινωνικῆς ὑπάρ-ξεως εἶναι ἡ προσωπικὴ κοινωνία.Ἡ κοινωνία τῶν προσώπων. Στὴνπροσωπικὴ κοινωνία ὑπάρχει ἐσω-τερική, καρδιακή, ἑνότητα καὶ συμ-φωνία. Αὐτὸ ἐκφράζει ὁ καινοδια-θηκικὸς ὅρος «ὁμοθυμαδόν», ποὺχαρακτηρίζει τὴν κοινωνία τῆς Ἐκ-κλησίας ὡς σώματος Χριστοῦ καὶΛαοῦ τοῦ Θεοῦ (Πράξ. 2, 1). Εἶναι ἡὁμοψυχία καὶ ὁμοήθεια (ὁμοῦ +θυμὸς καὶ ἦθος) τῶν μελῶν τοῦ σώ-ματος, ποὺ ὑποστασιώνει τὴν ἑνό-τητά τους. Ἐνῶ δηλαδὴ τὸ ἄτομοεἶναι αὐτόνομη ὕπαρξη, τὸ πρόσω-πο διασυνδέεται καὶ συμφωνεῖ μὲτὰ ἄλλα πρόσωπα μέσα στὴν ὁμά-δα–κοινωνία. Τὸ πρόσωπο δὲν ὑ-πάρχει καθ᾽ ἑαυτὸ καὶ γιὰ τὸν ἑαυτότου, ὅπως τὸ ἄτομο. Ὁ τρόπος τῆςὑπάρξεώς του εἶναι διαπροσωπι-κὸς–κοινωνικός. Ὑπάρχει καὶ λει-τουργεῖ μέσα στὴν κοινότητα–ὁμά-δα, χωρὶς ὅμως νὰ χάνει τὴν ἑτε-ρότητα καὶ αὐτοτέλειά του. Ὅτανὁ Χριστὸς λέγει στὴν περίπτωσητῆς αἱμορροούσας γυναίκας (Λουκ.8, 46): «ἥψατό μου τίς», προλαμβά-νει τὴν ἔνσταση τῶν μαθητῶν του:«Οἱ ὄχλοι συνθλίβουσί σε»! Κάθεἄνθρωπος εἶναι τίς, ἑτερότητα δη-λαδὴ μέσα στὴν πολλαπλότητα. Ἡκοινότητα–ὁμάδα ὡς προσωπικὴκοινωνία δὲν ὑποτάσσει, οὔτεἐξουθενώνει τὸ πρόσωπο, οὐδετε-ροποιώντας το, μεταβάλλοντάς τοδηλαδὴ σὲ ἀπρόσωπη ἀριθμητικὴμονάδα, ἄλλα γίνεται χῶρος, μέσαστὸν ὁποῖο τὸ πρόσωπο μπορεῖ νὰπραγματωθεῖ καὶ νὰ ἀναδειχθεῖ σὲσυγκεκριμένη ὕπαρξη. Στὴν ἐκκλη-σιαστικὴ κοινωνία (κοινωνία Ἁγίων),μέσα στὴν ἁγιοπνευματικὴ χάρη,βρίσκει λύση τὸ πλατωνικὸ πρό-βλημα τοῦ «Παρμενίδη», μὲ τὴνἁρμονικὴ συνύπαρξη καὶ συμπραγ-μάτωση τοῦ ἑνὸς μὲ τὰ πολλά.Εἶναι ἡ κοινωνία τῶν «φίλων» τοῦΘεοῦ, γιὰ τὴν ὁποία μιλεῖ ὁ Χριστόςμας στὸν Μυστικό Του Δεῖπνο:«Οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁδοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁΚύριος. Ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτιπάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρόςμου ἐγνώρισα ὑμῖν» (Ἰωάν. 15, 15).Τὸ ἄτομο εἶναι φυσικὴ (ὀντικὴ)κατηγορία. Μιὰ αὐτόνομη μονάδαἀνάμεσα σὲ ἄλλες. Τὸ πρόσωποεἶναι κατηγορία τοῦ ὄντως Ὄντος,τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός μαςὑπάρχει ἀληθινά, διότι ὁ τρόποςὑπάρξεώς Του εἶναι ἡ ἀγάπη (Α´Ἰωάννη 4–8). Ὑπάρχει γιὰ τοὺς ἄλ-λους καὶ ὄχι γιὰ τὸν Ἑαυτό Του.Πρόσωπο ἀναδεικνύεται ὁ ἄνθρω-πος, ὅταν φθάσει χαρισματικὰ (δη-λαδὴ συνεργαζόμενος μὲ τὴν ἄκτι-στη Θεία Χάρη) νὰ μετέχει στὸντρόπο ὑπάρξεως τῆς ἉγιοτριαδικῆςΚοινωνίας, τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὄν -τας δὲ ἀνοικτὸς στὸ Θεό, ἀνοίγεταικαὶ στοὺς συν–ἀνθρώπους του, με-ταβαλλόμενος σὲ ἀγάπη καὶ προ-σφορά, δηλαδὴ σὲ ἀνιδιοτέλεια. Ἐ -δῶ ἀκριβῶς θεμελιώνεται ὁ Ἐθε-λοντισμός, στὸ πέρασμα ἀπὸ τὴνἀτομικότητα στὴν προσωπικότητα.Τὰ ἄτομα, μεταμορφωνόμενα ἐνΧριστῷ σὲ πρόσωπα, μποροῦν νὰσυγκροτήσουν κοινωνία. Ἀναιρών-τας τὴν ἐγωκεντρικὴ ἀτομικότητάτους, καταργοῦν συγχρόνως καὶ τὴμαζικὴ συνύπαρξη. Ἡ ἐκκλησια-στικὴ κοινωνία ἀπὸ τὴ φύση τηςδιαφοροποιεῖται ἀπὸ κάθε ἄλλημορφὴ κοινωνίας, ἐνῶ οἱ συνήθειςἀνθρώπινες κοινωνίες, μὴ μπορών-τας νὰ ὑπερβοῦν τὴ δουλεία στὴνἀτομικότητα, λειτουργοῦν μὲ βάση
G
ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ.
Στὸν Ἐπίλογο τῆς
«Φιλοκαλίας»
ὑπάρχει μιὰ συμβουλὴ τοῦ
Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου,
ποὺμᾶς λέγει ὅτι τὸ χρέος τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς εἶναι γιὰ ὅλους τοὺςΧριστιανούς:
«Ἂς μὴ νομίση κανείς, ἀδελφοί μου Χριστιανοί, πὼς μόνον οἱ ἱερωμένοι καὶ οἱ μοναχοὶ ἔχουν χρέος νὰ προσεύχωνται ἀκατάπαυστα καὶ παντοτινὰ καὶ ὄχι οἱ κοσμικοί. Ὄχι, ὄχι. Ὅλοι γενικὰ οἱ Χριστιανοὶ ἔχου-με χρέος πάντοτε νὰ βρισκώμαστε σὲ προσευχή».
 Ἐμεῖς τί κάνουμε;
G
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΣ.
Τὸν ὁρισμό της μᾶς τὸν δίνει
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης
στὴν
«Κλίμακα»
λέγοντας:
«Ἡ συνείδη-σις εἶναι ὁ λόγος καὶ ὁ ἔλεγχος τοῦ Φύλακός μας Ἀγγέλου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐδόθηκε στὸ Βάπτισμα. Γι᾽ αὐτὸν τὸν λόγον βλέπουμε ὅτι οἱ ἀβάπτιστοιδὲν αἰσθάνονται ἔντονες τύψεις γιὰ τὶς κακές τους πράξεις, ἀλλὰ πολὺ ἐλα-φρές».
Γι᾽ αὐτὸ ἂς προσέχουμε τὴν φωνὴ τῆς συνειδήσεώς μας.
G
ΑΠΟΦΕΥΓΕ ΤΗΝ ΔΟΞΑ.
Στὴν
«Ὁμιλία»
του
«Εἰς Φιλιππη-σίους Η´»
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
μᾶς λέγει:
«Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ ἐπιτύχη τὴν δόξαν μὲ ἄλλον τρόπον, παρὰ μόνον μὲ τὴν ἀπο-φυγήν της. Γιατὶ ὅσον καιρὸν τὴν ἐπιδιώκουμε, ἐκείνη μᾶς ἀποφεύγει, ἐνῶὅταν τὴν ἀποφεύγουμε, μᾶς καταδιώκει. Ἂν ἐπιθυμῆς νὰ εἶσαι ἔνδοξος, μὴ γίνεσαι ὑπερήφανος. Ἐκτὸς τούτο ἐκεῖνον, ποὺ δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν τιμή, τὸν τιμοῦν ὅλοι, ἐνῶ ἐκεῖνον, ποὺ τὴν ἐπιζητεῖ, τὸν περιφρονοῦν».
Δὲν χρει-άζεται νὰ ποῦμε ὅτι τὴν ἀληθινὴ δόξα τὴν δίνει μόνον ὁ Θεὸς καὶ ὄχι οἱἄνθρωποι. Διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἡ πηγὴ τῆς ἀληθινῆς δόξας.
G
ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ;
Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ κεφάλαια
«Περὶἀγάπης»
ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς
γράφει:
«Ὅποιος ἀγαπᾶ τὸν Χριστόν, τὸν μιμεῖται ὁπωσδήποτε ὅσον μπορεῖ. Λόγου χάριν, ὁ  Χριστὸς δὲν σταματοῦσε νὰ εὐεργετῆ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ ὅταν ἀκόμα δεχόταν τὶς βλασφημίες καὶ τὴν ἀχαριστία τους, ἔδειχνε μακροθυμία. Καὶὅταν τὸν χτυποῦσαν καὶ τὸν θανάτωναν, Ἐκεῖνος τὰ ὑπέμενε ὅλα, χωρὶς νὰ λογαριάζη καθόλου γιὰ κανέναν τὸ κακό, ποὺ Τοῦ ἔκαναν. Αὐτὰ τὰ τρία εἶναι τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον, χωρὶς τὰ ὁποῖα, ἐκεῖνος, ποὺ λέγει ὅτι ἀγαπᾶ τὸν Χριστὸν ἢ ὅτι θὰ ἐπιτύχη τὴν βασιλεία του, ξεγελᾶ τὸν ἑαυτόν του: Ἡ εὐεργεσία, ἀκόμη καὶ στοὺς ἐχθρούς, ἡ μακροθυμία καὶὑπομονὴ σὲ ἐκείνους, ποὺ τὸν βλάπτουν καὶ ἡ συγχωρητικότητα σὲ ὅλους αὐτοὺς ἀπὸ τῆς καρδιᾶς τὰ βάθη».
 Ἐμεῖς ἀγαποῦμε καὶ μιμούμεθα τὸνΧριστόν;
G
ΝΑ ΤΡΕΦΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ. ὉἍγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος
μᾶς συμβουλεύει νὰ τρέφουμε καὶ τὴν ψυχή μας παράλληλα μὲ τὸσῶμα καὶ μᾶς λέγει:
«Νὰ τὴν θρέψης μὲ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ὠδὲς πνευματικές, μὲ προσευχές, μὲ ἀναγνώσματα τῶν Θ.Γραφῶν καὶ τὰ παρόμοια…».
 Ὅπως πεινᾶ τὸ σῶμα, ἔτσι πεινᾶ καὶ ἡ ψυ-χή μας…
Π. Μ. Σωτῆρχος
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 4ην ΣΕΛ.
ΔΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΩΜΕΝ ΤΗΝ «ΚΑΡΤΑΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ»
Τοῦ 
κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου,
Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν Παν. Ἰωαννίνων 
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ
Τοῦ 
Πρωτ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ 
ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (1940)
Τοῦ 
κ. Δημητρίου Κ. Κουτσουλέλου,
Ἐπιτ. Ἐπόπτου Δημοτ. Ἐκπαιδεύσεως 
Ηστηλη της «πανελληνιου ενωσεως θεολογ 
 
ων»
 
ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥΓΙΑ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ
Τοῦ 
κ. Ἠλία Χ.Φραγκοπούλου,
τ. ΠροϊσταμένουΓραφείου Δ.Ε.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 4ην ΣΕΛ.
Εὐλογημένη ἡ ὥρα τοῦ πνευμα-τικοῦ ἀναλογισμοῦ καί τῆς ἐσωτε-ρικῆς καταδύσεως.Ἑβδομήντα ὁλόκληρα χρόνια πέ-ρασαν ἀπ᾽ τό ἱστορικό καί αἰώνιο ΣΑ-ΡΑΝΤΑ, ὅταν, μέσα στόν κατασκό-τεινο διεθνή ὁρίζοντα καί σέ μιά κρί-σιμη καμπή τῶν πεπρωμένων τοῦἜθνους, σύγκορμη ἡ μικρή Ἑλλά-δα στό χαράκωμα τῆς ἐλευθερίαςἀντιστάθηκε ἡρωϊκά στό ἰταμό ἐπι-δρομέα, ὥστε κατάπληκτος ν᾽ ἀπο-μένει ὁ μελετητής, σκύβοντας ἐπά-νω στά πραγματικά δεδομένα, πούεἶχε ν᾽ ἀντιμετωπίσει ἡ Πατρίδα μας.Οἱ Τιτάνες καί οἱ Γίγαντες τῆς μεγά-λης Ἐποποιΐας ἀντιμετώπισαν νικη-φόρα τήν ὕλη καί τή βαρβαρότητα,τή βία καί τήν τυραννία.Ξημέρωναν Χριστούγεννα. ΣτόΜέτωπο, ἑξήντα σκληρές μέρες, οἱφαντάροι μας, ἀθάνατοι καί ἥρωες,τροπαιοῦχοι τῶν χιονισμένων Ἠ-πειρωτικῶν βουνῶν καί πλημμυρι-σμένοι ἀπό θεῖο φῶς, ξεπηδοῦνστόν ἱερό ἀγώνα γιά τίς γυναῖκεςκαί τά παιδιά, γιά τούς ναούς καίτούς τάφους τῶν πατέρων τους καίἐκπληρώνουν τήν ἱστορική ἀπο-στολή τους, μέ ἀπόλυτη ὁμαδικήσυνείδηση καί συνέπεια. Ὁλόκλη-ρος ὁ Ἑλληνικός Λαός, ἑνωμένοςκαί ἀγαπημένος, ὑπερήφανος καίγενναῖος, αὐτόφωτος, πρωτόπυροςκαί ὁδηγός, θερμός συμπαραστά-της τῶν προμάχων τῆς ἐλευθερίας,ζοῦσε τά μεγάλα καί συνταρακτικάγεγονότα καί εἶχε γίνει τό ὑψηλόκέντρο τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς τοῦἀνθρωπίνου Γένους.
***
Ματωμένα καί κατάφορτα ἀπόἄθλους καί κατορθώματα, ἡρωϊ-σμούς καί πράξεις αὐτοθυσίας, νί-κες λαμπρές καί τρόπαια ἀθάναταἦταν τά Χριστούγεννα τοῦ
Σαράν-τα
. Εἶναι πεπρωμένο ὁ μαρτυρικόςαὐτός τόπος νά γίνεται, ὅταν οἱὧρες εἶναι κοσμοϊστορικές καί ὀργι-σμένοι οἱ καιροί τῆς Ἱστορίας, ὁΓολγοθάς καί μαζί ὁ Ἱερός Φάροςγιά τή διάλυση τοῦ πνιγηροῦ σκό-τους ὁλόκληρης τῆς ἀνθρωπότη-τας.Γέμισαν οἱ Ἐκκλησίες μας ἀπόΧριστιανούς, πού, σμιλεμένοι ἀπ᾽ τίς
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 4ην ΣΕΛ.

Activity (2)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
marinak1 liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->