Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
ตั้งฮั่น ตอนที่ 2

ตั้งฮั่น ตอนที่ 2

Ratings: (0)|Views: 394|Likes:
Published by Siddiphong Ladawal
พงศาวดารจีน ตั้งฮั่น (ตอน 2)
พงศาวดารจีน ตั้งฮั่น (ตอน 2)

More info:

Published by: Siddiphong Ladawal on Jan 01, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/12/2014

pdf

text

original

 
ตอนที ่ 
2
13.
เล าสิ ้วบุนซกเป็นกองบู ๊
 
ขณะนั ้นมีชายคนหนึ ่งชื ่อเงียมขี และเงียมขีคนนี ้ไดสาบานเป็นนองเงี ยมจูเหลง แตกอนอย  ูบานปาเขามาคำานับบอกแกเงียมจูเหลง วาขาพเจาจะ เขาไปเป็นทหารครั ้งนี ้ทานชวยพิเคราะห์ดูรายดีประการใด เงียมจูเหลง พิเคราะห์ดูยามตามตำาราร  ูวาราย จึงวาทานอยาเพอเขาไปงดอย  ูกอนใหพ ยามรายคอยไปแตครั ้งหลัง เงียมขี ไดฟังเงียมจูเหลงหามก็ โกรธ จึงวาเราจะ รีบไปเอาที ่จอหงวนทหารเอกกอนทหารทั ้งปวง ทานจะหามใหชาเลา เราจะ  ไปให ได ในเวลาวันนี ้ เงียมจูเหลงจึงวา ถามีฟังเราหามทานจะไปตายดวยคม อาวุธ เงียมขี ไดฟังยิ ่งโกรธนักไมคำานับ ลุกไปดวยกำาลังโทโส เลาสิ ้วบุนซก เห็นดังนั ้นจึงวา เงียมขีจะไปถึงเมืองหลวงเป็นทางไกลไปตัวเปลาจะเอาสิ ่ง  ใดเลี ้ยงชีวิต เงียมจูเหลงจับคำาที ่เลาสิ ้วบุนซกถามนั ้นมาเป็นเคล็ด จับยามดู ร  ูวาไดยามดีจึงบอกวา ซึ ่งทานวาจะไมมีผ  ู ใดเขาไปเป็นเพื ่อนนั ้น ในเวลานี ้จะ มีผ  ูมาไปเป็นเพื ่อน ชวยแก ไขทานเมื ่อครั ้งอับจนไดอย  ูอยาวิตกเลย ขณะนั ้น มีชายสองคนชื ่ออองปาหนึ ่ง ชื ่อปังอี ้หนึ ่ง เปนสานุศิษย์เงียมจูเหลงแตกอน ทั ้งสองเขาคำานับถามอาจารย์วา ชายหน ุมผ  ูนี ้มาแต ไหน เงียมจูเหลงจึงบอก วาผ  ูมีบุญ เชื ้อพระวงศ์พระเจาฮั่นโกโจ ชื ่อเลาสิ ้วบุนซกมาหาเรา จะคิดการ กำาจัดศัตรูราชสมบัติบำารุงแผนดินใหอย  ูเย็นเป็นสุข คือเจานายของทานแล อองปา ปงอี ้ ดี ใจนักคุกเขาลงคำานับ เลาสิ ้วบุนซกรับคำานับไถถามสนทนา กันเหมือนกับขากับเจา ครั ้นเวลาคำ ่าลงทองฟาแผวปราศจากเมฆหมอก เงี ยมจูเหลงจึงพาเลาสิ ้วบุนซก เตงอูอองปา ปงอี ้ ขึ ้นไปนั่งบนรานสูง จึงชี ้ บอกดาวจีหมุยดาวบริวารทั ้งยี ่สิบแปดดวงใหเลาสิ ้วบุนซกดูเลาสิ ้วบุนซก
 
เห็นดาวรัศมีสวางงาม จึงถามเงียมจูเหลงวา ถาขาพเจาจะเขาไปเมืองหลวง ดาวจะเป็นประการใดเลา เงียมจูเหลงจึงบอกวาดาวจีหมุยนี ้ ทานไปอย  ูแห  ใดดาวก็จะยายราศรีตามไป เลาสิ ้วบุนซกจึงวาดาวจีหมุยมีรัศมีสวางนัก จะ ยายตามขาพเจาไปเมืองหลวง กลัวเกลือกมีผ  ูร  ูจะบอกอองมังทราบ ความ ทุกข์เหตุการณ์จะบังเกิดแกขาพเจา จะคิดแกประการใด เงียมจูเหลงจึงวาถ ดังนั ้น จะสะกดรัศมีดาวจีหมุยมิ ใหทานมีอันตราย เงียมจูเหลงจึงเรียก สานุศิษย์ตักนำ ้าใสถาดลางหนา แลวแตตัวถือกระบี ่นั่งบริกรรมมนต์  ไสยศาสตร์ประมาณคร  ูหนึ ่ง บันดาลดาวจีหมุยตกลงมาในถาดนำ ้ารัศมีร ุงเรือง เลาสิ ้วบุนซกกับเตงอู อองปา ปังอี ้เห็นอัศจรรย์ประจักษ์แกตาสี ่คน เงียมจู เหลงอานมนต์สะกดรัศมีดาวเสื ่อมหายแลว พาเลาสิ ้วบุนซกกับเตงอู อองปา ปังอี ้ลงมาเขาตึกนอนเป็นสุขทั ้งสี ่คน ครั ้นร ุงเชาเงียมจูเหลงใหสานุศิษย์แต  โต๊ะเลี ้ยงแลว จึงบอกเลาสิ ้วบุนซกวาวันนี ้เป็นยามปลอด ทานกับเตงอู ออง ปา ปังอี ้เขาไปอย  ู ในเมืองหลวงทำาราชการเป็นทหารอองมังเถิดจะไดร  ูค ุนเคย กับทหารอันเกิดค  ูสำาหรับบุญซึ ่งตกอย  ู ในออมังนั ้น เงียมจูเหลงเปลี ่ยนชื ่อเล สิ ้วบุนซกใหมใหเตงอูอองปา ปงอี ้เรียกเลาสิ ้วบุนซกเป็นกองบ๊  ู โดยตำาหรั หวังจะใหชื ่อขมทัพนามอองมัง จะใหกองบ๊  ูเป็นเจาจอมทหารปรากฎ เกียรติยศในการสงคราม เงียมจูเหลงจึงสั่งกำาชับเตงอูวา ตัวทานเป็นผ  ู ใหญ เอาใจใสหามปราม กองบ๊  ูยังหน ุมแกความนักชันษาไมถึงที ่จะมีบุญ ถาเห็ ชอบที ่จะฆาอยาฆาจะไดความเดือดรอน แมนเห็นที ่ชอบจะยิ ่งอยาเพอยิ ความทุกข์จะถึงตัว เงียมจูเหลงจึงเขียนหนังสือกำาชับสงใหเตงอูฉบับหนึ ่ง แลวสั่งใหสานุศิษย์จัดเสบียงให ไปกินกลางทาง กองบ๊  ูเตงอู อองปา ปังอี ้ คำานับลาเงียมจูเหลง ขึ ้นขี ่มาไปตามทางหลายวัน ถึงเมืองหลวงลงจากมาพา กันเขาไปอาศัยรานแหงหนึ ่ง เปนที ่สำานักนั่งหยุดพักหายเหนื ่อยทั ้งสี ่คน เขาไปชมบานเมืองมั่งคั่งไปดวยตึกกวานรานตลาดเป็นที ่แสนสนุกนัก กองบ๊  ู เขาถึงประตู ใหญใหคิดแคนขึ ้นมาดวยอองมัง จะชิงสมบัติของพระเจาเปง เตดวยกำาลังโกรธไมทันยั ้งวาจา ยกมือชี ้เขาที ่ประตู ใหญวา ถาสมคิดกูจะแก แคนอายศัตรูราชสมบัติคืนเอาเมืองใหจงได เตงอู อองปา ปังอี ้ไดฟังดังนั ้นก็
 
ตกใจนัก จงจูงมือกองบีไปที ่ไมมีคนแลววา ทานวากลาวคำาทั ้งนี ้มีผ  ู ไปบอก อองมัง อองมังจะมาจับไปฆาพากันตายเสียเปลา อองปากับปังอี ้วาแลวสอง คนแยกไปทางอื ่น กองบ๊  ูมิ ไดวาประการใด จึงพาเตงอูเที ่ยวไปตามถนน กลางเมือง มีขุนนางผ  ูหนึ ่งแหมามีทหารหนาหลังเป็นอันมาก จึงถามเตงอู  เตงอู ไมร  ูจัก ชาวเมืองซึ ่งเดินมาเคียงใกล ไดยินจึงบอกวา ขุนนางผ  ูนี ้ชื ่อโซ เหี ้ยน กองบ๊  ู ไดยินบอกออกชื ่อโซเหี ้ยนมีความแคนนัก จึงกระซิบบอกเตงอู วา อายโซเหี ้ยนคนนี ้ฆาญาติวงศ์เราตายเป็นอันมาก พึ ่งร  ูจักหนาวันนี ้ ควร ฆามันใหตายจึงจะหายแคน กองบ๊  ูชักกระบี ่จากฝักจะตามโซเหี ้ยนไป เตงอู ตกใจฉวยมือไวแลววาทานทำาดังนี ้ไมชอบ ถาเกิดความขึ ้นตัวขาพเจาผ  ูเดียว เหลือกำาลังนักจะคิดแก ไขทานนั ้นขัดสน เมื ่อขาพเจาจะมากับทานนี ้อาจารย์  ไดกำาชับสั่งทุกประการ เตงอูจึงพากองบ๊  ูมายืนใหพนคนแลว สงหนังสือเงียม จูเหลงใหกองบ๊  ูกองบ๊  ูอานไดความวา ถึงที ่ฆาอยาฆาถึงที ่ยิงอยายิง แมนฆ จะไดรับความเดือดรอน ถายิงทุกข์จะถึงตัว กองบ๊  ูอานแลวระงับลงไวจึงว ถาทานไมหามปรามขาพเจาเห็นการที ่คิดมาจะเสียเป็นมั่นคง กองบ๊  ูจึงพาเต งอูเดินไปตามถนน ผ  ูคนเดินเบียดเสียดกันหนาแนน กองบ๊  ูพลัดเตงอู ไปแต ผ  ูเดียวเที ่ยวหาเตงอู พอพบเพื ่อนรักคนหนึ ่งพาไปกินสุรา กองบ๊  ูเมาสุรา แลวกลับมานอนอย  ูที ่สำานักอาศั
14.
อองปากับปังอี ้เข าสอบสวนเพลงอาวุ
 
ฝายเงียมขีครั ้นถึงเมืองหลวงจะเขาไปในเมือง พอทหารแห โซเหี ้ยนมา เงียมขีมิ ไดหลบหลีกเดินฝาทหารเขาไป โซเหี ้ยนเห็นดังนั ้นก็ โกรธวาเงียมขี  ไมยำาเกรง จึงสั่งทหารใหจับเอาตัวเงียมขี ไปฆาเสียนอกประตูเมือง ขณะนั ้น ชาวเมืองพากันวิ ่งออกไปดูเป็นอันมาก ฝายเตงอูเที ่ยวหากองบ๊  ู ไปพบออง ปากับปังอี ้ จึงพากันเที ่ยวหากองบ๊  ูมิ ไดพบ พอไดยินคนทั ้งปวงเดินพูดกันว ชายคนหนึ ่งรูปรางเป็นทหาร โซเหี ้ยนใหจับตัวออกไปฆาเสียที ่นอกประตู  ใหญเตงอู ไดยินดังนั ้นคิดวากองบ๊  ู โซเหี ้ยนจับไปฆาเสียตกใจนัก จงพาออง ปา ปังอี ้ไปโดยเร็วถึงประตู ใหญ แลไปแต ไกลเห็นคนตายคนหนึ ่ง ใขนึก สำาคัญวากองบ๊  ูทั ้งสามคนตกตะลึงอย  ู ครั ้นไดสติขึ ้นมาจึงเขาไปยืนพิจารณา

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->