Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more ➡
Download
Standard view
Full view
of .
Add note
Save to My Library
Sync to mobile
Look up keyword
Like this
2Activity
×
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
DİL DÜNYAMIZ

DİL DÜNYAMIZ

Ratings: (0)|Views: 389|Likes:
Published by ihramcizade

More info:

categoriesTopics, Art & Design
Published by: ihramcizade on Jan 04, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See More
See less

01/04/2011

pdf

text

original

 
http://ismailhakkialtuntas.files.wordpress.com/2010/12/tc3bcrkc3a7e
gizli
dil.pdf 
 
http://wp.me/pFrEi
HN
 
D
İ
L
 
DÜNYAMIZ
 
Dil,
 
bir
 
toplumun
 
temel
 
ta
ş
ı
d
ı
r.
İ
nsanlar
ı
n
 
varl
ı
ğ
ı
n
ı
 
sürdürmesi
 
dil
 
ile
 
olur,
 
uygarl
ı
klar
ı
n
 
kurulmas
ı
 
dil
 
vas
ı
tas
ı
yla
 
olur.
İ
nsan
ı
n
 
hayat
 
mücadelesini
 
kazanmas
ı
 
yine
 
dil
 
ile
 
kurulur.
 
Dil,
 
bireyin
 
kendini
 
ifade
 
etmesidir.
 
Dil,
 
insan
ı
n
 
meram
ı
n
ı
,
 
iste
ğ
ini,
 
sevincini,
 
üzüntüsünü,
 
a
ş
k
ı
n
ı
,
 
ayr
ı
l
ı
ğ
ı
n
ı
,
 
ölümünü
 
dile
 
getirmesidir.
 
Bir
 
milletin
 
var
 
olabilmesi
 
ancak
 
dil
 
sayesinde
 
olur.
 
Dil
 
olmazsa
 
toplum
 
olmaz,
 
toplum
 
olmazsa
 
dil
 
olmaz.
 
Toplum
 
içinde
 
bir
 
birlik
 
sa
ğ
laman
ı
n
 
önde
 
gelen
 
kurallar
ı
ndan
 
birincisi,
 
o
 
toplumu
 
olu
ş
turan
 
bireylerin
 
mutlaka
 
ayn
ı
 
dil
 
ile
 
konu
ş
malar
ı
 
gerekir.
 
Çünkü
 
toplumca
 
benimsenmi
ş
ortak
 
de
ğ
erlerin
 
olu
ş
mas
ı
nda,
 
bunlar
ı
n
 
payla
ş
ı
lmas
ı
nda,
 
dünden
 
bugüne
 
insandan
 
insana
 
aktar
ı
lmas
ı
nda
 
insanlar
ı
n
 
toplumsal
 
varl
ı
ğ
ı
n
ı
 
devam
 
ettirmesinde
 
hiç
ş
üphesiz
 
dilin
 
birçok
 
önemli
 
görevi
 
vard
ı
r.
 
Toplumlar
ı
n
 
bütün
 
özellikleri
 
diline
 
yans
ı
r.
 
Dil
 
ile
 
toplum
 
aras
ı
ndaki
 
ba
ğ
çok
 
kuvvetlidir.
 
Toplumlar
ı
n
 
dünya
 
görü
ş
ü
 
yani
 
e
ş
yay
ı
 
anlamd
ı
rma
 
dillerinde
 
gizlidir.
 
Dil,
 
bozuldu
ğ
u
 
zaman
 
insan
ı
n
 
toplum
 
içindeki
 
de
ğ
erleri
 
de
 
bozulur.
 
Dili,
 
toplum
 
geli
ş
tirir.
 
O
 
toplumun
ş
airleri,
 
yazarlar
ı
,
 
ş
ünürleri,
 
bilim
 
adamlar
ı
,
 
gazatecileri
 
vb.
 
dilin
 
geli
ş
mesine
 
katk
ı
da
 
bulunurlar.
 
Güçlü
ş
airlere,
 
yazarlara
 
ve
 
ş
ünce
 
adamlar
ı
na
 
sahip
 
olan
 
toplumlar,
 
her
 
zaman
 
varl
ı
ğ
ı
n
ı
 
devam
 
ettirir.
 
Toplumun
 
düzeni
 
genellikle
 
dil
 
vas
ı
tas
ı
yla
 
olur.
 
Bu
 
söz,
 
ilk
 
bak
ı
ş
ta
 
çok
 
iddial
ı
 
gözükse
 
de
 
Konfiçyüs'ün
 
o
 
me
ş
hur
 
tespiti
 
do
ğ
rulu
ğ
unu
 
ispatlamaya
 
yeter:
 
''Bir
 
ülkenin
 
yöneticisi
 
olsan
ı
z
 
ilk
 
yapaca
ğ
ı
n
ı
z
 
i
ş
ne
 
olurdu?
 
Diye
 
soruldu
ğ
unda,
 
'Hiç
ş
üphesiz
 
dili
 
gözden
 
geçirmekle
 
ba
ş
lard
ı
m.'
 
der
 
ve
ş
öyle
 
devam
 
eder:
 
Dil
 
düzensiz
 
olursa
 
sözler
 
ş
ünceyi
 
iyi
 
anlatmaz.
 
ş
ünce
 
iyi
 
anlat
ı
lamazsa,
 
adetler
 
ve
 
kültür
 
bozulur.
 
Adetler
 
ve
 
kültür
 
bozulursa
 
adalet
 
yanl
ı
ş
yola
 
sapar.
 
Adalet
 
yoldan
 
ç
ı
karsa,
ş
a
ş
k
ı
nl
ı
k
 
içine
 
ş
en
 
halk,
 
ne
 
yapaca
ğ
ı
n
ı
,
 
i
ş
in
 
nereye
 
varaca
ğ
ı
n
ı
 
bilemez.
İş
te
 
bunun
 
için
 
her
ş
ey
 
dil
 
kadar
 
önemli
 
de
ğ
ildir.''
 
Her
 
milletin
 
kendine
 
özgü
 
kurallar
ı
 
olan
 
bir
 
dili
 
vard
ı
r.
 
Bir
 
milletin
 
ruhu
 
ve
 
ya
ş
ama
 
biçimi
 
dilinde
 ş
ekillenir.
 
Bir
 
milletin
 
dilini
 
inceleyerek
 
ya
ş
am
 
tarz
ı
 
hakk
ı
nda
 
fikir
 
sahibi
 
olabiliriz.
 
Çünkü
 
dil
 
uzun
 
zaman
 
içinde
 
tarih,
 
co
ğ
rafya,
 
kültür,
 
medeniyet
 
ve
 
çe
ş
itli
 
sosyal
 
etkilerin
 
alt
ı
nda
 
bütün
 
toplumlar
ı
n
 
ortak
 
ş
üncesinden
 
meydana
 
gelmi
ş
tir.
 
Dili
 
toplumdan
 
ve
 
kültür
 
unsurlar
ı
ndan
 
ayr
ı
 
ş
ünmek
 
mümkün
 
de
ğ
ildir.
 
Toplumun
 
en
 
küçük
 
zerresi
 
bile
 
dil
 
ile
 
ili
ş
kilidir.
 
Toplumlar
ı
n
 
edebiyat
ı
,
 
felsefesi,
 
güzel
 
sanatlar
ı
,
 
gelenekleri,
 
görenekleri,
 
k
ı
sacas
ı
 
kültürü
 
dil
 
ile
 
bir
 
ba
ğ
l
ı
l
ı
k
 
içerisindedir.
 
Bu
 
de
ğ
erlerin
 
ku
ş
aktan
 
ku
ş
a
ğ
a
 
aktar
ı
lmas
ı
 
tamamen
 
dil
 
denilen
 
ileti
ş
im
 
arac
ı
 
ile
 
olur.
 
Bir
 
milletin
 
kültürü,
 
tarih
 
boyunca
 
ortaya
 
koydu
ğ
u
 
eserlerden
 
olu
ş
ur.
 
Kültür
 
bir
 
toplumun
 
adeta
 
kimli
ğ
idir.
 
Sözlü
 
yaz
ı
l
ı
 
her
 
türlü
 
kavram
 
kültür
 
içine
 
girer.
 
Türk
 
milleti,
 
kültürün
 
her
 
alan
ı
nda
 
kal
ı
c
ı
 
eserler
 
b
ı
rakm
ı
ş
t
ı
r.
 
Avusturyal
ı
 
ünlü
 
ara
ş
t
ı
rmac
ı
 
ve
 
yazar
 
Hammer,
 
Türkler
 
hakk
ı
nda
ş
unu
 
söyler:
 
''Herodot'un
 
Tarjinaüs,
 
Tevrat'
ı
n
 
Togar
ı
ma
 
diye
 
and
ı
ğ
ı
 
Türk,
 
o
 
müverrihten
 
ve
 
o
 
mukaddes
 
kitaptan
 
daha
 
çok
 
eski
 
as
ı
rlar
ı
n
 
tan
ı
d
ı
ğ
ı
 
bir
 
millettir.
 
Tahakküm
 
kabul
 
etmeyen
 
bir
ş
ecaat,
 
alabildi
ğ
ine
 
geni
ş
fütuhat
 
a
ş
k
ı
,
 
sonsuz
 
bir
 
te
ş
ebbüs
 
kabiliyeti,
 
muhitlere
 
uymaktan
 
ziyade
 
muhitleri
 
kendine
 
uydurmak
 
zevki
 
ve
 
iptilas
ı
 
bu
 
milletin
 
as
ı
rlar
 
dolduran
 
tarihinde
 
apaç
ı
k
 
görülür,
 
okunur.
 
Türkler,
 
devlet
 
y
ı
kmakta
 
ve
 
devlet
 
kurmakta
 
birinci
 
s
ı
n
ı
 
üstadlard
ı
r.
 
Ülkeleri
 
de
ğ
il,
 
k
ı
talar
ı
 
altüst
 
etmi
ş
ler
 
ve
 
bu
 
korkunç
 
savletler
 
aras
ı
nda
 
sars
ı
lmas
ı
 
hiç
 
de
 
kolay
 
olmayan
 
hâkimiyetler
 
yaratm
ı
ş
lard
ı
r.
 
Tarih,
 
Türklerden
 
çok
ş
ey
 
ö
ğ
rendi,
 
onlar
ı
n
 
elinden
 
ç
ı
kma
 
öyle
 
eserler
 
var
 
ki
 
medeniyet
 
için
 
birer
 
süs
 
te
ş
kil
 
etmektedir.''
1
 
Türkler
 
ana
 
dilleri
 
yan
ı
nda
 
kulland
ı
ğ
ı
 
gizli
 
dilleri
 
de
 
vard
ı
r.
 
Kendi
 
milletinin
 
tarih
 
ve
 
kültürünü
 
ö
ğ
renmek
 
isteyen
 
her
 
Türk,
 
Türkçenin
 
ölümsüz
 
eserlerini
 
incelemesi
 
gerekir.
 
Gizli
 
diller
 
de
 
nadide
 
zenginliklerden
 
birisidir.
 
Türkiye'deki
 
gizli
 
dilleri
 
konu
ş
an
 
baz
ı
 
Türk
 
topluluklar
ı
 
da
 
gizli
 
dili
 
bir
 
bar
ı
nak
 
olarak
 
görmü
ş
lerdir.
 
Türkiye'deki
 
gizli
 
dilleri
 
ö
ğ
renmek
 
ve
 
ara
ş
t
ı
rmak
 
gerekir.
 
'
 
'Kelimeler
 
ister
 
eski,
 
ister
 
yeni,
 
ister
 
yerli,
 
ister
 
yabanc
ı
 
olsunlar,
 
ö
ğ
renilmesinde
 
daima
 
fayda
 
vard
ı
r.''
 
1
 
M. Turhan Tan,
Tarihte Türkler 
 İ 
çin Söylenen Büyük Sözler,
Bo
ğ
aziçi Yay.,
İ
stanbul 1994, s. 64.
 
 
Yeryüzünde
 
uzun
 
ömürlü
 
olmak
 
isteyen
 
milletler,
 
daima
 
ku
ş
aklar
 
aras
ı
ndaki
 
ba
ğ
lar
ı
n
 
kuvvetli
 
ve
 
devaml
ı
 
olmas
ı
na
 
dikkat
 
etmelidir.
 
Bir
 
milleti
 
uzun
 
ömürlü
 
k
ı
lan
 
onun
 
kültürüdür,
 
gelene
ğ
idir,
 
görene
ğ
idir
 
ve
 
en
 
önemlisi
 
dilidir.
 
Günlük
 
hayatta
 
400
 
kelime
 
ile
 
ihtiyac
ı
n
ı
 
gideren
 
milletimizin
 
dil
 
zenginli
ğ
i
 
hergeçen
 
gün
 
azalt
ı
lmaktad
ı
r.
 
Sonuç
 
olarak
 
dilimize
 
sahip
 
ç
ı
kmal
ı
y
ı
z.
 
Sahip
 
ç
ı
kamad
ı
ğ
ı
m
ı
z
 
güzel
 
Türkçemizin
 
zenginli
ğ
ini
 
gözler
 
önüne
 
seren
 
bir
 
çal
ı
ş
may
ı
 
okuman
ı
z
ı
 
tavsiye
 
ediyorum.
 
(MOR
 
Gökmen
 
Türkiye'deki
 
Gizli
 
Dillerin
 
Ses,
Ş
ekil
 
Ve
 
Kavram
 
Alan
ı
 
Bak
ı
m
ı
ndan
İ
ncelenmesi
 
[Kitap].
Kars
 
:
 
Kafkas
 
Üniversitesi
 
Sosyal
 
Bilimler
 
Enstitüsü
 
Türk
 
Dili
 
Ve
 
Edebiyat
ı
 
Ana
 
Bilim
 
Dal
ı
 
Yeni
 
Türk
 
Dili
 
Bilim
 
Dal
ı
 
253583
Yüksek
 
Lisans
 
Tezi
 
,
 
2009)
 
İ
hramc
ı
zâde
İ
smail
 
Hakk
ı
 
Sözlükte
 
kullan
ı
lan
 
k
ı
saltmalar
 
Abd.
 
:
 
Abdal
 
Akar
 
:
 
Ali
 
Akar
 
Akb.
 
:
 
Burhanettin
 
Akba
ş
Akp.
 
:
 
Turgut
 
Akp
ı
nar
 
Alm.
 
:
 
Almanca
 
Ar.
 
:
 
Arapça
 
Bk.
 
:
 
Bak
ı
n
ı
z
 
Bsz.
 
:
 
Belirsiz
 
Bur.
 
:
 
Burdur
 
Caf.
 
:
 
Ahmet
 
Cafero
ğ
lu
 
Çpn.
 
:
 
Çepni
 
DS.
 
:
 
Derleme
 
Sözlü
ğ
ü
 
Düz.
 
:
 
Düzce
 
Eda.
 
:
 
Eski
ş
ehir
 
Düzce
 
Abdallar
ı
 
Elk.
 
:
 
Elekçiler
 
Erk.
 
:
 
Erkiletçe
 
Erm.
 
:
 
Ermenice
 
Esk.
 
:
 
Eski
ş
ehir
 
Far.
 
:
 
Farsça
 
Fr.
 
:
 
Frans
ı
zca
 
Gül.
 
:
 
Cemil
 
Gülseren
 
Gyg.
 
:
 
Geygeller
 
Hzy.
 
:
 
Hazeynce
 İ
t.
 
:
İ
talyanca
 
Kal.
 
:
 
Kalayc
ı
 
Kay.
 
:
 
Zeki
 
Kaymaz
 
Lat.
 
:
 
Latince
 
Mu
ğ
.
 
:
 
Mu
ğ
la
 
Mu
ğ
.
 
Tar.
 
:
 
Mu
ğ
la
 
Tarihi
 
Rm.
 
:
 
Rum
 
Rus.
 
:
 
Rusça
 
Tr.
 
:
 
Türkçe
 
Trk.
 
:
 
Türk
 
Y
ı
l.
 
:
 
Faruk
 
Y
ı
ld
ı
r
ı
m
 
G
İ
ZL
İ
TÜRKÇE
 
SÖZLÜ
Ğ
Ü
 
A
 
ab
ı
:
 
1.
 
Baba.
 
2.
 
Anne.
 
(Y
ı
l.)
 
(DS.
 
C.
 
1)
 
(Tbr.)
 
ab
ı
:
 
Baba
 
<
 
Ar.
 
ebû
 
‘baba,
 
ata.’
 
(Kay.)
 
(Tbr.)
 
 
ab
ı
r
 
at
:
 
Yemek
 
yemek.
 
(Kay.)
 
(DS.
 
C.
 
1)
 
(Hzy.)
 
ab
ı
r
 
cubur:
 
Yemek
 
iyi
 
de
ğ
il.
 
(Gül.)
 
(Hzy.)
 
ab
ı
r
 
eklet
:
 
Yemek
 
yemek.
 
Bk.
 
eklet
(Kay.)
 
(Gül.)
 
(Hzy.)
 
ab
ı
r:
 
Yemek.
 
(Kay.)
 
(Gül.)
 
(DS.
 
C.
 
1)
 
(Hzy.)
 
ab
ı
rc
ı
:
 
Yeme
ğ
e
 
ş
kün
 
olan,
 
yiyici.
 
(Kay.)
 
(Gül.)
 
(Hzy.)
 
ab
ı
rs
ı
z:
 
Aç.
 
(Gül.)
 
(Hzy.)
 
ac
ı
 
moy
ac
ı
 
muy:
 
Rak
ı
.
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
ac
ı
:
 
Kahve.
 
(Kay.)
 
(Gyg.)
 
ac
ı
m
ı
k:
 
Tütün,
 
sigara.
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
ac
ı
ş
i:
 
Biber
 
(ac
ı
 
i
ş
i)
 
(Tr.)
 
(Akb.)
 
(Erk.)
 
acî 
ş
i:
 
Biber
 
<
 
ac
ı
 
+
 
i
ş
i.
 
Azeri
 
a
ğ
ı
zlar
ı
nda
 
da
 
isti
 
+
 
ot
 
<istot
 
<
 
isot
 
kelimesi
 
iki
 
unsurdan
 
meydana
 
gelir.
 
(Kay.)
 
(Erk.)
 
açar:
 
Anahtar.
 
(Kay.)
 
(Gül.)
 
(DS.
 
C.
 
1)
 
(Hzy.)
 
açgit:
 
Göz.
 
(Caf.)
 
(Elk.)
 
afa:
 
1.
 
Nesne,
ş
ey.
 
2.
 
Yapmak.
 
3.
 
Polis,
 
 jandarma.
 
(Y
ı
l.)
 
(Tbr.)
 
afa:
Ş
ey.
 
(Kay.)
 
(Tbr.)
 
afac
ı
:
 
Kastedilen
 
ki
ş
i,
ş
ah
ı
s.
 
afa
 
kelimesine
 
+
 
c
ı
 
eklenerek
 
yap
ı
lm
ı
ş
t
ı
r.
 
(Kay.)
 
(Tbr.)
 
afet:
 
Ba
ş
la!
 
Müzisyenlerin
 
birlikte
 
müzi
ğ
e
 
ba
ş
larken
 
kulland
ı
klar
ı
 
seslenme
 
sözü.
 
Tk.
 
et
yard
ı
mc
ı
 
fiili
 
ve
 
afla
 
kurulmu
ş
tur.
 
Af’
ı
n
 
kökeni
 
belirsizdir.
 
(Kay.)
 
(Tbr.)
 
afet
:1.
 
Y
ı
kamak.
 
2.
 
Yapmak.
 
3.
 
Ç
ı
karmak.
 
4.
 
Ba
ş
lamak.
 
(Y
ı
l.)
 
(Tbr.)
 
ag
ı
ş
i:
 
Kaput
 
(a
ğ
i
ş
i)
 
(Tr.)
 
(Akb.)
 
(Erk.)
 
âgi
ş
i:
 
Kaput
 
bezi
 
<
 
a
ğ
+
 
i
ş
i.
 
(Kay.)
 
(Erk.)
 
a
ğ
cakoca:
 
Yo
ğ
urt,
 
ayran.
 
(Akp.)
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
a
ğ
z
ı
 
gara:
 
Yabanc
ı
,
 
Çepni
 
olmayan
 
kimse.
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
ahbar:
 
Karde
ş
,
 
efendi.
 
(Caf.)
 
(Elk.)
 
ahçir:
 
Oynamak.
 
(Caf.)
 
(Elk.)
 
ahl
ı
 
gerez:
 
Zeki,
 
ak
ı
ll
ı
.
 
(Y
ı
l.)
 
(Tbr.)
 
ala:
 
Gel,
 
getir.
 
(Düz.)
 
(Caf.)
 
(Eda.)
 
alafkermek:
 
Söylemek.
 
(Caf.)
 
(Kay.)
 
(Gyg.)
 
alag
ı
r
ı
k:
 
Sevilmeyen
 
insanlara
 
söylenen
 
bir
 
söz.
 
(Kay.)
 
(Kal.)
 
alav
 
etmek:
 
Söylemek.
 
(Caf.)
 
(Kay.)
 
(Gyg.)
 
aldahuna:
 
Çirkin.
 
(Akp.)
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
ales:
 
Geldi.
 
(Düz.)
 
(Caf.)
 
(Eda.)
 
amikli
amüklü:
 
Bitli.
 
(Kay.)
 
(Hzy.)
 
amma
 
y
ı
k
ı
m:
 
Çok
 
güzel.
 
(Kay.)
 
(Kal.)
 
amüklü:
 
Bitli.
 
(Gül.)
 
(Hzy.)
 
an
 
kin:
 
Kad
ı
n.
 
<
 
Erm.
 
an
 
kin
 
‘nâdir,
 
paha
 
biçilmez,
 
k
ı
ymetli.’
 
‘k
ı
ymetli
 
kad
ı
n’
 
manas
ı
nda
 
olmak
 
üzere,
 
Bugünkü
 
Ermenicede
 
ankine
 
kelimesi
 
kullan
ı
l
ı
r.
 
(Kay.)
 
(Erk.)
 
an:
 
Getir.
 
(Düz.)
 
(Caf.)
 
(Eda.)
 
anik:
 
O
 
(zamir)
 
(Caf.)
 
(Elk.)
 
ankin:
 
Kad
ı
n.
 
(Erm.)
 
(Akb.)
 
(Erk.)
 
ano:
 
Anahtar.
 
<
 
Yun.
 
anahtar.
 
(Kay.)
 
(Hzy.)
 
apakay:
 
Erkek.
 
(Akp.)
 
(Kay.)
 
(Çpn.)
 
arab_i
ş
i:
 
At;
 
kelimeyi
 
yanl
ı
ş
olarak
 
arab
 
a
ş
ı
ş
eklinde
 
‘at,
 
beygir’
 
manalar
ı
nda
 
zabteylemi
ş
tir.
 
(Mu
ğ
.)
 
(Caf.)
 
(Kal.)
 
arabali
ş
i:
 
Kat
ı
r;
 
kelime
 
arab+ali+i
ş
i’nden
 
terkip
 
edilmi
ş
tir.
 
(Mu
ğ
.)
 
(Caf.)
 
(Kay.)
 
(Kal.)
 
arabi
ş
i:
 
At.
 
(Kay.)
 
(Kal.)
 
arap
 
ali
 
i
ş
i:
 
kat
ı
r.
 
(Akar)
 
(Kal.)
 
arap
 
a
ş
ı
:
 
At,
 
beygir.
 
(Akar)
 
(Kal.)
 
arap
 
el
 
i
ş
i:
 
Kat
ı
r.
 
(Akar)
 
(Kal.)
 
arap
 
i
ş
i:
 
Kat
ı
r.
 
(Akar)
 
(DS.
 
C.
 
1)
 
(Kal.)
 
arap
 
süleyman:
 
Zeytin.
 
(Akar)
 
(Kal.)
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->