Welcome to Scribd. Sign in or start your free trial to enjoy unlimited e-books, audiobooks & documents.Find out more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Doop en Lidmaatschap

Doop en Lidmaatschap

Ratings:
(0)
|Views: 133|Likes:
Hoe ga je om met doop en lidmaatschap als baptist in een RK omgeving
Hoe ga je om met doop en lidmaatschap als baptist in een RK omgeving

More info:

Published by: Jaco En Nellie Oversluizen on Jan 07, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

01/07/2011

pdf

text

original

 
D
OOP EN LIDMAATSCHAP
 
Wat te doen in een baptistengemeente?
Voor ligt de vraag om als raad een uitspraak te doen over de koppeling van doop en lidmaatschap. Daarbij ishet goed om ook na te denken over mensen die wel als kind zijn gedoopt, maar moeite hebben met grootdoop.Je zou in dit stuk vooral kunnen ingaan op wat het lidmaatschap in de Bijbel inhoudt. Die vraag is echter heellastig te beantwoorden. We hebben eerder al geconstateerd dat het papieren lidmaatschap of lid zijn van degemeente zoals wij dat kennen in het NT niet voorkomt. Daarom wil ik vooral de vraag proberen tebeantwoorden langs 2 lijnen: wat zegt de bijbel over de doop en ook wat is hierin het eigene van eenbaptistengemeente. Dat laatste afgezet tegenover verschillende keuzes die hierover gemaakt worden.
B
IJBELSE DOOP
:
DE INHOUD
 
Dat wij in de gemeente mensen dopenis een direct gevolg van de opdracht van Jezus in Mattheüs 28. VoordatHij terugging naar zijn Vader gaf Hij Zijn discipelen de laatste instructies. Simpelweg 3 dingen:Ga er opuit en maak
alle
volken tot mijn discipelenDoop iedereen in of naar de naam van GodLeer ze Mijn geboden te onderhoudenEr zijn verder natuurlijk nog meer plaatsen waarin over de doop gesproken wordt. Het begint allemaal bij dedoop van Johannes. Daar blijkt dopen een duidelijke keus om te breken met het oude leven. Om nu echt Joodte worden en je te houden aan Gods geboden en zo rein te zijn als de ware Messias komt. Daarom was hettussen haakjes ook zo problematisch om als Farizeeër of Schriftgeleerde te horen te krijgen dat je je ook moestlaten dopen. Daarna doopt ook Jezus zelf samen met Zijn discipelen mensen. Zie o.a. Joh. 3:22 waar staat datJezus rondging, discipelen maakte en hen doopte. En natuurlijk vervolgens hen ook de geboden van hetKoninkrijk uitlegde en leerde onderhouden. Dat wat de discipelen opgedragen krijgen is dus niet anders danwat zij Jezus al 3 jaar hebben zien doen en ook zelf gedaan hebben. Door de doop hoorde je dus bij het nieuweKoninkrijk van Jezus, het Koninkrijk van boven, het Koninkrijk van de hemel.Datzelfde symbool wordt ook na het heengaan van Jezus gebruikt in de gemeente van het NT. Daarbij komt ookhet feit dat mensen na Pinksteren worden gedoopt met de Heilige Geest. Dat als Gods antwoord op hetzichtbaar ondergaan in het watergraf (Zie Handelingen 2:42). Dat deze volgorde niet altijd hetzelfde is zien wein Handelingen 10 in het huis van de heiden Cornelius. Daar valt eerst de Heilige Geest op deze groep mensenen het antwoord van Petrus is dan dat deze mensen ook behoren te worden gedoopt (zie vers 47 en 48).Opvallend is ook dat in Efeze (Hand. 19) mensen wel gedoopt zijn met de doop van Johannes, de doop van debekering, maar nog niet met de Heilige Geest. Op dat moment worden ze opnieuw gedoopt in de Naam vanJezus en ontvangen ook zij de Heilige Geest. Hier is dus sprake van overdopen.Paulus spreekt verder meerdere malen in zijn brieven over de doop. In Romeinen 6 is het het watergraf, ofwelhet gestorven zijn met Christus en met Hem opstaan tot een nieuw leven. Vergelijk ook met de betekenishierboven. In Efeze 4 spreekt hij over de eenheid van de gemeente die blijkt uit het gedoopt zijn. U behoortsimpelweg tot het lichaam van Christus en daarom hebben wij één Heer, één geloof en één doop. De doopbehoort dus eenheid uit te drukken. Als laatste is de lastige tekst te noemen uit Colossenzen 2:12. Daarverbindt Paulus doop en besnijdenis met elkaar. Paulus zegt dat ons hart besneden is door het afleggen van onsoude lichaam van de zonde. Dat lichaam is in de doop begraven. Dus de besnijdenis vindt nu plaats door dedoop! Dit als oproep richting Joden om geen heidenen die in Jezus geloven Joods te maken.
 
Verder zijn nog te noemen de tekst uit Hebreeën 6 waar wordt gesproken over de leer van de doop en dehandoplegging. Waaruit blijkt dat deze 2 zaken duidelijk bij elkaar horen. Het is nl. een van de latere brievenvan het NT. Dat zegt ons dat deze praktijk dus gebruik was. Men doopte de bekeerde discipel en vervolgensontving hij/zij de Heilige Geest door handoplegging. In 1Petrus 3:21 is de doop ook een vraag om een goedgeweten. Kortom vanaf nu zijn al mijn zonden door God vergeven en vergeten. Ik mag met Hem opstaan uit hetwatergraf en als werkelijk nieuwe schepping mij vrij voelen van zonden.Dat moet ook steeds zo blijven in mijnrelatie tot God blijkens de rest van het hoofdstuk.Samenvattend. De doop is een teken van mijn behoren bij het nieuwe Koninkrijk van Jezus en daarmee dus lidworden van Zijn lichaam de gemeente. Verder wordt ook de zonde zo weggedaan dat ik helemaal rein sta voorGod. Daarnaast wordt aan de doop toegevoegd het ontvangen van de Heilige Geest door handoplegging. Vannu af woont God in mij. Onbegrijpelijk, maar waar.
D
E DOOP
:
DE PRAKTIJK VAN HET
NT
EN DE EERSTE EEUWEN
 
Het lijkt er veel op dat in het NT alleen volwassenen worden gedoopt die ook persoonlijk de keus maken voorJezus. In Hand. 8:12 wordt gesproken over mannen zowel als vrouwen. In Hand. 16 wordt er wel twee keergesproken over alle huisgenoten, zowel bij de Lydia de purperverkoopster als bij de cipier uit Filippi. Je zou danuit deze teksten moeten concluderen dat ook kinderen werden gedoopt. Hierover kun je wat exegese betreftniets met zekerheid zeggen. Wat wel van belang is om op te merken dat geloven niet alleen een persoonlijkeaangelegenheid is. Sterker nog: er staan volgens mij maar enkele individuele bekeringen beschreven: Paulus ende minister van Financiën uit Ethiopië. Verder grijpt God in en komen hele groepen tot geloof.Iets anders is dat de doop in het NT zeer waarschijnlijk alleengebeurde door onderdompeling. Daar wijst inieder geval het woord baptizo op. Dat is het woord wat wij vertalen met doop. Vandaar ook dat Paulus hetheeft over het met Christus gestorven zijn en met Hem opstaan. Vooral vanuit de eeuwen na het NT weten wevan de overgang van het dopen door onderdompeling naar het dopen door besprenkeling. Deze overgang vindtplaats in de 4
e
eeuw en wel als eerste bij het dopen van volwassenen. Pas enkele eeuwen later volgt ook hetbesprenkelen van babys. Dat alles lijkt de zekerheid te bevestigen dat in het NT werd gedoopt dooronderdompeling.In de eerste eeuwen moet er ook sprake zijn geweest van kinderdoop. Allereerst is er Polycarpus (160 na Chr.gestorven) de leerling van Johannes. Vlak voor hij wordt doodgemarteld op 86-jarige leeftijd zegt hij: Ik heb 86 jaar ben ik dienaar van Koning Jezus en Hij heeft mij nooit iets kwaads gedaan. Hoe zou ik Hem dan nuverloochenen? Hij noemt zich dienaar van Christus gedurende die 86 jaar. Juist in die tijd noemde men eengedoopt iemand dienaar van Christus. Het heeft er in ieder geval alle schijn van dat Polycarpus als kind isgedoopt, mogelijk zelfs door de apostel Johannes. Ook de kerkvader Irenaeus (180 na Chr.) heeft het eroverdat er zowel zuigelingen, kinderen als volwassenen tot geloof komen in zijn gemeente in Lyon. Iemand alsTertullianus (eind 2
e
eeuw) heeft weliswaar bezwaar tegen de doop van de kinderen van heidense gezinnen alszij tot de gemeente toe treden, maar voegt daar o.a. direct aan toe dat als een kind in levensgevaar verkeerdonverwijld de doop moet worden toegediend. Ook Hyppolitus (215 na Chr.) schrijft in zijn kerkorde over dezegezinsdoop van heidense gezinnen en wel als volgt:
"Eerst moet men de kleine kinderen dopen. Allen die voor zichzelf spreken kunnen, moeten zelf spreken. Voor hen echter die niet spreken kunnen, zullen hun oudersspreken of een ander, die tot hun familie behoort." 
Dit is vooral opvallend omdat hij zegt dat hij geen nieuwekerkelijke bepalingen wil invoeren, maar de apostolische leer wil vastleggen.Pas omstreeks 330 na Chr. begint men moeite te krijgen met de kinderdoop. De vervolgingen zijn dan voor eengroot gedeelte geluwd. Men vreesde dat de ingeschonken genade door de doop later verzondigt zou worden.En daarom stelde men de doop dan maar uit tot latere leeftijd. Het pleit werd uiteindelijk in de RK beslechtdoor Augustinus die zelf zon uitgestelde doop had ondergaan toen hij 32 jaar was. Hij fundeert de kinderdoopals Bijbels. Dit blijft de lijn van de RK en de Reformatie. De dopersen, ook zelf onderdeel van de reformatie,
 
verwijten de reformatoren dat zij niet ver genoeg gaan in hun afwijzing van de RK, en van het automatismewaarmee genade wordt ingegoten. De dopersen staan een kerk voor van alleen gelovigen en dopen daaromdan ook volwassenen die persoonlijk van hun geloof hebben getuigd. Zij funderen hun opvatting op devolgorde die we in het NT tegenkomen: eerst geloven dan dopen. Een baby kan daar nog niets over zeggen duskun je daarom zon baby ook niet dopen. Daarmee zijn we aanbeland bij de traditie waartoe wij als baptistenbehoren. De doop op getuigenis. Dopersen en baptisten willen daarbij ook alleen maar hun argumentenbaseren op de Schrift en niet op de gegroeide praktijk, ook wel traditie genoemd. Daar hebben ze belangrijkpunt want er is in 20 eeuwen kerkgeschiedenis veel scheefgegroeid en daarna traditie geworden. Tegelijkertijdmoet dan heel omzichtig omgesprongen met de uitleg van de Schrift. Laten wij de Schrift wel echt zeggen watde Schrift bedoelde
I
K OF WIJ
?
De gedachte dat ik persoonlijk moet geloven en daar dan ook alleen individueel verantwoordelijk voor ben isaan de Bijbel vreemd. In de Bijbel geloof je als gemeenschap en als gezin. Zie ook bijvoorbeeld Paulusargumentatie in 1Korinthe 7:14, waar hij zegt dat kinderen van gelovigen geheiligd en rein zijn. Tegelijkertijd ziter ook iets in het NT van een persoonlijk geloven. Door de tijd heen sluipt dit geheiligd zijn als kind van gelovigeouders de kant op van een bijna magisch ritueel. De zonde van het kind worden afgewassen en de doop is nietlanger een teken maar een middel op zich. Daar zit nu juist ook het heikele punt tussen RK en reformatie aande ene en het Baptisme aan de andere kant. In een tijd dat men zich afzette tegen oneigenlijke traditie die dedoop als een soort wondermiddel of geestelijke goocheltruc zag, zowel in de 16
e
als in de 19
e
eeuw, had meneen goed punt om weer eens helder de lijnen te trekken en geloof en doop te koppelen (zie ook verder bijverschillende doopvisies).Hoewel we in die traditie vasthouden aan de doop op geloof is nu het andere uiterstesoms het geval. Dopen wordt een individueel iets van de 21
e
-eeuwse postmoderne mens die zelfstandig keuzesmaakt. Daarom past volwassendoop ook zo goed bij het levensgevoel van mensen. Als wij mijns inziens terechtvasthouden aan de volwassendoop moeten we wel blijven opletten dat we het samen geloven ontzettend sterkbenadrukken. Ook de verantwoordelijkheid van ouders voor een gelovige opvoeding en het samen geloven alsgezin moet handen en voeten krijgen binnen de gemeente.
D
OOP EN LIDMAATSCHAP
 
Over de koppeling tussen doop en lidmaatschap kunnen we kort zijn. Door de doop wordt je lid van het lichaamvan Christus en daarmee onderdeel van de gemeente. Doop en lidmaatschap loskoppelen wordt op basis vanBijbelse argumenten dus moeilijk. Iets anders is de vraag wat lid zijn van de gemeente dan inhoudt. Maardaarover hieronder meer.
V
ERSCHILLENDE DOOPVISIES
 
Voordat we onze keus verder uitspreken is het belangrijk om vast te stellen dat er verschillende opvattingenzijn over wat de doop nu echt betekent. Er zijn denk ik 3 hoofdstromen aan te wijzen, die allen zo hun eigenaccenten leggen:
RK
: de doop is de afwassing van de erfzonde en de inschenking van genade
R
eformatie
: de doop is de vervanging van de besnijdenis, daarom hoort het kind bij het Verbond vanGod met Zijn volk Israel en daarmee in het NT bij de gemeente.
Baptisten of Dopersen
: getuigenis van het geloof in Christus, met de nadruk op het gestorven enopgestaan zijn met Christus.We hebben in onze gemeente met al deze opvattingen te maken. Simpelweg doordat er mensen vanuit diverseopvattingen in onze gemeente vertegenwoordigt zijn. Dat maakt het nogal lastig om tot een vergelijk te komen.Vooral omdat vanuit RK en Reformatie ook nog eens fel gefulmineerd wordt tegen overdopen. Wanneer je als

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->