Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Balibar - Co zostało ze Szkoły Althussera

Balibar - Co zostało ze Szkoły Althussera

Ratings: (0)|Views: 6|Likes:
Published by kacperkowalczyk6174

More info:

Published by: kacperkowalczyk6174 on Feb 07, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

02/07/2011

pdf

text

original

 
Étienne Balibar
Co pozostało ze“Szkoły Althussera”?
Studenckie Koło Filozofii Marksistowskiej (Uniwersytet Warszawski)
WARSZAWA 2005
 
Étienne Balibar – Co pozostało ze “Szkoły Althussera”? (1985 rok) © Studenckie Koło Filozofii Marksistowskiej (UW) 
- 2 -
www.skfm-uw.w.pl 
“Co pozostało ze 'Szkoły Althussera'?” to zapiswiernych (choć nieautoryzowanych) fragmentówrozmowy Andrzeja Staronia z Étienne Balibarem,która odbyła się 16 czerwca 1985 r. w paryskimmieszkaniu współautora
Czytania “Kapitału” 
(L.Althusser, É. Balibar,
Czytanie “Kapitału” 
, przeł.Wiktor Dłuski, PIW, Warszawa 1975).Podstawa dla niniejszego wydania: stronainternetowa “Nowa Krytyka. Czasopismofilozoficzne”.Tytuł pochodzi od redakcji
Nowej Krytyki 
.
 
Étienne Balibar – Co pozostało ze “Szkoły Althussera”? (1985 rok) 
Andrzej Staroń:
Jest Pan, przynajmniej w Polsce, jednym z najbardziej znanych przedstawicieli “szkołyAlthussera”. Czy mógłby Pan powiedzieć, jak doszło do Waszego spotkania?
Étienne Balibar:
Przede wszystkim uważam, że nie istniała “szkoła Althussera”, chociaż wiele osób taksądzi. Przypisali oni grupie przyjaciół i studentów Althussera znaczną spójność, której nie było wrzeczywistości. Stało się tak zapewne dlatego, że Althusser od dawna był profesorem w Ecole NormaleSuperieure, że w ciągu 20 lat... chwileczkę, dziesięciu lat – między 1950 a 1960 – wykładał tam filozofię.Uważał się jednocześnie za marksistę, był członkiem partii komunistycznej i dzięki temu wszystkiemu miałpewien wpływ intelektualny na studentów, którzy przeszli przez Ecole Normale. Niektórzy z nich stali siępóźniej znanymi filozofami, ale, oczywiście, nie wszyscy filozofami marksistowskimi.Jeżeli chodzi o mnie, to zacząłem studiować w Ecole Normale Superieure w 1960. W okolicach lat1958, 1959, 1960 oraz następnych pojawiło się nowe zjawisko. Było to “spotkanie” między tym cowykładał Althusser, a stanem ducha nowej generacji studentów oraz francuską koniunkturą ideologicznątego okresu. Tak się złożyło, że jednocześnie wielu studentów filozofii w Ecole Normale czy Sorbonie byłokomunistami, którzy zostali następnie przyjęci do partii, bądź – nie będąc komunistami – pozostawali poddużym wpływem marksizmu. Zresztą, wówczas marksizm stał się bardzo wpływowy wśród francuskiejmłodzieży intelektualnej. W tym czasie Althusser rozpoczął publikację swych podstawowych tekstów,zebranych następnie w “Pour Marx”, a także innych, które nie znalazły się w tym zbiorze, ale są równieinteresujące.Byliśmy pod ogromnym wrażeniem idei, które Althusser wysuwał w tych artykach i wkonsekwencji powstało wokół niego
koło badawcze
, złożone zasadniczo ze studentów Ecole Normale orazbyłych studenw, którzy niedawno ukczyli studia. To koło nie istniało oczywiście w sposóbinstytucjonalny. Upraszczając, można powiedzieć, że w istocie byli to przede wszystkim studenci EcoleNormale. Większa część była komunistami, członkami Union des Etudients Communistes, a niektórzy znich zostali potem przyjęci do FPK. Ale trzeba też pamiętać, że do partii we Francji wstępuje się bardzołatwo..., i równie łatwo się występuje. U was trzeba przejść staż kandydacki i tak dalej. Należy równieżwiedzieć, że w tym czasie młodzież francuska była szczególnie zainteresowana polityką. Przede wszystkimna skutek wojny w Algierii, a także odgłosów rewolucji w Trzecim Świecie – szczególnie rewolucjikubańskiej – które dotarły wtedy do Francji. To wszystko przyczyniło się do rozgrzania atmosfery.Naturalnie były jeszcze inne wydarzenia, także intelektualne. Na przykład dyskusja nad marksizmem, którazajmowała wiele miejsca w filozofii francuskiej. Wtedy odwoływali się do niego nawet ludzie, którzy – jakna przykład Jean Paul Sartre – nie byli członkami partii komunistycznej.
A.S.:
W pewnym momencie wasze koło pojawiło się na francuskiej scenie filozoficznej jako – mimowszystko – “szkoła Althussera”. Kiedy i jak do tego doszło?
É.B.:
Jak już mówiłem, byliśmy pod ogromnym wpływem Althussera i stworzyliśmy wokół niego to koło,które co roku, przez trzy lub cztery lata, organizowało seminaria. Najbardziej znanym jest seminarium z lat1964/1965, poświęcone “Kapitałowi”. Pierwsza część materiałów tego seminarium, poprawiona iprzeredagowana, została wydana pod tytułem “Lire le Capital”. Można teraz powiedzieć, że był to wyrazpracy małego koła “althusserowców”. Używam wprawdzie terminu “althusserowcy”, ponieważprawdopodobnie charakter Althussera miał na nas ogromny wpływ, ale w istocie była to praca bardzokolektywna. Sądzę, że odkryć dokonywaliśmy wtedy razem. W tym czasie Althusser pracował wprawdzienad Marksem, ale raczej nad młodzieńczymi dziełami filozoficznymi oraz nad klasyczną myślą polityczną.Zna pan chyba jego książkę o Monteskiuszu? To dobry przykład tego, czym się wtedy zajmował. W istocieAlthusser czytał, odczytywał “Kapitał” po raz pierwszy właśnie z nami, z okazji tego seminarium, codowodzi, że idee, które wtedy wysuwał, zostały wypracowane w tej grupie. Można powiedzieć zatem, żebyliśmy “althusserowcami”, ale nie w znaczeniu ludzi, którzy przystąpili do doktryny już gotowej, jużukończonej przez osobę, której wpływ intelektualny jest bardzo mocny.
© Studenckie Koło Filozofii Marksistowskiej (UW) 
- 3 -
www.skfm-uw.w.pl 

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->