วิจารณ์ขงจื้อ
......
เย่กงจือเกา มหาอำามาตย์แห่งแควนฉ่๋ถามขงจื้อถึง
นโยบายทางการเมืองว่า
"
นักการปกครองทีสามารถ ควรจะมีนโยบายทางการเมืองเช่นไร
?"......
ขงจื้อตอบว่า
"
นักการปกครองทีสามารถ จะตองทำาให
ผ๋ทีห่างไกลเขามาชิดใกล ขึ้นต่อ ทำาใหล๋กนองเก่าปรับปรุง
เปลียนแปลงตนเองเสียใหม่
"......
หลังจากไดยินคำาสนทนาเหล่านี้แลว ม่อจื้อก็วิจารณ์
ว่า
"
เย่กงจือเกาตั้งคำาถามไม่เหมาะสม ขงจื้อก็ตอบไม่ถ๋ก
ทำาไมเย่กงจื้อเกาจะไม่ทราบเล่าว่า ผ๋ทีสันทัดในการ
ปกครองจะตองทำาใหผ๋ทีห่างไกลหันกลับมาชิดใกล ขึ้นต่อ
และทำาใหล๋กนองเก่าๆ ปรับปรุงเปลียนแปลงตนเองเสีย
ใหม่ ในเมือร๋แลว ยังจะถามขงจื้อทำาไมอีกเล่า
?
ส่วนขงจื้อ
เล่า ก็ไม่นำาความร๋ทีคนอืนยังไม่ร๋ไปบอกใหเขาร๋ แต่ดัน
ตอบในสิงทีคนอืนเขาร๋อย่๋แลว แลวมันมีประโยชน์อันใด
เล่า เพราะฉะนั้น ขาพเจาจึงเห็นว่าเย่กงจือเกาตั้งคำาถาม
ไดไม่เหมาะสม ส่วนขงจื้อก็ตอบไม่ถ๋ก
"
อุปสรรคทีขัดขวางความรักอัน
ไพศาล
......
อู๋หม่าจือกล่าวกับม่งจื้อว่า
"
ขาพเจาไม่เหมือนท่าน
ขาพเจาไม่สามารถมีความรักอันไพศาล ขาพเจารักชาว
โจวมากกว่าชาวแย่ รักชาวหล่๋มากกว่าชาวโจว รักคนบาน
เดียวกันมากกว่าชาวหล่๋ รักคนในบานมากกว่าคนนอก
บาน รักพ่อแม่มากกว่าญาติพีนอง รักตัวเองมากกว่ารักพ่อ
แม่ เพราะว่าคนทียิงใกลชิดขาพเจา ขาพเจาก็ยิงเอาใจใส่
อย่างลึกซึ้ง การทีมนุษย์รักคนทีใกลชิดกับตนเองนั้น มัน
เป็นเรืองธรรมดา
......"
ถาหากขาพเจาถ๋กทุบตี ขาพเจาย่อมร๋สึกเจ็บปวด แต่
ถาคนอืนถ๋กทุบตีขาพเจาย่อมไม่ร๋สึกเจ็บปวด ในเมือเป
็น
เช่นนี้ แลวทำาไมขาพเจาจะไม่ปกปองตรงทีร๋สึกเจ็บปวดแต่
กลับจะไปปกปองไอตรงทีไม่ร๋สึกเจ็บปวดเล่า
?......"
ดวยเหตุนี้ ขาพเจาจึงตองฆ่าคนอืนเพือผลประโยชน์
ของตัวเอง ไม่มีทางฆ่าตัวเองเพือผลประโยชน์ของผ๋อืนโดย
เด็ดขาด
"......
ม่อจื้อกล่าวว่า
"
ความคิดแบบนี้ของท่าน ท่านเตรียม
จะเก็บมันไวในใจคนเดียว หรือคิดจะเผยแพร่ไปส่๋ผ๋อืน
?"......
อู๋หม่าจือตอบว่า
"
ทำาไมขาพเจาจะตองอำาพรางซ่อน
แรนความคิดอ่านของตนเอง ขาพเจาจะเผยแพร่ให
สาธารณชนรับทราบ
"......
ม่อจื้อกล่าวว่า
"
ถาเช่นนั้น สมมติว่า มีคนๆ หนึงเกิด
เชือถือหลักเหตุผลของท่าน คนๆ นั้นก็จะฆ่าท่านเพือผล