Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
11Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Άρθρα Από Το Περιοδικό 'Ιστορία' 1

Άρθρα Από Το Περιοδικό 'Ιστορία' 1

Ratings:

4.67

(3)
|Views: 3,353 |Likes:
Published by Carlos

More info:

Published by: Carlos on Aug 22, 2008
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

05/09/2014

pdf

text

original

 
 
 Άρθρα
 
 Από
 
Το
 
 Περιοδικό
 
A
πόστολος
 
Παύλος
, A
θήναι
-P
ώ
µ
η
 
Η 
 
 ΑΘΗΝΑ
 
και
 
η
 
Ρώ
 µ 
η
 
είναι
 
δύο
 
ση
 µ 
αδιακοί 
 
σταθ 
 µ 
οί 
 
τόσο
 
στη
 
ζωή
 
του 
 
 Αποστόλου 
 
των 
 
Εθνών 
 
όσο
 
και
 
στην 
 
ιστορία 
 
της 
 
ανθρωπότητας 
.
Σταθ 
 µ 
οί 
 
ση
 µ 
αντικοί 
 
αλλά 
 
και
 
τελείως 
 
διαφορετικοί 
.
Με 
 
την 
 
παρουσία 
 
του 
 
στην 
 
 Αθήνα 
 
και
 
ιδίως 
µ 
ε 
 
τη
 
δη
 µ 
ηγορία 
 
του 
 
στον 
 
 Άρειο
 
Πάγο
 
τέθηκαν 
 
τα 
 
θε 
 µ 
έλια 
 
της 
 
σύζευξης 
 
των 
 
αιωνίων 
 
αληθειών 
 
της 
 
διδασκαλίας 
 
του 
 
Ιησού 
 
 Χριστού 
µ 
ε 
 
την 
 
υψιπετή
 
ελληνική
 
φιλοσοφική
 
σκέψη
.
Η 
µ 
ετάβαση
 
του 
 
 Αποστόλου 
 
Παύλου 
 
στη
 
Ρώ
 µ 
η
 
και
 
τις 
 
δύο
 
φορές 
(61-63
και
67)
πραγ 
 µ 
ατοποιείται
 
για 
 
δικαστικούς 
 
 λόγους 
 
και
 
καταλήγει
 
στη
 
θανάτωσή
 
του 
 
στα 
 
 χρόνια 
 
του 
 
Νέρωνα 
.
Όπως 
 
έχει
 
ση
 µ 
ειώσει
 
ο
Joseph Holzner 
στο
 
έργο
 
του 
«
Παύλος 
» (µ 
τφρ
.
 Αρχι
 µ.
Ιερωνύ 
 µ 
ου 
 
Κοτσώνη
, µ 
ετέπ 
.
 Αρχιεπισκόπου 
 
 Αθηνών 
, 1961): «
 Από
 
τον 
 
πλούτο
 
των 
 
ιδεών 
 
και
 
από
 
τη
 
 βαθύτητα 
 
των 
 
Επιστολών 
 
του 
 
θέριεψε 
 
το
 
δάσος 
µ 
ε 
 
τα 
 
κέδρα 
 
και
 
τις 
 
δρυς 
 
της 
 
 χριστιανικής 
 
θεολογίας 
,
 ρίχνοντας 
 
τις 
 
 ρίζες 
 
του 
 
στα 
 
γεγονότα 
 
της 
 
σωτηρίας 
 
και
 
σείοντας 
 
τις 
 
κορφές 
 
του 
 
στα 
 
ουράνια 
 
ύψη
».
 ΑΘΗΝΑ
 
Ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
έρχεται
 
στην 
 
 Αθήνα 
 
από
 
τη
 
Βέροια 
 
το
 
έτος 
51 µ 
ε 
 
πλοίο
 
καθώς 
 
το
 
ταξίδι
 
αυτό
 
από
 
την 
 
ξηρά 
 
εκείνη
 
την 
 
εποχή
 
διαρκούσε 
 
κάπου 
12 
η
 µ 
έρες 
.
Η 
 
 Αθήνα 
 
των 
µ 
έσων 
 
του 
 
πρώτου 
µ 
εταχριστιανικού 
 
αιώνα 
 
ήταν 
 
τελείως 
 
διαφορετική
 
από
 
τη
 
 λα 
 µ 
πρή
 
πόλη
 
των 
 
κλασικών 
 
 χρόνων 
.
Τα 
 
έργα 
 
τέχνης 
 
 λαφυραγωγούνταν 
 
συστη
 µ 
ατικά 
,
η
 
 ρω
 µ 
αϊκή
 
κατάκτηση
 
ερή
 µ 
ωνε 
 
την 
 
πόλη
 
της 
 
Παλλάδος 
 
και
 
η
 
κατάπτωση
 
των 
 
ηθικών 
 
αξιών 
 
οδηγούσε 
 
στη
 
δη
 µ 
ιουργία 
 
του 
 
όρου 
«Graeculi»,
Γραικύλοι
, µ 
ε 
 
τον 
 
οποίο
 
οι
 
Ρω
 µ 
αίοι
 
 χαρακτήριζαν 
 
εκείνους 
 
που 
µ 
ε 
 
κολακείες 
 
προσπαθούσαν 
 
ν 
’ 
αποκτήσουν 
 
την 
 
προστασία 
 
των 
 
Ρω
 µ 
αίων 
 
αυτοκρατόρων 
. «
 ∆ιασωζόταν 
 
ό
 µ 
ως 
,
παρατηρεί 
 
ο
 
Γ 
.
Στογιόγλου 
,
η
 
καθαρότητα 
 
της 
 
φυλής 
,
την 
 
οποία 
 
διέκρινε 
 
η
 
ευκινησία 
 
της 
 
σκέψης 
,
η
 
οξύτητα 
 
του 
 
πνεύ 
 µ 
ατος 
,
το
 
ερευνητικό
,
το
 
περίεργο
,
το
 
διαλεκτικό
,
το
 
ευφάνταστο
,
το
 
ευσεβές 
 
προς 
 
το
 
θείο
,
παρά 
 
τις 
 
ποικίλες 
 
και
 
ατελείωτες 
 
φιλοσοφικές 
 
εκζητήσεις 
 
και
 
θεωρίες 
» ( 
Ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
και
 
οι
 
Έλληνες 
,
Πρακτικά 
 
Θεολογικού 
 
Συνεδρίου 
 
προς 
 
τι
 µ 
ήν 
 
του 
 
 Αποστόλου 
 
Παύλου 
,
Θεσσαλονίκη
1989).
Το
 
πλοίο
 
που 
 
έφερε 
 
τον 
 
 Απόστολο
 
προσορ
 µ 
ίσθηκε 
 
στο
 
Φάληρο
.
Εκεί 
 
 βρισκόταν 
 
το
 
κύριο
 
 λι
 µ 
άνι
 
των 
 
 Αθηναίων 
.
 Απ 
’ 
εκεί 
 
είχε 
 
αποπλεύσει
 
ο
 
Θησέας 
 
για 
 
την 
 
Κρήτη
 
και
 
ο
 
Μενεσθεύς 
µ 
ε 
50 
πλοία 
 
για 
 
την 
 
Τροία 
.
Στη
 
διάρκεια 
 
της 
 
Τουρκοκρατίας 
 
η
 
περιοχή
 
ονο
 µ 
αζόταν 
«
Ουτς 
-
πουργάς 
» ( 
τρεις 
 
πύργοι
 ),
που 
 
 
διατηρούνταν 
 
ακό
 µ 
η
 
κατά 
 
τον 
19
ο
 
αι
.
και
 
 χρησι
 µ 
οποιούνταν 
 
και
 
ως 
 
σταθ 
 µ 
οί 
 
σκοπιωροί 
.
 Από
 
εκεί 
 
άρχιζε 
 
και
 
η
 
οδός 
 
που 
 
οδηγούσε 
 
στην 
 
 Αθήνα 
 
και
 
αυτήν 
 
ακολούθησε 
 
ο
 
Παύλος 
 
όταν 
 
αποβιβάσθηκε 
 
στην 
 
ακτή
.
Ο
 
Παυσανίας 
 
στα 
 «
 Αττικά 
» (1,4)
παραδίδει
: «
Και
 
άλλα 
 
 λι
 µ 
άνια 
 
έχουν 
 
οι
 
 Αθηναίοι
,
ένα 
 
στη
 
Μουνιχία 
, µ 
ε 
 
ναό
 
της 
 
Μουνιχίας 
 
 Αρτέ 
 µ 
ιδος 
 
και
 
ένα 
 
στο
 
Φάληρο
, µ 
ε 
 
ένα 
 
ιερό
 
της 
 
 ∆ή
 µ 
ητρας 
 
εκεί 
 
κοντά 
.
Εκεί 
 
υπάρχει
 
και
 
ναός 
 
της 
 
Σκιράδος 
 
 Αθηνάς 
 
και
 
του 
 
 ∆ία 
 
παραπέρα 
.
Επίσης 
 
υπάρχουν 
 
 βω
 µ 
οί 
 
των 
 
θεών 
 
που 
 
 λέγονται
 
 Άγνωστοι
 
και
 
 βω
 µ 
οί 
 
ηρώων 
 
κ 
.
 λπ 
.».
Στις 
 
Πράξεις 
 
των 
 
 Αποστόλων 
(17, 23)
ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
δεν 
 
προσδιορίζει
 
ακριβώς 
 
πού 
 
είδε 
 
τον 
 
 βω
 µ 
ό
 
στον 
«
άγνωστο
 
θεό
»
καθώς 
 
 λέγει
«
διερχό
 µ 
ενος 
 
και
 
θεωρών 
»,
δηλαδή
«
καθώς 
 
περνούσα 
 
κι
 
έβλεπα 
...
 βρήκα 
 
κι
 
ένα 
 
 βω
 µ 
ό
 
πάνω
 
στον 
 
οποίο
 
υπήρχε 
 
η
 
επιγραφή
“ 
στον 
 
άγνωστο
 
θεό
”».
Είναι
 
πολύ 
 
πιθανό
 
ότι
 
ο
 
κορυφαίος 
 
των 
 
 Αποστόλων 
 
είδε 
 
κάποιον 
 
από
 
τους 
 
 βω
 µ 
ούς 
 
αυτούς 
.
Περιγραφή
 
της 
 
δια 
 µ 
ονής 
,
της 
 
δραστηριότητας 
 
και
 
της 
 
ο
 µ 
ιλίας 
 
του 
 
Παύλου 
 
προς 
 
τους 
 
 Αθηναίους 
 
υπάρχει
 
στις 
 
Πράξεις 
 
των 
 
 Αποστόλων 
(17, 16-34).
Περι
 µ 
ένοντας 
 
τον 
 
Σίλα 
 
και
 
τον 
 
Τι
 µ 
όθεο
 
να 
 
αφιχθούν 
 
από
 
τη
 
Μακεδονία 
,
 βάδιζε 
 
στην 
 
πόλη
 
και
 
αναστατωνόταν 
 
από
 
την 
 
πληθώρα 
 
των 
 
ειδώλων 
.
Συζητούσε 
 
γι
’ 
αυτό
µ 
ε 
 
τους 
 
Ιουδαίους 
 
στη
 
συναγωγή
,
αλλά 
 
και
µ 
ε 
 
άλλους 
 
στην 
 
αγορά 
.
Μερικοί 
 
επικούρειοι
 
και
 
στωικοί 
 
φιλόσοφοι
 
συνο
 µ 
ιλούσαν 
µ 
αζί 
 
του 
 
και
 
κάποιοι
 
τον 
 
 χαρακτήριζαν 
«
σπερ
 µ 
ολόγο
»,
φλύαρο
,
παρα 
 µ 
υθά 
.
Η 
 
διδασκαλία 
 
του 
 
για 
 
τον 
 
σταυρικό
 
θάνατο
 
του 
 
Ιησού 
 
και
 
η
 
ανάστασή
 
του 
 
τους 
 
κατέπλησσε 
.
Στην 
 
 Αθήνα 
 
ο
 
Παύλος 
 
δεν 
 
καταδιώχθηκε 
 
για 
 
όσα 
 
δίδασκε 
.
 Αντίθετα 
 
οδηγήθηκε 
 
στον 
«
 Άρειο
 
Πάγο
»,
για 
 
να 
 
αναφερθεί 
 
επίση
 µ 
α 
 
και
 
αναλυτικά 
 
στη
 
διδαχή
 
του 
,«
Γιατί 
 
οι
 
 Αθηναίοι
 
όλοι
 
και
 
οι
 
ξένοι
 
που 
 
έ 
 µ 
εναν 
 
στην 
 
 Αθήνα 
 
για 
 
τίποτε 
 
άλλο
 
δεν 
 
είχαν 
 
καιρό
,
παρά 
 
για 
 
να 
 
 λένε 
 
ή
 
για 
 
ν 
’ 
ακούνε 
 
κάτι
 
το
 
καινούργιο
»
σχολιάζουν 
 
οι
 
Πράξεις 
(17, 21).
Ο
 
όρος 
«
 Άρειος 
 
Πάγος 
»
έχει
,
όπως 
 
είναι
 
γνωστόν 
,
διττή
 
έννοια 
.
 Αφ
’ 
ενός 
 
είναι
 
ο
 
 λόφος 
 
στα 
 
δυτικά 
 
της 
 
 Ακρόπολης 
 
των 
 
 Αθηνών 
,
τόπος 
 
κατά 
 
τη
µ 
υθολογία 
 
απονο
 µ 
ής 
 
δικαιοσύνης 
 
για 
 
φόνους 
.
Είναι
 
αρχαιολογικά 
µ 
αρτυρη
 µ 
ένη
 
η
 
 λατρεία 
 
των 
 
Σε 
 µ 
νών 
 
ή
 
Ερινύων 
,
δαι
 µ 
όνων 
 
εκδίκησης 
 
αί 
 µ 
ατος 
.
Με 
 
τη
 
 λατρεία 
 
αυτή
 
και
 
τον 
 
 χώρο
 
της 
,
τον 
 
 Άρειο
 
Πάγο
,
συνδέθηκε 
 
ήδη
 
στα 
 
 βάθη
 
της 
 
Ιστορίας 
 
η
«
εξ 
 
 Αρείου 
 
Πάγου 
 
 βουλή
».
 ∆εν 
 
είναι
 
εδώ
 
ο
 
 χώρος 
 
να 
 
αναφερθού 
 µ 
ε 
 
εκτετα 
 µ 
ένα 
 
στην 
 
ιστορική
 
εξέλιξη
,
τη
 
δο
 µ 
ή
 
και
 
τις 
 
αρ
 µ 
οδιότητες 
 
της 
«
 βουλής 
»
αυτής 
.
Στην 
 
προκει
 µ 
ένη
 
περίπτωση
 
αρκεί 
 
να 
 
ση
 µ 
ειωθεί 
 
ότι
µ 
ερικές 
 
φορές 
 
αποφάσιζε 
 
ή
 
συ 
 µ 
 βούλευε 
 
τον 
 
δή
 µ 
ο
 
για 
 
σοβαρά 
 
θέ 
 µ 
ατα 
,
συνεδρίαζε 
 
για 
 
φονικές 
 
δίκες 
 
στον 
 
 Άρειο
 
Πάγο
 
και
 
για 
 
τα 
 
άλλα 
 
ζητή
 µ 
ατα 
 
στην 
 
έδρα 
 
του 
 
άρχοντα 
 
 βασιλέως 
 
στη
 
Βασίλειο
 
Στοά 
 
στην 
 
 Αγορά 
 
των 
 
 Αθηνών 
.
Έχουν 
 
εκφρασθεί 
 
κατά 
 
καιρούς 
 
διάφορες 
 
απόψεις 
 
για 
 
το
 
πού 
 
ακριβώς 
µ 
ίλησε 
 
στην 
 
 Αθήνα 
 
ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
.
Μεταξύ 
 
αυτών 
 
ο
 
Ρενάν 
 
δεχόταν 
 
ότι
 
οδηγήθηκε 
 
στο
 
κέντρο
 
του 
 
 Αρείου 
 
Πάγου 
,
των 
 
δικαστών 
 
δηλαδή
,
στη
 
Βασίλειο
 
Στοά 
.
Κάτι
 
ανάλογο
 
υποστήριξε 
 
και
 
ο
 
Κούρτιος 
.
 Αντίθετα 
 
ο
 
Μπλας 
 
δεχόταν 
 
ότι
  µ 
ε 
 
την 
 
επωνυ 
 µ 
ία 
 
 Άρειος 
 
Πάγος 
 
εννοείτο
 
ο
 
τόπος 
.
Ο
 
Κ 
.
Μπίρης 
,
στο
 
έργο
 
του 
 «
Ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
εν 
 
 Αθήναις 
», 1962,
γράφει
 
ότι
 
 λέγοντας 
«
 Άρειος 
 
Πάγος 
»
γίνεται
«
κατά 
 
συνεκδοχή
»
 λόγος 
 
για 
 
το
 
δικαστήριο
 
και
 
όχι
 
για 
 
τον 
 
ίδιο
 
τον 
 
 βράχο
 
του 
 
 Αρείου 
 
Πάγου 
.
Και
 
ο
 
Γ 
.
Στογιόγλου 
έ 
.
α 
.)
παρατηρεί 
: «
Το
 
ότι
 
ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
ανέπτυξε 
 
τη
 
διδασκαλία 
 
του 
 
σ 
’ 
αυτό
 
το
 
σώ
 µ 
α 
,
φαίνεται
 
και
 
από
 
την 
 
προσχώρηση
 
στη
 
νέα 
 
θρησκεία 
 
ενός 
 
των 
µ 
ελών 
 
του 
,
 ∆ιονυσίου 
 
του 
 
 Αρεοπαγίτου 
».
 Αλλά 
 
τι
 
είπε 
 
ο
 
Παύλος 
«
σταθείς 
 
εν 
µ 
έσω
 
του 
 
 Αρείου 
 
Πάγου 
»;«
Στάθηκε 
,
 λοιπόν 
,
ο
 
Παύλος 
 
στη
µ 
έση
 
του 
 
 Άρειου 
 
Πάγου 
 
και
 
είπε 
: “ 
 Αθηναίοι
 
Σας 
 
 βλέπω
 
ευλαβέστατους 
 
από
 
κάθε 
 
άποψη
.
Πράγ 
 µ 
ατι
,
ενώ
 
περιδιάβαζα 
 
την 
 
πόλη
 
σας 
 
και
 
έβλεπα 
 
τους 
 
ιερούς 
 
σας 
 
τόπους 
,
 βρήκα 
 
ανά 
 µ 
εσα 
 
σ 
’ 
αυτούς 
 
κι
 
ένα 
 
 βω
 µ 
ό
, µ 
ε 
 
την 
 
επιγραφή
: “ 
στον 
 
 Άγνωστο
 
Θεό
”.
 Αυτόν 
,
 λοιπόν 
,
που 
 
τον 
 
 λατρεύετε 
 
 χωρίς 
 
να 
 
τον 
 
γνωρίζετε 
,
αυτόν 
 
εγώ
 
τώρα 
 
σας 
 
κάνω
 
γνωστό
.
Είναι
 
ο
 
Θεός 
 
που 
 
δη
 µ 
ιούργησε 
 
τον 
 
κόσ 
 µ 
ο
 
κι
 
όλα 
 
όσα 
 
υπάρχουν 
 
σ 
’ 
αυτόν 
.
Ως 
 
Κύριος 
 
του 
 
ουρανού 
 
και
 
της 
 
γης 
,
δεν 
 
κατοικεί 
 
σε 
 
 χειροποίητους 
 
ναούς 
,
ούτε 
 
υπηρετείται
 
από
 
 χέρια 
 
ανθρώπινα 
 
σαν 
 
να 
’ 
 χε 
 
ανάγκη
 
από
 
κάτι
,
αφού 
 
αυτός 
 
δίνει
 
σε 
 
όλα 
 
ζωή
 
και
 
πνοή
 
και
 
τα 
 
πάντα 
.
 Από
 
έναν 
 
άνθρωπο
 
έκανε 
 
όλα 
 
τα 
 
έθνη
 
των 
 
ανθρώπων 
 
για 
 
να 
 
κατοικούν 
 
πάνω
 
σ 
’ 
όλη
 
τη
 
γη
,
και
 
όρισε 
 
πόσον 
 
καιρό
 
θα 
 
υπάρχουν 
 
και
 
σε 
 
ποια 
 
σύνορα 
 
θα 
 
κατοικούν 
.
Θέλησε 
 
να 
 
ζητούν 
 
τον 
 
Θεό
 
και
 
να 
 
προσπαθούν 
 
να 
 
τον 
 
 βρουν 
 
ψηλαφώντας 
 
στο
 
σκοτάδι
,
αν 
 
και
 
δεν 
 
είναι
µ 
ακριά 
 
από
 
τον 
 
καθένα 
µ 
ας 
.
Γιατί 
µ 
έσα 
 
σ 
’ 
αυτόν 
 
ζού 
 µ 
ε 
 
και
 
κινού 
 µ 
αστε 
 
και
 
υπάρχου 
 µ 
ε 
,
όπως 
 
 λένε 
 
και
µ 
ερικοί 
 
απ 
’ 
τους 
 
δικούς 
 
σας 
 
ποιητές 
: “ 
 ∆ική
 
του 
 
γενιά 
 
εί 
 µ 
αστε 
”.
 Αφού 
,
 λοιπόν 
,
εί 
 µ 
αστε 
 
γενιά 
 
του 
 
Θεού 
,
δε 
 
θα 
 
πρέπει
 
να 
 
νο
 µ 
ίζου 
 µ 
ε 
 
ότι
 
η
 
θεότητα 
 
είναι
 
κάτι
 
ό
 µ 
οιο
µ 
ε 
 
 χρυσάφι
 
ή
 
ασή
 µ 
ι
 
ή
 
πέτρα 
,
δηλαδή
µ 
ε 
 
γλυπτό
 
έργο
 
της 
 
τέχνης 
 
ή
 
της 
 
φαντασίας 
 
του 
 
ανθρώπου 
.
Ο
 
Θεός 
 
παρέβλεψε 
 
τα 
 
 χρόνια 
 
της 
 
άγνοιας 
?
τώρα 
 
ό
 µ 
ως 
 
απαιτεί 
 
απ 
’ 
όλους 
 
τους 
 
ανθρώπους 
 
σε 
 
κάθε 
 
τόπο
 
να 
  µ 
ετανοούν 
,
γιατί 
 
καθόρισε 
µ 
ια 
µ 
έρα 
 
που 
 
θα 
 
κρίνει
 
την 
 
οικου 
 µ 
ένη
µ 
ε 
 
δικαιοσύνη
, µ 
έσω
 
ενός 
 
ανδρός 
 
που 
 
τον 
 
όρισε 
 
γι
’ 
αυτό
.
Κι
 
έδωσε 
 
 βέβαιη
 
απόδειξη
 
σε 
 
όλους 
,
ότι
 
αυτός 
 
θα 
 
είναι
 
ο
 
κριτής 
,
ανασταίνοντάς 
 
τον 
 
από
 
τους 
 
νεκρούς 
”».
Γεννη
 µ 
ένος 
 
στην 
 
Ταρσό
 
της 
 
Κιλικίας 
 
ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
από
 
γονείς 
 
Ιουδαίους 
,
ανήκε 
 
σε 
 
διακεκρι
 µ 
ένη
 
οικογένεια 
,
από
 
τον 
 
πατέρα 
 
του 
 
Ρω
 µ 
αίος 
 
πολίτης 
,
όπως 
 
ο
 
ίδιος 
µ 
ας 
 
πληροφορεί 
Πραξ 
. 22, 29).
Η 
 
Ταρσός 
 
ήταν 
 
πόλη
  µ 
ε 
 
πολλές 
 
ελληνικές 
 
πνευ 
 µ 
ατικές 
 
και
 
καλλιτεχνικές 
 
επιδράσεις 
.
Εκεί 
 
ο
 «
ουρανοβά 
 µ 
ων 
»
Παύλος 
 
έ 
 µ 
αθε 
 
την 
 
ελληνική
 
γλώσσα 
,
που 
 
τη
µ 
ιλούσε 
 
ως 
  µ 
ητρική
 
του 
.
Έτσι
 
η
 
επικοινωνία 
 
του 
µ 
ε 
 
τους 
 
 Αθηναίους 
,
όπως 
 
και
µ 
ε 
 
τους 
 
υπόλοιπους 
 
Έλληνες 
,
ήταν 
 
απολύτως 
 
άνετη
 
και
 
είχε 
 
τη
 
δυνατότητα 
 
να 
 
διατυπώνει
µ 
ε 
 
εξαιρετική
 
σαφήνεια 
 
τα 
 
νοή
 µ 
ατα 
 
της 
 
Θείας 
 
 ∆ιδασκαλίας 
.
Το
 
κήρυγ 
 µ 
α 
,
η
 
διδασκαλία 
 
αυτή
 
προς 
 
τους 
 
 Αθηναίους 
 
έχει
 
 χαρακτηρισθεί 
 
ως 
 
το
 
πιο
 
ση
 µ 
αντικό
 
ιστορικό
 
απόσπασ 
 µ 
α 
 
των 
 
Πράξεων 
(Harnack).
Υπήρξαν 
,
 βέβαια 
,
και
 
αλληλοσυγκρουό
 µ 
ενες 
 
απόψεις 
 
για 
 
τη
 
γνησιότητα 
 
του 
 
κει
 µ 
ένου 
 
αυτού 
,
όπως 
 
και
 
κάποιοι
 
προσπάθησαν 
 
να 
 
 χαρακτηρίσουν 
 
αποτυχη
 µ 
ένη
 
την 
 
προσπάθεια 
 
του 
 
 Αποστόλου 
 
να 
 
κηρύξει
 
το
 
Ευαγγέλιο
 
στους 
 
 Αθηναίους 
 
εξαιτίας 
 
της 
µ 
ικρής 
 
ανταπόκρισης 
 
εκ 
µ 
έρους 
 
του 
 
ακροατηρίου 
,
της 
µ 
η
 
αποστολής 
 
προς 
 
αυτούς 
 
κάποιας 
 
επιστολής 
,
επειδή
 
δεν 
 
ξαναπέρασε 
 
ποτέ 
 
πια 
 
από
 
την 
 
 Αθήνα 
.
Κι
 
ό
 µ 
ως 
,
όπως 
 
η
 
ιστορία 
 
απέδειξε 
 
αργότερα 
,
ο
 
φωτεινός 
 
ουρανός 
 
της 
 
 Αθήνας 
,
η
 
ο
 µ 
ορφιά 
 
που 
 
είχε 
µ 
ετουσιωθεί 
 
σε 
 
τέχνη
 
πάνω
 
στο
 
αστραφτερό
 
πεντελικό
µ 
άρ
 µ 
αρο
 
και
 
το
 
πνεύ 
 µ 
α 
 
και
 
η
 
ευσέβεια 
 
των 
 
 Αθηναίων 
 
αποτέλεσαν 
 
ευνοϊκούς 
 
παράγοντες 
 
για 
 
την 
 
ανάπτυξη
 
της 
 
διδασκαλίας 
 
του 
 
Παύλου 
 
κατά 
 
τη
µ 
εγαλειώδη
 
εκείνη
 
ώρα 
 
που 
 
αποκάλυπτε 
 
στους 
 
 Αθηναίους 
 
τον 
 
Θεό
,
τον 
 
πραγ 
 µ 
ατικό
 
Θεό
 
και
 
 ∆η
 µ 
ιουργό
 
και
 
προνοητή
 
του 
 
Σύ 
 µ 
παντος 
 
που 
 
δεν 
 
κατοικεί 
 
σε 
 
ναούς 
 
φτιαγ 
 µ 
ένους 
 
από
 
ανθρώπινα 
 
 χέρια 
,
αλλά 
 
που 
 
δίνει
 
ζωή
 
και
 
πνοή
 
στα 
 
πάντα 
Πράξ 
. 17, 25-26).
Και
 
είναι
 
πολύ 
 
 χαρακτηριστικό
 
και
 
διεισδυτικό
 
αυτό
 
που 
 
ση
 µ 
ειώνει
 
σχετικά 
 
ο
 
Γ 
.
Στογιόγλου 
ε 
.
α 
.
σελ
. 366): «
Ο
 
 Απόστολος 
 
Παύλος 
 
είναι
 
ο
 
πρώτος 
 
που 
 
συνέδεσε 
 
τις 
 
υψηλές 
 
ε 
 µ 
πνεύσεις 
 
της 
 
ελληνικής 
 
διανόησης 
µ 
ε 
 
τις 
 
αιώνιες 
 
αλήθειες 
 
του 
 
Ευαγγελίου 
.
Επιρρίπτοντας 
 
το
 
 χριστιανικό
 
φως 
 
στο
 
περιεχό
 µ 
ενο
 
της 
 
ελληνικής 
 
φιλοσοφικής 
 
σκέψης 
,
ο
µ 
έγας 
 
 Απόστολος 
 
θα 
 
γίνει
 
ο
 
 χειραγωγός 
 
των 
µ 
εγάλων 
 
 χριστιανών 
 
διδασκάλων 
 
και
 
πατέρων 
 
της 
 
Εκκλησίας 
,
για 
 
την 
 
εκτί 
 µ 
ηση
 
και
 
ωφέλεια 
 
της 
 
ελληνικής 
 
παιδείας 
».
 Αξίζει
 
τέλος 
 
να 
 
ση
 µ 
ειωθεί 
 
σχετικά 
µ 
ε 
 
τον 
 
 Απόστολο
 
Παύλο
 
και
 
την 
 
 Αθήνα 
 
πως