Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Bota në Lindjen e Mesme midis Islamit dhe demokracisë

Bota në Lindjen e Mesme midis Islamit dhe demokracisë

Ratings: (0)|Views: 1,001|Likes:
Published by Bahri Gashi

More info:

Published by: Bahri Gashi on Mar 31, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

03/31/2011

pdf

text

original

 
 
këndvështrimin e proceseve politike botënarabe
 
(në kontekstin historik dhe realitetin faktik)
Bota në Lindjen e Mesme midis Islamit dhe demokracisë
 Bahri M.Gashi 
“Ai, i cili demokracinë e barazon me mosbesim, nuk e kupton as Islamin, as demokracinë” 
(Jusuf elKardavi)[1]E fillova këtë analize me këte definicion të përkryer që jep për të kuptuar nivelin e lartë tërealitetit që duhet pranuar ndërmjet Islamit dhe demokracisë dhe lidhshmërisë gjenetike të tyre.Nuk kam për qëllim të konsideroj demokracinë si alternativë të Islamit, por si parim Islam.[2]Është e vërtetë se nuk është mundur të krahasohet sistemi Islam që u krijua në fillim të shekVIIme institucionet demokratike të Perëndimit të cilat u zhvilluan shumë shekuj më vonë. Në vijim pojapim një shembull se si funksionon ligji në Islam dhe në demokraci për të bërë krahasimin, shpresojse do të koptohet vet:” Njeriu i Perëndimit beson se shoqëria rregullohet vetëm me ndihmën eligjeve. Qysh nga shteti i Platonit e nëpërmjet utopive të njohura për rregullimin ideal të shtetit, porrealiteti tregon diçka tjetër. Psh: Vera, bigjozi, falli tre gjëra mjaftë të përdoruara atë kohë nëLindje, janë eliminuar me një citat të vetëm Kur’anor, me shpjegimin; Se jan të ndaluara nga Zoti;Kurse Ligji për ndalimin e alkoolit në amerikë, i shpallur në emër të shkencës dhe i sendërtuar mefuqinë e njërës më të organizuara të botës, u deshtë të tërhiqej, pas përpjekjeve 13 vjeqare tëpërmbushura me dhunë dhe krime. A është ky shembulli çartë se shoqëria mund të përmirësohetvetëm me anën e Zotit?.[3]Po ta trajtojmë edhe një segment praktik në të drejtën Islame dhe të demokracisë, çështjenpothuajse më të përdisthsme dhe të përfolur e të ndishme; të “drejtat e Gruas” sipas statistikave tëabuzimit me lirinë e saj:
“ Sot një nga vajzat amerikane në moshën 15-19 vjeq aborton ose lindfëmij. Më tepër se 15% nga të gjitha amerikanet deri në moshën 19 vjeqare, së paku një herë kanqenë shtatëzana. Çdo e katërta femër amerikane dhunohet prej 2-6 sulmuesve dhunues, shumënëna braktisen nga fëmijët e tyre , shumë të tjera maltretohen poashtu nga bashkëshorti dhefëmijët e shumë të vërteta të tjera të çrregullimeve nënsistemin demokratik prendimor mund tëshihen vetëm nëse për një minut qëndroni para cilës do një TV- je amerikane.
[4]
 
Vërtetërrëqethëse?!.E drejta Islame i ka të garantuara femrat pikërisht për shkak të besimit prej këtyre sulmeveshtazarake duke ia dhënë femrës
privilegjet morale, të drejtën e nënës, mësueses, edukatorës,madje edhe të udhëheqës ushtarke dhe politike
. Shembulli i parë; Në betejën e “Deves” e zhvilluarnë Basra më 656 hixhri, e udhëhoqi Ajshja gruaja e ve, e profetit Muammad as; dhe shembulli i dytëkonsiston në kohën moderne të Islamit, ku bota myslimane me Benazir Buton 1988 dhe BegumHalide Zia 1991, ka pasur më së shumti femra në krye të shtetit se sa Gjermania, Franca, Anglia,dhe SHBA-të së bashku.[5]
 
Në ditët e sotme hasim në shumë polemika rreth asaj se Islami përputhet me demokracinë apojo. Kjo me siguri vjen nga ajo se disa grupe inteligjente myslimane, në fillim ishin të magjepsur ngaPerëndimi, kurse sot janë të zhgënjyer nga morali dhe padrejtësia politike e Perëndimit, andaj edhee mojonjë gjithçka Perëndimore duke e pëfshirë edhe demokracisë si koncept vlerash njerëzore.Kurse Perërndimorët Islamin e shikojnë si rrënues të
“nocionit eurocentrik” 
, nocion ky i vlefshëm përta.[6]
 
Duke mos e konsideruar demokracisë si altarenativë të Islamit, atë e konsiderojmë si parim tëIslamit, të cilin i dëruari profeti ynë dhe shokët etij e mësuan dhe zbatuan, ngase është e vërtetë sezbatimi praktik i këtij parimi cilësohet si pararendësim i Islamit të demokracisë.[7]Në këtë aspekt të ndërlidhejs së Islamit se sa demokratike në të vërtetë është, po japim njëshembull vijues;Parimi themelor (demokratik) i tij është mospordotimi i dhunës gjatë zgjedhjes së
 
fesë dhe besimit, Njeriu sipas Islamit është fryt i zgjedhjes së vet.[8] “
“Në fe nuk ka dhunë”.
[9]
Përderisa “ Krishterimi dëshiron t’i fusë njerëzit në fe me forcë”. Islami këtë të drejtë dhe autorizimnuk ua jep as Pejgamberëve:[10] Citati tjetër argumentues mbi demokracinë në Islam dhe lirinë ezgjedhjes“
A ti do ti detyrosh njerëzit të bëhen besimtarë?
”.[11] Së fundi shpresoj të kuptojmë drejtë nocionin mbi Islamin dhe demokracinë, elementetpërbërëse të koncepteve bashkëkohore të së cilës garantojnë paqen mes Lindjes dhe Perëndimit sibotëkuptime të ndërvarësisë konkuruese, krahasuese, gjithëpërfshirëse në mes të Islamit dhedemokracisë. 
Nocioni “Paqe” dhe Xhihad” në Islam
Kuptimi, në fakt interpretimi i domethënies në kuptimin etimologjik dhe terminologjik të nocionit
“ Paqe” 
dhe
“Xhihad” 
në Islam është krejtësisht i natyrshëm, por jo edhe i lehtë për ta kuptuar,analizuar dhe përfundimisht për ta zbatuar sipas parimeve Islame.Fillimisht duhet të kuptojmë Nocionin “Paqe”, nga rrjedh ai, si trajtohet, si duhet kuptuar etj.Emri Islam “ Paqe” nuk u paraqit si në rastin e feve të tjera, nga ata që e shapllin si fe të tyre. Islami“ Paqe” tregon vet esencën e sistemit fetar që njihet me atë emër. Domethënia e saj primare është
“bësh paqe,
dhe ideja e
”paqes” 
është ideja sunduese në Islam. Sipas Kur’anit të shenjët,mysliman është ai që ka bërë paqe me Zotin dhe njeriun.[12]Natyrisht duke qenë në “paqe të përkryer”, “
ai gëzon paqe të mendjës dhe kënaqësishpirtërore të plotë” 
thuhet në Kur’an (16:106) “Paqe” gjithashtu është përshëndetja e myslimanëvepër njëri tjetrin, poashtu “paqe” do të jet edhe përshëndetja e atyre në parajsë; citohet:
“dhepërshëndetja e atyre atje lartë do të jet Paqe” (10:10)
Veç të tjerave, në parajsën që paraqet islamianjë fjalë tjetër nuk do të dëgjohet veç
“ Paqe, Paqe”,
siç thuhet në Kur’an:
“ Ata atje lart nuk do tëdëgjojnë asnjë bisedë të kotë apo mëkatare, por vetëm thënien “ Paqe! Paqe!” 
( 56:25.26), dheobjektivi final drejt të cilës pikësynon Islami është “ Banesa e Paqes” siç thuhet në kaptinën 10:25;citoj
“ Dhe Zoti fton në banesën e Paqes”.
Paqja është pra , esenca e Islamit, sepse ajo është rrënjanga del fryti që jep, kështu që Islami mbi të gjitha të tjerat është feja e Paqes.[13]
 
Në fakt, në Islam tërësia e veprimeve, bindjeve dhe vet Islami është “ Paqe”, madje një ngaemrat e Zotit është “ Paqe”, tutje analogji e njëjtë me këtë, në çdo namaz – ritual fetar fillon dhepërfundon me lutje për “paqe” , e edhe përshëndetja univerzale e islamit është “Pqae”, e jo“mirmëngjes ose mirdita”, pra “ Paqa çoftë mbi ju”[14]Me fjalë përmbyllëse, pa dyshim mund të themi se: Islami fe e paqes, urdhëron për paqe dheqëndron largë çdo fantazimi, racizmi dhe padrejtësie në emër të nacionalizmit.[15]Në përfundim Islami në mënyrë të kuptueshme, promovon përgjegjësinë etike në sjelljennjerëzore drejt idealit të paqes,[16] tolerancës, mirëkuptimit, drejtësisë, besimit, karakterit,mëshirës, durimit, lirisë etj; janë vetëm disa atribute që nënkuptojnë qartazi paqen e përhershme nëkonceptin Islam.Sikurse nocioni “Paqe” edhe nocioni “Xhihad” në Islam janë jetik për tu kuptuar drejtë, pasi që nëkohën moderne “Xhihadi” si term dhe koncept është keqkuptuar, keqinterpretuar dhe keqvepruar nëemër të tij.Në kuptimin e sinonimit të termit “Xhihad” në Islam, duhet një qasje më globale me njohuri mëtë holla, [17] inteligjente.
 
Islami më qëllim nuk e pranon fjalën “ Luftë” (harb) dhe fjalët tjera që kan të njëjtin kuptim meluftën, andaj përdor fjalën “Xhihad” që është diçka tjetër nga sinonimi i luftës. Me xhihadnënkuptohet, është sinonim për “ përpjekje” ( mundim), “arritje” , “angazhim” etj, si diçka më efuqishme dhe më e gjerë në konotacionin terminogjik. Kuptimi më i afërt korrekt i fjalës xhihad nëgjithë shqipe dhe angleze mund të shprehet si “ Të bëhet çmos në përpjekjën e Kauzës”[18]
 
 
Sot në botën në të cilën po jetojmë në emër të Islamit duhet theksuar se fanatikët fetarë siOsama bin ladeni nuk duhet ngatërruar me islamin “Xhihadin” në tërësi. Pjestarët e Al-kaides, emërme të cilin u bënë të njohur pasuesit esaj, u premtohej hyrja e menjëhershme në parajsë, si dheshtatëdhjetë e dy virgjëresha secilit si shpërblim për martirizimin e tyre. Nga ana tjetër shumica emyslimanëve janë njerëz të zakonshëm që thjesht duan të ndjekin jetën e tyre të përditshme. [19]Terrorizmi në emër të “Xhihadit” dhe vrasja e civilëve të pafajshëm, janë aktet më tëpapranuara që u ndoshin njerëzimit sot dhe në të kaluarën, e në veçanti aktorët e sulmeve në emërtë “Xhihadit” po e keqpërdorin Islamin si fe të paqes dhe tolerancës. Tani të shohim se sulmetvetëvrasëse a janë pjesë e “Xihadit” a jo:? Fatkeqësisht shumë mysliman i kan marrë sulmetvetëvrasëse si akte virtuoze të cilat meritojnë shpërblim. Profeti ynë ka thënë:
“ Ai që e tepron meekstremizëm do të shkatërrohet”,
pastaj
“ Ai që e vret vetën e tij me çkado qoftë Allahu do ta dënojme zjarrin e xhehenemit” 
[20]
Argumentet profetike të Islamit të ofruara, shpjegojnë dhe qartësojnë drejtë nocionin e“Xhihadit” në emër të së cilit myslimanët injorant – jo inteligjent që kan harruar kuptimin e jetës, tëpaqes, të xhihadit të vërtetë në të kuptuarit e drejtë në Islam, po na paraqesin fotografi globale qënuk i takojnë natyrës së Islamit as në të kaluarën e as në të ardhmen e tij.
 Dialogu ndërmjet Islamit dhe Perëndimit 
Jemi të vetëdijshëm se myslimanët e kohës së sotme kan mbetur të hutuar midis traditës dhemodernizimit, janë duke përjetuar konfuzion mendor në sferën e zgjidhjes midis dy këtyrefenomeneve.[21]Ajo që mund të ndodhë shumë lehtë, është që konflikt ndërmjet Islamit dhe perëndimit, tëngritet edhe në shkallë globale. Kësaj edhe më tepër i ndihmon fakti që vendet myslimane janëndër vendet më kundërshtare të globalizimit, dukuri kjo e cila vazhdon në rritje epokale. Arsyejakryesore që myslimanët dhe në veçanti arbët kundërshtojnë globalizmin, është se për ta globalizmiidentifikohet me amerikanizmin.[22]Është e qartë që arroganca e perëndimit dhe qasja e tyre intervencioniste ndaj botësmyslimane, si dhe reakcioni militant dhe radikal i islamistëve, shpeshherë shkaktojnë dhunë.[23]Perëndimi nukdijeni të plota mbi Islamin dhe ka dështuar që të njeh Islamin Plotësisht, gjithashtuedhe shumica e myslimanëve kan qëndrimet e tyre negative ndaj Perëndimit. Për myslimanëtshoqëria Perëntimore është shoqëri e cila zhytet në krizë shpirtëroe dhe sipas tyre shkenca dheteknologjia nuk sjell mirëqenie. Prandaj marrëdhëniet e mirëfillta ndërmjet Islamit dhe Perëndimit iuduhet dialogu urgjent dhe nuk duhet ta shohin si pjesë të ndarë, as politikisht e as ideologjikraportet e komunikimit.[24]Për ta filluar një dialog të dëshiruar sa më parë duhet plotësuar disa kushte themelore:
1.
Perëndimi duhet të mënjanoj arrogancën në pretendimet se civilizimi perëndimor duhet jetëcivilizimi universal.
2.
Perëndimi duhet të zvogëloj arrogancën politike, ekonomike, dhe ushtarak, të respektojpavarësinë dhe autonominë e popujve.
3.
Perëndimi duhet të inicioj hulumtim dhe studim të mirëfilltë mbi Islamin, sepse qytetarët perëndimor duhet ta kuptojnë të vërtetën mbi Islamin; dhe
4.
Muslimanët në të njëjtën kohë duhet të hapin veten dhe shoqëritë e tyre dhe të bëjnëdialog me civilizimet tjera. Për më tepër Islami duhet të rizhvilloj një civilizim shkencor, si aiqë ka ekzistuar deri në shek XV-të.
Me këtë rast Islami duhet ti përshtatet urgjencës së përhapjes së vlerave humanitare dhepërhapjës së paqes globale dhe të eliminoj sa më parë nga skena grupet militante ekstremiste.[25]Dialogu dhe mirëkuptimi duhet të vijë, jo për tu kundërshtuar, por për tu dialoguar mbiproblemet themelore që kanë katandisur botën e të dyja poleve, si i tillë ky dialog është imperativkohorë. Sa kohë që nuk do të ketë dialog, do të ketë luftë, dhe përsa kohë do të bisedohet ndërmjettë konfliktuarve, lufta do të jetë jashtë mesit tonë.

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->