Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Στην ζωή

Στην ζωή

Ratings: (0)|Views: 46 |Likes:
Published by dkspyropoulos

More info:

Published by: dkspyropoulos on Apr 01, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/19/2011

pdf

text

original

 
Στην ζωή, πολλές φορές περνάμε μπροστά από καταστάσεις αδιαφορώντας ,αγνοώντας πως αυτό κοστίζει πολύ.....Χτυπάει το κουδούνι. Στα αυτιά των παιδιών ακούγεται σαν μια φωνή που τουςλέει « άλλη μια απλή ημέρα στο σχολείο αρχίζει». Αυτή την φορά όμως έκανελάθος. καθώς μπαίνουν τα παιδιά στην τάξη, σε μια απόμακρη γωνιά της, στοτελευταίο θρανίο, κάθεται ένα χλωμό , σιωπηλό παιδί με το βλέμμα καρφωμένοστο παράθυρο. Ο καθηγητής μπαίνει στην τάξη και το μάθημα αρχίζει. Πλησιάζειστην έδρα και με κοφτά και αυστηρά λόγια λέει «Αυτός , δείχνοντας το παιδί τουτελευταίου θρανίου, είναι ο καινούριος συμμαθητής σας. Ονομάζεται Αρθούροςκαι στο εξής θα είναι μαζί σας» . Το μάθημα άρχισε μα κανένα παιδί δεν πρόσεχεγιατί όλοι είχαν όλοι είχαν το νου τους και την ματιά τους στραμμένα στονΑρθούρο. Τον παρατηρούσαν, επίμονα, αδιάκριτα. Τα παπούτσια του παλιάσχισμένα και βρώμικα. Φορούσε ένα παλιό σκισμένο κοντό παντελόνι, τόσο κοντόπου μπορούσες να δεις τις πληγές και τις μελανιές στα πόδια του. Μα και ημπλούζα του δεν ήταν σε καλύτερη κατάσταση.....Ξαφνικά σήκωσε το«μουντζουρωμένο» κεφαλάκι του και κοίταξε τριγύρω με το πονεμένο του βλέμμα.Κοίταζε τα καινούρια και καθαρά ρούχα των συμμαθητών του, ζήλεψε ,ντράπηκε , αισθάνθηκε αμήχανα.Στο διάλειμμα μια παρέα παιδιών τον πλησίασε....δεν μιλούσε...μόνο κοίταζε ταλερωμένα του παπούτσια και .... Του μίλησαν , αλλά αυτός παρέμενε σιωπηλός.Του ξαναμίλησαν αλλά αυτός επέμενε στην σιωπή του. Ένα παιδί τον έσπρωξελίγο στον ώμο και εκείνος αντέδρασε με φωνές και κραυγές . Τα παιδιά έφυγαντρέχοντας φωνάζοντας «πάμε να φύγουμε, είναι επικίνδυνος, δεν αξίζει μία» ....Πέρασε καιρός από εκείνη την πρώτη του γνωριμία με τους συμμαθητές του καιόλα πήγαιναν χειρότερα για τον Αρθούρο. Κανείς δεν τον ήθελε παρέα του , ούτεκαν κοντά τους δεν τον ήθελαν. Όταν τους πλησίαζε έτρεχαν μακριά του.Προσποιούταν πως δεν τον πείραζε και στα διαλείμματα συνέχιζε να ρίχνεικλεφτές ματιές στα σάντουιτς και στις τυρόπιτες του κυλικείου ....Στην ώρα τηςγυμναστικής και ενώ περνούσε δίπλα από μια ομάδα αγοριών που έπαιζανποδόσφαιρο, κάποιος του πέταξε την μπάλα με δύναμη που τον χτύπησε στοστομάχι, που τόσο ήθελε μια τυρόπιτα και τον έριξε κάτω . Και πάλι δεν μίλησε.Σηκώθηκε διστακτικά σχεδόν φοβισμένα και περπάτησε μακριά. Ένας από τηνομάδα, αυτός που είχε κλωτσήσει την μπάλα , θυμωμένα τον ρώτησε «γιατί δενμιλάς?»..»Μίλα , φώναξε, σε προσβάλλω και δεν κάνεις τίποτα?»...Τίποτα, συνέχισε να απομακρύνεται σιωπηλός, αγνοώντας τα σκληρά λόγια καιτην πρόκληση.Τις δυο επόμενες εβδομάδες ο Αρθούρος δεν ήλθε στο σχολείο . Σχεδόν ξεχάστηκε, ο Αρθούρος , μα και οι συμπεριφορές ...ως την στιγμή που μια μαθήτρια μπήκεστην τάξη φωνάζοντας πως άκουσε την Δ/ντρια να μιλάει στο τηλέφωνο γιααυτόν... «’Ο Αρθούρος δεν θα ξανάρθει..πέθανε» και τότε όλα τα βλέμματαπάγωσαν . Σε αναστατωμένο και απορημένο ύφος συνέχισε « Η ψυχολογία τουβάραινε , κάθε μέρα γινόταν χειρότερη και κάποια στιγμή , μόνος σε ένα μικρόσκοτεινό δρομάκι κλαίγοντας με αναφιλητά , έπεσε καταγής με μια δύσπνοια πουτον δυσκόλευε να ανασάνει. Κάποιοι γείτονες κάλεσαν το 166 μα ήταν αργά ήδη.Είχε πεθάνει» Πως ? Γιατί?«Ο Αρθούρος σε ηλικία δύο ετών , έχασε τους γονείς του. Ένας ηλικιωμένοςσεβάσμιος άνθρωπος, προσφέρθηκε να τον βοηθήσει και τον πήρε στο σπίτι του.Ήταν μια καλή περίοδος για τον Αρθούρο έως ότου ο «πατέρας» του χτυπημένοςαπό ανίατη ασθένεια πέθανε. «

You're Reading a Free Preview

Download
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->