/  339
 
Ο 
µ 
ήρου 
 
Οδύσσεια 
 
Οι
24
Ραψωδίες
 
της
 
Οδύσσειας
 1. -
α
-
 Αθηνάς
 
παραίνεσις
 
προς
 
 Τηλέ
µ
αχον
.
Μνηστήρων
 
ευωχία
I2. -
β
-
Ιθακησίων
 
εκκλησία
.
 Τηλε
µ
άχου
 
αποδη
µ
ία
II3. -
γ
-
 Τα
 
εν
 
Πύλω
III4. -
δ
-
 Τα
 
εν
 
 Λακεδαί
µ
ονι
IV 5. -
ε
-
Οδυσσέως
 
σχεδία
6. -
ζ
- O
δυσσέως
 
άφιξις
 
εις
 
Φαίακας
VI7. -
η
- O
δυσσέως
 
είσοδος
 
προς
A
λκίνοον
VII8. -
θ
- O
δυσσέως
 
σύστασις
 
προς
 
Φαίακας
VIII9. -
ι
-
 Αλκίνου
 
απόλογοι
.
Κυκλώπεια
IX 10. -
κ
-
 Τα
 
περί
 
 Αιόλου
 
και
 
 Λαιστρυγόνων
 
και
 
Κίρκης
11. -
λ
-
Νέκυια
XI12. - µ -
Σειρήνες
,
Σκύλλα
,
Χάρυβδις
,
βόες
 
Ηλίου
XII13. -
ν
- O
δυσσέως
 
απόπλους
 
παρά
 
Φαιάκων
 
και
 
άφιξις
 
εις
 
Ιθάκην
XIII14. -
ξ
- O
δυσσέως
 
προς
 
Εύ
µ
αιον
 
ο
µ
ιλία
XIV 15. -
ο
-
 Τηλε
µ
άχου
 
προς
 
Εύ
µ
αιον
 
άφιξις
XV 16. -
π
-
 Τηλε
µ
άχου
 
αναγνωρισ
µ
ός
 
Οδυσσέως
XVI17. -
ρ
-
 Τηλε
µ
άχου
 
επάνοδος
 
εις
 
Ιθάκην
XVII18. -
σ
- O
δυσσέως
 
και
 
 Ίρου
 
πυγ
µ
ή
XVIII19. -
τ
- O
δυσσέως
 
και
 
Πηνελόπης
 
ο
µ
ιλία
.
 Τα
 
νίπτρα
XIX 20. -
υ
-
 Τα
 
προ
 
της
µ
νηστηροφονίας
XX 21. -
φ
-
 Τόξου
 
θέσις
XXI22. -
χ
-
Μνηστηροφονία
XXII23. -
ψ
- O
δυσσέως
 
υπό
 
Πηνελόπης
 
αναγνωρισ
µ
ός
XXIII24. -
ω
-
Σπονδαί
XXIV 
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
 
Ιωάννη
 
Θ
.
Κακριδή
 
 Την
 
ώρα
 
που
 
παρουσιάζω
 
τη
µ
ετάφραση
 
της
 
Οδύσσειας
µ
ια
µ
εγάλη
 
ευθύνη
 
νιώθω
 
να
 
φεύγει
 
από
 
πάνω
µ
ου
,
την
 
ίδια
 
στιγ
µ
ή
 
ό
µ
ως
µ
ια
 
καινούργια
,
το
 
ίδιο
 
βαριά
,
να
µ
ε
 
κυκλώνει
.
Ο
 
Νίκος
 
Καζαντζάκης
 
τελείωσε
 
την
 
πρώτη
 
γραφή
 
της
µ
ετάφρασης
 
της
 
Ιλιάδας
 
στις
27
του
 
Οχτώβρη
 
του
1942.
 Από
 
την
 
άλλη
 
κιόλας
µ
έρα
 
καταπιάστηκε
 
να
 µ
εταφράζει
 
την
 
Οδύσσεια
.
Σε
 
δυο
µ
έσα
µ
ήνες
 
είχε
 
έτοι
µ
ες
 
και
 
τις
 
εικοσιτέσσερεις
 
ραψωδίες
 
σε
 
πρώτο
 
σχέδιο
!
 Τώρα
 
ερχόταν
 
η
 
δικιά
µ
ου
 
η
 
σειρά
 
 
να
 
επεξεργαστώ
 
το
 
κεί
µ
ενο
 
του
 
συνεργάτη
µ
ου
 
και
 
να
 
ετοι
µ
άσω
 
τη
 
δεύτερη
 
γραφή
'
την
 
τρίτη
 
θα
 
την
 
έκανε
 
πάλι
 
ο
 
Καζαντζάκης
.
 Τη
µ
έθοδο
 
της
 
διαδοχικής
 
χωριστής
 
επεξεργασίας
 
την
 
είχα
µ
ε
 
εφαρ
µ
όσει
 
και
 
στην
 
Ιλιάδα
.
 Αρχικά
 
την
 
είχε
 
επιβάλει
 
η
 
απόσταση
 
που
 
χώριζε
 
τους
 
δυο
 
συνεργάτες
— 
ο
 
ένας
 
στη
 
Γαλλία
,
ο
 
άλλος
 
στην
 
Ελλάδα
,
γρήγορα
 
ό
µ
ως
 
ο
 
τρόπος
 
αυτός
 
της
 
δουλειάς
 
αποδείχτηκε
 
πολύ
 
αποδοτικός
.
Μόνο
 
στο
 
τέλος
 
σχεδιάζα
µ
ε
 
να
 
συζητήσου
µ
ε
µ
αζί
 
όσα
 
προβλή
µ
ατα
 
θα
 
είχαν
µ
είνει
 
στο
µ
εταξύ
 
άλυτα
.
 Το
 
ίδιο
 
είχα
µ
ε
 
κάνει
 
και
 
στην
 
πρώτη
µ
ας
 
συνεργασία
.
Η
 
Οδύσσεια
 
χρειάστηκε
 
ωστόσο
 
να
 
περι
µ
ένει
 
χρόνια
 
πολλά
,
ως
 
που
 
να
 
έρθει
 
η
 
σειρά
 
της
'
γιατί
 
η
 
Ιλιάδα
µ
ας
 
εκδόθηκε
µ
όλις
 
το
 
Σεπτέ
µ
βρη
 
του
1955,
ύστερα
 
από
 
δεκατεσσάρων
 
χρόνων
 
δούλε
µ
α
 
και
 
ξαναδούλε
µ
α
.
 Α
µ
έσως
 
έπειτα
 
από
 
την
 
έκδοση
 
της
 
Ιλιάδας
 
ο
 
Καζαντζάκης
 
αρχίζει
 
να
 
φανερώνει
 
έντονα
 
την
 
ανησυχία
 
του
, µ
ήπως
 
δεν
 
προφτάσου
µ
ε
 
να
 
τελειώσου
µ
ε
 
την
 
Οδύσσεια
.
Η
 
υγεία
 
του
 
έχει
 
κλονιστεί
 
και
 
το
 
ξέρει
.
 Όσο
 
κι
 
αν
 
η
 
περηφάνεια
 
του
 
κρητικού
 
τον
 
ε
µ
ποδίζει
 
να
µ
ιλήσει
 
καθαρά
 
για
 
θάνατο
,
την
 
αγωνία
 
του
 µ
ήπως
«µ
πού
µ
ε
 
στον
 
Παράδεισο
µ
ε
 
το
 
ένα
µ
όνο
 
πόδι
»
τη
 
φανερώνει
 
κάθε
 
γρά
µµ
α
 
του
 
της
 
εποχής
 
εκείνης
: «
Κάνε
 
γρήγορα
,
ζω
 
ακό
µ
α
, µ
α
µ
ην
 
το
 
ξεχνάς
,
δε
 
θα
 
ζω
 
πάντα
'
και
 
που
 
θα
 
βρεις
 
άλλον
 
τόσο
 
βολικό
 
συνεργάτη
 
και
 
εργάτη
(15-9-1956)
Μα
 
ο
 
δικός
 
του
 
ο
 
συνεργάτης
 
δεν
µ
πορεί
 
να
 
δουλέψει
 
όσο
 
γρήγορα
 
θέλει
 
ο
 
Καζαντζάκης
'
γιατί
 
δεν
 
είναι
 
σαν
 
εκείνον
 
ελεύθερος
 
να
 
διαθέσει
 
τις
 
ώρες
 
του
,
όπως
 
του
 
αρέσει
.
 Έχει
 
πάντα
 
έγνοιες
 
πολλές
:
πανεπιστη
µ
ιακή
 
διδασκαλία
,
συνεδρίες
 
και
 
εξετάσεις
 
ατέλειωτες
,
ταξίδια
 
στο
 
εξωτερικό
'
έχει
 
ακό
µ
α
 
να
 
δη
µ
οσιέψει
 
βιβλία
 
και
µ
ελέτες
,
που
 
χρόνια
 
περί
µ
εναν
 
να
 
πάρουν
 
την
 
οριστική
 
τους
µ
ορφή
'
ούτε
 
και
 
την
 
αντοχή
 
του
 
φίλου
 
του
 
έχει
.
Μόλις
 
στο
 
τέλος
 
του
 1956
κατορθώνει
 
να
 
του
 
στείλει
 
δουλε
µ
ένες
 
δυο
 
ραψωδίες
.
Ο
 
Καζαντζάκης
 
δείχνει
 
ευχαριστη
µ
ένος
 
από
 
τη
 
δεύτερη
 
αυτή
 
γραφή
: «
τελείωσα
 
τα
 
δυο
 
γρά
µµ
ατα
,
ε
 
και
 
ζ
,
και
 
περι
µ
ένω
 
καινούργια
.
∆εν
 
έκα
µ
α
 
πολλές
µ
εταβολές
'
καταντάει
 
να
µ
η
µ'
έχεις
 
πια
 
ανάγκη
.
Ο
 
στίχος
 
σου
 
είναι
 
σωστός
 
και
 
η
 
γλώσσα
 
πλούσια
». (9-1-1957)
 Ακολουθεί
 
το
µ
οιραίο
 
ταξίδι
 
στην
 
από
µ
ακρη
 
 Ανατολή
 
και
 
ο
 
πικρός
 
θάνατος
 
του
 
Καζαντζάκη
 
τον
 
Οχτώβρη
 
του
1957
στη
 
Γερ
µ
ανία
.
Και
 
απο
µ
ένω
µ
ε
 
τη
 
βαριά
 
τύψη
 
πως
 
δεν
 
έκανα
 
τ
'
α
µ
πόρετα
µ
πορετά
 
να
 
προχωρήσω
 
στην
 
επεξεργασία
 
της
 
Οδύσσειας
µ
έσα
 
στα
 
χρόνια
 
που
 
βρισκόταν
 
ακό
µ
α
 
εκείνος
 
στη
 
ζωή
.
Και
 
πόση
 
θα
 
ήταν
 
αλήθεια
 
η
 
χαρά
 
του
 
να
 
ξεφυλλίσει
 
και
 
την
 
Οδύσσεια
 
τυπω
µ
ένη
!
Ούτε
 
και
 
που
 
θα
 
δίνα
µ
ε
 
τέλος
 
στη
 
συνεργασία
µ
ας
 
άλλωστε
:
σχεδιάζα
µ
ε
 
α
µ
έσως
 
έπειτα
 
να
 
καταπιαστού
µ
ε
µ
ε
 
τον
 
Πίνδαρο
,µ
πορεί
 
και
µ
ε
 
το
 
Θουκυδίδη
. . .
 
 Από
 
τη
µ
έρα
 
που
µ
ας
 
έλειψε
 
ο
 
Καζαντζάκης
 
ως
 
σή
µ
ερα
µ
ια
 
στάθηκε
 
η
µ
εγάλη
 µ
ου
 
έγνοια
:
να
 
τελειώσω
 
τη
µ
ετάφραση
, µ
ονάχος
µ
ου
 
πια
.
 Έτσι
 
θα
 
ξαλάφρωνα
 
από
 
το
 
βάρος
 
της
 
ευθύνης
 
να
 
αφήσω
 
ανεκπλήρωτο
 
το
 
όνειρο
 
του
 
συντρόφου
 µ
ου
,
να
µ
εταφράσου
µ
ε
 
ολόκληρο
 
τον
 
 Ό
µ
ηρο
.
 Από
 
εδώ
 
ό
µ
ως
 
ξεκινάει
 
η
 
καινούργια
µ
ου
 
ευθύνη
: µ
ια
 
και
 
έλειψε
 
η
 
πολύτι
µ
η
 
συ
µ
βολή
 
του
 
Καζαντζάκη
,
από
 
που
 
πήρα
 
το
 
κουράγιο
 
να
 
τον
 
παρουσίασω
 
συνεργάτη
µ
ου
;
Είχα
 
το
 
δικαίω
µ
α
 
να
 
βάλω
 
το
µ
εγάλο
 
του
 
όνο
µ
α
 
δίπλα
 
στο
 
δικό
µ
ου
;
Στα
 
οχτώ
 
χρόνια
 
που
 
πέρασαν
 
δούλεψα
 
τη
µ
ετάφραση
 
της
 
Οδύσσειας
 
στίχο
 µ
ε
 
στίχο
 
πέντε
 
φορές
.
 Από
 
το
 
πρώτο
 
πρόχειρο
 
σχέδιο
 
που
µ
ου
 
είχε
 
εκείνος
 
στείλει
 
στα
1942
πολύ
 
λίγοι
 
στίχοι
 
από
µ
ειναν
 
αναλλοίωτοι
 
στην
 
οριστική
 
διατύπωση
 
του
 
κει
µ
ένου
.
 Από
 
το
 
δρό
µ
ο
 
ό
µ
ως
 
που
 
είχα
µ
ε
µ
αζί
 
ανοίξει
 
στη
µ
ετάφραση
 
της
 
Ιλιάδας
 
δε
 
νο
µ
ίζω
 
πως
 
ξεστράτισα
,
γιατί
 
πιστεύω
 
πως
 
είναι
 
ο
µ
όνος
 
σωστός
.*)
∆εν
 
υπάρχει
 
α
µ
φιβολία
:
αν
 
ο
 
Καζαντζάκης
 
ζούσε
 
και
 
φτάνα
µ
ε
µ
αζί
 
στο
 
τέρ
µ
α
,
η
 µ
ετάφραση
 
θα
 
είχε
 
άλλη
, µ
πορεί
 
και
 
δέκα
 
φορές
 
καλύτερη
µ
ορφή
.
Ποιος
 
να
 
παραβγεί
µ
αζί
 
του
 
στη
 
γνώση
 
της
 
νεοελληνικής
,
στη
 
γλωσσοπλαστική
 
δύνα
µ
η
,
στην
 
ποιητική
 
ευαισθησία
;
Καθώς
 
ό
µ
ως
 
βρισκό
µ
αστε
 
στη
 
δούλεψη
 
του
 
Ο
µ
ήρου
 
τόσα
 
χρόνια
µ
αζί
,
τώρα
 
που
 
βρέθηκα
µ
ονάχος
 
ζε
µ
ένος
 
στο
 
χρέος
,
έχω
 
τον
 
εγωισ
µ
ό
 
να
 
πιστεύω
 
πως
 
δεν
 
πρόδωκα
 
τον
 
κοινό
µ
ας
 
αγώνα
— 
ούτε
 
τον
 
 Ό
µ
ηρο
µ
ας
.
∆ιαφορετικός
 
είναι
 
ο
 
αγέρας
 
της
 
Οδύσσειας
 
γι
'
αυτόν
 
που
 
έρχεται
 
από
 
την
 
Ιλιάδα
.
Στην
 
Οδύσσεια
 
τον
 
τρωικό
 
πόλε
µ
ο
 
οι
 
ήρωες
 
δεν
 
τον
 
ζουν
 
σαν
 
καθη
µ
ερινή
 
οδυνηρή
 
πραγ
µ
ατικότητα
,
τον
 
ζουν
 
σα
 
θύ
µ
ηση
µ
όνο
.
∆ε
 
βρισκό
µ
αστε
 
πια
 
στης
 
 Τροίας
 
το
 
κάστρο
 
και
 
τον
 
κά
µ
πο
-
εδώ
 
η
 
σκηνή
 
όλο
 
και
 
αλλάζει
:
τα
 
ταξίδια
 
του
 
 Τηλέ
µ
αχου
 
και
 
οι
 
παραδαρ
µ
οί
 
του
 
Οδυσσέα
µ
ας
 
οδηγούν
 
σε
 
πλήθος
 
θάλασσες
 
και
 
χώρες
,
άλλες
 
πραγ
µ
ατικές
,
άλλες
µ
υθικές
.
Και
 
στην
 
Οδύσσεια
 
παρα
µ
ονεύουν
 
τον
 
ήρωα
 
ο
 
κίντυνος
 
και
 
ο
 
θάνατος
'
τι
 
κοινό
 
ό
µ
ως
 
έχει
 
ο
 
άθλιος
 
χα
µ
ός
 
των
 
συντρόφων
 
του
 
Οδυσσέα
 
από
 
τον
 
Πολύφη
µ
ο
 
ή
 
από
 
τη
 
Σκύλλα
µ
ε
 
τον
 
τι
µ
η
µ
ένο
 
σκοτω
µ
ό
 
ενός
 
ήρωα
 
από
 
το
 
κοντάρι
 
του
 
αντί
µ
αχου
 
στον
 
τρωικό
 
κά
µ
πο
;
Και
 
οι
 
ειρηνικές
 
σκηνές
 
της
 
Οδύσσειας
 
δε
 
θυ
µ
ίζουν
 
καθόλου
 
τις
 
αντίστοιχες
 
της
 
Ιλιάδας
:
δεν
 
έχει
 
κανείς
 
παρά
 
να
 
παραβάλει
 
τη
 
συνάντηση
 
του
 
 Έκτορα
 
και
 
της
 
 Αντρο
µ
άχης
µ
ε
 
τη
 
συνάντηση
 
του
 
Οδυσσέα
 
και
 
της
 
Πηνελόπης
.
 Ακό
µ
α
 
το
 
παρα
µ
ύθι
,
που
 
του
 
είχαν
 
λίγο
 
πολύ
 
κλειστεί
 
οι
 
πόρτες
 
στην
 
 Ίλιάδα
,
εδώ
 
δεν
 
αφήνει
 
ευκαιρία
 
να
µ
ην
 
ξεπροβάλει
:
στο
µ
ονό
µ
ατο
 
ανθρωποφάγο
 
τέρας
,
στον
«
Κανέναν
»
του
 
Οδυσσέα
,
στα
 
θα
µ
ατουργά
 
βοτάνια
 
της
 
Πολυδά
µ
νας
 
και
 
του
 
Ερ
µ
ή
,
στις
µ
αγικές
 
τέχνες
 
της
 
Κίρκης
,
στο
 
ταξίδι
 
του
 
Κάτω
 
Κόσ
µ
ου
.
 Αυτόν
 
τον
 
διαφορετικόν
 
αγέρα
 
δεν
 
είναι
µ
όνο
 
το
 
περιεχό
µ
ενο
,
είναι
 
και
 
η
 µ
ορφή
 
που
 
τον
 
δη
µ
ιουργεί
 
ως
 
ένα
 
βαθ
µ
ό
.
Βέβαια
,
και
 
η
 
γλώσσα
 
και
 
το
µ
έτρο
 
κρατιούνται
 
στην
 
Οδύσσεια
 
ίδια
µ
ε
 
της
 
Ιλιάδας
,
και
 
ό
µ
ως
 
κάτι
 
έχει
 
και
 
εδώ
 

Share & Embed

More from this user

Recent Readcasters

Add a Comment

Characters: ...