Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
3Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
Een kleurensprookje

Een kleurensprookje

Ratings: (0)|Views: 33 |Likes:
Published by jwr47
“Een op een dag, lang geleden, is het paradijs als een kleurloze, somber park ontstaan. De tuin was vol met volwassenen, die bij gebrek aan heldere, opgewekte kleuren allang vergrijsd en misnoegd rondliepen, omdat zij de bloemen, de vogels en andere dieren slechts in zwart, wit en grijs konden waarnemen. In deze trieste atmosfeer waren er al enkele slaags geraakt en men mompelde achter de hand af en toe, dat er ook gewonden waren gevallen...

De Grote Moeder van het paradijs sprak tot haarzelf: “het is niet goed, dat de mensen in een sombere, kleurloze wereld moeten leven. Laat ons eens wat kleuren in de tuin aanbrengen.” Zij wilde echter de tuin niet zelf schilderen en besloot dat karwei en ook de kleurkeuze voor alle dingen in het park aan de kinderen over te laten.

Zo schiep Zij kinderen, die ook de kleuren konden zien. Vervolgens schiep Zij een regenboog en een aantal grote kwasten en gaf de kinderschaar de opdracht om de kleuren van de regenboog een naam te geven en uit deze boog in de tuin de kleuren op te nemen om alle dingen in het park met de verfkwasten in te kleuren....
“Een op een dag, lang geleden, is het paradijs als een kleurloze, somber park ontstaan. De tuin was vol met volwassenen, die bij gebrek aan heldere, opgewekte kleuren allang vergrijsd en misnoegd rondliepen, omdat zij de bloemen, de vogels en andere dieren slechts in zwart, wit en grijs konden waarnemen. In deze trieste atmosfeer waren er al enkele slaags geraakt en men mompelde achter de hand af en toe, dat er ook gewonden waren gevallen...

De Grote Moeder van het paradijs sprak tot haarzelf: “het is niet goed, dat de mensen in een sombere, kleurloze wereld moeten leven. Laat ons eens wat kleuren in de tuin aanbrengen.” Zij wilde echter de tuin niet zelf schilderen en besloot dat karwei en ook de kleurkeuze voor alle dingen in het park aan de kinderen over te laten.

Zo schiep Zij kinderen, die ook de kleuren konden zien. Vervolgens schiep Zij een regenboog en een aantal grote kwasten en gaf de kinderschaar de opdracht om de kleuren van de regenboog een naam te geven en uit deze boog in de tuin de kleuren op te nemen om alle dingen in het park met de verfkwasten in te kleuren....

More info:

Published by: jwr47 on May 06, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

10/22/2011

pdf

text

original

 
Een Kleurensprookje
 J.W. Richter 
Een Kleurensprookje
“Een op een dag, lang geleden, is het paradijs als een kleurloze, somber park ontstaan. Detuin was vol met volwassenen, die bij gebrek aan heldere, opgewekte kleuren allangvergrijsd en misnoegd rondliepen, omdat zij de bloemen, de vogels en andere dieren slechtsin zwart, wit en grijs konden waarnemen. In deze trieste atmosfeer waren er al enkele slaagsgeraakt en men mompelde achter de hand af en toe, dat er ook gewonden waren gevallen...De Grote Moeder van het paradijs sprak tot haarzelf: “het is niet goed, dat de mensen in eensombere, kleurloze wereld moeten leven. Laat ons eens wat kleuren in de tuin aanbrengen.”Zij wilde echter de tuin niet zelf schilderen en besloot dat karwei en ook de kleurkeuze voor alle dingen in het park aan de kinderen over te laten.Zo schiep Zij kinderen, die ook de kleuren konden zien. Vervolgens schiep Zij eenregenboog en een aantal grote kwasten en gaf de kinderschaar de opdracht om de kleurenvan de regenboog een naam te geven en uit deze boog in de tuin de kleuren op te nemen omalle dingen in het park met de verfkwasten in te kleuren.En de kinderen begonnen onmiddellijk de vruchten, de planten, bomen, vogels en anderedieren te schilderen. De eerste dag hadden zij al direct het grootste deel van het groenverbruikt voor de grassen en de voor bijna alle bladeren, als ook een groot gedeelte van hetgeel voor het rijpe koren. Voor de rijpe appels kozen zij rood, maar voor de onrijpe vruchtengroen, zodat er geen kind meer buikpijn van teveel onrijpe vruchten zou kunnen oplopen. Zijverfden de bananen geel, de rijpe sinaasappelen oranje en de zoete pruimen violetblauw. Nazoveel hard werken aten zij elk een van de rode appels en voelden zich tevreden over wat zijdie dag hadden geverfd...De daarop volgende dag begon het werk aan de bloemen en de kinderen besloten wat meer kleuren uit de randen van de regenboog te nemen omdat de kleuren groen en geel in hetmidden begonnen op te raken. Zij schilderden enkele rozen zo rood als de appels, maar lieten ook enkele bloemen wit of geel. Voor de irissen kozen zij blauw.Tegen het middaguur schraapten zij alle kleurenresten bijeen, die er na het schilderen van de bloemen waren overgebleven en mengden de enorme hoop verf bijeen tot een onduidelijkekleur, die zij nergens in de regenboog konden ontdekken. Zij noemden het bruin engebruikten die kleur om alle houten delen van de bomen en struiken te kleuren. Het was eenhoop werk om alle bloempjes en het vele hout te schilderen en op het eind van de dagvoelden de kinderen zich moe en hongerig. 's Avonds namen zij dus weer een van de zoete,rode appels en zij voelden zich tevreden over wat zij die dag hadden geverfd...
 
De derde dag begonnen zij de dieren te verven. Eerst verfden zij met de rest van de bruineverf enkele dieren zoals de paarden, die zij in het paradijs konden vinden. Sommige paardenlieten zich echter niet vangen en liepen gewoon weg, als zij de kinderen met de verfkwastenaan zagen komen. Daarom zijn sommige paarden bruin en andere wit. Het grootste van alledieren was een grote olifant, maar die was te groot voor de kinderen om te wordengeschilderd, dus lieten zij die grijze gevaarte zo grijs als die op de scheppingsdag wasontstaan.Voor de vogels gebruikten zij vervolgens alle kleuren, die zij in de regenboog kondenvinden. Vooral de paradijsvogel met zijn fraaie staart moest met de prachtigste kleurenworden opgetooid.Op het einde van de derde dag waren alle kleuren van de regenboog op, behalve een kleinerest rood en een grote hoop blauw, dat bij het kleuren van de planten en dieren bijna nergenswas gebruikt.Edens Grote Moeder kwam tegen de ochtend van de vierde dag op bezoek. In een wijd, witgewaad maakte zij de kinderen een groot compliment voor het vele werk, dat deze haddenverricht. Toen keek zij omhoog naar de hemel en schrok plotseling van de kleurloze vlakte boven het aards paradijs.“Nou kijk eens naar boven, kinderen. Daar is nog een heel stuk, wat geschilderd moetworden”, sprak Zij.En de kinderen keken omhoog en zagen de heldere, kleurloze hemel, die zij
over het hoofd 
hadden gezien, maar nu nog moest worden ingekleurd. De kinderschaar was ten einde raad.De enorme hemel was zoveel groter dan de olifant, en was er nog wel genoeg verf over in deregenboog om de hemel te schilderen?De enigste overgebleven kleur bestond in een grote hoop blauw. De kinderen voelden zichonzeker, maar het eenmaal begonnen werk moest worden afgesloten. Wat konden zij doenom de hemel met de rest van de verf uit de regenboog te kleuren?Toen sprak een van de meisjes met de naam Lisa: “De hemel zelf is te ver weg, maar dewolken zijn dichterbij. Laat ons de wolken met de rest van de verf inkleuren.”Dat leek hen wel een goed idee. Toch waren er zoveel wolken aan de hemel, dat de kinderener drie dagen over Zij schilderden de wolken blauw en lieten de hemel kleurloos zoals dezeal sinds de schepping was geweest. Op de avond van de zesde dag waren zij tevreden methet resultaat. De hemel was weliswaar onbeschilderd,maar van een grote afstand viel datniemand op....De Grote Moeder kwam op de morgen van de zevende dag naar het paradijs op bezoek. Zijzag, dat het goed was en loofde de kinderschaar voor dit uitstekende werk. Nu zag zij ook,dat er nog een kleine rest rood en blauw over was van de regenboog. En deze restengebruikte zij om de jongenskleding rood en de meisjeskleren blauw te verven. Vervolgensmengde zij de overgebleven rest van de rode en blauwe verf bijeen en kleurde haar eigengewaad in purper. Dat is ook de reden, waarom de oude koningskinderen altijd, purper, rooden blauw dragen.Op deze wijze hebben de kinderen lang gelden de wereld gekleurd. Kort daarop zijn de oudeen sombere volwassenen uitgestorven en werden de kinderen zelf de nieuwe volwassenen.In tegenstelling tot de ouderen waren zij echter steeds opgewekt en vrolijk te midden van de prachtig gekleurde wereld. En de Grote Moeder van dit paradijs zag dat het goed was envoelde zich tevreden. En de kinderen noemden dit de Gouden Eeuw...!”

Activity (3)

You've already reviewed this. Edit your review.
1 hundred reads
whosi0 liked this
whosi0 liked this

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->