Welcome to Scribd, the world's digital library. Read, publish, and share books and documents. See more
Download
Standard view
Full view
of .
Save to My Library
Look up keyword
Like this
1Activity
0 of .
Results for:
No results containing your search query
P. 1
SULTAN II. ABDULHAMİD DEVRİ DOĞU ANADOLU POLİTİKASI

SULTAN II. ABDULHAMİD DEVRİ DOĞU ANADOLU POLİTİKASI

Ratings: (0)|Views: 27 |Likes:
Published by ihramcizade

More info:

Published by: ihramcizade on Jun 28, 2011
Copyright:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

06/28/2011

pdf

text

original

 
 
“SULTAN
 
II.
 
ABDULHAM
İ
D
 
DEVR
İ
DO
Ğ
U
 
ANADOLU
 
POL
İ
T
İ
KASI”
İ
S
İ
ML
İ
K
İ
TAPTAN
 
ÖNSÖZ
 
XIX.
 
Yüzy
ı
l
ı
n
 
ikinci
 
yar
ı
s
ı
ndan
 
itibaren,
 
Osmanl
ı
 
devletinin
 
hâkimiyeti
 
alt
ı
ndaki
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
bölgesinin,
 
co
ğ
rafi,
 
dini
 
ve
 
etnik
 
bak
ı
m
ı
ndan
 
milletler
 
aras
ı
 
politika
 
ve
 
diplomasi
 
sahnesinde
 
tart
ı
ş
ı
l
ı
r
 
hale
 
gelmesinin
 
sebeplerini,
 
yani
 
tarihi
 
kökenlerini
Ş
ark
 
Meselesi
 
çerçevesi
 
içinde
 
araman
ı
n
 
do
ğ
ru
 
olaca
ğ
ı
 
kanaatindeyiz.
 
Zira
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
meselesinin,
 
özellikle
 
1878'den
 
sonra
 
ortaya
 
ç
ı
kmas
ı
,
 
onun,
 
ne
 
yeni
 
bir
 
politikan
ı
n
 
ba
ş
lang
ı
c
ı
 
ne
 
de
 
eski
 
bir
 
politikan
ı
n
 
sonucu
 
oldu
ğ
unu
 
göstermektedir.
 
Gerçekte
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
meselesi,
 
Avrupa'n
ı
n
 
veya
 
H
ı
ristiyan
 
âleminin
İ
slâmiyet
 
ve
 
1071
 
tarihinden
 
itibaren
 
Türklere
 
kar
ş
ı
Ş
ark
 
Meselesi
 
ad
ı
 
alt
ı
nda
 
sürdürmü
ş
oldu
ğ
u
 
eski
 
bir
 
politikan
ı
n
 
sadece
 
bir
 
halkas
ı
ndan
 
ibarettir.
 
Ancak,
 
ş
unu
 
belirtmekte
 
fayda
 
vard
ı
r
 
ki,
 
Türkler
İ
slamiyet’in
 
hâmisi
 
ve
İ
slâm
 
âleminin
 
önderi
 
durumuna
 
geçmekle,
 
Avrupa
 
için
Ş
ark
 
Meselesi
 
Türk
 
veya
 
Osmanl
ı
 
meselesi
 
halini
 
alm
ı
ş
t
ı
r.
 
Durum
 
bu
 
olunca,
 
art
ı
k
İ
slamiyet’le
 
Türklük
 
ayn
ı
 
anlam
ı
 
ifade
 
eder
 
olmu
ş
tur.
 
Böylece,
 
Türk
‐İ
slâm
 
ve
 
Avrupa
 
H
ı
ristiyan
 
mücadelesi
Ş
ark
 
Meselesi'nin
 
temelini
 
te
ş
kil
 
etmi
ş
tir.
 
Bu
 
safhada
Ş
ark
 
Meselesi'nde
 
Avrupal
ı
n
ı
n
 
anlad
ı
ğ
ı
 
Türk
‐İ
slâm
 
fütuhat
ı
n
ı
 
mutlaka
 
durdurmak
 
ve
 
H
ı
ristiyanlarla
 
meskun
 
topraklar
ı
n
 
fethini
 
engellemektir.
 
Avrupal
ı
 
bu
 
hedefine
 
ancak
 
1699
 
Karlofça
 
anla
ş
mas
ı
yla
 
ula
ş
abilmi
ş
tir.
 
Bu
 
tarihten
 
sonra,
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u'nda
 
ya
ş
ayan
 
H
ı
ristiyanlar
ı
 
kurtarmak
Ş
ark
 
Meselesi'nin
 
esas
ı
n
ı
 
te
ş
kil
 
etmeye
 
ba
ş
lam
ı
ş
t
ı
r.
 
Ancak,
 
Avrupa'n
ı
n
 
ilim
 
ve
 
teknikteki
 
ba
ş
ar
ı
s
ı
,
 
Sanayi
İ
nk
ı
lâb
ı
n
ı
 
ba
ş
latmas
ı
 
ve
 
nihayet
 
sömürgecilik
 
hareketine
 
giri
ş
mesiyle
Ş
ark
 
Meselesi'nin
 
itici
 
güçleri
 
veya
 
faktörleri
 
aras
ı
na
 
yeni
 
unsurlar
 
girmeye
 
ba
ş
lam
ı
ş
t
ı
r.
 
Nitekim,
 
XIX.
 
yüzy
ı
lda
Ş
ark
 
Meselesi'nin
 
çehresi
 
tamamen
 
de
ğ
i
ş
erek,
 
dini
 
faktörlerin
 
yan
ı
nda
 
ekonomik
 
ve
 
stratejik
 
menfaatler,
 
milliyet
 
faktörleri
 
a
ğ
ı
rl
ı
k
 
kazanmaya
 
ba
ş
lam
ı
ş
t
ı
r.
 
Bunlara
 
XX.
 
yüzy
ı
lda
 
politik
 
ve
 
ideolojik
 
menfaatler
 
de
 
eklenince,
Ş
ark
 
Meselesi'nin
ş
ekli
 
ve
 
muhtevas
ı
 
tamamen
 
de
ğ
i
ş
erek,
 
Türklere
 
kar
ş
ı
 
yürütülen
 
çok
 
yönlü
 
ve
 
zararl
ı
 
bir
 
politika
 
haline
 
dönü
ş
ş
tür.
 
Her
 
nekadar,
 
dini,
 
ekonomik,
 
stratejik,
 
kültürel,
 
politik,
 
ideolojik
 
vesaire
 
gibi
 
menfaatleri
 
birbirinden
 
ay
ı
rmak
 
mümkün
 
de
ğ
ilse
 
de,
 
Avrupal
ı
 
büyük
 
devletler
 
zaman,
 
mekân
 
ve
 
di
ğ
er
ş
artlara
 
göre
 
bu
 
unsurlar
ı
 
ayr
ı
 
ayr
ı
 
kullanarak
 
hedeflerine
 
yava
ş
yava
ş
yakla
ş
m
ı
ş
lar
 
ve
 
nihayet
 
Osmanl
ı
 
Devletini
 
y
ı
km
ı
ş
lard
ı
r.
 
Bununla
 
beraber,
Ş
ark
 
Meselesi
 
son
 
bulmam
ı
ş
,
 
günümüzde
 
Orta
 
Do
ğ
u,
 
Filistin,
 
Afganistan,
 
K
ı
br
ı
s,
 
Ege
 
ve
 
Petrol
 
meselesi
 
olarak
 
devam
 
etmektedir.
 
Özellikle
 
Türkiye
 
için
Ş
ark
 
Meselesi
 
hâlen
 
fiili
 
olarak
 
mevcut
 
olup,
 
stratejik
 
ve
 
ideolojik
 
görünümüyle
 
varl
ı
ğ
ı
n
ı
 
sürdürmektedir.
 
Osmanl
ı
 
devletinin
Ş
ark
 
Meselesi'nden
 
edinece
ğ
i
 
ac
ı
 
tecrübelerden
 
ders
 
alarak,
 
Türkiye
 
Cumhuriyetini
 
günümüzdeki
Ş
ark
 
Meselesi'nden
 
koruman
ı
n
 
ve
 
kurtarman
ı
n
 
mümkün
 
oldu
ğ
una
 
inan
ı
yoruz.
 
1683
İ
kinci
 
Viyana
 
ku
ş
atmas
ı
 
ve
 
1699
 
Karlofça
 
Antla
ş
mas
ı
 
ile
Ş
ark
 
Meselesi'nin
 
birinci
 
safhas
ı
 
yani
 
Türkleri
 
durdurma
 
politikas
ı
 
son
 
bulmu
ş
,
 
ikinci
 
safhas
ı
n
ı
 
te
ş
kil
 
eden
 
Türkleri
 
Rumeli'den
 
atma
 
politikas
ı
 
ba
ş
lam
ı
ş
t
ı
r.
 
Aralar
ı
ndaki
 
büyük
 
rekabete
 
ra
ğ
men,
 
büyük
 
devletler
 
Türkleri
 
Balkanlar'dan
 
atmak
 
ve
 
imparatorlu
ğ
u
 
sömürge
 
haline
 
getirmek
 
için
 
her
 
ı
rsatta
 
elbirli
ğ
i
 
yapmaktan
 
geri
 
kalmam
ı
ş
lard
ı
r.
 
Balkan
 
sava
ş
lar
ı
yla
 
da
 
bu
 
ikinci
 
safhay
ı
 
tamamlamaya
 
gayret
 
etmi
ş
lerdir.
 
Büyük
 
devletler
 
daha
 
1878
 
Berlin
 
antla
ş
mas
ı
yla
 
Balkanlar'dan
 
Türkleri
 
att
ı
klar
ı
na
 
veya
 
atmak
 
üzere
 
olduklar
ı
na
 
inand
ı
klar
ı
 
için,
Ş
ark
 
Meselesi'ni
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u'nun
 
Asya
 
topraklar
ı
na
 
kayd
ı
rmay
ı
 
ba
ş
ard
ı
lar.
 
Nitekim,
 
Berlin
 
antla
ş
mas
ı
na
 
koyduklar
ı
 
61.
 
madde
 
ile
 
Anadolu'da
 
Ermeniler
 
lehine
 
reformlar
 
yap
ı
lmas
ı
n
ı
 
Bâb
ı
 
Ali'ye
 
kabul
 
ettirmi
ş
lerdi.
 
Art
ı
k,
 
Avrupal
ı
 
devletler
 
için
Ş
ark
 
Meselesi
 
H
ı
ristiyan
 
Ermenileri
 
kurtarmak
 
ve
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'da
 
bir
 
Ermenistan
 
devleti
 
kurmak
 
anlam
ı
na
 
geliyordu.
 
Bu
 
s
ı
rada
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u'nun
 
ba
ş
ı
nda
 
II.
 
Abdülhamid
 
bulunuyordu.
 
II.
 
Abdülhamid
Ş
ark
 
Meselesi
 
ad
ı
 
alt
ı
nda
İ
mparatorluk
 
s
ı
n
ı
rlar
ı
 
içinde
 
tahrik
 
edilen
 
her
 
buhran
ı
n
 
veya
 
krizin
 
ve
 
arkas
ı
ndan
 
Düveli
 
Muazzam
 
taraf 
ı
ndan
 
tavsiye
 
telkin
 
edilen
 
ve
 
desteklenen
 
reformlar
ı
n
 
H
ı
ristiyan
 
teb'a
 
için
 
önce
 
muhtariyet
 
sonra
 
istiklâl,
 
Osmanl
ı
 
devleti
 
için
 
de
 
zay
ı
flama
 
ve
 
parçalanma
 
anlam
ı
na
 
geldi
ğ
ini,
 
ya
ş
anan
 
tarihi
 
tecrübeler
 
vas
ı
tas
ı
yla
 
gayet
 
iyi
 
biliyordu.
 
Bu
 
yüzdendir
 
ki,
 
II.
 
Abdülhamid
 
bütün
 
gücüyle
 
ve
 
maharetiyle
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'yu
 
kurtarmak,
 
orada
 
bir
 
Ermenistan
 
devletinin
 
kurulu
ş
unu
 
engellemek,
 
 
Rus
 
ve
İ
ngiliz
 
emperyalizminin
 
hareket
 
kabiliyetini
 
azaltmak
 
için
 
çal
ı
ş
m
ı
ş
t
ı
r.
 
Bunun
 
için
 
takip
 
etti
ğ
i
 
politikan
ı
n
 
esaslar
ı
n
ı
ş
u
ş
ekilde
 
s
ı
ralamak
 
mümkündür:
 
a)
 
Devletin
 
askeri
 
ve
 
mülki
 
otoritesini
 
maddeten
 
ve
 
manen
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'da
 
tesis
 
etmek,
 
b)
 
Resmi
 
kuvvet
 
ve
 
otoritenin
 
yetersiz
 
kald
ı
ğ
ı
 
yerlerde
 
mahalli
 
kuvvet
 
ve
 
otoritelerden
 
yararlanmak,
 
c)
 
Bütün
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
halk
ı
n
ı
n
 
menfaatini
 
koruyan
 
reformlar
 
yapmak,
 
sadece
 
Ermeniler
 
lehine
 
yap
ı
lacak
 
olanlar
ı
 
reddetmek,
 
d)
 
Büyük
 
devletlerin
 
reform
 
isteklerini
 
geciktirmek
 
ve
 
uygulamamak,
 
e)
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'ya
 
Bat
ı
 
taraftan
 
ve
 
hayran
ı
 
olan
 
memurlar
ı
 
yollamamak,
 
f)
 
Ermenilerin
 
olupbittileri
 
kar
ş
ı
s
ı
nda
 
kalmamak
 
için
 
Müslüman
 
halk
ı
,
 
özellikle
 
a
ş
iretleri
 
silahland
ı
rmak
 
ve
 
onlar
ı
 
müteyakk
ı
z
 
hale
 
getirmek,
 
g)
 
Müslüman
 
halk
ı
n
ı
 
ve
 
mahalli
 
otoriteleri
 
(Reis,
Ş
eyh
 
vb.)
 
himaye
 
etmek
 
ve
 
onlar
ı
 
Merkezi
 
Saltanat
 
ve
 
Hilafet'e
 
ba
ğ
lamak,
 
h)
 
Ermenilerin
 
ç
ı
karaca
ğ
ı
 
her
 
türlü
 
hadiseye
 
zaman
ı
nda
 
müdahale
 
etmek
 
veya
 
ettirmek,
 
ı
)
 
Avrupal
ı
 
misyonerlerin
 
faaliyetlerini
 
engellemek
 
veya
 
kontrol
 
alt
ı
nda
 
bulundurmak,
 
i)
 
A
ş
iretlerden
 
askeri
 
birlikler
 
te
ş
kil
 
etmek,
 
Yukar
ı
da
 
sayd
ı
ğ
ı
m
ı
z
 
ilkeler
 
ı
ş
ı
ğ
ı
nda
 
yürütülen
 
politika
 
sayesinde
 
Vilâyat
ı
 
Sitte
 
(Alt
ı
 
vilâyet)
 
denilen
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
vilâyetleri
 
imparatorluk
 
s
ı
n
ı
rlar
ı
 
içinde
 
tutulabildi.
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'nun
 
stratejik
 
mevkii,
 
H
ı
ristiyan
 
Ermenilerin
 
arzu
 
ve
 
faaliyetleri,
 
Rus
 
ve
İ
ngiltere'nin
 
emperyalist
 
emelleri
 
ve
 
nihayet
 
Osmanl
ı
 
devletinin
 
içinde
 
bulundu
ğ
u
 
vaziyet
 
nazar
ı
 
dikkate
 
al
ı
n
ı
rsa,
 
uygulanan
 
politikan
ı
n
 
ve
 
al
ı
nan
 
sonucun
 
de
ğ
erlendirmesini
 
yapmak
 
daha
 
da
 
kolayla
ş
ı
r
 
kanaatindeyiz.
 
Çünkü
 
günümüzde
 
de
 
d
ı
ş
merkezlerce
 
yönlendirilen
 
ve
 
Türkiye'nin
 
bölünmesini
 
hedef 
 
alan
 
siyasi
 
faaliyetler
 
1800
 
y
ı
llar
ı
na
 
kadar
 
inmektedir.
 
Türk
 
Milleti’nin
 
bölünmez
 
bir
 
parças
ı
 
olan
 
Do
ğ
u
 
ve
 
güneydo
ğ
u
 
Anadolu
 
Türk
 
A
ş
iretlerinden
 
Kürtler
 
(
 
)
 
üzerinde
 
oynanan
 
ve
 
günümüzde
 
de
 
devam
 
ettirilmeye
 
çal
ı
ş
ı
lan
 
kirli
 
oyunlar
ı
n
 
iyice
 
anla
ş
ı
labilmesi,
 
yak
ı
n
 
tarihi
 
olaylar
ı
n
 
ilmi
 
usullerle
 
tedkiki,
 
tahlili
 
ile
 
elde
 
edilebilecek
 
sonuçlarla
 
mümkün
 
olabilecektir.
 
Bu
 
bak
ı
mdan
 
otuz
 
üç
 
y
ı
ll
ı
k
 
II.
 
Abdülhamid
 
devrinin
 
sadece
 
Genç
 
Osmanl
ı
lar
 
ve
 
Genç
 
Türkler
 
gözüyle
 
onlarla
 
padi
ş
ah
ı
n
 
münasebetleri
 
ı
s
ı
ndan
 
de
ğ
il,
 
fakat
 
bütün
 
yönleriyle
 
ele
 
al
ı
n
ı
p
 
müsbet
 
ve
 
menfi
 
taraflar
ı
yla
 
de
ğ
erlendirildi
ğ
inde
 
yak
ı
n
 
tarihimizin
 
ayd
ı
nl
ı
ğ
a
 
kavu
ş
aca
ğ
ı
 
ve
 
nesillerin
 
ön
 
yarg
ı
lardan
 
kurtulaca
ğ
ı
 
muhakkakt
ı
r.
 
Bu
 
bak
ı
mdan,
ş
ayet
 
bu
 
kitab
ı
m
ı
zla
 
II.
 
Abdülhamid
 
devrinin
 
karanl
ı
k
 
kalm
ı
ş
bir
 
yönünü
 
ayd
ı
nlatabildikse,
 
kendimizi
 
ilim
 
ad
ı
na
 
ve
 
Türk
 
tarihi
 
ad
ı
na
 
bahtiyar
 
sayaca
ğ
ı
z.
 
10
 
Temmuz
 
1983
 
Elâz
ı
ğ
Prof.
 
Dr.
 
Bayram
 
KODAMAN
 
OSMANLI
 
DEVR
İ
NDE
 
DO
Ğ
U
 
ANADOLU'NUN
İ
DAR
İ
DURUMU
 
Giri
ş
:
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
1071'den
 
itibaren
 
Türklerin
 
anavatan
ı
,
 
özyurdu
 
ve
 
yerle
ş
im
 
merkezi
 
olarak
 
Türklü
ğ
ün,
 
milli
 
kültürün
 
ve
 
müslümanl
ı
ğ
ı
n
 
kök
 
sald
ı
ğ
ı
,
 
geli
ş
ti
ğ
i
 
ve
 
ya
ş
ad
ı
ğ
ı
 
bir
 
bölgedir.
 
Bu
 
yönüyle,
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'nun
 
Bat
ı
 
Anadolu'dan
 
ve
 
Trakya'dan,
 
Edirne'nin
 
Hakkâri'den,
 
Bursa'n
ı
n
 
Diyarbak
ı
r'dan,
 
Konya'n
ı
n
 
Van'dan
 
fark
ı
 
yoktur.
 
Her
 
biri,
 
bütün
 
olan
 
milli
 
varl
ı
ğ
ı
n,
 
devletin
 
ve
 
vatan
ı
n
 
ayr
ı
lmaz
 
de
ğ
i
ş
ik
 
parçalar
ı
d
ı
r.
 
Bugünkü
 
milli
 
hudutlar
ı
m
ı
z
 
içinde,
 
Selçuklu
İ
mparatorlu
ğ
u,
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u,
 
Akkoyunlu,
 
Karakoyunlu,
 
Artuko
ğ
ullar
ı
 
gibi
 
irili
 
ufakl
ı
 
Türk
 
devletleriyle
 
ve
 
beylikleriyle
 
sürdürülen
 
900
 
y
ı
ll
ı
k
 
Türk
 
varl
ı
ğ
ı
,
 
milli
 
bütünlü
ğ
ümüz
 
aleyhine
 
içerde
 
ve
 
d
ı
ş
arda
 
söylenen
 
her
 
türlü
 
fikri
 
ve
 
iddiay
ı
 
çürütecek
 
ve
 
mesnedsiz
 
k
ı
lacak,
 
inkâr
ı
 
mümkün
 
olmayan,
 
en
 
büyük
 
tarihi
 
delildir.
 
O
 
halde
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'da
 
900
 
y
ı
ld
ı
r
 
kültürüyle,
 
devletleriyle,
 
imparatorluklar
ı
yla,
 
insan
ı
yla,
 
eserleriyle
 
var
 
ola
 
gelen
 
Türk
 
varl
ı
ğ
ı
 
ilmi
 
ara
ş
t
ı
rmalarla
 
s
ı
hhatli
 
bir
ş
ekilde
 
ortaya
 
ç
ı
kar
ı
lmal
ı
 
ve
 
ilim
 
alemine
 
duyurulmal
ı
d
ı
r.
 
Bu
 
tür
 
ara
ş
t
ı
rmalar
ı
n
ş
imdiye
 
kadar
 
tam
 
manas
ı
yla
 
yap
ı
ld
ı
ğ
ı
n
ı
 
söylemek
 
mümkün
 
de
ğ
ildir.
 
Bu
 
sebeple
 
Türk
 
tarihçilerine
 
önemli
 
ve
 
millî 
 
bir
 
görev
 
ş
mektedir.
 
Bilindi
ğ
i
 
üzere,
 
19.
 
yüzy
ı
l
ı
n
 
ikinci
 
yar
ı
s
ı
ndan
 
itibaren
 
dünyay
ı
 
menfaat
 
sahalar
ı
ş
eklinde
 
payla
ş
an
 
Bat
ı
l
ı
 
büyük
 
güçler
 
(özellikle
İ
ngiltere,
 
Rusya,
 
Fransa),
 
ayn
ı
ş
ekilde
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u'nu
 
da
 
çe
ş
itli
 
 
ş
ekil
 
ve
 
vas
ı
talarla
 
bölerek,
 
Orta
 
Do
ğ
u'da
 
kendi
 
nüfuz
 
ve
 
tesir
 
sahalar
ı
n
ı
 
geni
ş
letmek
 
temayülünde
 
idiler,
 
Osmanl
ı
İ
mparatorlu
ğ
u'nun
 
parçalanmas
ı
 
meselesini
 
ve
 
Osmanl
ı
'n
ı
n
 
dâhili
 
problemlerini
 
"
Ş
ark
 
Meselesi"
 
çerçevesi
 
içinde
 
ele
 
alan
 
Büyük
 
Devletler
 
Balkanlar'da.
 
Afrika
 
topraklar
ı
nda
 
ve
 
di
ğ
er
 
baz
ı
 
yerlerde
 
siyasi
 
emellerini
 
büyük
 
nisbette
 
gerçekle
ş
tirdiler.
 
S
ı
ra
 
Anadolu'ya
 
gelince,
 
Do
ğ
u
 
bölgelerinde
 
da
ğ
ı
n
ı
k
 
ve
 
az
ı
nl
ı
k
 
halinde
 
ya
ş
ayan
 
Ermenilerle
 
ilgilenmeye
 
ve
 
onlar
ı
 
tahrik
 
etmeye
 
ba
ş
lad
ı
lar.
 
Bunun
 
üzerinedir
 
ki,
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'nun
 
tarihi
 
ve
 
mevcut
 
durumu
 
hakk
ı
nda
 
siyasi
 
maksatl
ı
 
kitaplar,
 
makaleler
 
yaz
ı
lmaya
 
ve
 
yay
ı
nlanmaya
 
ba
ş
lad
ı
.
 
Bütün
 
bu
 
siyasi
 
yay
ı
nlar
ı
n
 
ve
 
propagandan
ı
n
 
maksad
ı
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'nun
 
"Ermenistan"
 
oldu
ğ
u
 
fikrini
 
dünya
 
kamuoyuna
 
benimsetmekti.
 
Tarihen
 
ve
 
ilmen
 
bu
 
fikrin
 
yanl
ı
ş
l
ı
ğ
ı
na
 
ra
ğ
men
 
özellikle
 
Avrupa
 
kamuoyu,
 
haçl
ı
 
zihniyetiyle,
 
Ermeni
 
iddialar
ı
n
ı
 
desteklemekte
 
hiç
 
bir
 
sak
ı
nca
 
görmemi
ş
tir.
 
Fakat
 
bu
ş
ekilde
 
evvela
 
fikren,
 
daha
 
sonra
 
özellikle
 
1878
 
Berlin
 
Andla
ş
mas
ı
'ndan
 
sonra
 
fiilen
 
ba
ş
lat
ı
lan
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'yu
 
Ermenile
ş
tirme
 
veya
 
Ermenistan
 
yapma
 
gayretleri
 
900
 
y
ı
ll
ı
k
 
tarihi
 
gerçekler
 
ve
 
Türk
‐İ
slâm
 
varl
ı
ğ
ı
 
kar
ş
ı
s
ı
nda
 
netice
 
vermemi
ş
tir.
 
Bununla
 
birlikte
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'yu
 
Türk
 
devletinden
 
koparmak
 
için
 
yap
ı
lan
 
faaliyetler
 
durmam
ı
ş
t
ı
r.
 
N
İ
TEK
İ
M,
 
DO
Ğ
U
 
ANADOLU'YU
 
BÖLMEK
İ
Ç
İ
N
 
ERMEN
İ
LER
 
VEYA
 
ERMEN
İ
STAN
 
F
İ
KR
İ
VE
 
TEZ
İ
KÂF
İ
GELMEY
İ
NCE,
 
BÖLGEDEK
İ
MÜSLÜMAN
 
HALKIN
 
B
İ
R
 
KISMINI
 
TÜRKLERDEN
 
AYRI
 
B
İ
R
 
ETN
İ
K
 
CEMAAT
 Ş
EKL
İ
NDE
 
TAKD
İ
M
 
VE
 
TELK
İ
NE
 
BA
Ş
LADILAR.
 
HATTÂ
 
ÖYLE
İ
LER
İ
G
İ
TT
İ
LER
 
K
İ
,
 
ORTA
 
ASYA
 
KÖKENL
İ
VE
 
MÜSLÜMAN
 
OLAN
 
KÜRT
 
UNSURUNUN
 
ERMEN
İ
LERLE
 
AKRABA
 
OLDUKLARI
 
G
İ
B
İ İ
DD
İ
ALARI
 
ORTAYA
 
ATTILAR.
 
ANCAK,
 
BÖLGE
 
HALKININ
 
D
İ
N
İ
VE
 
TAR
İ
H
İ Ş
UURU,
 
BU
 
TÜR
İ
DD
İ
ALARIN
 
NE
 
KADAR
 
GEÇERS
İ
Z
 
OLDU
Ğ
UNU
 
F
İİ
LEN
 
GÖSTERM
İŞ
T
İ
R.
 
Zira,
 
müslüman
 
halk
 
imparatorluk
 
zaman
ı
nda
 
daima
 
halifenin
 
ve
 
padi
ş
ah
ı
n,
 
Cumhuriyet
 
devrinde
 
de
 
devletin
 
yan
ı
nda
 
yer
 
alarak
 
Ermenilerin
 
ve
 
emperyalist
 
devletlerin
 
niyet
 
ve
 
arzular
ı
n
ı
 
bo
ş
a
 
ç
ı
karm
ı
ş
t
ı
r.
 
Ermenilerin,
 
Kürtçülerin
 
ve
 
Türkiye'nin
 
parçalanmas
ı
ndan
 
fayda
 
bekleyen
 
büyük
 
devletlerin
 
Ermenistan
 
ve
 
Kürdistan
 
gibi
 
hayalî 
 
devletler
 
kurmak
 
için
 
kendilerinin
 
yaratt
ı
klar
ı
 
son
 
ve
 
büyük
 
ı
rsat
 
olan
 
Sevres
 
Anla
ş
mas
ı
 
ve
 
Milli
 
Mücadele
 
devrinde
 
dahi
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
halk
ı
 
evvela
 
Kâz
ı
m
 
Karabekir'in
 
daha
 
sonra
 
Mustafa
 
Kemal
 
Pa
ş
a'n
ı
n
 
etraf 
ı
nda
 
birle
ş
erek,
 
bölgenin
 
insan
ı
yla,
 
topra
ğ
ı
yla,
 
kültürüyle
 
ve
 
diniyle
 
Türk
 
milleti
 
ve
 
devletinin
 
ayr
ı
lmaz
 
bir
 
parças
ı
 
oldu
ğ
unu
 
bütün
 
dünyaya
 
ispat
 
etmi
ş
tir.
 
Bütün
 
bunlara
 
yani
 
Ermenistan
 
ve
 
Kürdistan
 
yaratma
 
hayalleri
 
fiilen
 
son
 
bulmas
ı
na
 
ra
ğ
men,
 
içte
 
ve
 
d
ı
ş
ta
 
bulunan
 
bölücü
 
mihraklar
 
Do
ğ
u
 
bölgelerini
 
Türkiye'den
 
ay
ı
rmak
 
için
 
bir
 
yandan
 
etnik
 
ve
 
dini
 
unsurlar
ı
 
istismara,
 
öbür
 
taraftan
 
da
 
fikri
 
alanda
 
hayallerini
 
canl
ı
 
tutabilmek
 
için
 
teorik
 
çal
ı
ş
malar
ı
n
ı
 
yani
 
tarihi
 
gerçekleri
 
çarpt
ı
rarak
 
ele
 
alan
 
yay
ı
n
 
faaliyetlerini
 
sürdürmeye
 
gayret
 
etmektedirler.
 
Bu
 
gayretlerinde,
 
kendilerini
 
Türkiye
 
aleyhine
 
vas
ı
ta
 
olarak
 
kullanmak
 
isteyen
 
devletlerce
 
de
 
te
ş
vik
 
ve
 
destek
 
görmektedirler.
 
Neticede,
 
Türkiye
 
aleyhine
 
ve
 
Do
ğ
u
 
Anadolu
 
üzerine
 
yaz
ı
lm
ı
ş
pek
 
çok
 
kitab
ı
,
 
dergiyi
 
ve
 
gazete
 
haberini
 
dünya
 
kamuoyuna
 
arz
 
ederek
 
sempati
 
ve
 
destek
 
toplayabiliyorlar.
 
Ayr
ı
ca,
 
bu
 
yolla
 
meselâ
 
Ermenilerin
 
isyan
ı
n
ı
 
ve
 
devlete
 
kar
ş
ı
 
h
ı
yanetlerini
 
önlemek
 
için
 
Osmanl
ı
 
devletinin
 
ald
ı
ğ
ı
 
tedbirleri
 
"katliâm"m
ı
ş
gibi
 
gösterebiliyorlar
 
ve
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'da
 
Türklerden
 
ayr
ı
 
bir
 
etnik
 
gurup
 
varm
ı
ş
gibi
 
bir
 
intiba
 
uyand
ı
rabiliyorlar.
 
K
ı
saca,
 
bölücüler
 
taraf 
ı
ndan
 
yaz
ı
lan
 
ve
 
yazd
ı
r
ı
lan
 
siyasi
 
ve
 
ideolojik
 
maksatl
ı
 
çe
ş
itli
 
yaz
ı
lar
 
dünya
 
kamuoyunu
 
Türkiye
 
aleyhine
 
yönlendirmede
 
önemli
 
bir
 
rol
 
oynayabiliyor.
 
Hemen
 
ifade
 
etmek
 
gerekir
 
ki,
 
gerek
 
Ermeni
 
ve
 
gerekse
 
Kürtçülerin
 
iddia
 
ve
 
hayalleri
 
kitaplara,
 
makalelere,
 
sanat
 
faaliyetlerine
 
ve
 
metodik
 
ara
ş
t
ı
rmalara
 
dayand
ı
r
ı
lmaktad
ı
r.
 
Bu
 
tür
 
faaliyetler
 
tarihi
 
hakikatlerin
 
tahrifi
ş
eklinde
 
sürdürülmesine
 
ra
ğ
men,
 
Türkiye
 
aleyhine
 
zihinlerde
 
iz
 
b
ı
rakmaktad
ı
r.
 
Bütün
 
bu
 
faaliyetler
 
kar
ş
ı
s
ı
nda
 
Türk
 
devleti
 
diplomatlar
ı
yla,
 
ayd
ı
nlar
ı
yla
 
ve
 
tarihçileriyle
 
sessiz
 
kalm
ı
ş
ve
 
bu
 
sessizli
ğ
i
 
büyük
 
bir
 
siyaset
 
olarak
 
görmü
ş
tür.
 
Bu
 
sessizlik
 
iki
 
zihniyetin
 
eseri
 
olmu
ş
tur:
 
Birincisi,
 
"Ermeni
 
meselesi
 
bizim
 
meselemiz
 
de
ğ
ildir,
 
bizi
 
ilgilendirmiyor.
 
O
 
mesele
 
Osmanl
ı
 
devleti
 
ile
 
Ermeniler
 
aras
ı
nda
 
olup
 
bitmi
ş
tarihi
 
bir
 
hadiseden
 
ibarettir.
 
Türkiye
 
Cumhuriyeti'nin
 
Osmanl
ı
 
devleti
 
ile
 
herhangi
 
bir
 
münasebeti
 
yoktur".
 
Bu
 
zihniyetin
 
sahipleri
 
Ermenilerle
 
ve
 
di
ğ
er
 
bölücülerle
 
beraber
 
Osmanl
ı
 
devletini
 
kötülemekte
 
ve
 
itham
 
etmekteler.
 
Hatta
 
bölücülerin
 
iddialar
ı
n
ı
n
 
hakl
ı
 
oldu
ğ
unu
 
dolayl
ı
 
bir
ş
ekilde
 
ima
 
etmeye
 
kalk
ı
ş
maktad
ı
rlar.
 İ
kincisi
 
ise,
 
"Aman
 
bu
 
tür
 
meseleleri
 
kurcalamayal
ı
m.
 
Üstüne
 
gitmeyelim.
 
Ermeniler
 
ve
 
Kürtçüler
 
ne
 
derse
 
dersin
 
cevap
 
vermeyelim;
 
onlar
 
Türkiye'yi
 
tart
ı
ş
man
ı
n
 
içine
 
çekmek
 
istiyorlar,
 
oyunlar
ı
na
 
gelmeyelim"
,
 
diyen
 
zihniyettir.
İş
te
 
bu
 
iki
 
zihniyettir
 
ki,
 
Do
ğ
u
 
Anadolu'nun
 
tarihi
 
hakk
ı
nda
 
ilmi
 
ara
ş
t
ı
rmalar
ı
 
engellemi
ş
ve
 
lehimize
 
olan
 
tarihi
 
kaynaklar
ı
n
 
gün
 
ı
ş
ı
ğ
ı
na
 
ç
ı
kar
ı
lmas
ı
na
 
mani
 
olmu
ş
tur.
 

You're Reading a Free Preview

Download
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->